Ανίκανος και άχρηστος θεσμός: ΟΗΕ - γράφει ο Θοδωρής Μαράκης
Η εποχή του ιμπεριαλισμού εποχή πολέμων και επαναστάσεων (Λένιν)
Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε και ξεσηκωθείτε
Επί τη ευκαιρία των 80 χρόνων από την 1η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου είπε: Ο Πρόεδρος Τραμπ είναι άνθρωπος της δράσης δεν σπαταλά το χρόνο του για να φλυαρεί στον ΟΗΕ. Αυτό απ’ αφορμή τη συζήτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για τις εξελίξεις στο Ιράν. Σ’ αυτή τη φράση εμπεριέχεται η απαξίωση, η ανικανότητα και η αχρηστία του θεσμού, πράγμα που έχει επιβεβαιώσει όλη η ιστορία του μέχρι σήμερα.
Ας δούμε πριν απ’ όλα τους λόγους της σύστασής και το ρόλο του.
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) είναι διεθνής οργανισμός παγκόσμιας εμβέλειας μεταξύ των κρατών του κόσμου του οποίου ο σκοπός είναι η διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, η ανάπτυξη φιλικών σχέσεων μεταξύ των εθνών, η επίτευξη διεθνούς συνεργασίας για την επίλυση διεθνών προβλημάτων, και το κέντρο εναρμόνισης των ενεργειών των εθνών για την επίτευξη κοινών σκοπών. Είναι ο μεγαλύτερος διεθνής οργανισμός στον κόσμο. Η έδρα του ΟΗΕ βρίσκεται στην πόλη της Νέας Υόρκης και έχει άλλα κεντρικά γραφεία στη Γενεύη, στο Ναϊρόμπι, στη Βιέννη και στη Χάγη (έδρα του Διεθνούς Δικαστηρίου).
Ο ΟΗΕ ιδρύθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με στόχο την αποτροπή μελλοντικών πολέμων, διαδεχόμενος τη καθ’ όλα αναποτελεσματική Κοινωνία των Εθνών. Στις 25 Απριλίου 1945, 50 κυβερνήσεις συναντήθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο στο πλαίσιο μιας διάσκεψης και ξεκίνησαν τη σύνταξη του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος εγκρίθηκε στις 25 Ιουνίου 1945 και τέθηκε σε ισχύ στις 24 Οκτωβρίου 1945, όταν άρχισαν να λειτουργούν τα Ηνωμένα Έθνη. Κατά την ίδρυση του, ο ΟΗΕ είχε 51 κράτη μέλη. Μετά την προσχώρηση του νεότερου κράτους, του Νοτίου Σουδάν το 2011, ο Ο.Η.Ε. αριθμεί 193 κράτη μέλη, δηλαδή σχεδόν όλα τα διεθνώς αναγνωρισμένα ανεξάρτητα έθνη εκτός της Δυτικής Σαχάρας, του Κοσσόβου, της Ταϊβάν, του Βατικανού, και της Παλαιστίνης.
Το πιο αποφασιστικό όργανο είναι το Συμβούλιο Ασφαλείας είναι επιφορτισμένο με τη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας μεταξύ των χωρών. Ενώ άλλα όργανα του ΟΗΕ μπορούν να κάνουν μόνο «συστάσεις» στα κράτη μέλη, το Συμβούλιο Ασφαλείας έχει την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις δεσμευτικές για τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 25 του Χάρτη των ΟΗΕ. Οι αποφάσεις του συμβουλίου είναι γνωστές ως ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας αποτελείται από 15 κράτη μέλη, με 5 μόνιμα μέλη — Κίνα, Γαλλία, Ρωσία, (στα παλιά τα χρόνια ήταν η ΕΣΣΔ) Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες — και 10 μη μόνιμα μέλη που εκλέγονται για δύο χρόνια από τη Γενική Συνέλευση. Τα πέντε μόνιμα μέλη έχουν δικαίωμα αρνησικυρίας (βέτο) επί των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, που επιτρέπει σε ένα μόνιμο μέλος να εμποδίσει την έγκριση ενός ψηφίσματος, χωρίς ωστόσο να μπορεί να εμποδίσει τη συζήτηση. Οι 10 προσωρινές έδρες διατηρούνται για διετή θητεία, με πέντε κράτη μέλη να ψηφίζονται ετησίως από τη Γενική Συνέλευση. Η προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας εναλλάσσεται αλφαβητικά κάθε μήνα.
