Από τις αρχές Σεπτεμβρίου, στη Γαλλία συνυπάρχουν μια κοινωνική κρίση, μια πολιτική κρίση και η αρχή μιας νέας λαϊκής κινητοποίησης, που σηματοδοτήθηκε από τις κινητοποιήσεις της 10ης και της 18ης Σεπτεμβρίου και την προετοιμασία μιας νέας κινητοποίησης για τις 2 Οκτωβρίου, ενώ η χώρα βρίσκεται χωρίς κυβέρνηση μετά την ανατροπή της κυβέρνησης του Φρανσουά Μπαϊρού από την Εθνοσυνέλευση στις 8 Σεπτεμβρίου. Η χαοτική πολιτική κρίση έχει αναζωπυρωθεί επανειλημμένα από την επανεκλογή του Μακρόν το 2022. Τότε, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει για την κοινοβουλευτική του ομάδα στην Εθνοσυνέλευση παρά μόνο 250 έδρες... 

Η Αριστερά στο Νεπάλ, παρά το γεγονός ότι διαθέτει ισχυρή οργανωτική βάση, κοινωνικές ρίζες και θέση στο επίκεντρο της δημοκρατικής μεταμόρφωσης της χώρας, έχει χάσει μεγάλο μέρος της λαϊκής εμπιστοσύνης που κάποτε απολάμβανε. Δεκαετίες φατρισμών και οπορτουνισμού έχουν υπονομεύσει την αξιοπιστία της. Για να ανακτήσει τη σημασία της, η Αριστερά πρέπει όχι μόνο να αντιστρέψει τη σχέση μεταξύ κόμματος και λαού, αλλά και να απελευθερωθεί από την σταλινική-μαοϊκή ορθοδοξία που έχει αδρανοποιήσει την πολιτική της φαντασία.

 Ο Κερκ ήταν ο κύριος ιθύνων νους πίσω από την Turning Point USA (Σημείο Καμπής), μια οργάνωση που ίδρυσε το 2012 για να διαδώσει την ακροδεξιά ιδεολογία του στους νέους στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Από την ίδρυσή της, η Turning Point έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην άνοδο της (δεξιάς) εξτρεμιστικής ιδεολογίας, ιδίως μεταξύ των νέων ανδρών, και στην εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ. Ο Κερκ είχε κάνει καριέρα ως υποτιθέμενος υπερασπιστής της «ελευθερίας του λόγου», ακρογωνιαίου λίθου της φιλελεύθερης κοινωνίας, ενώ χρησιμοποιούσε αυτή την ελευθερία του λόγου για να υπονομεύσει πρακτικά και ουσιαστικά τα δικαιώματα της ίδιας αυτής κοινωνίας.

 Πάνω από 50 διακεκριμένοι Ισραηλινοί δημιουργοί ντοκιμαντέρ κοινοποίησαν μια ανοιχτή επιστολή στην οποία εκφράζουν «βαθιά ντροπή» και « απελπισία» για τις ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα και δηλώνουν την υποστήριξή τους στο μποϊκοτάζ των ισραηλινών πολιτιστικών ιδρυμάτων από τη διεθνή κινηματογραφική κοινότητα. Η επιστολή των δημιουργών ντοκιμαντέρ, με ημερομηνία 15 Σεπτεμβρίου 2025 και υπογεγραμμένη από διεθνώς αναγνωρισμένους κινηματογραφιστές, δηλώνει ότι οι υπογράφοντες «υποστηρίζουν ολόψυχα το παγκόσμιο μποϊκοτάζ των κινηματογραφιστών εναντίον μας» και κατονομάζει τη «μαζική δολοφονία» και τη «γενοκτονία» που διέπραξε το ισραηλινό κράτος στη Γάζα.

Εθνική ηγεσία της Sinistra Anticapitalista: Η γενική απεργία αντιπροσωπεύει ένα πραγματικό άλμα προς τα εμπρός στην κινητοποίηση, με την εδραίωση ενός ευρύτατου μαζικού κινήματος που φέρνει στους δρόμους όχι μόνο τις μαχητικές δυνάμεις, αλλά και ένα πολύ πλατύτερο λαϊκό στρώμα. Οι προκλήσεις του μέλλοντος είναι: η μαζική διάσταση, η οργάνωση από τα κάτω, η ριζοσπαστικότητα του περιεχομένου. Ένα συντριπτικό κύμα, μια πολιτική και ηθική εξέγερση ενάντια σε μια γενοκτονία που συνεχίζεται εδώ και μήνες, εδώ και χρόνια, ενάντια σε κάθε άμεση ή έμμεση σύμπραξη που υποστηρίζει και εγγυάται αυτόν τον ατέλειωτο τρόμο, αλλά και μια εξέγερση ενάντια σε όλες τις αβεβαιότητες, τους φόβους, τον γραφειοκρατικό συντηρητισμό που χαρακτήριζαν τις παραδοσιακές συνδικαλιστικές δυνάμεις και τη μετριοπαθή αριστερά,

