Η αντίσταση δυναμώνει! Φωτ: Dan La Botz
Μαθήματα Απαγωγών και Τρομοκρατίας
ΠΗΓΗ: https://againstthecurrent.org
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr
Η απαγωγή του Μαχμούντ Χαλίλ - του Παλαιστίνιου μεταπτυχιακού φοιτητή και κατόχου πράσινης κάρτας που συνελήφθη στις 8 Μαρτίου στην κατοικία του στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια - έρχεται τώρα να προστεθεί σε άλλες συλλήψεις και απειλές απέλασης που έχουν πάρει μεγάλη δημοσιότητα, καθώς και σε δεκάδες ή και εκατοντάδες μη δημοσιοποιημένες περιπτώσεις. Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο υπερηφανεύεται ανοιχτά για αυτό.
Αυτές οι συλλήψεις και οι εξαφανίσεις αναδεικνύουν το καθεστώς τρόμου που αντιμετωπίζουν οι κάτοχοι φοιτητικής βίζας και ακόμη και πράσινης κάρτας. Συνδέουν τις πολλαπλές αλληλένδετες πτυχές της επείγουσας κατάστασης συναγερμού έκτακτης ανάγκης για τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την παγκόσμια αμερικανική αυτοκρατορία:
- Η αμερικανοϊσραηλινή γενοκτονία στην Παλαιστίνη, η οποία απειλεί πλέον ανοιχτά με αναγκαστική ερήμωση και μαζική εθνοκάθαρση της Γάζας και την επικείμενη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ.
- Η προσπάθεια ποινικοποίησης των ενεργειών διαμαρτυρίας ενάντια στη γενοκτονία, ιδιαίτερα στις πανεπιστημιουπόλεις.
- Η σύμπραξη της φιλοϊσραηλινής σιωνιστικής και χριστιανο-εθνικιστικής ακροδεξιάς, συμπεριλαμβανομένων των Campus Watch, Betar USA και Canary Mission, που εντοπίζουν ακτιβιστές φοιτητές και καθηγητές για κυβερνητική στοχοποίηση, απέλαση ή/και απέλαση.
- Την πρόθεση της κυβέρνησης Τραμπ να καταστρέψει τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ ως ιδρύματα επιστημονικής, πολιτιστικής και κριτικής σκέψης - και τη θεαματική δειλία των διοικήσεων των πανεπιστημίων στο Κολούμπια, το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και άλλα που συνθηκολόγησαν σε αυτές τις επιθέσεις.
- Η παράνομη συμπεριφορά της συμμορίας Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της κατάφωρης παράκαμψης των δικαστικών αποφάσεων που εμποδίζουν τις απελάσεις.
- Τις συνδέσεις μεταξύ των ακροδεξιών καμπανιών τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στο Ισραήλ, με στόχο την εδραίωση της αυταρχικής διακυβέρνησης και στις δύο χώρες.
Θα αναλύσουμε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις. Πρώτα, όμως, δεν μπορούμε να αρνηθούμε τη συνολική τρομοκρατική στιγμή που αντιμετωπίζουν στοχευμένες ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς να μιλήσουμε για την Παλαιστίνη - ή για δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως που αντιμετωπίζουν μαζικές επιδημίες ή λιμοκτονία από την επιτακτική διακοπή της αμερικανικής χρηματοδότησης κρίσιμων προγραμμάτων επιβίωσης.
Ταυτόχρονα, οι υπηρεσίες ζωτικής σημασίας που παρέχονται από τις ομοσπονδιακές κυβερνητικές υπηρεσίες και το εργατικό δυναμικό τους κατακρεουργούνται σε καθημερινή βάση με επικείμενες καταστροφικές συνέπειες για τη δημόσια υγεία, τη φροντίδα των βετεράνων, τα δημόσια σχολεία, την ταχυδρομική υπηρεσία και σύντομα την κοινωνική ασφάλιση και το Medicare.
