της Αιμιλίας Τσαγκαράτου. Η δημοσίευση του ΦΕΚ με τίτλο «Συλλογικός προγραμματισμός, εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολικών μονάδων ως προς το εκπαιδευτικό τους έργο» στις 20 Ιανουαρίου αποτελεί το ξεκίνημα της διαδικασίας της αξιολόγησης στην εκπαίδευση. Είναι η εξειδίκευση των άρθρων του νόμου 4692/2020 για την «Αναβάθμιση του σχολείου», ο οποίος αποτελεί συνέχεια του νόμου Γαβρόγλου 4547/2018 «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις». Αποτελεί νομοθέτημα – ομπρέλα που κουμπώνει με όλες τις μέχρι τώρα νομοθετικές παρεμβάσεις και αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση και στρατηγική επιδίωξη της νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής ατζέντας.

Στο τέλος Σεπτέμβρη του 2020, 64 περιβαλλοντικές οργανώσεις, κινήσεις και συλλογικότητες από Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο πήραν την πρωτοβουλία για συντονισμό ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων και τον πόλεμο. Η πρωτοβουλία αυτή που ονομάζεται πλέον «Μας σκάβουν τον λάκκο – Kazma Birak – Don’t Dig», έδωσε διαδικτυακή συνέντευξη τύπου στις 26/1, για τα ΜΜΕ και στις 3 χώρες, στην οποία παρουσιάστηκαν οι βασικές της θέσεις. Δημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου της πρωτοβουλίας και τις τοποθετήσεις -εισηγήσεις των τριών ομιλητών/τριων στα ελληνικά, αγγλικά και τουρκικά. 

Παρόλο που έχουν δημοσιοποιηθεί κοντά δύο εβδομάδες απουσιάζουν προκλητικά από την επικαιρότητα τα δημοσιονομικά στοιχεία του 2020. Σύμφωνα με τους κυβερνητικούς φορείς το έλλειμμα ήταν 23 δις ευρώ (συμπεριλαμβανομένων των ΔΕΚΟ και των οργανισμών του Δημοσίου) ή 13,6% του εκτιμώμενου ΑΕΠ. Αντίστοιχα το δημόσιο χρέος σύμφωνα με τα στοιχεία της αρμόδιας αρχής διαχείρισης ανήλθε σε 364.9 δις ή 217% του εκτιμώμενου ΑΕΠ. Τα στοιχεία των εκθέσεων των τραπεζών Uni Credito και Bank of New York για την Ελληνική οικονομία είναι ακόμη χειρότερα. Ανεβάζουν το έλλειμμα σε 27 δις ευρώ και το χρέος στο 223% του ΑΕΠ. Τα συμπεράσματα είναι εύκολο να συναχθούν.

Του Γιώργου Μητραλιά. Καθώς η πρώτη πράξη του παρόντος αμερικανικού δράματος έχει ολοκληρωθεί με την ορκωμοσία του Τζο Μπάϊντεν, είμαστε πια σε θέση να σκύψουμε πάνω από τις αντιδράσεις ή την έλλειψη αντιδράσεων που προκάλεσε η ταραχώδης προεδρία Τραμπ έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και φυσικά, να αναρωτηθούμε γιατί τα ΜΜΕ και οι διεθνείς ελίτ της διανόησης αλλά και η συντριπτική πλειονότητα των δυνάμεων της ευρωπαϊκής αριστεράς επέδειξαν πλήρη αδυναμία να κατανοήσουν τα τεκταινόμενα τόσο στη κορυφή όσο και στη βάση της αμερικανικής κοινωνίας στη διάρκεια των τεσσάρων ετών της προεδρίας του Τραμπ.

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2021 10:07

Ρωσία: Μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας

Ilya Budraitskis

Στις 23 Ιανουαρίου, διαμαρτυρίες μεγάλης κλίμακας οργανώθηκαν στη Ρωσία, με κύριο ενοποιητικό αίτημα την απελευθέρωση του ηγέτη της αντιπολίτευσης, Αλεξέϊ Ναβάλνυ, που συνελήφθη μια εβδομάδα νωρίτερα, όταν επέστρεψε από το Βερολίνο (όπου τον περιέθαλψαν μετά τη δηλητηρίασή του).

Γιώργος ΠίτταςΗ επέκταση στο Ιόνιο, είναι μια επιθετική κίνηση στη γεωπολιτική σκακιέρα των ανταγωνισμών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με ρητά διατυπωμένο στόχο την «ΕΠΕΚΤΑΣΗ» της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους που συνοδεύεται από την αναβάθμιση των συμφερόντων του ελληνικού καπιταλισμού στην ευρύτερη περιοχή. H τοποθέτηση της ελληνικής κυβέρνησης (αλλά και της αντιπολίτευσης) βασίζεται στον ισχυρισμό ότι έχει μαζί της το «διεθνές δίκαιο». Όμως το «διεθνές δίκαιο» και οι διεθνείς συνθήκες λίγο έχουν να κάνουν με το δίκαιο.

