Βολιβία: Μια μακρά διαδικασία υποβάθμισης
Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει τώρα στη Βολιβία είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε τη διαδικασία της εντεινόμενης διαίρεσης και της υποβάθμισης που, κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων του Έβο Μοράλες, υπέστησαν τα κοινωνικά κινήματα –που υπήρξαν η αρχική στήριξη του προέδρου– από μια Αριστερά που επέτρεπε μία μόνο δυνατότητα και δεν επέτρεψε την αυτονομία.
Βολιβία: μια λαϊκή εξέγερση την οποία εκμεταλλεύτηκε η άκρα δεξιά
Η εξέγερση του βολιβιανού λαού και των οργανώσεών του ήταν αυτό που τελικά προκάλεσε την πτώση της κυβέρνησης. Τα σημαντικότερα κινήματα απαίτησαν την παραίτηση πριν να το κάνουν οι ένοπλες δυνάμεις και η αστυνομία. Ο ΟΑΚ (Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών) στήριξε την κυβέρνηση μέχρι το τέλος. Η κρίσιμη κατάσταση που αντιμετωπίζει η Βολιβία δεν ξεκίνησε με την εκλογική απάτη αλλά με τη συστηματική επίθεση της κυβέρνησης του Έβο Μοράλες και του Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα ενάντια στα λαϊκά κινήματα που τους οδήγησαν στο Προεδρικό Μέγαρο, σε βαθμό που όταν χρειάστηκαν να τους υπερασπιστούν, ήταν αδρανοποιημένα και αποθαρρυμένα.
Από COP σε COP, ο κατακλυσμός πλησιάζει! του Daniel Tanuro
“Τέλος του κόσμου, τέλος του μήνα: ίδιος εχθρός, ίδια μάχη”: Αυτό το σύνθημα, που ακούστηκε στις συγκεντρώσεις που είδαν τη σύγκλιση των Κίτρινων Γιλέκων και των διαδηλωτών/τριών για το κλίμα, στη Γαλλία, εκφράζει την ουσία του ζητήματος: Οι αγώνες ενάντια στις κοινωνικές καταστροφές και οι αγώνες ενάντια στις οικολογικές καταστροφές είναι οι δυο διαστάσεις της ίδιας οικοσοσιαλιστικής μάχης. Η διέξοδος δεν βρίσκεται στις πιέσεις στις COP. Βρίσκεται στη σύγκλιση των αγώνων των εκμεταλλευμένων και των καταπιεσμένων για ένα κόσμο αναγκαίο, εφικτό και επιθυμητό.
Τα πολιτικά κόμματα της Χιλής υπογράφουν «Ειρηνευτική Συμφωνία». Οι εργαζόμενοι αντιδρούν με μια Γενική Απεργία
Gabriel Muñoz
Η Χιλή φλέγεται για πάνω από ένα μήνα. Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν ενάντια στις αυξήσεις των εισιτηρίων του μετρό, αλλά σύντομα έγιναν κάλεσμα σε πανεθνικό επίπεδο για την ανατροπή του προέδρου και την αναθεώρηση του συντάγματος.
Ιράκ: ο επαναστατικός άνεμος
Αυτή η επανάσταση είναι μια επανάσταση των νέων και μάλιστα των πολύ νέων, που προέρχονται από το απόκληρο περιθώριο της κοινωνίας. Τα άτομα ηλικίας 15-25 ετών, συχνά έφηβοι, είναι πράγματι οι κύριοι παράγοντες της εξέγερσης. Πολλοί από αυτούς αναγκάστηκαν να τεθούν επικεφαλής οικογενειών, με πατέρες νεκρούς, αγνοούμενους ή που έφυγαν λόγω της βίας και των διαδοχικών πολέμων. Εργάζονται στην άτυπη οικονομία για να συντηρούν ολόκληρες οικογένειες.
Παρουσίαση βιβλίου: Η 4η Διεθνής για τον οικοσοσιαλισμό. Σάββατο 30/11, 8μ.μ. στο χώρο της Εργατικής Λέσχης Καλλιθέας
Διοργάνωση elaliberta.gr Η οικολογική κρίση, ιδιαίτερα η κλιματική αλλαγή, επιταχύνεται επικίνδυνα: οι ειδικοί λένε ότι δεν υπάρχουν πλέον παρά λίγα χρόνια για να αντιμετωπιστεί. Και απαιτεί ριζικές λύσεις, που δεν μπορεί να τις δώσει η αδηφαγία του κεφαλαίου. Όμως, ταυτόχρονα, κινήματα σε όλο τον κόσμο θέτουν μια άλλη προοπτική, αμφισβητώντας τη λογική του κεφαλαίου. Είτε ειδικά επικεντρωμένα στην κλιματική αλλαγή ή και στα ζητήματα του περιβάλλοντος, είτε ξεκινώντας από τις επιπτώσεις της οικολογικής κρίσης ή της καπιταλιστικής διαχείρισής της, όπως το μεταναστευτικό, τα τρόφιμα, η ενέργεια, κλπ.