Πώς να αντισταθούμε σε μια πολυμέτωπη επίθεση που είναι ξεκάθαρα σχεδιασμένη να έχει τέτοια παραλυτικά αποτελέσματα; Πρώτον, είναι απαραίτητο να αναγνωριστεί ο συστημικός και συντονισμένος χαρακτήρας των επιθέσεων, ώστε οι στόχοι να μην είναι αποσπασματικοί και οι προσπάθειες άμυνας απομονωμένες και διαιρεμένες.
Οι στόχοι
Ο Μαχμούντ Χαλίλ, ο Δρ Ράσα Αλαουίχ και ο καθηγητής Μπαντάρ Χαν Σουρί δεν είναι ξεχωριστές υποθέσεις από, ας πούμε, την απειλούμενη περικοπή ομοσπονδιακών επιχορηγήσεων ύψους 175 εκατομμυρίων δολαρίων στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια για το έγκλημα μιας τρανσέξουαλ αθλήτριας που συμμετέχει σε γυναικεία αθλήματα ή ένα προεδρικό διάταγμα που ακυρώνει τις συνδικαλιστικές συμβάσεις και τα διαπραγματευτικά δικαιώματα των ομοσπονδιακών εργαζομένων.
Αυτές οι συσχετίσεις είναι μέρος αυτού που έβγαλε περίπου αρκετά εκατομμύρια ανθρώπους στις 5 Απριλίου στους δρόμους εκατοντάδων πόλεων και κωμοπόλεων των ΗΠΑ -μεγάλων και μικρών, μπλε πολιτειών, κόκκινων και μοβ πολιτειών- με αίτημα «Κάτω τα χέρια», οργισμένους από τα εγκλήματα της συμμορίας Τραμπ-Μασκ και οργισμένους από την εκπληκτική ελεύθερη πτώση των αγορών που προκάλεσε η δασμολογική λαίλαπα του Τραμπ κατά της παγκόσμιας οικονομίας.
Η αντοχή αυτής της λαϊκής αντίστασης μένει να δοκιμαστεί, αλλά η 5η Απριλίου ήταν μια πολύ καλή αρχή.
Ας θυμηθούμε μερικά βασικά γεγονότα: Ο Μαχμούντ Χαλίλ, ο απόφοιτος του Κολούμπια με την πράσινη κάρτα και με σύζυγο οκτώ μηνών έγκυο τη Νουρ Αμπντάλα, συνελήφθη από πράκτορες με πολιτικά του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας καθώς το ζευγάρι επέστρεφε στην κατοικία τους που ανήκε στο πανεπιστήμιο.
Το Κολούμπια είχε αγνοήσει τα αιτήματα του Χαλίλ για προστασία, καθώς είχε αισθανθεί ότι τον παρακολουθούσαν. Ως εξέχων ακτιβιστής κατά τη διάρκεια του περσινού κάμπ και διαπραγματευτής για την ειρηνική επίλυση της κατάληψης, ο Χαλίλ δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ για κάποιο έγκλημα ή πειθαρχική δίωξη από το πανεπιστήμιο.
Αφού του είπαν ότι η «φοιτητική του βίζα» (ανύπαρκτη) και στη συνέχεια η πράσινη κάρτα του «ανακλήθηκαν», ο Μαχμούντ μεταφέρθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ και μεταφέρθηκε σε ένα απομονωμένο κέντρο κράτησης στη Λουιζιάνα, προτού μπορέσουν να παρέμβουν τα δικαστήρια. Ένας ομοσπονδιακός δικαστής διέταξε να μεταφερθεί η υπόθεση πίσω στο Νιου Τζέρσεϊ. Το αν το καθεστώς Τραμπ θα υπακούσει σε αυτή και σε άλλες αποφάσεις μένει να φανεί αυτές τις μέρες.
