Η Βενεζουέλα και οι εχθροί της κριτικής σκέψης
(Μια απάντηση στο αντιτροτσκιστικό παραλήρημα του Θανάση Τσιριγώτη)
Μάνος Σκούφογλου
Σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο «Η Βενεζουέλα και οι ‘φίλοι’ της», το οποίο μάλιστα φρόντισε να διακινήσει και σε συνδικαλιστικές λίστες, ο Θανάσης Τσιριγώτης, στέλεχος του Μ-Λ ΚΚΕ, αναβιώνει τη θλιβερή σταλινική παράδοση της χυδαιολογίας. Με αφορμή τη στάση μιας συγκεκριμένης οργάνωσης στη Βενεζουέλα (πιθανότατα εννοεί τη Marea Socialista, παρότι δεν την κατονομάζει), την οποία μάλιστα διαστρεβλώνει, επιτίθεται λασπολογώντας όλο το τροτσκιστικό ρεύμα. Καταλογίζει στους τροτσκιστές ότι παίζουν τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου και τελικά του Εφιάλτη, γιατί είναι «αντικειμενικά» με τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές, γιατί έτσι πάντα έκαναν.
Το πιο ελπιδοφόρο γεγονός. Σε δεκάδες πια χώρες ο νεολαιίστικος ξεσηκωμός ενάντια στη κλιματική καταστροφή!
Γιώργος Μητραλιάς
Ίσως το πιο ιστορικό και συνάμα το πιο σωτήριο γεγονός για ολάκερη την ανθρωπότητα συμβαίνει αυτό το καιρό, αυτές τις βδομάδες και αυτές τις μέρες, μπροστά στα μάτια μας, που παραμένουν όμως ερμητικά κλειστά στην ίδια μας τη χώρα! Και αυτό το «ιστορικό και συνάμα σωτήριο γεγονός» δεν είναι παρά η όλο και μαζικότερη εξέγερση των νέων σε όλο και περισσότερες χώρες των περισσότερων ηπείρων, ενάντια στο υπ’αριθμό ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ανθρώπινο είδος: Tην κλιματική καταστροφή που επελαύνει!
Nightstalker – In Use
Αντώνης Λάσκαρης
Από το πολιτικοποιημένα metal των Αρμένιων System of a Down, στα progressive διαπλανητικά ταξίδια των Mastodon και των Tool. Από τα ερείπια των μασκοφόρων Slipknot, σε παλιά σκαψίματα με πορεία τις ερημικές αχανείς πεδιάδες της Δυτικής ακτής των Η.Π.Α. έως τις δασοκορφές της Αθήνα και το σημαντικότερο stoner rock συγκρότημα της ελληνικής Σκηνής. Οι Nightstalker εδώ και 30 χρόνια είναι οδηγοί και οδοιπόροι, αναμόχλευουν τη σκόνη, σμιλεύουν τη πέτρα, ιχνηλατούν τη λεία γητεύοντας φωτιά και μνήμη ξεκινώντας από υπόγεια και καβάτζες έφτιαξαν τη Σκηνή της Αθήνας, σηκώνοντας στις πλάτες τους το ελληνικό stoner rock, διαθλώντας και κωδικοποιώντας το στο άπειρο της μουσικής, της τέχνης, μιας μορφής ελευθερίας.
Γράμμα των γυναικών ζαπατίστας προς τις γυναίκες του κόσμου που αγωνίζονται
Αυτό που θέλουμε να σου πούμε, να σε ενημερώσουμε, είναι λίγο στενάχωρο γιατί δεν θα μπορέσουμε να οργανώσουμε το Μάρτη του 2019, εδώ στη ζαπατίστικη γη μας, τη Δεύτερη Διεθνή Συνάντηση των Γυναικών που Αγωνίζονται. Μπορεί ήδη να ξέρεις τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούμε, και αν όχι θα σου τους εξηγήσουμε: Φαίνεται λοιπόν ότι οι καινούργιες κακές κυβερνήσεις είπαν ήδη καθαρά ότι θα προχωρήσουν στα μεγα-σχέδιά τους, σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου: στο Τρένο Μάγια, στο σχέδιο για τον Ισθμό του Τεουαντεπέκ, στη φύτευση δέντρων για εμπόριο ξυλείας και φρούτων.
Ελπιδοφόρα ίδρυση εργατικού σωματείου στην Αλβανία
Πριν μερικές μέρες και εν μέσω της φοιτητικής εξέγερσης, ιδρύθηκε ένα νέο Σωματείο, η “Αλληλεγγύη”, με στόχο να συμπεριλάβει όλους τους εργαζόμενους του τομέα των call centers της Αλβανίας.Την πρωτοβουλία πήραν ακτιβιστές φοιτητές που εργάζονται σε αυτές τις επιχειρήσεις, αλλά αγκαλιάστηκαν και από άλλους εργαζόμενους.
