Nazik Awad

Το πραξικόπημα του Σουδάν στις 25 Οκτωβρίου ήταν αναμενόμενο και αναπόφευκτο. Επί τρεις μήνες, η ένταση μεταξύ των πολιτικών και στρατιωτικών εταίρων που κυβερνούσαν το Σουδάν από τη συμφωνία για τον καταμερισμό της εξουσίας το 2019 είχε οξυνθεί. Μετά την επανάσταση του 2019 και την πτώση του πρώην προέδρου Ομάρ αλ-Μπασίρ, τα πολιτικά κόμματα και οι ομάδες για τα πολιτικά δικαιώματα στο Σουδάν κατέληξαν σε συμφωνία για τον διαμοιρασμό της εξουσίας. Το συνταγματικό κείμενο που υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2019 έδωσε επίσης στον στρατό μερίδιο εξουσίας στο κυρίαρχο συμβούλιο που κυβερνά τη χώρα με περιορισμένη εκτελεστική εξουσία.

Στις μέρες μας που η ακροδεξιά και οι νεοφασίστες ξανασηκώνουν κεφάλι και κάνουν όλο και πιο αισθητή την επικίνδυνη παρουσία τους στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ αλλά και αλλού, νομίζουμε ότι δεν υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να εκφράσει καλύτερα από τον Γκουίντο Πιτσέλλι τον πιο γνήσιο, τον επαναστατικό και κυρίως, τον αποτελεσματικό και νικηφόρο αντιφασισμό! Είναι λοιπόν για αυτό που η “ανακάλυψη” και η αποκάλυψη της μεγαλοσύνης του Πιτσέλλι και του έργου του δεν συνιστά μόνο πράξη δικαίωσης ενός μεγάλου επαναστάτη, που εντελώς άδικα έχει ξεχαστεί και παραμένει άγνωστος επί 8 δεκαετίες. Συνιστά κυρίως, μια ουσιαστική συμβολή στον σημερινό και στον αυριανό αντιφασιστικό αγώνα…

Ντίνος Αγιομαμίτης

Κέρδισε η δεξιά και η αποχή» ήταν ο βασικός τίτλος στα περισσότερα ελληνοκυπριακά μέσα μαζικής ενημέρωσης, για τα αποτελέσματα των τουρκοκυπριακών εκλογών της 23ης του Γενάρη. Μια πρώτη ματιά στα αποτελέσματα φαίνεται να δικαιώνει αυτόν τον τίτλο αφού το δεξιό κόμμα Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ) αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 39,54% και πήρε 24 από τις 50 έδρες στο κοινοβούλιο ενώ η αποχή έφτασε στο 42,3%. Στις εκλογές του 2018 τα ποσοστά του ΚEΕ ήταν 35,61% και είχε 21 έδρες, ενώ η αποχή ήταν στο 33,86%. [Αναδημοσίευση από Εργατική Αλληλεγγύη]

4η Διεθνής, Εκτελεστικό Γραφείο

Πρέπει να κινητοποιηθούμε ενάντια στις στρατιωτικές (και πυρηνικές) απειλές που διαφαίνονται στον ορίζοντα, σε ένα πλαίσιο πολιτικής αστάθειας, οικονομικής αταξίας και δι-ιμπεριαλιστικών διενέξεων, υπερασπίζοντας τα δικαιώματα του ουκρανικού πληθυσμού… Εδώ και ένα μήνα, βλέπουμε μια στρατιωτική κλιμάκωση γύρω από την Ουκρανία, που αποτελεί σοβαρή απειλή για την Ευρώπη και τον κόσμο και που μας πάει πίσω στις πιο σοβαρές κρίσεις κατά την κορύφωση του ψυχρού πολέμου, όπως ήταν ο πόλεμος της Κορέας (1950-53), η κρίση των πυραύλων στην Κούβα το 1962 ή η ανάπτυξη των ευρω-πυραύλων (και των σοβιετικών SS-20) κατά τη δεκαετία του 1980, όταν ο Ρόναλντ Ρήγκαν αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο να προσφύγει σε τακτικά πυρηνικά όπλα στο ευρωπαϊκό θέατρο. [Αναδημοσίευση από το Περιοδικό «Τέσσερα»]

Linda Nochlin

Ο ίδιος ο όρος «πρωτοπορία» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μεταφορικά για να δηλώσει τη ριζοσπαστική ή προηγμένη κοινωνία τόσο στον καλλιτεχνικό όσο και στον κοινωνικό τομέα. Με αυτή την έννοια χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο ουτοπικό σοσιαλιστή Ανρί ντε Σαιν-Σιμόν, κατά την τρίτη δεκαετία του δέκατου ένατου αιώνα, όταν χαρακτήρισε τους καλλιτέχνες, τους επιστήμονες και τους βιομηχάνους ως την ελίτ ηγεσία μιας νέας κοινωνικής τάξης.