Η φοιτήτρια του Κολούμπια Γιουνσέο Τσανγκ, 21 ετών, είναι μόνιμη κάτοικος στις Ηνωμένες Πολιτείες, από την ηλικία των 7 ετών. Τώρα, βρίσκεται σε άγνωστη τοποθεσία και κάνει μήνυση για να μην απελαθεί μετά την έφοδο και την έρευνα που πραγματοποίησαν πράκτορες του ICE στις κατοικίες του Κολούμπια με το πρόσχημα ότι το πανεπιστήμιο ή οι κατοικίες του «φιλοξενούν και κρύβουν παράνομους αλλοδαπούς στην πανεπιστημιούπολη». Ούτε «παράνομη» ούτε κατηγορείται για οτιδήποτε, βάσει ποιας νομικής θεωρίας είναι δυνατόν η κ. Τσανγκ να απελαθεί; Υποτίθεται ότι η συμμετοχή της σε φιλοπαλαιστινιακές διαδηλώσεις την καθιστά «επιζήμια για τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ» σύμφωνα με τους όρους ενός νόμου της εποχής Μακάρθι του 1952 που επιτρέπει την απέλαση για τους λόγους αυτούς.
Η Δρ Ράσα Αλαουίχ, ειδική στα νεφρά, χειρουργός και επίκουρη καθηγήτρια Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Μπράουν, επιστρέφοντας από ταξίδι στο Λίβανο, κρατήθηκε για 36 ώρες και στη συνέχεια επιβιβάστηκε σε πτήση επιστροφής - κατά παράβαση έκτακτης δικαστικής απόφασης που απαγόρευε την απέλασή της. Οι δήθεν «λόγοι απομάκρυνσης»: Η παρουσία της Δρ Αλαουίχ στην κηδεία του Χασάν Νασράλα, του ηγέτη της Χεζμπολάχ που δολοφονήθηκε από το Ισραήλ, όπου παρευρέθηκαν δεκάδες χιλιάδες Λιβανέζοι.
Αυτές δεν είναι μακράν οι μόνες περιπτώσεις που οι πράκτορες του Τραμπ αποφεύγουν μια δικαστική εντολή, όπως φαίνεται από τη μαζική μετακίνηση υποτιθέμενων «μελών συμμοριών» από τη Βενεζουέλα ή το Σαλβαδόρ - χωρίς αποδείξεις ή οποιαδήποτε ίχνος νομικής διαδικασίας - στη θανατηφόρα «super-max» φυλακή στο Ελ Σαλβαδόρ.
Παρά την παραδοχή ενός «διοικητικού λάθους», η κυβέρνηση λέει ότι τα δικαστήρια δεν έχουν «καμία δικαιοδοσία» να διατάξουν την επιστροφή του αδίκως απελαθέντος Κίλμαρ Αρμάντο Αμπρέγκο Γκαρσία, ενός πατέρα που ζει με προστατευόμενο καθεστώς στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο οποίος συνελήφθη στις 12 Μαρτίου στη Βαλτιμόρη μετά την ολοκλήρωση της βάρδιας του στο εργοστάσιο.
Η Ραντζανί Σρινιβάσαν, φοιτήτρια από την Ινδία, της οποίας η διδακτορική διατριβή στην πολεοδομία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, «διαγράφηκε» από το Κολούμπια αφού πράκτορες του ICE έφτασαν στο διαμέρισμά της και, αφού δεν κατάφεραν να εισέλθουν για να την συλλάβουν, είπαν ότι η βίζα της ακυρώθηκε και την ενημέρωσαν ότι είχε 15 ημέρες για να εγκαταλείψει τη χώρα. Τώρα ζητά άσυλο στον Καναδά, αλλά δεν αποκαλύπτει την τοποθεσία της για να προστατεύσει την ασφάλειά της, και δήλωσε στο CBC News ότι δεν είχε πραγματική συμμετοχή στις διαδηλώσεις στην πανεπιστημιούπολη (προφανώς την είδαν μέσα στο πλήθος την περασμένη άνοιξη, την ώρα που η κατοικία της στην πανεπιστημιούπολη είχε αποκλειστεί).