Και απολαύστε τι όμορφα πράγματα συμφώνησαν για να τα αναιρέσουν μετ’ ολίγον ή πριν ο κόκορας λαλήσει τρεις!!
Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ, Άγιος Φραγκίσκος, ΗΠΑ, 26 Ιουνίου 1945.
«Προοίμιο
Ημείς, οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών, αποφασισμένοι
Όπως σώσωμεν τας επερχομένας γενεάς από την μάστιγα του πολέμου, ήτις δις εις το διάστημα μίας γενεάς επεσώρευσεν άφατον θλίψιν εις την ανθρωπότητα.
Όπως διακηρύξωμεν εκ νέου πίστιν εις τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, εις την αξιοπρέπειαν και την αξίαν του ανθρώπου, εις την ισότητα των δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών και Εθνών μεγάλων και μικρών. Όπως καθιερώσωμεν όρους υφ' ους η Δικαιοσύνη και ο σεβασμός προς τας υποχρεώσεις αίτινες πηγάζουσιν εκ των συνθηκών και άλλων πηγών του διεθνούς δικαίου δύνανται να τηρηθώσιν και,
Όπως ευνοήσωμεν την κοινωνικήν πρόοδον και καλλίτερα επίπεδα ζωής εντός μεγαλυτέρας ελευθερίας.
Και προς τούτο.
Να είμεθα ανεκτικοί και να ζώμεν εν ειρήνη μετ' αλλήλων ως καλοί γείτονες,
Να ενώνωμεν τας δυνάμεις και προς διατήρησιν της διεθνούς ειρήνης και ασφαλείας,
Να εξασφαλίζωμεν διά της παραδοχής αρχών και της καθιερώσεως μεθόδων, όπως η ένοπλος βία μη χρησιμοποιήται ειμή τω κοινώ συμφέροντι και,
Να χρησιμοποιώμεν τον διεθνή μηχανισμόν διά την προαγωγήν της Οικονομικής και Κοινωνικής προόδου απάντων των λαών.
Αποφασίσαμεν
Να ενώσωμεν τας προσπαθείας ημών διά την επίτευξιν των σκοπών τούτων.
Επομένως αι οικείοι κυβερνήσεις ημών δι' αντιπροσώπων συνελθόντων εν τη πόλει του Αγίου Φραγκίσκου, επιδειξάντων τα πληρεξούσια αυτών ευρεθέντα εν απολύτω τάξει, συνεφώνησαν επί του κάτωθι Χάρτου των Ηνωμένων Εθνών και διά του παρόντος ιδρύουσιν Διεθνή Οργανισμόν όστις θέλει επονομασθή "Ηνωμένα Εθνη" [...].
Άρθρο 2, παράγραφος 4
Πάντα τα Μέλη θα απέχωσι εις τας διεθνείς αυτών σχέσεις της απειλής ή χρήσεως βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητος ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οιουδήποτε Κράτους ή καθ' οιονδήποτε άλλον τρόπον ασυμβίβαστον προς τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών». ( υπογρ. Δική μας)
Ο δρόμος για την κόλαση, (που βιώνει η ανθρωπότητα μετά το τέλος του 2ου ΠΠ) ήταν στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις!!
Και το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρών σοφών; Γιατί το λέμε αυτό; Επειδή πριν του ΟΗΕ οι ιμπεριαλιστές μας, με τη λήξη του 1ου ΠΠ, είχανε στήσει με τις, και πάλι, καλύτερες προθέσεις ένα ανάλογο οργανισμό τη Κοινωνία των Εθνών, με παρόμοιους στόχους, για την ειρήνη και την ευημερία των λαών, όπου δεν μπόρεσε να αποτρέψει το 2ο ΠΠ ασύγκριτα πιο αιματηρό από τον 1ο ΠΠ!! Ωστόσο παραμένουν σοφοί γιατί έτσι εξαπατούν τους λαούς.
Όπως η συγκρότηση του λεγόμενου «Συμβουλίου Ειρήνης» για την Παλαιστίνη, από τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντ. Τραμπ, με την Ουάσιγκτον να αξιοποιεί τις «ευλογίες» του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (17/11/2025, απόφαση 2803) για την προώθηση ενός οργάνου που λανσάρεται από τις ΗΠΑ ως «εναλλακτική» στον Οργανισμό.
