После / Posle

Στις αρχές Μαΐου, το καθεστώς του Πούτιν φαινόταν να αντιμετωπίζει μια «τέλεια καταιγίδα»: αδιέξοδο στο πεδίο της μάχης, οικονομική στασιμότητα και μια εμφανώς ανεπαρκή αντίδραση του κράτους σε κρίσεις που κυμαίνονταν από τις πλημμύρες στο Νταγκεστάν έως την επιδημία αφθώδους πυρετού στη Σιβηρία. Ταυτόχρονα, το Κρεμλίνο ενέτεινε τις διακοπές λειτουργίας του διαδικτύου κινητής τηλεφωνίας και επέκτεινε τις προσπάθειες των υπηρεσιών ασφαλείας για την ενίσχυση του ελέγχου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Sarah Selami

Η εκεχειρία που ισχύει επί του παρόντος παραμένει εύθραυστη και η έκβασή της αβέβαιη. Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών. Ήδη, οι συνέπειες αυτού του πολέμου –μιας από τις πιο καθοριστικές καπιταλιστικές συγκρούσεις του 21ου αιώνα– βαρύνουν σοβαρά τη ζωή των λαών, και κυρίως των εργαζομένων, στο Ιράν, στο Λίβανο, σε ολόκληρο τον Κόλπο και πολύ πέρα από αυτόν. Δεν πρόκειται απλώς για μια περιφερειακή στρατιωτική σύγκρουση, αλλά για μια μακροχρόνια σύγκρουση, της οποίας οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις θα γίνονται αισθητές για πολλά χρόνια.

Benjamin Bürbaumer

Όσον αφορά τον πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν, στον οποίο εμπλέκεται η πρώτη παγκόσμια δύναμη, κάθε ανάλυση απαιτεί πρώτα μια εξέταση της αμερικανικής κατάστασης. Η τελευταία χαρακτηρίζεται από μια διπλή κρίσιμη αντίφαση που επιτρέπει να κατανοήσουμε τον πολλαπλασιασμό των επιθετικών ενεργειών που αποφασίζονται στην Ουάσιγκτον. Φυσικά, μια πλήρης ανάλυση του πολέμου κατά του Ιράν και της επακόλουθης περιφερειακής έκρηξης δεν μπορεί να αγνοήσει ούτε τη θέση του Ισραήλ ως πολλαπλασιαστή της αμερικανικής δύναμης ούτε τους δικούς του πολιτικούς στόχους αυτού του κράτους. Ο στόχος του παρόντος κειμένου είναι ωστόσο πιο περιορισμένος: στοχεύει να αναδείξει τη βασική δυναμική που οδήγησε σε αυτή τη νέα ιμπεριαλιστική επιθετικότητα.

Επιτροπή «Αλληλεγγύη στην Ουκρανία» του γαλλικού NPA-A (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα)

Τα τέσσερα χρόνια πολέμου δεν ανέστειλαν καθόλου τις κοινωνικές και πολιτικές διαμάχες. Η κοινωνία των πολιτών, που σε μεγάλο βαθμό στρατεύτηκε σε έναν αγώνα επιβίωσης ενάντια στη ρωσική επίθεση, συνεχίζει ταυτόχρονα να αγωνίζεται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της. Ο πληθυσμός καταγγέλλει τη διαφθορά που διαβρώνει τις δημόσιες υπηρεσίες, τον στρατό, καθώς και τα ανώτερα διοικητικά και πολιτικά κλιμάκια, μέχρι και την κορυφή του κράτους. Ήδη τον Ιούλιο του 2025, σημαντικές κινητοποιήσεις είχαν αναγκάσει τον Ζελένσκι να υποχωρήσει και να εγγυηθεί την ανεξαρτησία των οργανισμών καταπολέμησης της διαφθοράς. Με την ενίσχυση και δημοσιογράφων ερευνητικής δημοσιογραφίας, η λαϊκή πίεση για παραιτήσεις και ποινικές διώξεις εντείνεται. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό Τέσσερα]

Lena Souza

Emilio

Ο Πρόεδρος Ροντρίγκο Παζ Περέιρα, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στη Βολιβία τον Νοέμβριο του 2025, αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη πολιτική και κοινωνική κρίση της θητείας του. Ένα τεράστιο κύμα απεργιών και αποκλεισμών δρόμων έχει οδηγήσει τη χώρα σε σχεδόν πλήρη παράλυση.

Οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται επί τρεις εβδομάδες, με επίκεντρο το διαμέρισμα της Λα Πας και ειδικότερα την πόλη Ελ Άλτο, με κεντρικό αίτημα την παραίτηση του Παζ Περέιρα.