Ανακοίνωση του Ρωσικού Σοσιαλιστικού Κινήματος

Η σημερινή άνευ προηγουμένου κλιμάκωση γύρω από την Ουκρανία αποτελεί το αποκορύφωμα ενός «Νέου Ψυχρού Πολέμου» που αναπτύσσεται μεταξύ της Ρωσίας και της «συλλογικής Δύσης» (που εκπροσωπείται από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ηγεσία της ΕΕ) από το 2014. Ο στόχος που η Ρωσία του Πούτιν έχει διακηρύξει σταθερά σε αυτή την αντιπαράθεση είναι η δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας αρχιτεκτονικής στην οποία δεν θα υπάρχει ένας κυρίαρχος (οι ΗΠΑ), αλλά πολλοί κυρίαρχοι, σε καθέναν από τους οποίους θα ανατίθενται ορισμένες «σφαίρες επιρροής».

Έρχεται λοιπόν τώρα η επιστολή Ιατρών Επιστημονικών Υπευθύνων σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών νοσοκομείων όλης της χώρας να τεκμηριώσει και κάτι άλλο: την σοβαρότατη κυβερνητική ευθύνη για την ΔΙΑΛΥΣΗ των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων που θα έπρεπε να είναι βασική γραμμή άμυνας τόσο ενάντια στην επιδημία όσο και ενάντια στην λοιπή νοσηρότητα. Μάλιστα στην επιστολή τονίζεται πως η μεθοδευμένη διάλυση των ΤΕΠ και της Επείγουσας Ιατρικής γίνεται ταυτόχρονα με την αποσάθρωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Δηλαδή διαλύονται ταυτόχρονα και μεθοδευμένα ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΘΕΜΕΛΙΑ του δημόσιου συστήματος περίθαλψης. Γιατί ισχυρό σύστημα περίθαλψης χωρίς Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και χωρίς Επείγουσα Ιατρική ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει...

Lee Wengraf

Η αφρικανική ήπειρος είναι σήμερα μια αρένα ανταγωνισμού και συγκρούσεων. Γύρω στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα, οι τιμές των πρωτογενών εμπορευμάτων εκτοξεύτηκαν, εν πολλοίς λόγω της κινεζικής οικονομικής έκρηξης και μιας περιόδου πολύ ταχείας βιομηχανικής ανάπτυξης. Αυτή η έκρηξη οδήγησε σε επιτάχυνση των εξορύξεων σε ολόκληρη την Αφρική από πολυεθνικές εταιρείες του παγκόσμιου Βορρά, καθώς και από «ανερχόμενες δυνάμεις» όπως η Κίνα, η Ρωσία και η Ινδία... Οι στόχοι της σημερινής αυτοκρατορικής πάλης απηχούν πολλούς από τους στόχους της προηγούμενης εποχής. Οι αποικιοκρατικές δυνάμεις του παρελθόντος συνεχίζουν να ασκούν επιρροή στις πρώην αποικίες τους. Ωστόσο, η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται απλώς και μόνο, και ο ιμπεριαλισμός στην Αφρική σήμερα έχει τη δική του μοναδική δυναμική, η οποία δεν είναι λιγότερο σημαντική από τις νέες αφρικανικές άρχουσες τάξεις.

Antoine Larrache

Το νόημα της υποψηφιότητας Πούτου είναι να θέσει το ζήτημα ενός κόμματος για τους εκμεταλλευόμενους, την οικοδόμησή του σε αντιπαράθεση με τους αστούς πολιτικούς, τη στρατηγική του σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης του καπιταλισμού και της ταξικής συνείδησης. Θέτουμε το ερώτημα, χωρίς να είμαστε σε θέση σε αυτό το στάδιο να το λύσουμε. Η ψήφος στον Φιλίπ Πουτού είναι η επιβεβαίωση της υποστήριξης αυτού του σχεδίου.

Η οργή από τη διαχείριση του χιονιά έχει γίνει ακόμη μεγαλύτερη από τη κυβερνητική προσπάθεια να αποδώσει τις ευθύνες στους ιδιώτες διαχειριστές της Αττικής οδού και της Τραινοσέ. Βλέπετε ο κόσμος ξέρει ότι ανεξάρτητα από το ποιος είναι διαχειριστής την ευθύνη τη φέρει η κυβέρνηση. Ένας λόγος παραπάνω ότι οι κυβερνήσεις υποτίθεται επιλέγουν τον τρόπο διαχείρισης της δημόσιάς περιουσίας και των υποδομών και οι αποφάσεις τους επηρεάζουν το κοινωνικό συμφέρον και την (ουσιαστική) ασφάλεια των πολιτών. Από τη σκοπιά αυτή το χάος που προέκυψε δεν είναι απλά ζήτημα «αστοχίας» και «κακού συντονισμού» αλλά είναι βαθύτατα πολιτικό…

Ben Gilvar-Parke

Στην Κολομβία, μια χώρα της οποίας οι διαδοχικές κυβερνήσεις κινούνταν από τη σκληρή δεξιά έως την κεντροδεξιά καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας της, ένας σοσιαλδημοκράτης και πρώην αντάρτης προηγείται στις προεδρικές εκλογές. Ο Γκουστάβο Πέτρο, ο δεύτερος επιλαχών στις προεδρικές εκλογές του 2018 στην Κολομβία, είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος ενός συνασπισμού πολιτικών κομμάτων στα αριστερά του κέντρου που ονομάζεται Pacto Historico (Ιστορικό Σύμφωνο), ο οποίος επιδιώκει να αλλάξει το status της Κολομβίας ως «κεντροδεξιάς» χώρας, για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Σελίδα 15 από 280