Ο Γκραντ Μίνερ, πρόεδρος της ένωσης μεταπτυχιακών φοιτητών του Κολούμπια και πενταετής διδακτορικός φοιτητής, απολύθηκε από τη δουλειά του μια μέρα πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων για τη σύμβαση της Ένωσης και αποβλήθηκε λόγω φιλοπαλαιστινιακής δραστηριότητας.
Η κατάπτυστη συμπεριφορά του Κολούμπια στην καταστολή και την αποπομπή φοιτητών πέρυσι επιδεινώνεται τώρα με τη δειλή υποταγή του σε ένα σύνολο δρακόντειων απαιτήσεων του Λευκού Οίκου του Τραμπ. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν ενισχυμένες εξουσίες της αστυνομίας της πανεπιστημιούπολης, καθώς και την απαγόρευση των μασκών και την τοποθέτηση του πολύ αξιόλογου κέντρου Μεσανατολικών, Αφρικανικών και Ασιατικών Σπουδών του υπό εξωτερική «κηδεμονία».
Υπάρχουν σοβαρές υποψίες ότι μέλη του συμβουλίου της επιτροπείας του πανεπιστημίου έδειξαν πράγματι τον Χαλίλ στην κυβέρνηση.
Όπως έγραψε ο ομότιμος καθηγητής και διάσημος ιστορικός Ρασίντ Καλίντι στην εφημερίδα The Guardian (25 Μαρτίου 2025): «Μετά τη συνθηκολόγηση της Παρασκευής, το Κολούμπια μόλις και μετά βίας αξίζει το όνομα του πανεπιστημίου, αφού η διδασκαλία και η επιστήμη του για τη Μέση Ανατολή, και σύντομα πολλά άλλα, θα ελέγχονται σύντομα από έναν «ανώτερο αντιπρόεδρο για την παιδαγωγική χωρίς αποκλεισμούς», στην πραγματικότητα έναν ανώτερο αντιπρόεδρο για την ισραηλινή προπαγάνδα.
«Οι φανατικοί υποστηρικτές του Ισραήλ, εξοργισμένοι που η επιστήμη για την Παλαιστίνη είχε βρει χώρο στο Κολούμπια, το ονόμασαν κάποτε “Bir Zeit on the Hudson”. Αλλά αν αξίζει πλέον το όνομα του πανεπιστημίου, θα πρέπει να είναι «Vichy on the Hudson«». [Το Bir Zeit είναι το κορυφαίο παλαιστινιακό πανεπιστήμιο στη Δυτική Όχθη. Το «Vichy» αναφέρεται στο γαλλικό καθεστώς μαριονέτας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπό ναζιστική κατοχή -σ.σ.].
Ο Μπαντάρ Χαν Σουρί είναι καθηγητής στο Τζορτζτάουν και μεταδιδακτορικός ερευνητής σε θέματα θρησκείας και ειρηνευτικών διαδικασιών στη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία, που βρίσκεται νόμιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες με ερευνητική υποτροφία και καθηγητική βίζα, Ινδός υπήκοος που ζει με την αμερικανίδα πολίτη σύζυγό του και τα τρία παιδιά του στο Ρόσλιν της Βιρτζίνια. Όταν έφθασε στο σπίτι του στις 17 Μαρτίου μετά τον εορτασμό του γεύματος ιφτάρ του Ραμαζανιού, ο Σουρί τέθηκε υπό κράτηση από μασκοφόρους ομοσπονδιακούς πράκτορες χωρίς να κατηγορηθεί για κάποιο έγκλημα. Μέσα σε μόλις 72 ώρες, μεταφέρθηκε σε πολλά κέντρα κράτησης μεταναστών και στη συνέχεια σε ένα κέντρο συγκέντρωσης της ICE στην Αλεξάνδρεια της Λουιζιάνα. Οι συνάδελφοι του καθηγητή Σουρί υποψιάζονται ότι ο πραγματικός στόχος της κυβέρνησης είναι η Παλαιστίνια-Αμερικανίδα σύζυγός του Μαφίζ Σάλεχ, η οποία είναι πολίτης και δεν μπορεί να συλληφθεί για απέλαση.