Και στο σημείο αυτό ας δούμε λίγο σύντομα την ιστορία της Κοινωνίας των Εθνών:
Τον Νοέμβριο του 1918, οι Κεντρικές Δυνάμεις συμφώνησαν σε μια ανακωχή για να σταματήσει η αιματοχυσία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Δύο μήνες αργότερα, οι Σύμμαχοι συναντήθηκαν για να συνάψουν επίσημους όρους ειρήνης στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού. Η Κοινωνία των Εθνών εγκρίθηκε και το καλοκαίρι του 1919 ο Ουίλσον παρουσίασε τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και το Σύμφωνο της Κοινωνίας των Εθνών στη Γερουσία των ΗΠΑ, η οποία αρνήθηκε να συναινέσει στην επικύρωση. Στις 10 Ιανουαρίου 1920, η Κοινωνία των Εθνών τέθηκε επίσημα σε ισχύ όταν το Σύμφωνο της Κοινωνίας των Εθνών, που επικυρώθηκε από 42 έθνη το 1919, τέθηκε σε ισχύ. Το Συμβούλιο του Συνδέσμου ενήργησε ως ένα είδος εκτελεστικού οργάνου που διευθύνει τις εργασίες της Συνέλευσης. Ξεκίνησε με τέσσερα μόνιμα μέλη – το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ιαπωνία. Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσχώρησαν ποτέ στη Λίγκα, η χώρα υποστήριξε τις οικονομικές και κοινωνικές της αποστολές μέσω του έργου ιδιωτικών φιλανθρωπιών και στέλνοντας εκπροσώπους σε επιτροπές.
Μετά από κάποιες επιτυχίες και κάποιες αποτυχίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, η Λίγκα αποδείχθηκε αναποτελεσματική τη δεκαετία του 1930. Απέτυχε να δράσει ενάντια στην ιαπωνική εισβολή στη Μαντζουρία όπως τον Φεβρουάριο του 1933. Σαράντα έθνη ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης της Ιαπωνίας από τη Μαντζουρία, αλλά η Ιαπωνία την καταψήφισε και αποχώρησε από την Ένωση αντί να αποσυρθεί από τη Μαντζουρία. Απέτυχε επίσης στον Δεύτερο Ιταλοαιθιοπικό Πόλεμο, παρόλο που προσπάθησε να μιλήσει με τον Μπενίτο Μουσολίνι, αλλά χρησιμοποίησε τον χρόνο για να στείλει στρατό στην Αφρική. Η Λίγκα είχε ένα σχέδιο για τον Μουσολίνι να πάρει απλώς ένα μέρος της Αιθιοπίας, αλλά αγνόησε τη Λίγκα και εισέβαλε στην Αιθιοπία. Η Λίγκα προσπάθησε να επιβάλει κυρώσεις στην Ιταλία, αλλά η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αιθιοπία και η Λίγκα είχε αποτύχει. Αφού η Ιταλία κατέκτησε την Αιθιοπία, η Ιταλία και άλλα έθνη αποχώρησαν από τον ΟΗΕ. Όλοι όμως κατάλαβαν ότι είχε αποτύχει και άρχισαν να επανεξοπλίζονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Όπως μόλις είδατε στα μόνιμα αλλά και γενικά στη ΚτΕ δεν συμμετείχε, προς το παρόν, γιατί σύμφωνα με το Λένιν η ΚτΕ ήταν:
“...ανύπαρκτη (και) από τη γέννησή της νεκρή….Μα μήπως η Κοινωνία των Εθνών μπορεί να αρχίσει να λειτουργεί χωρίς τις Ενωμένες Πολιτείες, οι οποίες πρέπει να αποτελούν το κύριο στήριγμά της;” ( Άπαντα “Σύγχρονη Εποχή” τ 40 σελ. 154)
