Το ΝAΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και η νεολαία Κομμουνιστική απελευθέρωση, σας προσκαλούν στην εκδήλωση-συζήτηση με τίτλο: “Οι γυναίκες νικούν με το όπλο στο χέρι- Ιστορίες γυναικείας χειραφέτησης στη ζωή, στη δουλειά και στον πόλεμο”. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων των γραφείων του ΝΑΡ, Κλεισόβης 9, Πλ. Κάνιγγος, το Σάββατο 28/11/15 στις 19:00.

Κώστας Κούσιαντας

Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις των προσφύγων στην Ειδομένη. Οι πρόσφυγες σήμερα έριξαν τον συνοριακό φράχτη και συγκρούστηκαν με την αστυνομία. Η απεργία πείνας των δέκα Ιρανών συνεχίζεται

Σήμερααπέναντι στη γενικευμένη επίθεση του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ-κυβέρνησης, και την εφαρμογή των μέτρων του 3ου μνημονίου.η μόνη διέξοδος και λύση είναι ο μαζικός συντονισμένος Αγώνας μας. Για αυτό είναι αναγκαίος όσο ποτέ άλλοτε ο Συντονισμός των αγωνιστικών σωματείων και των συνδικάτων από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

 

Ναι, σύμφωνα με την απάντηση που έδωσε η Αντιπεριφερειάρχης Διοίκησης της Περιφέρειας Αττικής, κ. Ελισάβετ Τασούλη, στο από 6/10/2015 ερώτημα της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική.

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015 00:49

Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ρεφορμιστικό κόμμα;

Λέανδρος Μπόλαρης

 

Στα τέλη του 2012, σε μια συνέντευξή του στην ετήσια επιθεώρηση Socialist Register ο ακαδημαϊκός Μ. Σπουρδαλάκης δήλωνε ότι «οι πολιτικές της λιτότητας θα δημιουργήσουν συνθήκες που θα επιτρέψουν την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία κι όταν το κατορθώσει κάθε άλλο παρά θα θυμίζει μια τυπική σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση». Στο ίδιο τεύχος ο Αριστείδης Μπαλτάς έδινε μια συνέντευξη στην οποία αφού εξηγούσε ότι η στρατηγική του Συνασπισμού και μετά του ΣΥΡΙΖΑ «δεν υποσχόταν γενική απεργία, ένοπλη εξέγερση και άλλα τέτοια», παρόλα αυτά επέμενε ότι: «μπορούμε να πούμε ότι όπως έχουν τα πράγματα αν πάρουμε την κυβέρνηση θα ξεκινήσει η επανάσταση».

Τρία χρόνια σχεδόν μετά, ο Α. Μπαλτάς εγκαταλείπει το υπουργείο Παιδείας αφού είχε ψηφίσει το Τρίτο Μνημόνιο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (με την δεξιά τσόντα των ΑΝΕΛ) τελικά θυμίζει μια δεξιά σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση σαν κι αυτές που έχουμε γνωρίσει και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες: οι διαφορές τους με τη δεξιά, σε επίπεδο πολιτικής, περιορίζονταν στο πώς θα εφαρμοστούν η λιτότητα και οι ιδιωτικοποιήσεις.

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015 00:11

ΚΙΝΑ στην αιχμή της κρίσης

Σωτήρης Κοντογιάννης

Πριν από ένα ακριβώς χρόνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ανακήρυξε την Κίνα τη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη. Οι ΗΠΑ κατείχαν αυτόν τον τίτλο από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Τώρα εξοβελίστηκαν στη δεύτερη θέση.

Οι υπολογισμοί του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, είναι αλήθεια, στηρίχτηκαν σε αυτό που οικονομολόγοι ονομάζουν "στάθμιση με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης". Τυπικά, χωρίς τη στάθμιση αυτή, η κινεζική οικονομία εξακολουθεί να είναι σχεδόν 30% μικρότερη από την αμερικανική. Και δεν είναι μόνο αυτό: πολλοί οικονομολόγοι αμφισβητούν ανοιχτά την εγκυρότητα των στατιστικών δεδομένων που έρχονται από το Πεκίνο.

Παρά την απαγόρευση πολλές εκατοντάδες διαδήλωσαν την Κυριακή 22 Νοέμβρη στο Παρίσι, από την πλατεία της Βαστίλης προς την πλατεία της Δημοκρατίας, δίνοντας έτσι μια δυναμική απάντηση στο κράτος εκτάκτου ανάγκης που επέβαλε η γαλλική κυβέρνηση με αφορμή τις βομβιστικές επιθέσεις.

Καταγγέλλουμε τη συμπεριφορά των εκπροσώπων της δημοτικής αρχής και την προσπάθεια εκ μέρους της κυβέρνησης να περιφρουρήσει από το οργανωμένο εργατικό κίνημα τους χώρους φιλοξενίας των προσφύγων. Δε θα επιτρέψουμε οι πρόσφυγες να αντιμετωπίζονται ως «φυλακισμένοι» χωρίς το αυτονόητο δικαίωμα στην επικοινωνία και να παρεμποδίζεται η επαφή τους με τα σωματεία και τις συλλογικότητες.

Οι πρόσφυγες ξεκίνησαν κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας για να τους επιτραπεί να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Κατέλαβαν τη σιδηροδρομική γραμμή και φωνάζοντας συνθήματα («Ελευθερία!», «Δεν πάμε πίσω», «Δεν είμαστε τρομοκράτες»). Ένας άγνωστος αριθμός έχει ξεκινήσει απεργία πείνας, ενώ πέντε Ιρανοί έχουν καθίσει γυμνοί στις σιδηροδρομικές γραμμές και έχουν ράψει το στόμα τους.

Maryam Poya

Η νίκη της επανάστασης στο Ιράν το Φλεβάρη του ’79 ήταν αποτέλεσμα χρόνων ταξικής πάλης εργατών, αγροτών, γυναικών και εθνικών μειονοτήτων ενάντια στο καταπιεστικό καθεστώς του σάχη. Αυτοί οι αγώνες περιλάμβαναν, από ειρηνικές διαδηλώσεις μέχρι ένοπλες συγκρούσεις, από καταλήψεις μέχρι σαμποτάζ, από μικρές συγκεντρώσεις μέχρι μαζικές διαδηλώσεις εκατομμυρίων. Τελικά η απεργία των εργατών στα πετρέλαια το 1978 και η Γενική Απεργία που ακολούθησε έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στο να θέσουν τέλος στο καθεστώς του σάχη. [...] Η ιρανική εργατική τάξη αποτέλεσε το κλειδί του αγώνα που γκρέμισε το φρικιαστικό καθεστώς του σάχη. Αλλά η εξουσία δεν πέρασε στα χέρια των εργατών. Αντίθετα, η προσωρινή κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Χομεϊνί καθόρισε το πολιτικό περιεχόμενο και τη μορφή της νέας κρατικής εξουσίας που αναδύθηκε από τα ερείπια της παλιάς.

Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 6 Νοέμβρη στο ΕΚΑ η πρώτη συνάντηση Σωματείων και συλλογικοτήτων αγώνα για τον συντονισμό τους απέναντι στην νέα κλιμάκωση της αντιλαϊκής και αντεργατικής επίθεσης με την ψήφιση του 3ου μνημονίου. Στη συνάντηση συμμετείχαν 15 σωματεία και σύλλογοι από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα καθώς και το συντονιστικό αγώνα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Σελίδα 260 από 293