Κολομβία, 21 και 22 Νοέμβρη: Ο λαός στους δρόμους
Η Κολομβία έζησε μια μεγάλη ημέρα αγώνα και κινητοποίησης αυτή την Πέμπτη 21Ν, και αυτό έγινε μέσα στην έξαρση των διαδικασιών της ταξικής πάλης που βιώνει η ήπειρος. Από αυτή τη συντριπτικά μαζική απάντηση στη νεοφιλελεύθερη και κατασταλτική κυβέρνηση του Ντούκε δεν υπάρχει επιστροφή για τον κολομβιανό λαό, ακολουθώντας το παράδειγμα της Χιλής, ο δρόμος του προχωρά προς τα εμπρός... Yπάρχει η θέληση να συνεχίσουμε να εκφράζουμε τη δυσαρέσκεια εναντίον των μέτρων της σημερινής κυβέρνησης, καθώς φαίνεται ότι μια μέρα απεργίας δεν αρκεί για να ηρεμήσει τα πνεύματα και αναμένεται να υπάρχει συνέχεια τις επόμενες ημέρες.
Πριν από τα Κίτρινα Γιλέκα, τη Χιλή και τον Λίβανο, υπήρξε η εξέγερση στην Αϊτή
Η Αϊτή αγωνίζεται ξανά ενάντια στη λιτότητα και την κυβερνητική διαφθορά από πέρυσι. Αλλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Αϊτή είναι βαθιά ριζωμένα στην αποικιακή κληρονομιά και την ιμπεριαλιστική παρέμβαση.
Δήλωση Σοσιαλιστριών Φεμινιστριών από την Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική και από άλλες χώρες για τις λαϊκές εξεγέρσεις στην περιοχή
Το σημερινό κύμα λαϊκών διαδηλώσεων στο Ιράκ και το Λίβανο είναι μια ανάσα καθαρού αέρα και ένας φάρος ελπίδας για την περιοχή και τον κόσμο. Αυτό που ξεχωρίζει πραγματικά σε αυτές τις διαδηλώσεις και στις εξεγέρσεις που εμφανίστηκαν νωρίτερα φέτος στο Σουδάν και την Αλγερία είναι η παρουσία γυναικών και οι τρόποι με τους οποίους οι κυρίως νέες/οι διαδηλώτριες/ές δεν διαχωρίζουν τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη από την αντιπαράθεση με τους θρησκευτικούς, εθνικούς και άλλους τύπους σεχταρισμού και θρησκευτικού φονταμενταλισμού.
Γερμανία: Γυναικείοι αγώνες και αναπαραγωγή
Ronda Kipka
Ένα άλλο επιχείρημα που χρησιμοποιείται είναι πως οι μετανάστες εργαζόμενοι αυτοί θα πίεζαν τους μισθούς και θα διέσπαγαν την εργατική τάξη. Ανάλογα επιχειρήματα είχαν χρησιμοποιηθεί και από τη σοσιαλδημοκρατία τον περασμένο αιώνα, για να αντιταχθεί στο δικαίωμα των γυναικών να ασκούν μισθωτή δραστηριότητα και να οργανώνονται συνδικαλιστικά. Ασφαλώς και το κεφάλαιο προσπαθεί να διασπάσει και να πιέσει τους μισθούς, αλλά η σωστή απάντηση από την αριστερά δεν ήταν ποτέ να συμμετάσχει σε αυτή τη διάσπαση, αλλά αντίθετα να αγωνιστεί από κοινού για καλύτερες συνθήκες εργασίας και για καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους.
Δύναμη και αδυναμίες της ταινίας «Ενήλικοι στο Δωμάτιο» του Κώστα Γαβρά
Ερίκ Τουσσέν
Στην τελευταία του ταινία, ο Κώστας Γαβράς καταγγέλλει την ωμή συμπεριφορά των Ευρωπαίων πολιτικών ηγετών στη διάρκεια της ελληνικής κρίσης το 2015. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα αξιέπαινο εγχείρημα. Όμως, είναι λυπηρό ότι αποσιωπά αρκετά σημεία που σημάδεψαν εκείνη την περίοδο.