“… οι καπιταλιστές διαφόρων χωρών, αν και αυτοί διέθεταν στρατιωτική ισχύ, δημιουργούσαν την “Κοινωνία των Εθνών”, το “μεγάλο ενιαίο οργανισμό” όλων των προηγμένων εθνών του κόσμου. Η ενότητα αυτή είναι απλή φενάκη, καθαρή απάτη, φανερή ψευτιά”. Και είδαμε ότι η περιβόητη “Κοινωνία των Εθνών” – και αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο παράδειγμα – που προσπάθησε να μοιράσει δικαιώματα κηδεμονίας κρατών, να μοιράσει των κόσμο, είδαμε ότι η περιβόητη αυτή ένωση αποδείχτηκε σαπουνόφουσκα που έσκασε αμέσως γιατί τη στήριζαν πάνω στη καπιταλιστική ιδιοκτησία”. (οπ π σελ.241-242 )
“Η περιβόητη Κοινωνία των Εθνών αποδείχτηκε μια κοινωνία λυσσασμένων σκύλων που ο ένας αρπάζει το κόκκαλο από τον άλλο και δεν μπορούν να συμφωνήσουν σ’ ένα ζήτημα…” ( οπ π σελ. 294)
“Όλοι αυτοί τρώγονται μεταξύ τους, ενώ εμείς είμαστε ενωμένοι, και γι’ αυτό ακριβώς οι εργάτες όλων των χωρών περνούν με το μέρος μας”. ( οπ π σελ 309 υπογρ δικές μας)
Είναι φανερό ότι στη παγκόσμια εργατική τάξη, ο Λένιν και οι ηγέτες του μπολσεβίκικου κόμματος, έβλεπαν τους συμμάχους για την υπεράσπιση της ΕΣΣΔ. Πράγμα που όπως παρακάτω θα αναφέρουμε ο Στάλιν στο όνομα – όπως πάντα του παραποιημένου Λενινισμού – αγνόησε και έβαλε την ΕΣΣΔ στους “λυσσασμένους σκύλους” της νεκρής από τη γέννησή της Κοινωνία των Εθνών και στον επίγονο της ΟΗΕ!!
Ο αντεπαναστατικός χαρακτήρας της ΚτΕ όπως και πάλι ο Λένιν αναφέρει αποκαλύφθηκε όταν:
“…. παγκόσμια Κοινωνία των Εθνών των κρατών της Συνεννόησης αναγνωρίζει τον Κολτσάκ ( τσαρικός στρατηγός ο οποίος στον εμφύλιο πολέμησε λυσσασμένα ενάντια στο κόκκινο στρατό για να πνίξει στο αίμα την Οκτωβριανή Επανάσταση ) σαν τη μόνη νόμιμη ρωσική κυβέρνηση.” ( τ 39 σελ 126 )
Και έχει ενδιαφέρον η συνέχεια:
“ Η Κοινωνία των Εθνών και όλη η μεταπολεμική πολιτική της Αντατ δείχνει με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και σαφήνεια αυτή την αλήθεια,...και επιταχύνει τη χρεοκοπία των μικροαστικών αυταπατών ότι είναι δυνατό να υπάρχει ειρηνική συμβίωση και ισότητα των εθνών μέσα στο καπιταλισμό.” ( τ 41 σελ 163 )
Όλα αυτά που ο Λένιν ανέφερε για την ΚτΕ ισχύουν στο ακέραιο ασφαλώς και για τον ΟΗΕ; Ναι ή όχι; Ισχύουν στο ακέραιο. Η ανικανότητά του να σταματήσει πολέμους, συρράξεις και εμπλοκές έχει αποδειχτεί περίτρανα. Από τη σύστασή του δεν είχαμε ούτε μία σχεδόν ημέρα που στο πλανήτη γη να μην υπάρχει πόλεμος. Η ιστορία των πολέμων και των συγκρούσεων μετά το 2ο Π Π είναι γνωστή, ο αριθμός των νεκρών και των τραυματιών ξεπέρασε αυτόν του 1ου Π Π, και έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα πολύ σύντομα οι νεκροί και τραυματίες θα ξεπεράσουν αυτόν του πιο φονικού 2ου Π Π. Αποκορύφωμα η αδυναμία του να σταματήσει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Δίνοντας ένα σύντομο στοιχείο: Η φρίκη του πολέμου το 2024: 56 ενεργά μέτωπα, 233.000 νεκροί – Δυσοίωνες προβλέψεις για το 2025
Καθώς το 2025 πλησιάζει στο τέλος του, οι αναλυτές συγκρούσεων και άμυνας προειδοποιούν ότι το 2026 μπορεί να σηματοδοτήσει μια περίοδο εντατικής γεωπολιτικής έντασης, ανεπίλυτων πολέμων και αναδυόμενων σημείων ανάφλεξης σε όλο τον κόσμο.
