Διακήρυξη της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας για το 31ο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας
Όταν ο κόσμος τους είναι η εκμετάλλευσή μας, ο δικός μας κόσμος είναι η ανατροπή τους! Ενισχύουμε την ΑΤΕ-ΕΚΑ και το ρεύμα του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλισμού! Οι αγωνιστές και αγωνίστριες που συγκροτούμε την ΑΤΕ-ΕΚΑ, συμβάλλαμε στους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, με προσήλωση στα εργατικά συμφέροντα και ανεξαρτησία από τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Στο ΔΣ του ΕΚΑ προτείναμε συγκεκριμένες αγωνιστικές πρωτοβουλίες τόσο σε πανεργατικό επίπεδο, όσο και για να στηριχτούν και να συντονιστούν αγώνες σε κλάδους και επιχειρήσεις. Επιδιώκουμε την κοινή δράση και την συνεργασία των ταξικών αγωνιστικών δυνάμεων. Παλεύουμε για να ξαναποκτήσει ο συνδικαλισμός ρόλο στην οργάνωση της πάλης, για να μπει η συλλογική διεκδίκηση στην πρώτη επιλογή των εργαζόμενων ενάντια στην υποταγή, στην ανάθεση, στις «κυβερνητικές λύσεις».
"Μπήκε" λοιπόν το Τουρκικό Ορούτς Ρεις στην ελληνική Υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ-σχόλιο του Παναγιώτη Μαυροειδή
Έχει ανακηρυχθεί ποτέ υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ της Ελλάδας για να ξέρουμε που είναι τα όριά της, άρα και τι συνιστά "είσοδο"; Όχι! Παρ' όλα αυτά, υπάρχει το φαινομενικά παράδοξο η Ελλάδα να έχει εκδώσει χάρτες, με οικόπεδα που έχει "κόψει" εντός των Διεθνών Θαλασσών (και εκτός της ζώνης θαλάσσιας κρατικής κυριαρχίας της των 6 νμ) και να τα έχει ήδη παραχωρήσει σε πολυεθνικές εξόρυξης όπως οι ΕxxonMobil, Total, Eni, Energean κλπ. Φανταστείτε ότι κάποιος καταπατά ένα δημόσιο δάσος, κόβει οικόπεδα, τα νοικιάζει ή χαρίζει ή πουλάει και στη συνέχεια θεωρεί αυτή του την πράξη, απόδειξη ιδιοκτησίας...
Οι Δυτικοί «Αντιιμπεριαλιστές» Φιμώνουν τις Φωνές της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής
Daliah Lina
Είμαι Παλαιστίνια-Ιρανή αριστερή που αντιτίθεμαι σε όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές ενέργειες του ιμπεριαλισμού και του αυταρχισμού. Μια στάση που φαίνεται ακατανόητη σε ορισμένους, καθώς, κατά την άποψή τους, πρέπει να επιλέγουμε πλευρά ως πράξη αλληλεγγύης. Ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι επιλέγουμε πλευρά εγκληματιών πολέμου… Η πιο επικίνδυνη πτυχή αυτής της εξέλιξης είναι ότι δεν νομιμοποιεί μόνο τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά περισσότερο από αυτό, προκαλεί σύγχυση στο εσωτερικό του προοδευτικού κινήματος της Μέσης Ανατολής. Για άλλη μια φορά, εμείς οι προοδευτικοί και προοδευτικές της Μέσης Ανατολής, στην ίδια την περιοχή και στη διασπορά, υποτασσόμαστε, φιμωνόμαστε και διασπόμαστε, αλλά αυτή τη φορά από κάποιους δυτικούς αυτοαποκαλούμενους αντιιμπεριαλιστές.
Γαλλία: Προς μια κοινωνική ανάφλεξη πρωτοφανούς διάρκειας και ριζοσπαστισμού!
Του Γιώργου Μητραλιά. Όταν το βράδυ της πρώτης μέρας των γαλλικών απεργιακών κινητοποιήσεων προειδοποιούσαμε ότι “Η αναμέτρηση της κυβέρνησης Μακρόν με τη γαλλική κοινωνία, που άρχισε την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2019, δεν είναι παίξε γέλασε”. Ότι “Μυρίζει μπαρούτι και είναι ξεχωριστή, σαν εκείνες τις σπάνιες που έγραψαν ιστορία στη Γαλλία και στην οικουμένη”. Και ότι “ θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί τις επόμενες μέρες, και πιθανότατα τις επόμενες βδομάδες”, σίγουρα δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι αυτές οι κινητοποιήσεις θα σπάσουν κάθε ρεκόρ διάρκειας μπαίνοντας σε λίγο στον τρίτο μήνα τους!
Διαδηλώσεις σε όλον τον κόσμο λένε «Όχι πόλεμος με το Ιράν». Μπορούν να εμπνεύσουν ένα νέο αντιπολεμικό κίνημα;
Οι εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική έχουν ανοίξει πόρτες για την αριστερά, για να δημιουργήσει δεσμούς αλληλεγγύης με τους εργατικούς, φεμινιστικούς, αντιρατσιστικούς και περιβαλλοντικούς αγώνες στην περιοχή. Ως σοσιαλιστές, είναι δική μας ευθύνη να σφυρηλατήσουμε ενεργά αυτούς τους δεσμούς και να δημιουργήσουμε χώρους διαλόγου, όχι μόνο υπέρ των ανθρώπων στην περιοχή, αλλά και για την ενίσχυση παρόμοιων αγώνων στις ΗΠΑ.