Pierre Rousset

Ο πληθωρισμός που τροφοδοτείται από τον πόλεμο στο Ιράν πλήττει τις λαϊκές τάξεις στην Ασία όπως και αλλού, με μια ιδιαιτερότητα: σε πολλές ασιατικές χώρες, τα χρήματα που στέλνουν οι μετανάστες επιτρέπουν στις οικογένειες να επιβιώσουν. Ωστόσο, η Μέση Ανατολή αποτελεί σημαντικό προορισμό αυτής της μετανάστευσης, όσον αφορά τις μουσουλμανικές χώρες. Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, η περιοχή φιλοξενεί 24 εκατομμύρια μετανάστες εργαζόμενους. Αποδεικνύεται ότι είναι ο πρώτος παγκόσμιος προορισμός για το ξένο εργατικό δυναμικό.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αναβάλει την επίσκεψή του στο Πεκίνο (προς μεγάλη δυσαρέσκεια του Σι Τζινπίνγκ) με την ελπίδα, όπως πίστευε, να λύσει το ζήτημα του Ιράν και να φτάσει εκεί από θέση ισχύος. Συνέβη όμως το αντίθετο. Ήρθε να ικετεύσει τους Κινέζους, συμμάχους των Ιρανών, να τον βοηθήσουν να βγει από ένα αδιέξοδο για το οποίο είναι ο μόνος υπεύθυνος.Ο Σι επιθυμεί βεβαίως την επαναλειτουργία του στενού του Ορμούζ και δεν θέλει να δει μια καινούργια χώρα να εισέρχεται στον πολύ κλειστό κύκλο των πυρηνικών δυνάμεων. Γνωρίζει όμως ότι ο Τραμπ βρίσκεται υπό πίεση

Τώρα που ο Μαδούρο έχει φύγει από το προσκήνιο και το τσαβιστικό καθεστώς συνεργάζεται στενά με την Ουάσινγκτον, η εργατική τάξη της Βενεζουέλας δεν μπορεί να υποταχθεί στο χρονοδιάγραμμα των καταπιεστών της. Οι στόχοι της παραμένουν οι ίδιοι όπως ήταν πριν αρχίσουν να πέφτουν βόμβες πάνω σε όσους την καταπιέζουν. Πρωταρχικοί μεταξύ αυτών είναι η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, η αποκατάσταση των συνταγματικών εγγυήσεων και του κράτους δικαίου, η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και της διαμαρτυρίας, οι ελεύθερες εκλογές και η μετάβαση στη δημοκρατία. Οι θέσεις εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς παραμένουν αναπόφευκτη προτεραιότητα. Εναπόκειται στην ίδια την εργατική τάξη να οργανωθεί για την υπεράσπιση αυτών των στόχων. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, υπάρχει ανάγκη να ξαναχτιστούν οι πολιτικές και κομματικές οργανώσεις που ο τσαβισμός έχει αφιερωθεί να καταστρέψει. Η διεθνής αριστερά πρέπει να πάρει θέση όχι υπέρ των ιδανικών και των συμβόλων που ο τσαβισμός ψευδώς ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί, αλλά σε αλληλεγγύη με την εργατική τάξη της Βενεζουέλας, βοηθώντας την να επιτύχει αυτές τις προτεραιότητες.

Οι ανώτεροι προοδευτικοί ραβίνοι του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν αναγνωρίσει χωρίς περιστροφές αυτό που θα έπρεπε να είναι προφανές σε κάθε έντιμο άνθρωπο: η ακροδεξιά και ολοένα και πιο δολοφονική πορεία του Ισραήλ αποτελεί «υπαρξιακή απειλή» για τον Ιουδαϊσμό. Πρόκειται για ένα αποτέλεσμα για το οποίο είχαν προειδοποιήσει αμέτρητοι Εβραίοι επικριτές του Σιωνισμού, ακόμη και πριν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ...Πολλοί από τους Εβραίους επικριτές του Σιωνισμού εξέφρασαν τον φόβο ότι ένα κράτος που γεννήθηκε υπό αποικιακές συνθήκες εις βάρος ενός αυτόχθονα πληθυσμού θα κατέληγε να συμπεριφέρεται με τρόπο που θεωρούσαν «ασυμβίβαστο με τις εβραϊκές αξίες»... 

Η εισαγγελική δίωξη που άσκησαν σήμερα επίσημα οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ραούλ Κάστρο δεν είναι παρά το προοίμιο μιας στρατιωτικής δράσης. Η Κούβα έχει τεράστια πολιτική βαρύτητα. Η ήττα της το έτος της εκατονταετηρίδας του Φιντέλ Κάστρο αυξάνει την αξία της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν σοβαρές ενδείξεις για πιθανή στρατιωτική δράση εναντίον της Κούβας. Επιπλέον, το κάνουν την ημέρα που οι προδότες γιορτάζουν τη γέννηση του νεοαποικιακού κράτους της Κούβας.