Ο Τραμπ, μαζί με τον χριστιανο-εθνικιστικό ακροδεξιό τομέα της λατρείας του MAGA, πάντα πίστευε ότι ο πόλεμος ήταν από την αρχή λάθος της Ουκρανίας και ότι η μόνη επιλογή της ήταν να παραδοθεί με όποιους όρους επέβαλε η ανώτερη δύναμη της Ρωσίας. Έτσι, ο Τραμπ πέταξε στην Αλάσκα φλυαρώντας για κατάπαυση του πυρός, ενώ ο Πούτιν έφτασε με την πρόταση να βρεθεί μια «μόνιμη λύση που θα αντιμετωπίζει τις βαθιές αιτίες της σύγκρουσης». Αυτό ακούγεται πολιτικό, εκτός από το λεπτομέρεια ότι για τη Ρωσία του Πούτιν, η βασική «βαθιά αιτία της σύγκρουσης» είναι η ύπαρξη της Ουκρανίας ως ανεξάρτητης χώρας με την ικανότητα να χαράζει τη δική της πορεία και να υπερασπίζεται τον εαυτό της.

Με το ν. 5221/2025 (ΦΕΚ Α΄ 133/28.7.2025) ψηφίστηκε μια ακόμα σαρωτική τροποποίηση στις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, οι περισσότερες διατάξεις του οποίου θα τεθούν σε ισχύ από την 1.1.2026. Πρόκειται για την τριακοστή (30) συνολικά τροποποίηση του Κ.Πολ.Δ. μετά τη θέση σε ισχύ του δικονομικού συστήματος της «νέας τακτικής διαδικασίας» με το νόμο 4335/2015, αυτόν που καθ ομολογίαν του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ Νίκου Παρασκευόπουλου ψηφίστηκε χωρίς ο ίδιος να συμφωνεί επειδή αυτό ζητούσαν οι δανειστές της τρόϊκα. Ενώ η τρέχουσα τροποποίηση είναι η εικοστή (20) από το 2019 που είναι κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία μέχρι και σήμερα

Από την πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο, οι νέες συριακές αρχές υπό την ηγεσία της Χαγιάτ Ταχρίρ Σαμ (HTS) κατευθύνουν τη Συρία προς τον άξονα των ΗΠΑ, προκειμένου να εδραιώσουν την εξουσία τους. Αυτό θα συμπεριλάβει και κάποια μορφή εξομάλυνσης των σχέσεων με το Ισραήλ, είτε άμεση είτε έμμεση. Ωστόσο, όταν ένοπλες ομάδες που συνδέονται με τη Δαμασκό εξαπέλυσαν πρόσφατα στρατιωτική επίθεση στη νότια επαρχία Σουέιντα, οι εντάσεις μεταξύ Δαμασκού και Τελ Αβίβ εντάθηκαν.

Θέλουμε να δηλώσουμε ξεκάθαρα ότι τα λεγόμενα «wokeissues» (ζητήματα κοινωνικής ευαισθητοποίησης) δεν μπορούν να αγνοηθούν, και σίγουρα όχι από όσους αυτοαποκαλούνται αριστεροί. Οι γυναίκες, οι μετανάστες, τα τράνς άτομα και τα άτομα με αναπηρία είναι όλα μέλη της εργατικής τάξης, και αν θέλουμε πραγματικά να οικοδομήσουμε ένα ριζοσπαστικό, μαζικό κίνημα ικανό να καταπολεμήσει τις καταπιεστικές δομές του καπιταλισμού, πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη τους αγώνες τους. Πιστεύω επίσης ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να αναπτύσσουμε συνεχώς την πολιτική μας, να επεκτείνουμε τον μαρξισμό, ώστε να μην είναι δογματικός, αλλά να εξελίσσεται μαζί με τον κόσμο.

Στην εναρκτήρια ολομέλεια του Φεστιβάλ των Καταπιεσμένων του rs21, η JaiceTitus υποστήριξε έναν «μαρξισμό που αρνείται να αντιμετωπίζει τη φυλή ως απόσπαση της προσοχής από την τάξη ή ως ένα απλό ιδεολογικό συμπλήρωμα». Ζούμε μια περίοδο με βαθιές και αλληλοεπικαλυπτόμενες κρίσεις. Η οικονομική στασιμότητα, η πολιτική αστάθεια, οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και η οικολογική κατάρρευση καθορίζουν το τοπίο. Η άρχουσα τάξη καταφεύγει σε ένα από τα πιο διαχρονικά εργαλεία της, τη φυλετικοποίηση, όχι μόνο ως ιδεολογία, αλλά και ως δομή· όχι μόνο ως διαίρεση, αλλά και ως οργάνωση.

