Partido de Trabajadores Revolucionarios

Την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου, η Χιλή εξέλεξε έναν ακροδεξιό πρόεδρο. Ο Χοσέ Αντόνιο Καστ, θαυμαστής της στρατιωτικής δικτατορίας του Αουγκούστο Πινοτσέτ, αντιμετώπισε στον δεύτερο γύρο των εκλογών τη Ζανέτ Χάρα, μέλος του Κομουνιστικού Κόμματος, και κέρδισε το 58% των ψήφων. Αυτές οι εκλογές αντιπροσωπεύουν μια σημαντική πολιτική ήττα για τη ρεφορμιστική αριστερή κυβέρνηση του Γκαμπριέλ Μπόριτς, η οποία προκάλεσε βαθιά απογοήτευση στην κοινωνική της βάση λόγω της συμβιβαστικής της στάσης απέναντι στη Δεξιά και της αποτυχίας της να υλοποιήσει βασικές πολιτικές. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι καπιταλιστές και οι μεγάλοι εργοδότες χαιρέτησαν αμέσως το αποτέλεσμα των εκλογών, εκφράζοντας την υποστήριξή τους στον εκλεγμένο πρόεδρο και δηλώνοντας την προθυμία τους να συνεργαστούν με τη νέα κυβέρνηση.

Το κείμενο (μπροσούρα) γράφτηκε το 2011, στα πλαίσια μιας συζήτησης και μιας διερεύνησης των προϋποθέσεων, για το αν μπορούσαν αυτοί οι αγώνες να αποκτήσουν την μορφή και τη δομή μιας ενιαίας απεργιακής δράσης, μέχρι την υποχώρηση της κυβέρνησης και της αστικής τάξης, δηλαδή μιας γενικής απεργίας διαρκείας. Εξετάζει το ζήτημα της γενικής απεργίας διαρκείας στην ιστορική του διάσταση, επιχειρώντας να αντλήσει διδάγματα και επιχειρήματα χρήσιμα για τη συγκυρία στην οποία γράφτηκε και τα οποία φυσικά εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρα...Το παγκόσμιο εργατικό κίνημα έχει χρησιμοποιήσει τη γενική απεργία σαν μέσο πάλης από τότε που έγινε υπαρκτή μαζική τάξη, στο καπιταλισμό, αρκετές φορές. Γιατί, «Η γενική απεργία δεν είναι δυνατή παρά μόνο όταν η πάλη των τάξεων υψώνεται πάνω από όλα τα ιδιαίτερα και συντεχνιακά αιτήματα, επεκτείνεται σ’ όλα τα επαγγέλματα και τις περιοχές, σβήνει τα σύνορα ανάμεσα στα συνδικάτα και τα κόμματα, στη νομιμότητα και την παρανομία, και κινητοποιεί την πλειοψηφία του προλεταριάτου, αντιτάσσοντάς τη ενεργητικά στη μπουρζουαζία και κράτος» (Λέον Τρότσκι).

Maryam Alaniz

Οι διαδηλώσεις στους δρόμους έχουν πλέον επεκταθεί σε αρκετές πόλεις, καθώς η οικονομική κρίση εντείνεται. Σε αρκετές πόλεις, στις διαδηλώσεις ακούγονται σαφώς αντι-καθεστωτικά συνθήματα, σηματοδοτώντας ότι η οργή για τον πληθωρισμό και τις συνθήκες διαβίωσης μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ευρύτερη αντίθεση προς το ίδιο το καθεστώς των κληρικών που κυβερνά. Βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν πλήθη να συγκεντρώνονται στο κέντρο της Τεχεράνης, μεταξύ άλλων κοντά στην οδό Σααντί και στις γειτονιές γύρω από το Μεγάλο Παζάρι. Μια εικόνα που έγινε viral διεθνώς έδειχνε έναν μοναχικό διαδηλωτή να αντιμετωπίζει τις δυνάμεις ασφαλείας, ξυπνώντας μνήμες από ιστορικές στιγμές αντίστασης όπως η Τιενανμέν – ένα ισχυρό σύμβολο αντίστασης εν μέσω καταστολής.

Μια από τις μεγαλύτερες ταξικές αντιπαραθέσεις της εποχής μας εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή στην Ουάσιγκτον – οι φάκελοι Επστάιν. Ξέρουμε ότι αυτό ακούγεται πραγματικά πολύ παράξενο. Αλλά κοιτάξτε τι συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2025, περίπου είκοσι γυναίκες της εργατικής τάξης εμφανίστηκαν για να μιλήσουν στα ΜΜΕ στην Ουάσινγκτον και να ζητήσουν τη δημοσιοποίηση των φακέλων Επστάιν. Ορισμένες ήταν στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, άλλες στην αρχή της μέσης ηλικίας. Κρύωναν – ο χειμώνας πλησίαζε. Ήταν επιζώσες της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης του Επστάιν. Και ήταν τρομοκρατημένες. Οι περισσότερες δεν μίλησαν, αλλά στάθηκαν δίπλα σε όσες μίλησαν. 

