Metin Feyyaz

Όταν πρόκειται για την αντιπολίτευση στην Τουρκία, οι περισσότεροι άνθρωποι θα σκεφτούν ακαδημαϊκούς, ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δημοσιογράφους ή πολιτικούς ακτιβιστές και δικαίως. Αλλά στην πραγματικότητα, αυτοί δεν είναι αυτό που φοβίζει τον Ερντογάν περισσότερο ή αυτό από το οποίο ιστορικά έχει κινδυνέψει περισσότερο ο Ερντογάν. Όταν οι ιστορικές διαδηλώσεις ξεκίνησαν στο πάρκο Γκεζί, ο Κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης είπε ότι ο Ερντογάν φοβάται πως αυτή η διαδήλωση θα μπορούσε να μετατραπεί σε κάτι σαν την κατάληψη των εργατών καπνού στην Άγκυρα το 2010.

Dan La Botz

Οι μετανάστες της Κεντρικής Αμερικής, τόσο απελπισμένοι και θαρραλέοι, έχουν βρεθεί στο κέντρο της μεξικανικής και αμερικανικής πολιτικής με την απαίτησή τους για καταφύγιο και άσυλο. Όπως είπε ο επικεφαλής της ΜΚΟ Pueblos Sin Fronteras σε έναν δημοσιογράφο: «Αυτό δεν είναι απλώς ένα καραβάνι, είναι μια έξοδος που προκλήθηκε από την πείνα και το θάνατο».

Χάρης Παπαδόπουλος

«ΟΧΙ!» Δηλώνουν με αγανάκτηση και κραυγές όλοι οι επαγγελματίες πατριώτες, η τηλεόραση και οι εφημερίδες, το σύνολο του εθνικού κορμού και μαζί τους ολόκληρο το φάσμα των κοινοβουλευτικών πολιτικών κομμάτων, από τη Χρυσή Αυγή μέχρι ακόμα και το ΚΚΕ. «ΟΧΙ!» Πρόσθεσε τελευταία και τη δική του φωνή στο εθνικόφρον προσκλητήριο ο Παναγιώτης Λαφαζάνης. «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει εθνική σλαβομακεδονική μειονότητα». Τη δήλωση αυτή την επανέλαβε ο επικεφαλής της ΛΑΕ στη συνέντευξη που έδωσε στο χουντοκάναλο του Πλεύρη στις 2 Νοέμβρη φέτος. Και ο ναζιστής παρουσιαστής που συνομιλούσε με τον κ. Λαφαζάνη απέμεινε να τον θαυμάζει εκστασιασμένος. [Αναδημοσίευση από RedTopia]

Partido Revolucionario de las Trbajadores (Μεξικό)

Χιλιάδες μετανάστες από την Κεντρική Αμερική οργανωμένοι σε καραβάνια έκαναν πολιτικά και κοινωνικά ορατή τη δομική βία και τη συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αντιμετωπίζουν σε καθημερινή βάση, χωρίς οι κυβερνήσεις να ενδιαφέρονται για τις αιτίες ή τις βασικές ανάγκες επιβίωσης. Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους που τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους, έχοντας μόνο ό,τι κουβαλούν στην πλάτη τους και υποφέροντας από τις δυσκολίες ενός μακρινού ταξιδιού προς έναν αβέβαιο προορισμό.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2018 14:10

Η Βραζιλία στη σκιά της ακροδεξιάς

Marcelo Ramos

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Βραζιλία είναι η ολοκλήρωση μιας διαδικασίας του κεφαλαίου που ανακάμπτει από την κρίση του με εξαιρετικά βίαιο τρόπο. Σήμερα η Βραζιλία αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση στην ιστορία της. Από το 2013 άρχισε μια διαμάχη σχετικά με τις αιτίες και τις λύσεις γι’ αυτή την κρίση. Οι εύθραυστες βάσεις της πρόσφατης δημοκρατίας στη Βραζιλία, η αδυναμία της ριζοσπαστικής αριστεράς να δημιουργήσει έναν εναλλακτικό πόλο στο σχέδιο του PT και η μεγάλη οργανωτική ικανότητα της ακροδεξιάς (στη Βραζιλία και παγκόσμια) αποτελούν τη βάση για την κατανόηση του γιατί εκλέχτηκε ο Μπολσονάρο στη Βραζιλία.

