Τα γεγονότα των τελευταίων δύο μηνών αποτελούν σαφή μαρτυρία για την πλήρη ανικανότητα του κυβερνώντος καθεστώτος του Ιράν, ενός καθεστώτος, του οποίου η μόνη απάντηση σε κάθε κρίση είναι η προσφυγή στη βία. Το καθήκον μας σήμερα είναι να κατευθύνουμε όλες τις προσπάθειές μας ενάντια στο σύνολο του συστήματος καταστολής, είτε έχει τη μορφή μιας καταπιεστικής κυβέρνησης είτε μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η παρουσία της Αμερικής στη Μέση Ανατολή δεν παράγει παρά μόνο αυξανόμενη ανασφάλεια και χάος. Η στάση μας απέναντι στην επιθετική αυτή δύναμη είναι ξεκάθαρη. Ωστόσο, είναι επίσης ξεκάθαρο σε εμάς ότι η αμερικανική εκστρατεία στην περιοχή δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για την καταστολή στο εσωτερικό της χώρας.

Μαρία Λούκα. 

Το 2019 διαπράχθηκαν τουλάχιστον άλλες 12 γυναικοκτονίες (η καταγραφή έγινε από άτυπα δίκτυα, αφού δεν υφίσταται επίσημο σύστημα καταγραφής)...Είναι κρίσιμο στη δίκη που ξεκινάει τη Δευτέρα όχι μόνο να αποδοθούν ακέραιες και χωρίς αστερίσκους οι ευθύνες στους δράστες για να δικαιωθεί η μνήμη της και ο αγώνας που δίνει η οικογένεια της αλλά και να ενταχθεί ξεκάθαρα αυτό το έγκλημα στο συγκείμενο της έμφυλης βίας. Για την Ελένη, για κάθε Ελένη που η ζωή της μέτρησε λιγότερο, αξίζει να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα μπας και σταματήσει να παράγει πόνο, αδικία και θάνατο.

του Γιώργου Μητραλιά

Το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε για την -πάντα υπό εξέλιξη- μεγάλη γαλλική απεργία στις μεταφορές, στην εκπαίδευση, στην υγεία και αλλού, είναι ότι δεν έχει προηγούμενο: Έχοντας ξεκινήσει πέρυσι, στις 5 Δεκεμβρίου, συμπληρώνει ήδη 40 μέρες όχι μόνο απεργίας αλλά και συνεχών κάθε λογής κινητοποιήσεων και μαζικών διαδηλώσεων, ξεπερνώντας έτσι σε διάρκεια ακόμα και την ιστορική απεργία του Μάη του 1968! Πρόκειται αναμφίβολα για τη μεγαλύτερη και την πιο ουσιαστική εργατική κινητοποίηση ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και κυβερνήσεις που έχει γνωρίσει στα τελευταία 40 χρόνια όχι μόνο η Γαλλία αλλά και η Ευρώπη και -ίσως- ολάκερος ο κόσμος!...

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Ιρακινή Κοινωνία Πολιτών (ICSSI)

Μια από τις σημαντικότερες συνέπειες των διαδηλώσεων στο Ιράκ ήταν η αλληλεγγύη που έχει σφυρηλατηθεί μεταξύ των Ιρακινών από διαφορετικές επαρχίες και από διαφορετικό θρησκευτικό και εθνοτικό υπόβαθρο. Η πρόσφατη κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ της διοίκησης του Τραμπ και του Ιράν θέτει το Ιράκ και τους Ιρακινούς σε τεράστιο κίνδυνο. Οποιαδήποτε στρατιωτική δράση θα οδηγήσει σε περιφερειακό πόλεμο και το Ιράκ θα είναι το κύριο πεδίο μάχης.