Ο Lyés Touati  (ηγετικό στέλεχος του PST [Parti Socialiste des Travailleurs/Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα),χαιρετίζει την τεράστια κινητοποίηση αλληλεγγύης σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο που του επιδείχθηκε από την πρώτη στιγμή της αυθαίρετης απόφασης για φυλάκισή του. Ευχαριστούμε όλους για την αδιάκοπη αλληλεγγύη. Να σταματήσει η αυθαιρεσία και η καταστολή! Λευτεριά στον σύντροφό μας Λυές Τουάτι! Λευτεριά σε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους και τους κρατούμενους για τις απόψεις τους! Ζήτω οι δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες! Ο αγώνας συνεχίζεται! Υπογράψτε το κείμενο υποστήριξης

Η ΤΝ θα μεταμορφώσει βαθιά την κοινωνία, ή -πιο σωστά- θα χρησιμοποιηθεί για να την μεταμορφώσει. Γιατί η τεχνική, αν και δεν είναι ποτέ ουδέτερη, δεν διαθέτει ούτε δική της βούληση. Η ΤΝ αποτελείται από ένα σύνολο από τεχνικές και, από επιστημονική άποψη, μπορούμε να θαυμάσουμε την πρόοδό τους. Ωστόσο, είναι προϊόντα, που έχουν αναπτυχθεί από καπιταλιστές με μοναδικό κίνητρο το κέρδος. Είναι άραγε δυνατόν, από τις επιστημονικές γνώσεις που επέτρεψαν την ανάπτυξη αυτών των προϊόντων, να αντλήσουμε κάτι πραγματικά χρήσιμο;... θα πρέπει και η αριστερά να προβλέψει τι μπορούν να κάνουν οι καπιταλιστές με αυτά τα εργαλεία και να θέσει το ερώτημα τι θα μπορούσε να κάνει και η εργατική τάξη με αυτά.

Michael Pröbsting

Η νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας (NSS / National Security Strategy) της κυβέρνησης Τραμπ είναι ένα κρίσιμο έγγραφο για την κατανόηση της τρέχουσας κατάστασης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. […] Τώρα, ακόμη και ο Λευκός Οίκος παραδέχεται ότι δεν κυριαρχεί πλέον στον κόσμο. Είναι προφανές σε όλους ότι η Κίνα και η Ρωσία κατάφεραν να αναγκάσουν τις ΗΠΑ να υποχωρήσουν. Και είναι εξίσου προφανές ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν αποτελούν μια κοινή αυτοκρατορία με ηγέτη την Ουάσιγκτον, αλλά μάλλον ανταγωνιστικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Τέλος, δεν χρειάζεται να είναι κανείς ο Αϊνστάιν για να καταλάβει ότι ο «πολυπολικός» κόσμος δεν είναι καθόλου ειρηνικός, αλλά αντίθετα επιρρεπής σε εντάσεις και συγκρούσεις μεταξύ κρατών. Τελικά, η πραγματικότητα έθεσε τέλος στη συζήτηση.

Η «στρατηγική εθνικής ασφάλειας» που δημοσίευσε ο Λευκός Οίκος στις αρχές Δεκεμβρίου είναι ένα πολύ σημαντικό ντοκουμέντο και πρέπει να το πάρουμε πάρα πολύ στα σοβαρά. Γιατί; Μα, επειδή περιγράφει λεπτομερώς και χωρίς μισόλογα τι κάνει και τι σκοπεύει να κάνει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός που επανιδρύει ο Τραμπ και ο τραμπισμός. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Αυτό το ντοκουμέντο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως το κείμενο αναφοράς ή μάλλον ως η βίβλος της Φαιάς Διεθνούς των καιρών μας, που κυριαρχείται από το δίδυμο Τραμπ-Πούτιν! Και φυσικά, δεν είναι τυχαίο ότι ο Πούτιν έσπευσε να δηλώσει, μέσω του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, ότι το τραμπικό έγγραφο είναι «σε μεγάλο βαθμό σύμφωνο» με το όραμα της Μόσχας.

Ο Luís Bonilla-Molina είναι Βενεζουελανός πανεπιστημιακός καθηγητής, κριτικός παιδαγωγός και πρόεδρος της Βενεζουελανικής Εταιρείας Συγκριτικής Εκπαίδευσης.

Η Βενεζουέλα και ο λαός της είναι τα πρώτα άμεσα θύματα της εφαρμογής του «Δόγματος Μονρόε σύμφωνα με τον Τραμπ». Αυτός ο πόλεμος, ο οποίος έχει ήδη κηρυχθεί, δεν είναι εναντίον του εμπορίου ναρκωτικών ή του καθεστώτος Μαδούρο, αλλά για το πετρέλαιο και τα σπάνια ορυκτά, τις στρατιωτικές βάσεις, τις πληροφορίες και τον τρόπο διαχείρισης. Όλες οι δημοκρατικές, προοδευτικές, λαϊκές και αριστερές δυνάμεις πρέπει να καταγγείλουν και αντισταθούν σ την επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της Βενεζουέλας, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει υπεράσπιση της κυβέρνησης Μαδούρο.

Στην JVP, συχνά λέμε ότι η ασφάλεια και η ελευθερία όλων των ανθρώπων είναι αλληλένδετες. Αυτή τη στιγμή, αυτή η ιδέα δεν είναι αφηρημένη· είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, και όλοι πρέπει να ενεργούμε ανάλογα. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα της δέσμευσης για την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής και την αρχή της αλληλεγγύης από το θάρρος που έδειξε ο Ahmed al-Ahmed: ένας μάρτυρας της τρομακτικής αντισημιτικής επίθεσης στο Σίδνεϊ...Το παράδειγμα του Ahmed είναι ένα από τα πολλά που μου δίνουν ελπίδα σε αυτούς τους τρομακτικούς καιρούς, όπου ο αντισημιτισμός, η αντιπαλαιστινιακή στάση, η ισλαμοφοβία, ο ρατσισμός, η αντιμεταναστευτική στάση, η αντι-τρανς στάση και τόσα άλλα είδη καταπιεστικής και θανατηφόρας βίας απειλούν τις κοινότητές μας.