Αλίμονο σε όποιον αφελή κάνει το λάθος να πιστέψει ότι η μεταχείριση Κουφοντίνα αποτελεί μία εξαίρεση στον κανόνα. Η ότι η μεταχείρισή του οφείλεται στην αυξημένη ευαισθησία τους για την ανθρώπινη ζωή. Την βλέπουμε στη διαχείριση της πανδημίας με την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και την έλλειψη σοβαρών μέτρων αντιμετώπισής της με αποτέλεσμα 5.500 νεκρούς σε έναν χρόνο και στον εξαναγκασμό δεκάδων χιλιάδων προσφύγων να ζουν σε άθλιες συνθήκες και να παγώνουν στον Καρατεπέ, στη Βιάλ και στην Αμυγδαλέζα. Το ίδιο αφελής είναι και όποιος νομίζει ότι η απροκάλυπτη αυταρχική συμπεριφορά τους θα περιορισθεί σε αυτόν…

Το θέμα της λειτουργίας των σχολείων στο έδαφος της πανδημίας απασχολεί παγκόσμια και είναι ένα από τα πιο «καυτά» θέματα συζήτησης και διαχείρισης. Σε συνδυασμό με τη βιβλιογραφία που υπάρχει για το κατά πόσο οι διάφορες ηλικιακές ομάδες των παιδιών και των εφήβων νοσούν και μεταδίδουν τον ιό, η συζήτηση γίνεται ακόμα πιο έντονη. Στις 11 Μάρτη 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κηρύσσει την πανδημία της Covid–19. Μέχρι τις 31 Μάρτη το 84% των χωρών παγκόσμια είχαν κλείσει τα σχολεία (είτε ολικά είτε μερικά), με το 94% των μαθητών (δηλαδή πάνω από ένα δις παιδιά) να βρίσκονται εκτός σχολείου…

Συντακτική επιτροπή του Spectre

Αυτό ήταν ένα «πραξικόπημα» ως θέαμα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Με τον ψευτο-Βίκινγκ εξοπλισμό και τα συνομοσπονδιακά διακριτικά σήματα, οι ακροδεξιοί αντάρτες ήταν ένα σαφώς αντιπαθητικό πλήθος. Και η εξέγερσή τους δεν είχε καθόλου ένα συνεκτικό σχέδιο πέρα από τα σπασμένα παράθυρα και τις selfies. Δεν μπορούσε να σκεφτεί πέρα από την πίστη της στον ψεύτη αρχηγό. Ωστόσο, παρ’ όλα αυτά, ήταν μια έντονη προειδοποίηση προς την αριστερά και όλες τις προοδευτικές δυνάμεις. Εάν δεν αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και δε σταματήσουμε την ανάπτυξη αυτού του κινήματος, η επόμενη (ή μεθεπόμενη) φορά θα μπορούσε να είναι επικίνδυνα σοβαρή.

Είμαστε σε εποχή πραξικοπημάτων και εξεγέρσεων, που στο ανάπτυγμά της μπορεί να εξελιχθεί σε εποχή πολέμων και επαναστάσεων. Αν θέλουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί, πρέπει να μιλήσουμε για το κόμμα, τη στρατηγική, την επανάσταση, το σοσιαλισμό σαν παγκόσμιο σχέδιο - και να πράξουμε τα δέοντα. Διότι τα πολιτικά «τέρατα» του καιρού μας είναι παιδιά της καπιταλιστικής κρίσης, αλλά όχι μόνο. Για να θυμηθούμε τον Γκράμσι, η εποχή των τεράτων ορίζεται ως η εποχή που «το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν έχει ακόμη γεννηθεί»…. Η εισβολή στο Καπιτώλιο μπορεί και πρέπει να είναι στιγμή αυτογνωσίας για την Αριστερά.

Οι εικόνες του όχλου που, κυματίζοντας τις σημαίες της συνομοσπονδίας [της σημαίας των ρατσιστικών νοτίων πολιτειών κατά τον αμερικάνικο εμφύλιο] εισέβαλλε στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ και διέκοψε την πιστοποίηση της εκλογής του Τζο Μπάιντεν και της Καμάλα Χάρις…σοκάρισαν πολλούς στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Ακόμα πιο συγκλονιστικό ήταν το γεγονός ότι αρχηγός των πλήθους δεν ήταν άλλος από τον απερχόμενο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Ντόναλντ Τραμπ… Όσο και αν είναι σοκαριστικά, αυτά τα γεγονότα δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν. Τα τελευταία χρόνια, η αίσθηση μας για αυτό που είναι πολιτικά «φυσιολογικό» έχει γίνει λάστιχο…

Θα ακούμε για πολλές εβδομάδες για τη “δύναμη και την ανθεκτικότητα των αμερικανικών δημοκρατικών συνταγματικών θεσμών” απέναντι στην προσπάθεια του ηττημένου προέδρου να ανατρέψει τα εκλογικά αποτελέσματα του Νοεμβρίου καθώς και απέναντι στην “εξέγερση” που υποκίνησε ο Ντόναλντ Τραμπ…Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο σύνθετη και πολύ λιγότερο ρόδινη. Οι ιεροί “θεσμοί” είναι σήμερα πολύ ευάλωτοι σε αντιδημοκρατικούς χειρισμούς, εν μέρει επειδή εξαρχής ποτέ δεν είχαν σχεδιαστεί για να είναι δημοκρατικοί. Το παιχνίδι του Τραμπ της “Μεγάλης Εκλογικής Κλοπής” κατέρρευσε για μια σειρά από λόγους, αλλά σε διαφορετικές περιστάσεις θα μπορούσε να ήταν πολύ πιο απειλητικό.