Του Πάνου Κοσμά. Εκεί στη Μόρια, στη Λέσβο, υπάρχει ένα ΚΥΤ (Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης) όπου στοιβάζονται κατά χιλιάδες οι πρόσφυγες – άντρες, γυναίκες, παιδιά, μωρά. Δεν είναι ακόμη, «επισήμως», ούτε πρόσφυγες ούτε μετανάστες, είναι «αιτούντες άσυλο»…Δεν είναι φυλακισμένοι, αφού μπορούν να μπαινοβγαίνουν στο ΚΥΤ, να κατεβαίνουν στη Μυτιλήνη κ.λπ. Δεν είναι όμως ελεύθεροι, γιατί δεν μπορούν να φύγουν προς την ενδοχώρα και να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Το χειρότερο: είναι «ανυπόστατοι», «αταξινόμητοι» με βάση τους ισχύοντες «κανόνες δικαίου», υπαγόμενοι μόνο στους κανόνες των διεθνών συνθηκών για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Δημοσθένης Παπαδάτος. (αναδημοσίευση από το http://thepressproject.gr/) Το Νοέμβρη του 2020, τα κινήματα αυτά θα συναντηθούν στη Γλασκώβη: εκεί θα γίνει φέτος η ετήσια σύνοδος του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή. Είναι λοιπόν ένα στοίχημα, το διεθνές κίνημα να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει τα εθνικά: η Γκρέτα να βαδίσει στην ίδια διαδήλωση με τη Λόλα – τα κινήματα ενάντια στις εξορύξεις στη Χαλκιδική και στην Ήπειρο μαζί με τα «Κίτρινα Γιλέκα», που ζητούν να μην πληρώσουν την ενεργειακή μετάβαση οι φτωχοί· οι Ισπανοί που κατέκλυσαν φέτος στη Μαδρίτη, μαζί με τους αλληλέγγυους στους κλιματικούς πρόσφυγες. Η οικοσοσιαλιστική εναλλακτική χρειάζεται δύναμη για να επιβληθεί. 

Ανακοίνωση της Socialist Resurgence, ΗΠΑ

Μόλις ξεκίνησε η νέα δεκαετία και ο ιμπεριαλισμός των Ηνωμένων Πολιτειών ήδη απειλεί να φέρει τον κόσμο στο χείλος του βάρβαρου πολέμου. Τις πρώτες πρωινές ώρες, στις 3 Ιανουαρίου, ένα χτύπημα από αέρος στο Ιράκ, που διατάχθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σκότωσε τον κορυφαίο ηγέτη του Ιράν Κασίμ Σουλεϊμανί. Η δολοφονία έλαβε χώρα όταν ένα drone εξαπέλυσε πυραύλους πάνω σε ένα κομβόι που έφευγε από το αεροδρόμιο της Βαγδάτης. Ο Αμπού Μαχντί αλ-Μουχαντές, υπαρχηγός των Ιρακινών Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης, μιας συμμαχίας πολιτοφυλακών που υποστηρίζεται από το Ιράν, έχασε επίσης τη ζωή του στην επίθεση.

Ανακοίνωση της Αναρχικής Συλλογικότητας Anarchist Era Collective της Ένωσης Αναρχικών Αφγανιστάν και Ιράν.

Ο Κασέμ Σολεϊμανί έχει επί μακρόν βασανίσει τον λαό και συγχαίρουμε τους επιζήσαντες των εγκλημάτων του στη Μέση Ανατολή, ειδικά στη Συρία, το Ιράκ και την Υεμένη. Κι ενώ χαιρόμαστε για τον θάνατο αυτού του εγκληματία πολέμου, δηλώνουμε την έντονη αντίθεσή μας στην πιθανότητα ενός κρατικού πολέμου (μεταξύ της κρατικής τρομοκρατίας των ΗΠΑ και της κρατικής τρομοκρατίας του Ιράν).

Διακήρυξη της Διεθνιστικής Σοσιαλιστικής Τάσης

Ο Ντόναλντ Τραμπ με τη διαταγή για τη δολοφονία του Κασέμ Σολεϊμανί και άλλων ηγετικών στρατιωτικών στελεχών του Ιράν και του Ιράκ προχωράει σε μια πολεμική ενέργεια που μπορεί να ανάψει φωτιές σε όλη τη Μέση Ανατολή. Χωρίς αμφιβολία, οι δολοφονίες είχαν σαν κίνητρο από τη μεριά του Τραμπ μικροπολιτικούς υπολογισμούς, αλλά στην πραγματικότητα εντάσσονται στην πιο πρόσφατη φάση της κρίσης της αμερικανικής ηγεμονίας στην περιοχή.

Συμμαχία Σοσιαλιστών/στριών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής

Η πιο ανησυχητική πλευρά αυτών των εξελίξεων είναι ότι μπορούν να οδηγήσουν σε καταστροφικές συνέπειες και εκτεταμένη πολεμική σύρραξη. Αυτό με τη σειρά του θα επισκίαζε το κύμα των ξεσηκωμών που έχουν ξεσπάσει στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής το 2019, από το Σουδάν και την Αλγερία μέχρι το Ιράκ, Λίβανο και Ιράν.