Στρατηγικός επανεξοπλισμός για τη μάχη του ασφαλιστικού
του Μιχάλη Ρίζου. Έχει γίνει πλέον εθιμικός κανόνας και «εθνική» πολιτική της τελευταίας 15ετίας, κάθε κυβέρνηση να φέρνει και από έναν αντεργατικό νόμο για την κοινωνική ασφάλιση. Αυτή τη φορά ο νέος νόμος έχει νονό του τον υπουργό Εργασίας Γ. Βρούτση. Ο Βρούτσης προχωρά στην πλήρη εφαρμογή της σφαγής του νόμου Κατρούγκαλου, «επικοινωνιακές» αυξήσεις, μόνο για όσους έχουν πάνω από 30 έτη δουλειάς
Γαλλία: Το κίνημα συνεχίζει, η απομόνωση του Μακρόν επίσης!
Léon Crémieux
Από τις 20 Γενάρη 2020, το κίνημα για την απόσυρση του νομοσχεδίου Μακρόν-Φιλίπ για αντι-μεταρρύθμιση των συντάξεων εισήλθε σε μια δεύτερη πράξη. Παρά το σταμάτημα, τις τελευταίες ημέρες, της απεργίας διαρκείας στην SNCF (σιδηρόδρομοι) και στην RATP (συγκοινωνίες στο Παρίσι), η κινητοποίηση καθόλου δεν μειώνεται και οι εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές της Παρασκευής 24 Γενάρη επιβεβαίωσαν στους δρόμους την αποφασιστικότητά τους να αγωνιστούν για πολλές ακόμα εβδομάδες.
Δίκη της Χρυσής Αυγής: ολόκληρη η αγόρευση του Θανάση Καμπαγιάννη
Εκείνη την άγρια νύχτα, δεν έδρασε μόνο ο κόσμος των λύκων, γιατί αγέλη λύκων ήταν αυτοί που χίμηξαν πάνω στον Παύλο Φύσσα. Αλλά έδρασε, αναδύθηκε και ο κόσμος των μελισσών, ο κόσμος της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς, ο κόσμος που βλέπει κάτω πεσμένο έναν άνθρωπο και δεν λέει «να ένας ξένος», αλλά λέει «να ο αδελφός μου». Γι' αυτό το λόγο περισσότερο από κάθε άλλο μάρτυρα, στην περίπτωση αυτών των δύο νεαρών γυναικών, καλείστε όχι μόνο να κρίνετε την αξιοπιστία τους, αλλά καλείστε κυρίες και κύριοι δικαστές να τοποθετηθείτε: Κι εσείς κ. Πρόεδρε, με ποιόν είστε. Με τις μέλισσες ή με τους λύκους;
Δίκη της Χρυσής Αυγής: ολόκληρη η αγόρευση του Κώστα Παπαδάκη
«Το Δικαστήριο βρίσκεται μπροστά σε μία ιστορική ευθύνη… Όπλο σας (και δεν εννοώ με την έννοια του νόμου) για αυτήν του την απόφαση, εκτός από το αποδεικτικό του υλικό και τις νομικές σκέψεις που αναπτύχθηκαν, πρέπει να είναι και τα διδάγματα της ιστορίας…Κύριοι δικαστές η ιστορία δεν σας συγχωρήσει να κάνετε το ίδιο λάθος. Ο δικηγόρος Χανς Λίντεν, αυτός που έφερε τον Χίτλερ στο δικαστήριο, δυστυχώς δεν πρόλαβε να ζητήσει τον λόγο από τους δικαστές που έδειξαν τέτοια ευπιστία στα ψέματα του Χίτλερ. Ήταν από τους πρώτους που συνελήφθησαν με την αναστολή των ατομικών δικαιωμάτων το 1933, φυλακίστηκε, βασανίστηκε και τερμάτισε την ζωή του το 1938 στο στρατόπεδο του Νταχάου…»
Μεγα-πυρκαγιές Αυστραλίας: Ένα κλιματικό «tipping point» μπροστά στα μάτια μας
Ο όρος «tipping point» [σημείο καμπής] περιγράφει ένα σημείο μεταπήδησης ενός συστήματος από μια κατάσταση ισορροπίας σε μια άλλη. Είναι η στιγμή που δεν είναι πλέον δυνατό να εμποδιστούν οι συσσωρευμένες ποσοτικές αλλαγές να οδηγήσουν σε ποιοτική αλλαγή. Ο όρος χρησιμοποιείται σε διάφορους τομείς, από τη μελέτη των πληθυσμών έως την κλιματική αλλαγή, περνώντας από τις κοινωνικές επιστήμες.
Αυστραλιανές μεγα-πυρκαγιές: Κατ’ εικόνα της καπιταλιστικής αμετροέπειας
NPA (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα - Γαλλία)
Οι μεγα-πυρκαγιές αυτές, που μας αφήνουν άφωνους, απέναντι στις οποίες τα πυροσβεστικά αεροπλάνα, τα επίγεια βυτιοφόρα και όλα τα άλλα τεχνολογικά μέσα δεν είναι παρά αμελητέες ποσότητες, και τις οποίες έχουμε τόσο δυσκολία να τις συλλάβουμε καθώς αποτελούν νέα φαινόμενα, πολυδιάστατα «ολοκληρωτικά» φαινόμενα, αυτές ταυτόχρονα παράγουν τιτανιαίες ποσότητες CO2. Ο δρόμος έχει ήδη ανοίξει για μια πλανητική υπερθέρμανση κατά +4 °C ή και περισσότερο! Οι νεο-ζηλανδέζικοι πάγοι, έχουν καλυφθεί από αυστραλιανή στάχτη, αντανακλούν λιγότερο φως και, άρα, θα λιώσουν γρηγορότερα!

