Αντίο, ΠΑΟΛΑ! Και ναι, η επανάσταση είναι γένους θηλυκού.
- Είναι αυτή που ξεκίνησες όταν, στα πέτρινα χρόνια της μεταπολίτευσης, δήλωσες χωρίς φόβο ποια είσαι.
- Που συγκρούστηκες με την τρανσφοβία της κοινωνίας.
- Που συγκρούστηκες και με την τρανσφοβία μέσα στην ίδια την κοινότητα όπου ανήκες.
- Που οργάνωσες την εκδήλωση ενάντια στον νόμο για τον εκτοπισμό των ατόμων με αφροδίσια νοσήματα έναν νόμο που, χάρη και στους αγώνες σας, δεν έφτασε ποτέ στη Βουλή.
- Που πάλεψες απέναντι στην κρατική βία και την αστυνομική καταστολή.
- Που ξάπλωνες στα πατώματα για να σταματήσεις τις συλλήψεις, τους εξευτελισμούς και τη βία της αστυνομίας και των ΜΜΕ.
- Που κατήγγειλες κάθε περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων όλων των καταπιεσμένων.
- Που εξέδωσες το περιοδικό «ΚΡΑΞΙΜΟ», ανοίγοντας ένα παράθυρο σ` έναν άλλο κόσμο υπαρκτό, ζωντανό, δικό μας.
- Που έγραψες ποίηση.
- Που μας άφησες υπέροχες φωτογραφίες των αγοριών που αγάπησες και απόλαυσες, υμνώντας τον έρωτα και την καύλα χωρίς ντροπή.
- Που έδωσες φωνή στα αόρατα, φτωχά τρανς πλάσματα• στη Βούλα των Εξαρχείων, στη Δήμητρα της Λέσβου και σε τόσες ακόμη, μέσα από τα ντοκιμαντέρ σου.
- Που σκηνοθέτησες τα καλιαρντά, τη γλώσσα του φόβου αλλά και της άμυνας, τη γλώσσα των ανθρώπων της πιάτσας και των στεκιών.
- Που τίμησες την ιστορία της αντίστασης σε αυτή τη χώρα.
- Που μίλησες ανοιχτά για τον συντηρητισμό και την ομοτρανσφοβία ακόμη και μέσα στην Αριστερά.
- Που, ως μια φτωχή τρανς γυναίκα και εργαζόμενη στο σεξ, άνοιξες τον δρόμο για την αποδοχή και τη συμπερίληψη της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας και βρέθηκες υποψήφια βουλεύτρια και ευρωβουλεύτρια με τους Οικολόγους και το ΜέΡΑ25.
- Γιατί, όπως μας είπες, «ήμουν πάντα με τους ανθρώπους που γνώριζα στον δρόμο, με τις αδελφές που έκραζαν, με όσες και όσους μοιραζόμασταν κοινά θέματα και προβλήματα».
- Γιατί, όπως μας δήλωσες, «ήταν ο τρόπος ζωής ή, καλύτερα, ο τρόπος να υπάρχω».
- Γιατί, όπως συμπλήρωσες, «δεν υπήρξα περιθώριο. Πάντα ήμουν το επίκεντρο».
- Και γιατί τελικά νίκησες
- Νίκησες γιατί άλλαξες τον τρόπο που υπάρχουμε, που μιλάμε, που διεκδικούμε, που θυμόμαστε.
- Νίκησες γιατί μας άφησες τη σκυτάλη να συνεχίσουμε!
