Denijal Jegić

Όπως οι αποικιοκρατικές γενοκτονίες της Γερμανίας και η υποστήριξή της στο απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής και σε ρατσιστικά καθεστώτα αλλού –που ποτέ δεν έτυχαν επαρκούς προσοχής στο δημόσιο διάλογο– έτσι και ο ρόλος της στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη διατηρεί τις ρατσιστικές ιεραρχίες και την αυτοεικόνα της ως «πολιτισμένου» και «ηθικά ανώτερου» έθνους.

Χρήστος Κεφαλής

Η κριτική των αστικών συμβάσεων συνιστά κομβική διάσταση στο έργο του Ίψεν. Ο Ίψεν διαπλάστηκε μέσα στα επαρχιώτικα, μουντά περιβάλλοντα της νορβηγικής κοινωνίας, στην οποία η καθυστερημένη ανάπτυξη του καπιταλισμού προκαλούσε διαρκείς ρωγμές και αναταράξεις, αλλάζοντας δραματικά τη ζωή των μικροαστών που αποτελούσαν την πλειοψηφία της. Στις συνθήκες αυτές, οι παραδοσιακές αξίες της αστικής ευπρέπειας (ατομική ανεξαρτησία, οικογένεια, κοκ), καθώς και τα νέα αστικά εγωιστικά ήθη, αποκτούσαν το χαρακτήρα συμβάσεων, που συγκάλυπταν ή εξωράιζαν τις πραγματικές τάσεις της κοινωνικής ζωής.

Με δεκάδες χιλιάδες να διαδηλώνουν στους δρόμους των ΗΠΑ απαιτώντας την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και τον τερματισμό της στρατιωτικής υποστήριξης των ΗΠΑ προς το Ισραήλ, ο πρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν αντιμετωπίζει τώρα νέες αντιδράσεις, μεταξύ άλλων και από το ίδιο του το κόμμα στο Κογκρέσο, για τον ακήρυχτο πόλεμο κατά των Χούθι στην Υεμένη. Την περασμένη εβδομάδα ο Μπάιντεν, μαζί με τους Βρετανούς και άλλους, διέταξε την εκτόξευση εκατοντάδων πυραύλων σε δεκάδες στόχους στην Υεμένη σε αντίποινα για τις επιθέσεις των Χούθι σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο είναι εξοργισμένοι

Joseph Daher

Ο συντηρητικός χαρακτήρας της Χαμάς, ωστόσο, δεν θα πρέπει να εμποδίσει την Αριστερά σε τοπικό και διεθνές επίπεδο να υποστηρίξει τον παλαιστινιακό αγώνα ενάντια σε ένα αποικιακό και ρατσιστικό καθεστώς απαρτχάιντ που έχει τη στήριξη του δυτικού ιμπεριαλισμού. Το να λέμε ότι πρέπει να υποστηρίξουμε μόνο την αντίσταση υπό κομμουνιστική ή αριστερή ηγεσία θα ήταν σοβαρό λάθος και θα καταδείκνυε μια βαθιά έλλειψη διεθνισμού. Θα πρέπει να υποστηρίξουμε τον νόμιμο αγώνα ενάντια στην ξένη κατοχή, ανεξάρτητα από τη φύση της ηγεσίας του. Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν καταδικάζουμε τους Παλαιστίνιους που αναζητούν όπλα από αυταρχικά κράτη.

elaliberta.gr

Η ακύρωση της προγραμματισμένης συναυλίας των Tiger Lillies στα Εξάρχεια λόγω της υποστήριξής τους στην Ουκρανία και της ιδιαίτερα καυστικής αντίθεσής τους με τον Πούτιν και το καθεστώς του, είναι κορυφαία απόδειξη ότι η ελληνική πουτινική αριστερά έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια. Υποστήριξη στο καθεστώς του Πούτιν και στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, υποστήριξη του σφαγέα Άσαντ στη Συρία, υποστήριξη του καθεστώτος του Ιράν αλλά και όλων των δικτατοριών αρκεί να υποστηρίζονται από τη Ρωσία (και την Κίνα).