Στις 25 Μαρτίου, μασκοφόροι πράκτορες της DHS άρπαξαν με παρόμοιο τρόπο την ακτιβίστρια φοιτήτρια του Tufts, Ρουμέισα Οζτούρκ, από το πεζοδρόμιο, τραβώντας την μέσα σε ένα αυτοκίνητο χωρίς διακριτικά. Όπως και ο Μαχμούντ Χαλίλ, η Ρουμέισα μεταφέρθηκε σε κέντρο κράτησης της ICE στη Λουιζιάνα χωρίς να το γνωρίζουν οι δικηγόροι ή η οικογένειά της.
Η χρήση της δικαιολογίας της «ασφάλειας των Εβραίων» και της ανάγκης καταπολέμησης του υποτιθέμενου εκτεταμένου και επίμονου αντισημιτισμού (μια τρελή υπερβολή, αν υπήρξε ποτέ) στο Χάρβαρντ, το Κολούμπια κ.λπ. θα πρέπει επίσης να θεωρηθεί ως μια εκδοχή ενός συνηθισμένου δεξιού τεχνάσματος.
Αποσκοπεί κατά τρόπο διεστραμμένο στο να κάνει τους στόχους αυτών των παράνομων και αντιδημοκρατικών επιθέσεων να «κατηγορήσουν τους Εβραίους». Αυτό γίνεται για να αποπροσανατολίσει από την πραγματική ατζέντα της Δεξιάς (αυτή του MAGA, των χριστιανοσιωνιστών κ.λπ.) να καταστρέψει το κύρος των φιλελεύθερων ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, να αποσπάσει την προσοχή από τον γνήσιο αντισημιτισμό της Δεξιάς και της ίδιας της διοίκησης Τραμπ, να απαγορεύσει τη διαπίστωση της αλήθειας για το τι συμβαίνει στη Γάζα, να συμμετάσχει σε μια εκστρατεία ενίσχυσης της ιδεολογίας της λευκής υπεροχής στην εκπαίδευση και αλλού και πολλά άλλα.
Πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στους υποτακτικούς της ακαδημαϊκής κοινότητας και αλλού που δίνουν πίστη σε αυτό το ψέμα και να μην επιτρέψουμε να συμβεί αυτή η χονδροειδής εκμετάλλευση της εβραϊκής ταυτότητας - για το καλό των ζωών των Παλαιστινίων και για το μέλλον όλων μας. Ένα ισχυρό παράδειγμα έδωσαν στις 2 Απριλίου οι Εβραίοι φοιτητές του Κολούμπια που αλυσοδέθηκαν στον φράχτη της πανεπιστημιούπολης απαιτώντας την ελευθερία του φίλου τους Μαχμούντ Χαλίλ.
Κρίση και επείγουσα αντεπίθεση
Η σημερινή πορεία - από την κυριαρχία µε εκτελεστικό διάταγμα μέχρι την τρομοκράτηση των μεταναστευτικών κοινοτήτων και των φιλοπαλαιστινιακών ακτιβιστών και την κατάργηση του δικαιώματος της ιθαγένειας λόγω γέννησης - οδηγεί στην ουσιαστική καταστροφή της συνταγματικής διακυβέρνησης στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφήνοντας στη θέση της κάποια διακοσμητική ταπετσαρία για να συγκαλύψει τη σήψη.