Την Τρίτη 26 Αυγούστου, στις 10 π.μ., θα πραγματοποιηθεί αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση στην Plaza Morelos, στο Καράκας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη νέα επιθετικότητα των ΗΠΑ εναντίον της Βενεζουέλας. Το σύνθημα της συγκέντρωσης είναι: «Σηκώστε τις σημαίες: Να σταματήσει η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα εναντίον της Βενεζουέλας! Έξω οι στρατιωτικές δυνάμεις του Τραμπ από την Καραϊβική Θάλασσα και τη Λατινική Αμερική!». Πρέπει να ενισχυθεί ένα αντιιμπεριαλιστικό κίνημα από τα κάτω, που θα συνδέει τον αγώνα ενάντια στην ξένη επέμβαση. Πρόκειται για ένα έργο που δεν θα κάνει ο Μαδούρο, πέρα από τις φλυαρίες και τις μεγαλόστομες εκκλήσεις του, καθώς υπογείως αναζητά και διαπραγματεύεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με στόχο να διατηρηθεί στην εξουσία και για να το πετύχει αυτό επιτίθεται στην εργατική τάξη και τον λαό.

Σε μια μακρά ομιλία διάρκειας άνω των 70 λεπτών κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 10 Αυγούστου, ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι η πρωτεύουσα της χώρας, η Ουάσιγκτον, «έχει καταληφθεί από βίαιες συμμορίες και αιμοδιψείς εγκληματίες, περιπλανώμενες ομάδες άγριων νέων, μανιακούς υπό την επήρεια ναρκωτικών και άστεγους. Και δεν θα το ανεχτούμε άλλο». Όλοι γνωρίζουν ότι όταν αναφέρεται σε «άγριους νέους», εννοεί τους μαύρους νέους. Με τον όρο «περιοχές με υψηλή εγκληματικότητα» εννοεί την μαύρη κοινότητα. Στη συνέχεια, ο Τραμπ διέταξε να ασκηθεί έκτακτη ομοσπονδιακή εξουσία σε μια αμερικανική πόλη με αποστολή δυνάμεων της Εθνοφρουράς στην πρωτεύουσα.

Μετά από δεκαετίες έρευνας της δυναμικής των κοινωνικών προσδοκιών με βάση το φύλο, η Stephanie Coonz προσφέρει μια μοναδική οπτική σχετικά με τις αντιδραστικές ιδέες που κυριαρχούν σήμερα στον mainstream λόγο...Η Coonz μίλησε στο Jacobin για τη διαρκή πολιτική σημασία του φύλου, την προέλευση των «παραδοσιακών» ρόλων ανδρών και γυναικών, τον τρόπο με τον οποίο ο καπιταλισμός διαμόρφωσε τις σύγχρονες προσδοκίες σε σχέση με το φύλο και πώς η νεοφιλελεύθερη οικονομική καταστροφή οδήγησε σε ένα υπαρξιακό αδιέξοδο, τροφοδοτώντας μια ανησυχητική αναβίωση των αντιδραστικών ιδεών για το φύλο, μισό αιώνα μετά το Δεύτερο Κύμα του φεμινισμού. 

Δημοσιεύουμε τις ανακοινώσεις των οργανώσεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην Βενεζουέλα για την νέα ιμπεριαλιστική απειλή της κυβέρνησης Τραμπ κατά των λαών της Καραϊβικής και της Λατινικής Αμερικής. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και η ανακοίνωση της Marea Socialista: «Όχι στον ιμπεριαλιστικό επεμβατισμό και όχι στον κυβερνητικό αυταρχισμό! Όχι στη γραφειοκρατία του Μαδούρο και όχι στον ιμπεριαλισμό της Μαρίας Κορίνα!»

Tomek Miroslav

Ο Ουκρανός καλλιτέχνης και αναρχικός Ντέιβιντ Τσίτσκαν έπεσε στο μέτωπο της Ζαπορίζια. Ο ριζοσπάστης καλλιτέχνης, του οποίου οι εκθέσεις δέχθηκαν επίθεση από νεοναζί που τις θεωρούσαν «αντιουκρανική προπαγάνδα», έπεσε πολεμώντας εναντίον των κατακτητών. Πίστευε ότι ως αναρχικός έπρεπε να βρίσκεται στο πλευρό των απλών ανθρώπων. «Γύρω μου πεθαίνουν άνθρωποι συνεχώς. Γενικά, η διάθεσή μου είναι ασταθής. Δεν είναι ζωγραφική...» Αυτό ήταν ένα από τα τελευταία μηνύματα που έστειλε ο Ουκρανός καλλιτέχνης και αναρχικός Ντέιβιντ Τσίτσκαν, ο οποίος από πέρυσι πολεμούσε στις τάξεις του ουκρανικού στρατού ως χειριστής όλμων, στον καλό του φίλο, τον κριτικό Κωστιάντιν Ντοροσένκο.