Εκτελεστικό Γραφείο της Τέταρτης Διεθνούς

Η Τέταρτη Διεθνής, η οποία από την αρχή ενίσχυσε την αλληλεγγύη της με την Επανάσταση των Σαντινίστας, στηρίζει τους αριστερούς και δημοκρατικούς τομείς της αντίστασης, της εξέγερσης και της λαϊκής εξουσίας ενάντια στο σημερινό καθεστώς ορτεγκισμού, και επιδεικνύει αλληλεγγύη στους τομείς που αγωνίζονται να αναδιοργανώσουν ένα Σαντινισμό που είναι αντικαπιταλιστικός, δημοκρατικός και σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, και που είναι ικανός να απαλλαγεί από τον νεοφιλελεύθερο και καταπιεστικό δεσποτισμό που συνθλίβει τις λαϊκές τάξεις της Νικαράγουας.

Σαρλ Αντρέ Ιντρύ

Την Κυριακή 28 Οκτωβρίου 147 εκατομμύρια Βραζιλιάνοι και Βραζιλιάνες κλήθηκαν να συμμετέχουν με άμεση ψηφοφορία στην όγδοη προεδρική εκλογή μετά την περίοδο της δικτατορίας του 1964–1985. [Αναδημοσίευση από Rproject]

Κρίτων Ηλιόπουλος

Μίσος για τη δημοκρατία, απέχθεια για την πολιτική, επιθυμία για αυταρχισμό. Στις πρόσφατες εκλογές στη Βραζιλία ο «σέρτικος κι αράθυμος» μέχρι γελοιότητας, απόστρατος λοχαγός Ζαΐρ Μεσσίας Μπολσονάρο εκλέχτηκε πρόεδρος της χώρας, με ποσοστά αυξανόμενα ευθέως ανάλογα με τον μεσαιωνικό πολιτικό του λόγο, για να εξαπολύσει τον «πόλεμο» στο εσωτερικό της χώρας. Το κείμενο αυτό προσπαθεί να περιγράψει το φαινόμενο Μπολσονάρο, να διευρευνήσει το πώς και γιατί εξελίχθηκε, ποια είναι η κοινωνική του βάση και τι μέλλει γενέσθαι. [Αναδημοσίευση από Marginalia]

Παντελής Αυθίνος Πρέπει να δώσουμε όλες τις δυνάμεις για σηκωθεί όρθιο το εργατικό κίνημα τώρα που στις κορυφές της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας συζητούν το πλαίσιο της «μεταμνημονιακής» διαχείρισης. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για την εργατική τάξη να βάλει τη σφραγίδα της στις πολιτικές εξελίξεις σε μια περίοδο που οι ισορροπίες στο πολιτικό σκηνικό είναι ιδιαίτερα ασταθείς, ενώ η αστική τάξη μαζί με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ και το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού, επιχειρούν για μια φορά ακόμα να εκτρέψουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε σκοτεινούς εθνικιστικούς δρόμους…

Στο Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) του ΕΚΑ στις 5 Νοέμβρη «έπεσαν οι μάσκες». Η γραφειοκρατική φιλοεργοδοτική και φιλοκυβερνητική πλειοψηφία που ελέγχει και το προεδρείο, συγκάλεσε το ΔΣ με σκοπό να ανατρέψει την ίδια την απόφασή του για απεργία στις 14 Νοέμβρη, μαζί με την ΑΔΕΔΥ, πλήθος Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων και πρωτοβάθμιων σωματείων που είχαν ήδη αποφασίσει με μαζικές δημοκρατικές διαδικασίες. Η ανατροπή αυτή έγινε για να ευθυγραμμισθεί το ΕΚΑ με την απόφαση της ΓΣΕΕ να κηρύξει απεργία στις 28 Νοέμβρη, ώστε να ακυρώσει την απεργία της 14.11 που είχε πανεργατική δυναμική...

Συμμαχία Σοσιαλιστών/Σοσιαλιστριών της Μέσης Ανατολής

Εμείς, η Συμμαχία Σοσιαλιστών και Σοσιαλιστριών της Μέσης Ανατολής, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο καραβάνι των οικογενειών και μεμονομένων ατόμων μεταναστών / προσφύγων που έρχονται στα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών από την Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ και τη Γουατεμάλα, φεύγοντας από τη φτώχεια, τη βία, τις διώξεις και τα αυταρχικά καθεστώτα. Καταλαβαίνουμε τον πόνο και την οδύνη τους, τις ελπίδες και τις προσδοκίες τους.

Σελίδα 4 από 168