Παράλληλα με τη δειλία πολλών διοικήσεων πανεπιστημίων είναι και η δειλία ορισμένων κορυφαίων δικηγορικών εταιρειών που συνθηκολογούν με τον Τραμπ. Αντίθετα, οργανώσεις για τις πολιτικές ελευθερίες και δικηγόροι των στόχων απέλασης παρεμβαίνουν δυναμικά σε δικαστικές υποθέσεις και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στα μέσα ενημέρωσης.
Αλλά από την κορυφή της ηγεσίας του Δημοκρατικού Κόμματος έρχεται εκκωφαντική σιωπή για την καταστροφή της Παλαιστίνης. Ο Μαραθώνιος ομιλιών του γερουσιαστή Κόρι Μπούκερ στις 31 Μαρτίου-1 Απριλίου επεσήμανε πολλαπλές καταχρήσεις των Τραμπ-Μασκ, αλλά δεν βρήκε χρόνο να αναφερθεί στη σφαγή στην Παλαιστίνη. Ούτε αυτός ο νέος ήρωας των Δημοκρατικών προσχώρησε στους 15 γερουσιαστές που ψήφισαν το ψήφισμα του Μπέρνι Σάντερς για την αποδοκιμασία του νέου μαζικού φορτίου αμερικανικών όπλων για το Ισραήλ. Και ενώ δεκάδες Δημοκρατικοί βουλευτές εξέδωσαν επιστολή με την οποία αμφισβητούν την κράτηση του Μαχμούντ Χαλίλ, το όνομα του επικεφαλής της μειοψηφίας Χακίμ Τζέφρις απουσιάζει επιδεικτικά.
Σίγουρα, η καταστολή που παρακολουθούμε είναι ενταγμένη σε μια πολύ ευρύτερη κρίση. Περιλαμβάνει τις απροκάλυπτες επιθέσεις των λευκών ρατσιστών κατά των προγραμμάτων Διαφορετικότητας, Ισότητας και Ένταξης, τη διαγραφή της ιστορίας και του αγώνα των μαύρων από τα μουσεία του Σμιθσόνιαν, το Κέντρο Κένεντι στην Ουάσιγκτον, την ιστοσελίδα του Υπουργείου Άμυνας και αλλού.
Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο η δασμολογική μανία του Τραμπ να πυροδοτήσει μια οικονομική ύφεση στις ΗΠΑ, τη Βόρεια Αμερική και τον κόσμο. Ορισμένα από αυτά τα ζητήματα συζητούνται σε αυτό το τεύχος του Against the Current, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου της Κιμ Μούντι για την οικονομία και την αδυναμία των Δημοκρατικών να αντιδράσουν αποτελεσματικά.
Η αντεπίθεση είναι στο χέρι της βάσης και ξεκινά με την υπεράσπιση όλων εκείνων που βρίσκονται στο στόχαστρο της κατασταλτικής λαίλαπας του Τραμπ. Κάθε υποστηρικτής των βασικών δικαιωμάτων της Πρώτης Τροποποίησης θα πρέπει να απαιτεί την άμεση απελευθέρωση του Μαχμούντ Χαλίλ, όποιες κι αν είναι οι απόψεις του για τον ακτιβισμό υπέρ της Παλαιστίνης. Ταυτόχρονα, η αναταραχή και ο ακτιβισμός για την ελευθερία των Παλαιστινίων και κατά της γενοκτονίας θα συνεχιστεί και πρέπει να συνεχιστεί, εμπνεόμενος από το παράδειγμα και το θάρρος του ίδιου του Χαλίλ.
Πρέπει να επιμείνουμε ότι η μοίρα του παλαιστινιακού λαού ως μαζική ανθρώπινη θυσία στο βωμό του πολιτικού κυνισμού, του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας των εποίκων δεν είναι μεμονωμένο ζήτημα. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους αγώνες στη δική μας κοινωνία και το μέλλον όλων μας.
https://againstthecurrent.org/lessons-of-abductions-and-terror/