Rima Majed

Από τις 17 Οκτωβρίου οι «δρόμοι» του Λιβάνου έχουν εκραγεί σε τεράστιες διαδηλώσεις. Μετά από μήνες λιτότητας και δύσκολων οικονομικών συνθηκών, η έλλειψη αμερικανικών δολαρίων που προκάλεσε σοβαρή απειλή υποτίμησης του νομίσματος του Λιβάνου οδήγησε σε πιθανή κρίση βενζίνης και ψωμιού, σε συνεχείς διακοπές της ηλεκτρικής ενέργειας και του νερού και σε μια καταστροφική εβδομάδα με πυρκαγιές που μαίνονται στη χώρα και εκθέτουν την κυρίαρχη τάξη, η κυβέρνηση συναντήθηκε την Πέμπτη και συμφώνησε να επιβάλει νέους φόρους στον λαό, συμπεριλαμβανομένου κι ενός φόρου στις κλήσεις Whatsapp!

Επαναστατική Σοσιαλιστική Τάση

Οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης άναψαν το φυτίλι μη πληρώνοντας εισητήριο στο μετρό του Σαντιάγο. Αυτό έγινε μια εβδομάδα πριν, ως αντίδραση στην αύξηση των τιμών των εισητηρίων που υπερέβη το ισοδύναμο ενός δολαρίου ανά μετακίνηση σε μια χώρα όπου ο ελάχιστος μισθός είναι μόνο 437 δολάρια ΗΠΑ ανά μήνα. Οι μη πληρωμές εισητηρίων πολλαπλασιάστηκαν γρήγορα και από τους υπαλλήλους που πηγαίνουν στους χώρους εργασίας τους. Η κυβέρνηση, κωφεύοντας στις διαμαρτυρίες, κατέλαβε τους σταθμούς του μετρό με στρατιωτική αστυνομία (ειδικές δυνάμεις) που αντιμετωπίστηκαν γρήγορα. Το δίκτυο του μετρό είναι η ραχοκοκαλιά των μεταφορών σε αυτή την πόλη των 6 εκατομμυρίων κατοίκων, με συνολικά 136 σταθμούς.

Γραφείο της Τέταρτης Διεθνούς

Η καταδίκη των 12 κοινωνικών και πολιτικών ηγετιδών/τών για την ανεξαρτησία, εννέα από αυτές/ούς σε ποινές φυλάκισης μεταξύ 9 και 13 ετών, θεωρείται ως συλλογική τιμωρία ενός ολόκληρου λαού που τόλμησε να βρεθεί αντιμέτωπος με το πολιτικό καθεστώς της μετα-Φράνκο μετάβασης και το θεσμικό σύστημα του Συντάγματος του 1978. Πρόκειται για μια άδικη και παράνομη ποινή μετά από μια μακρά δικαστική διαδικασία φορτωμένη με παρατυπίες και στην οποία οι δικαστές χρησιμοποίησαν την υπάρχουσα νομοθεσία με μια οπισθοδρομική έννοια – σε μια λογική που μπορούμε να ονομάσουμε δικαστικό πόλεμο.

Mario Unda

Πριν λίγες ώρες [το άρθρο γράφτηκε στις 14 Οκτωβρίου], ο διάλογος μεταξύ κυβέρνησης και αυτοχθόνων κινημάτων ολοκληρώθηκε με την ανακοίνωση ότι το διάταγμα 883, που εκδόθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2019, δεν έχει ισχύ και θα αντικατασταθεί από ένα νέο διάταγμα, που θα συνταχθεί από εκπροσώπους του ιθαγενούς κινήματος και της κυβέρνησης. Συνεπώς, η απεργία έληξε. Ένας πρώτος, προσωρινός, σαφής ισολογισμός μπορεί να γίνει για τώρα.

Εμείς, οι γυναίκες που αντιστεκόμαστε - στους δρόμους, στα εδάφη μας, στους χώρους και τις κοινότητές μας - είμαστε οι φεμινίστριες αδελφές από την Abya Yala, εκείνες που αγωνιζόμαστε με το σώμα μας και συντηρούμε τη ζωή. Συμπάσχουμε μ’ αυτούς που αντιμετωπίζονται ως παράνομοι, με τους κρατούμενους, με τους καταπιεσμένους και διωκόμενους σε αυτές τις ημέρες της διαμαρτυρίας ενάντια στα νεοφιλελεύθερα οικονομικά μέτρα (paquetazo) της κυβέρνησης του Λένιν Μορένο. Μετά την ανακοίνωση της Τρίτης σχετικά με τα μέτρα διαρθρωτικής προσαρμογής στο Εκουαδόρ, οι διάφορες οργανώσεις και τα λαϊκά κινήματα, αυτόχθονες και κοινωνικές, κάλεσαν απεργία διαρκείας ενάντια στην οικονομική βία που ασκεί η κυβέρνηση / το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο / οι ιδιοτικές επιχειρήσεις, που επηρεάζουν με τρόπο θεμελειώδη τους λαϊκούς τομείς, τις πιο φτωχές και τις μεσαίες τάξεις.