Με τον τίτλο αυτό είχε εκδοθεί πριν σαράντα περίπου χρόνια για πρώτη φορά μία μπροσούρα με πολύτιμες συμβουλές για διαδηλωτές, προσαγόμενους και συλληφθέντες. Οι κινηματικοί δικηγόροι, αποτελώντας πάντοτε ένα οργανικό μέρος του αγωνιζόμενου λαού, φρόντιζαν όλες τις εποχές να εφοδιάζουν τους αγωνιστές με τις κατάλληλες οδηγίες και γνώσεις για το πώς να αντιμετωπίζουν συνθήκες προσαγωγής ή σύλληψης, πώς να συμπεριφέρονται και ποιά είναι τα δικαιώματά τους. Τις παλιότερες δεκαετίες το έκαναν και οι ίδιες οι οργανώσεις της αριστεράς. Η μπροσούρα αυτή επανεκδόθηκε πολλές φορές και κυκλοφόρησε ευρύτατα τις δεκαετίες 1980, 1990, ακόμα και 2000, κατά καιρούς γράφτηκαν και άλλες…

Αλίμονο σε όποιον αφελή κάνει το λάθος να πιστέψει ότι η μεταχείριση Κουφοντίνα αποτελεί μία εξαίρεση στον κανόνα. Η ότι η μεταχείρισή του οφείλεται στην αυξημένη ευαισθησία τους για την ανθρώπινη ζωή. Την βλέπουμε στη διαχείριση της πανδημίας με την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και την έλλειψη σοβαρών μέτρων αντιμετώπισής της με αποτέλεσμα 5.500 νεκρούς σε έναν χρόνο και στον εξαναγκασμό δεκάδων χιλιάδων προσφύγων να ζουν σε άθλιες συνθήκες και να παγώνουν στον Καρατεπέ, στη Βιάλ και στην Αμυγδαλέζα. Το ίδιο αφελής είναι και όποιος νομίζει ότι η απροκάλυπτη αυταρχική συμπεριφορά τους θα περιορισθεί σε αυτόν…

Το θέμα της λειτουργίας των σχολείων στο έδαφος της πανδημίας απασχολεί παγκόσμια και είναι ένα από τα πιο «καυτά» θέματα συζήτησης και διαχείρισης. Σε συνδυασμό με τη βιβλιογραφία που υπάρχει για το κατά πόσο οι διάφορες ηλικιακές ομάδες των παιδιών και των εφήβων νοσούν και μεταδίδουν τον ιό, η συζήτηση γίνεται ακόμα πιο έντονη. Στις 11 Μάρτη 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κηρύσσει την πανδημία της Covid–19. Μέχρι τις 31 Μάρτη το 84% των χωρών παγκόσμια είχαν κλείσει τα σχολεία (είτε ολικά είτε μερικά), με το 94% των μαθητών (δηλαδή πάνω από ένα δις παιδιά) να βρίσκονται εκτός σχολείου…

Συντακτική επιτροπή του Spectre

Αυτό ήταν ένα «πραξικόπημα» ως θέαμα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Με τον ψευτο-Βίκινγκ εξοπλισμό και τα συνομοσπονδιακά διακριτικά σήματα, οι ακροδεξιοί αντάρτες ήταν ένα σαφώς αντιπαθητικό πλήθος. Και η εξέγερσή τους δεν είχε καθόλου ένα συνεκτικό σχέδιο πέρα από τα σπασμένα παράθυρα και τις selfies. Δεν μπορούσε να σκεφτεί πέρα από την πίστη της στον ψεύτη αρχηγό. Ωστόσο, παρ’ όλα αυτά, ήταν μια έντονη προειδοποίηση προς την αριστερά και όλες τις προοδευτικές δυνάμεις. Εάν δεν αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και δε σταματήσουμε την ανάπτυξη αυτού του κινήματος, η επόμενη (ή μεθεπόμενη) φορά θα μπορούσε να είναι επικίνδυνα σοβαρή.

Είμαστε σε εποχή πραξικοπημάτων και εξεγέρσεων, που στο ανάπτυγμά της μπορεί να εξελιχθεί σε εποχή πολέμων και επαναστάσεων. Αν θέλουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί, πρέπει να μιλήσουμε για το κόμμα, τη στρατηγική, την επανάσταση, το σοσιαλισμό σαν παγκόσμιο σχέδιο - και να πράξουμε τα δέοντα. Διότι τα πολιτικά «τέρατα» του καιρού μας είναι παιδιά της καπιταλιστικής κρίσης, αλλά όχι μόνο. Για να θυμηθούμε τον Γκράμσι, η εποχή των τεράτων ορίζεται ως η εποχή που «το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν έχει ακόμη γεννηθεί»…. Η εισβολή στο Καπιτώλιο μπορεί και πρέπει να είναι στιγμή αυτογνωσίας για την Αριστερά.

Σελίδα 3 από 242