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΕΠΟΧΗ. Ο 37χρονος Ιμπραήμ Τραορέ, ο μεταβατικός πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2022 που ανέτρεψε τη χούντα του Πολ Ανρί Νταμιμπά, είναι χωρίς αμφιβολία ο πιο πολυσυζητημένος πολιτικός ηγέτης στην Αφρική. Οι οπαδοί του βλέπουν στο πρόσωπό του ένα σύμβολο αντίστασης απέναντι στον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία. Από την άλλη, οι επικριτές του μιλούν για τις συντηρητικές του απόψεις, πατριαρχικές, θρησκευτικές και ομοφοβικές, και τον κατηγορούν για αυταρχισμό, καταστολή εναντίον των διαφωνούντων, λαϊκισμό και κενές μεγαλοστομίες. Με τον Αμπντουραμάν Ιντρίσα καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Κέντρο Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λάιντεν, μιλάμε για την πολιτική του Τραορέ...

Ενώ η πόλη της Γάζας έχει μετατραπεί σε στάχτη, η προσοχή των μέσων ενημέρωσης επικεντρώνεται στις μάταιες και δηλητηριώδεις θέσεις γύρω από την «αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης». Δεν πρέπει να χάσουμε από τα μάτια μας την αλληλεγγύη της βάσης, να υποστηρίξουμε τη Global Sumud Flotilla, να απομονώσουμε το Ισραήλ και να αντισταθούμε στη διαδικασία της ομαλοποίησης. Η επίθεση στην πόλη της Γάζας είναι σε εξέλιξη. Ο ισραηλινός στρατός καταστρέφει συστηματικά κτίρια κατοικιών, Οι κάτοικοι αναγκάζονται να μαζέψουν λίγα υπάρχοντα και να φύγουν μέσα σε λίγα λεπτά. Ο στόχος είναι να καταστεί αδύνατη η επιστροφή στην κανονική ζωή σε μια πόλη που είναι πολύ παλαιότερη από το Ισραήλ.

Σε αυτό το δεύτερο μέρος, ο Éric Toussaint δείχνει ότι οι BRICS+ αποτελούν μια ετερόκλητη και αντιφατική συμμαχία: ενώ ισχυρίζονται ότι αποτελούν μια εναλλακτική λύση απέναντι στο στρατόπεδο που ηγείται ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και στην κυριαρχία που ασκεί στους λαούς του Νότου, ωστόσο διατηρούν οι ίδιες στενές σχέσεις με το Ισραήλ και τα αντιδραστικά καθεστώτα. Η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σύμμαχοι της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ, διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον συμβιβασμό. Απέναντι στη γενοκτονία στη Γάζα και στους πολέμους (Υεμένη, Ιράν, Ουκρανία, Συρία, Λίβανος, Σουδάν, Ανατολικό Κονγκό, κ.λπ.), η τελική δήλωση της συνόδου κορυφής του 2025 περιορίζεται σε γενικές εκκλήσεις, χωρίς κυρώσεις κατά του Ισραήλ ή ισχυρές πρωτοβουλίες. 

 Ο σιωνισμός και το κράτος του δεν μπορούν να μεταρρυθμιστούν, επειδή ούτε η παρούσα θυσία των ισραηλινών ομήρων από τον Νετανιάχου, ούτε οι προνομιακές συμμαχίες του με όλα τα νεοφασιστικά και αντισημιτικά αποβράσματα του κόσμου, αποτελούν κάτι καινούργιο για τον σιωνισμό. Ο Νετανιάχου απλώς δεν κάνει τίποτα άλλο από το να σπρώχνει τη σιωνιστική λογική στα άκρα. Προς μεγάλη δυστυχία όχι μόνο των Παλαιστινίων, ολάκερης της Μέσης Ανατολής και όλων μας, αλλά και των ίδιων των Ισραηλινών Εβραίων...

Η εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση που περιγράψαμε έχει ένα κοινό σημείο: την παραβίαση της κυριαρχίας μας από δύο διαφορετικές δυνάμεις. Από τη μία πλευρά, η απειλή της κυβέρνησης των ΗΠΑ να παραβιάσει την κυριαρχία μας ως έθνος, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 του Συντάγματος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας (CRBV), η οποία αυτή τη στιγμή παύει να είναι απλώς μια απειλή και μετατρέπεται σε τετελεσμένο γεγονός, με την καταστροφή ενός σκάφους της Βενεζουέλας σε διεθνή ύδατα στην Καραϊβική... Από την άλλη πλευρά, η κατάφωρη παραβίαση της λαϊκής κυριαρχίας (άρθρο 5 του CRBV), όταν η κυβέρνηση Μαδούρο-PSUV [Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας] αγνόησε τα αποτελέσματα των εκλογών της 28ης Ιουλίου 2024, στις οποίες η συντριπτική πλειοψηφία των Βενεζουελάνων ψήφισε κατά της κυβέρνησης, και παρόλα αυτά ο Μαδούρο ανακηρύχθηκε νικητής από το CNE και το TSJ, με το εκλογικό όργανο να μην έχει ακόμη δημοσιεύσει τα αποτελέσματα, περισσότερο από ένα χρόνο μετά τις εκλογές, κατά παράβαση του νόμου και του Συντάγματος.