Δήλωση της Συνομοσπονδίας των Αυτοχθόνων Εθνικοτήτων του Εκουαδόρ (CONAIE - Confederación de Nacionalidades Indígenas del Ecuador) σχετικά με την εξέγερση που προκάλεσαν τα μέτρα λιτότητας που απαιτεί το ΔΝΤ.

Δήλωση του Γραφείου της Τέταρτης Διεθνούς

Ο δράκος είναι ήδη σε όλο και πιο κακή κατάσταση. Ο θάνατος αυτού του θηρίου στα χέρια του προοδευτικού κοινωνικού κινήματος είναι καθοριστικής σημασίας για τον μελλοντικό δημοκρατικό μετασχηματισμό της Κίνας. Αυτό εξελίσσεται σε ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα στον 21ο αιώνα. Από την μια πλευρά, η άνοδος του κινεζικού καπιταλισμού δημιούργησε τη μεγαλύτερη εργατική τάξη στον κόσμο και στην ιστορία, ενώ από την άλλη, ο αυταρχικός καπιταλισμός του αποτελεί επίσης μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την ανθρωπότητα και το κλίμα του πλανήτη. Ένας δημοκρατικός μετασχηματισμός στην Κίνα αποτελεί προϋπόθεση για την επίλυση όλων αυτών των προβλημάτων. Αυτό επίσης κάνει την υποστήριξή μας στον αγώνα του λαού του Χονγκ Κονγκ για δημοκρατία και δικαιοσύνη ακόμα πιο επείγουσα από ποτέ.

Αυτό που τους ενοχλεί είναι πως η ταινία ΟΣΜΙΖΕΤΑΙ την εξέγερση. Πως το κινηματογραφικό της κλίμα από την αρχή μέχρι το τέλος... από μια μυθοπλαστική αντιστροφή στην επόμενη, από την αποκαθήλωση των κατεστημένων ηρώων στην ανύψωση των κατεστημένων αντιηρώων, δημιουργεί την κατακλυσμιαία αίσθηση πως στην σύγχρονη ολοκληρωτική καπιταλιστική δυστοπία η κοινωνική εξέγερση είναι αναπόφευκτη. Και πως είναι η μοναδική πιθανή κάθαρση αυτής της δυστοπίας. Κι έτσι αναπόφευκτα μιλάει την γλώσσα της σημερινής νεολαίας των καπιταλιστικών μητροπόλεων. Μιας νεολαίας που στα δεκαπέντε της ή στα δεκαέξι της έχει πια πλήρη συνείδηση της ασφυξίας των κοινωνικών αδιεξόδων.

elaliberta.gr 

Πόσο θα επηρεαστούν τα νέα κινήματα στην Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική από την αντεπαναστατική εισβολή της Τουρκίας στην Βόρεια Συρία; Είναι σε θέση οι λαϊκές κινητοποιήσεις να τροφοδοτήσουν μιαν επανεμφάνιση του λαϊκού κινήματος στην Συρία; Εκδήλωση – συζήτηση στον χώρο της Εργατικής Λέσχης Καλλιθέας την Παρασκευή 25 του Οκτώβρη στις 7.30 μμ. Στη συζήτηση θα παρέμβει (μέσω Skype) o Ζόζεφ Ντάχερ, Σύριος αγωνιστής πανεπιστημιακός και συγγραφέας.

Του Γιώργου Μητραλιά Κλείνουμε δίνοντας το λόγο στις οργανώσεις και τα κινήματα του εξεγερμένου καταλανικού λαού. Μας προειδοποιούν λοιπόν, να προσέξουμε πολύ επειδή αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι οι -κάθε ιδεολογικής απόχρωσης- επίγονοι του Φράνκο που κυβερνούν το Ισπανικό Κράτος, μετατρέπουν σήμερα την Καταλονία σε πανευρωπαϊκό εργαστήρι των αντιδημοκρατικών και αυταρχικών σχεδιασμών τους, που μοιράζονται εξάλλου με τις περισσότερες ηγεσίες και κυβερνήσεις της Ενωμένης Ευρώπης…

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2019 13:52

Η Συρία, οι πρόσφυγες και η αλληλεγγύη

Leila Al Shami

Παρά την αυξανόμενη παγκόσμια συναίνεση ότι ο πόλεμος τελειώνει, οι Σύριοι εξακολουθούν να φεύγουν από την χώρα για να σώσουν τη ζωή τους. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι μεταξύ του τέλους Απριλίου και του Αυγούστου του τρέχοντος έτους, περισσότεροι από 570.000 εκτοπίστηκαν από τους βομβαρδισμούς του καθεστώτος και της Ρωσίας στη βορειοδυτική Συρία. Πολλοί από αυτούς είναι πιθανό να έχουν ήδη εκτοπιστεί πολλές φορές. Οι περισσότεροι παραμένουν παγιδευμένοι στην επαρχία Ιντλίμπ, κοιμούνται έξω, κάτω από τα δέντρα, καθώς δεν υπάρχει πλέον χώρος στα στρατόπεδα. Άλλοι συγκεντρώνονται στα κλειστά συριακο-τουρκικά σύνορα, όπου οι συνοριοφύλακες πυροβολούν τακτικά και σκοτώνουν εκείνους που προσπαθούν να περάσουν.

Σελίδα 4 από 186