Michael Karadjis

Αυτό το σύνθημα, που ακούγεται σε διαδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης σε όλο τον κόσμο, έχει προκαλέσει μεγάλη κριτική από αδαείς. Στα σχόλια των μέσων ενημέρωσης, στις τηλεοπτικές εκπομπές, το σύνθημα δέχεται επίθεση ως κάλεσμα για «την καταστροφή του Ισραήλ», απόδειξη ότι οι Παλαιστίνιοι δεν θέλουν ειρήνη και απορρίπτουν κάθε συμβιβασμό με το Ισραήλ, ή ακόμη πιο παραστατικά, ως κάλεσμα για «γενοκτονία», για «να πεταχτούν οι Εβραίοι στη θάλασσα».

Roseline Vacchetta

Με την καταστροφή των δημόσιων υπηρεσιών, την απορρύθμιση όλων των κοινωνικών κατακτήσεων και τη δολοφονική ξενοφοβία, η Ευρώπη (27 κράτη μέχρι σήμερα μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου το 2020) είναι ένα γενναιόδωρο ευεργέτημα για τους καπιταλιστές και ένας θανάσιμος κίνδυνος για τους λαούς.

Κανένας εγκληματίας δεν θέλει να υπάρχουν μάρτυρες των εγκλημάτων του. Ούτε βέβαια και το Ισραήλ. Και γι αυτό κάνει τα πάντα για να μπορεί να εγκληματεί στη Γάζα -και στα Κατεχόμενα- μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Και το κάνει με πολλούς τρόπους ταυτόχρονα: Απαγορεύοντας στους ξένους δημοσιογράφους να μπουν στη Γάζα, καθώς ελέγχει όλες τις εισόδους της. Εκβιάζοντας όσους έχουν μείνει στη Γάζα να την εγκαταλείψουν πάραυτα αν δεν θέλουν να πεθάνουν. Δολοφονώντας μεθοδικά, συστηματικά και κατά προτεραιότητα εκείνους και εκείνες που επιμένουν να κάνουν τη δημοσιογραφική δουλειά τους. Πιέζοντας και απειλώντας με τη ρετσινιά του “αντισημίτη” τους απανταχού γης έντιμους δημοσιογράφους…

Harry Whyte

Το ερώτημα έχει ως εξής: μπορεί ένας ομοφυλόφιλος να θεωρηθεί άξιος να γίνει μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος; Ο πρόσφατα εκδοθείς νόμος περί ποινικοποίησης του σοδομισμού, ο οποίος επικυρώθηκε από την Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΣΣΔ στις 7 Μαρτίου του τρέχοντος έτους, προφανώς σημαίνει ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν μπορούν να αναγνωριστούν ως άξιοι του τίτλου του Σοβιετικού πολίτη. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να θεωρούνται ακόμη λιγότερο άξιοι να είναι μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος.

David Camfield

Charlie Post

Μπροστά στην ανανεωμένη βία των εποίκων-αποικιοκρατών του Ισραήλ –τη γενοκτονική εθνοκάθαρση της Γάζας– το πρωταρχικό καθήκον των σοσιαλιστών μέσα στις ιμπεριαλιστικές χώρες είναι να οικοδομήσουν ένα κίνημα αλληλεγγύης στον αγώνα των Παλαιστινίων. Πρώτα απ’ όλα, αυτό σημαίνει την οικοδόμηση ενός αποτελεσματικού κινήματος για την επιβολή μιας άμεσης και μόνιμης κατάπαυσης του πυρός.

Η Ρωσία θα πραγματοποιήσει προεδρικές εκλογές τον Μάρτιο του 2024. Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες, θα έλεγε κανείς πιθανώς ότι υπάρχει ένας προφανής επικρατέστερος υποψήφιος, δηλαδή ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Ωστόσο, αυτές οι εκλογές είναι προσχηματικές: δεν θα υπάρξουν υποψήφιοι που θα διεκδικούν τη νίκη τους, ούτε πολιτικές δυνάμεις που θα ασκούν σοβαρή κριτική στον σημερινό πρόεδρο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, στον ρωσικό δημόσιο διάλογο, οι εκλογές αναφέρονται κατά καιρούς ως "εκλογικές διαδικασίες". Ο όρος αυτός τονίζει πόσο εντελώς στερούνται ανταγωνισμού. Ωστόσο, θα προτιμούσα να τις χαρακτηρίσω ως δημοψήφισμα μέτρησης της εμπιστοσύνης στον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Σελίδα 4 από 349