του Richard Seymour

Η απέλπιδα επιχείρηση σήμερα (6/1/2021) να ανατραπεί η φιλελεύθερη συνταγματική τάξη πιθανότατα να ηττηθεί, πράγμα που αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την ανολοκλήρωτη κατάσταση αυτής της φάσης ανάπτυξης του φασισμού. Τα τελευταία χρόνια, είδαμε θεαματικές προσπάθειες, πειραματικές επιχειρήσεις, για να δημιουργηθούν οι πολιτιστικές και οργανωτικές προϋποθέσεις για τη νομιμοποίηση μιας βίαιης εξωκοινοβουλευτικές άκρας δεξιάς.…Χρειάζεται χρόνος για να αναπτυχθούν οι συνασπισμοί δυνάμεων, μέσα και έξω από το κράτος, που θα νομιμοποιήσουν όλη αυτήν την κουλτούρα βαναυσότητας και βίας...

Τσάρλι Κίμπερ  Η κινητοποίηση στην Ουάσιγκτον από ακροδεξιούς διαδηλωτές την Τετάρτη πρέπει να αποτελέσει αφορμή για ώθηση στους αγώνες της εργατικής τάξης. Δεν είναι λόγος για συσπείρωση γύρω από το Δημοκρατικό Κόμμα, για λατρείες των θεσμών της δημοκρατίας των ΗΠΑ ή για να επιδιωχτεί η ανοικοδόμηση κάποιου «χώρου του κέντρου». Χιλιάδες υποστηρικτές του Ντόναλντ Τραμπ έκαναν πορεία και στη συνέχεια εκατοντάδες εισέβαλαν στο κτίριο του Καπιτωλίου…Καθώς διέσχιζαν τους διαδρόμους του Κογκρέσου, κουβαλούσαν μια σημαία της Συνομοσπονδίας, αυτή των υποστηρικτών της δουλείας κατά τον εμφύλιο πόλεμο των ΗΠΑ.

27 χρόνια συμπληρώθηκαν από την Πρωτοχρονιά του 1994 και την Πρώτη Διακήρυξη της Ζούγκλας Λακαντόνα , όταν οι Ζαπατίστας ανακοίνωσαν την κήρυξη πολέμου στη μεξικανική κυβέρνηση. 27 χρόνια οι Ζαπατίστας συνεχίζουν να αγωνίζονται. Φέτος το καλοκαίρι αντιπροσωπεία 120 αγωνιστών αναμένεται να ταξιδέψει στην Ευρώπη, ενώ ήδη, περισσότερες από 160 συλλογικότητες στην Ελλάδα στηρίζουν την ενέργεια αυτή και υπογράφουν το ψήφισμα του EZLN. Δημοσιεύουμε τη διακήρυξη του ταξιδιού των Ζαπατίστας στην Ευρώπη και τις έως σήμερα (3/1), υπογραφές από την Ελλάδα. Όσοι και όσες θέλουν να συνυπογράψουν τη διακήρυξη μπορούν να στείλουν την υπογραφή τους (ισπανικά και ελληνικά) στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Αν έπρεπε να μας έχει διδάξει κάτι η πανδημία, είναι ότι απαιτείται άμεση κήρυξη κοινωνικού πολέμου μέχρις εσχάτων, για τη διεκδίκηση των χαμένων μας εδαφών, του χαμένου μας πλούτου, της χαμένης μας ολόκληρης ζωής σε αρμονία με τα άλλα έμβια όντα και το περιβάλλον. Σε μια τέτοια δύσκολη πορεία, ο ασφαλής εμβολιασμός θα πρέπει να είναι στα άμεσα αιτήματά μας, η κοινωνικοποίηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, η κατάκτηση των μέσων παραγωγής της γνώσης και της επιστήμης στους στόχους μας.

Μάνθος Ταβουλάρης

Πολλές φορές μέσα στην ελληνική αριστερά, ο τρόπος που (δεν) σκεφτόμαστε τα κινήματα στις ΗΠΑ, καθορίζεται από παγιωμένες προκαταλήψεις που θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν στο γνωστό σύνθημα «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι...». Για πολλούς/ές μέσα στην ελληνική αριστερά οι όροι αμερικάνικο και κίνημα δεν μπορεί να συνυπάρξουν. Και όμως η «άλλη» Αμερική δεν έχει απλώς ιστορία, γράφει ιστορία, στο σήμερα, στο τώρα. Η χώρα των μεταναστών και των ξεριζωμένων εργατών παλεύει και διδάσκει. Σε αυτό το άρθρο επιδιώκεται μια ματιά στην απεργιακή καταιγίδα που συνόδεψε τη διακυβέρνηση Trump καθώς και τους αγώνες των Black Lives Matter.

Σελίδα 8 από 247