Όχι στην ιμπεριαλιστική παρέμβαση στη Βενεζουέλα! Ούτε το πραξικόπημα του Γουαϊδό ούτε η τραγωδία του Μαδούρο
Marea Socialista
Η Marea Socialista (MS) [Στμ. Marea Socialista: Σοσιαλιστική Παλίρροια], είναι μια πολιτική οργάνωση που ιδρύθηκε το 2007 μέσα στην κορύφωση της επαναστατικής διαδικασίας. Προέρχεται από την μορενική τάση του τροτσκιστικού ρεύματος. Η ίδια χαρακτηρίζει τον εαυτό της, σαν διεθνιστική, σοσιαλιστική, αντικαπιταλιστική, φεμινιστική και οικοσοσιαλιστική οργάνωση. Από την ίδρυση της αποτέλεσε τμήμα του PSUV [Στμ. PSUV: Partido Socialista Unido de Venezuela το κόμμα που ιδρύθηκε από τον Τσάβες το 2007] θέτοντας σαν στόχο να αποτελέσει ένα αριστερό ρεύμα μέσα σε ένα κόμμα, το οποίο, γεννήθηκε από τις μάζες, αλλά –όπως η ίδια η Marea Socialista αναφέρει- έδειξε από το ξεκίνημα του, τον κίνδυνο να υποκύψει στις γραφειοκρατικές αποκλίσεις της κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας που το έφτιαξε. Το 2015 αποχώρησε από το PSUV καταγγέλλοντας –όπως η ίδια η Marea Socialista χαρακτηριστικά λέει- «μια βαθιά παραμορφωμένη οργανική εμπειρία που βρίσκεται στην υπηρεσία της αντεπανάστασης.»
Μουσταφά Τσολάκ: Η μειονότητα πληρώνει τους ανταγωνισμούς
Πιστεύω πως είναι χρέος κάθε αριστερού, κομμουνιστή, αντικαπιταλιστή σήμερα, να παλέψει να δυναμώσει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και απ’ την άλλη να παλέψει να έρθουν κοντά όλες οι επαναστατικές, κομμουνιστικές δυνάμεις. Ο ρεφορμισμός ηττήθηκε και μάλιστα κάνοντας μεγάλη ζημιά στην κοινωνία. Οπότε δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες πως μ’ έναν καλύτερο ρεφορμισμό (είτε αυτό είναι σταλινισμός, είτε «πατριωτική Αριστερά», είτε αριστερή σοσιαλδημοκρατία) μπορεί να γίνει κάτι καλύτερο. Πρέπει να δημιουργήσουμε την επαναστατική Αριστερά της εποχής μας.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Ανοιχτό κάλεσμα για τις ευρωεκλογές
ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΛΑΤΙΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ / ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ / ΑΝΤΙΕΕ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
Η Βενεζουέλα και η Αριστερά
Gabriel Hetland
Πώς πρέπει να ανταποκριθούμε στην τεταμένη κατάσταση στη Βενεζουέλα; Το ερώτημα έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση στην Αριστερά, τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε όλο τον κόσμο. Η πρόσφατη εντατικοποίηση των προσπαθειών των ΗΠΑ για την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο, αν χρειαστεί με τη βία, έδωσε στο ζήτημα αυτό ξανά ένα χαρακτήρα επείγουσας σημασίας. Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Αλλά ο τρόπος σκέψης μας θα πρέπει να καθοδηγείται από τρεις αρχές: τον μη παρεμβατισμό, την αυτοδιάθεση και την αλληλεγγύη με τους καταπιεσμένους.
Να οργανώσουμε την αντίσταση στη Βραζιλία και την διεθνή αλληλεγγύη εναντίον της νεοφασιστικής κυβέρνησης του Μπολσονάρο
Διακήρυξη της 4ης Διεθνούς
Αμέριστη αλληλεγγύη στους εργαζόμενους, τους μαύρους, τις γυναίκες, τη νεολαία, τους ντόπιους, τους αγρότες, τους ακτήμονες, τους άστεγους, την κοινότητα των LGBTI, τους δασκάλους, τους καθηγητές, τους επιστήμονες και τους καλλιτέχνες, που θα είναι οι στόχοι των «ακραίων» νεοφιλελεύθερων, συντηρητικών και αυταρχικών πολιτικών του νέου ενοίκου του Παλατιού Πλανάλτο. Με αυτή τη στροφή στην άκρα δεξιά, στη μεγαλύτερη χώρα της Λατινικής Αμερικής, οι κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις των τελευταίων δύο δεκαετιών στη Λατινική Αμερική απειλούνται περισσότερο από ποτέ.
Αφαιρέσεις ιθαγένειας. Η σκοτεινή πλευρά της νεοελληνικής ιστορίας
Τάσος Κωστόπουλος
Ηταν μια πρακτική που εφαρμόστηκε επί επτά συνεχόμενες δεκαετίες σε βάρος δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων πολιτών, άλλοτε πανηγυρικά και συχνότερα εν κρύπτω, πίσω από το προστατευτικό παραπέτασμα που ύψωναν τα κάθε λογής υπηρεσιακά κι «εθνικά» απόρρητα. Από μια άποψη, θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν η πιο απτή απόδειξη της συνέχειας του σκληρού πυρήνα του κρατικού μηχανισμού, ανεξάρτητα από κυβερνητικές εναλλαγές, δικτατορίες και φάσεις εκδημοκρατισμού, ανατροπές ή αναδιαρθρώσεις των κατά καιρούς βαλκανικών συμμαχιών της χώρας. Ο λόγος για την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας από μεγάλες ομάδες πολιτών που θεωρήθηκαν κατά καιρούς ενσάρκωση του «εσωτερικού εχθρού», σύμφωνα με τις ταξινομήσεις των μηχανισμών ασφαλείας.