Ο Νεόφυτος Λοϊζίδης, καθηγητής Ανάλυσης Διεθνών Συγκρούσεων στο Πανεπιστήμιο του Γουόρικ, δήλωσε στο Anadolu ότι η συνολική συχνότητα των συγκρούσεων πρόκειται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια.«Τα επόμενα χρόνια, θα δούμε περισσότερες συγκρούσεις τώρα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στις επόμενες δεκαετίες».
Τόνισε ότι οι κίνδυνοι δεν προέρχονται από κάποια μεμονωμένη περιοχή, αλλά από «ταυτόχρονα παγκόσμια σοκ» που οι κυβερνήσεις φαίνεται να αδυνατούν να διαχειριστούν ολοένα και περισσότερο.
Οι ειδικοί επεσήμαναν επίσης άλλες ευάλωτες περιοχές που θα αντιμετωπίσουν προβλήματα το 2026, ιδίως στην Αφρική και την Ασία.
«Από το Κονγκό έως το Σουδάν και την Αιθιοπία, οι ανεπίλυτες εντάσεις συνεχίζονται», ανέφερε ο Λοϊζίδης, προειδοποιώντας ότι πολλές αφρικανικές συγκρούσεις «αγνοούνται έως ότου εκραγούν».
Την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2025, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών συμπληρώνει 80 χρόνια ζωής από την έναρξη ισχύος του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Χρόνια Πολλά λοιπόν στον Οργανισμό που “μέσα από τις στάχτες του πολέμου φύτεψε έναν σπόρο ελπίδας”, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες. Ο ίδιος υπογράμμισε εμφατικά ότι θα πρέπει να εργαστούμε όλοι και όλες με βασική μας αρχή τη φράση «Μαζί για το καλύτερο: 80 χρόνια και συνεχίζουμε για την ειρήνη, την ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα». Αυτό πάλι πως σας φαίνεται; Συνειδητή απάτη!!
Το ΚΚΕ μας συμβουλεύει να αντλούμε διδάγματα από τη “Σοσιαλιστική” Οικοδόμηση στον 20ο αιώνα και κύρια για τη περίοδο της βασιλείας του Στάλιν, και αυτό θα πράξουμε για την ενημέρωση του αναγνώστη. Για να διαπιστώσουμε πως εκχυδαΐστηκε ο Λένιν από το σταλινισμό.
Αφού κατάφεραν να ανοίξουν το δρόμο για την άνοδο του Χίτλερ, ναζί, στη Γερμανία σοσιαλδημοκρατία, πρωτίστως, και το ΚΚΓ με την υπεραριστερή πολιτική του σοσιαλφασισμού και του ενιαίου μετώπου από τα κάτω υπό τη καθοδήγηση, της Κομιντέρν, στη συνέχεια αυτό θορύβησε το Στάλιν και σαν “γνήσιος λενινιστής” στρέφεται και ζητά συμμαχίες και ειρηνική συνύπαρξη στους δυτικούς ιμπεριαλιστές ! Γιατί μάλλον είχε χάσει την εμπιστοσύνη του στην εργατική τάξη, μετά βέβαια από τις ήττες που είχε δεχτεί και που έμελε να δεχτεί κάτω από την πεφωτισμένη ηγεσία του!!
Αρχές λοιπόν του 1934 καλεί σε μυστική σύσκεψη το πολιτικό γραφείο και τους ανακοινώνει τη πρόθεσή του να εντάξει την ΕΣΣΔ στη ΚτΕ και μετ’ ολίγον στα Λαϊκά Μέτωπα!! Και το Σεπτέμβρη του 1934 η ΕΣΣΔ προσχώρησε στη ΚτΕ – την οποία μέχρι το 1933 η Κομιντέρν χαρακτήριζε “όργανο του πολέμου” – και πολύ σωστά.
Και μετά, ως συνήθως, πήγε ο Στάλιν στο 18ο συνέδριο του κόμματος και ανέλυσε τους λόγους για τους οποίους ένταξε στη ΚτΕ την ΕΣΣΔ: “Ταυτόχρονα για να ενισχύσει τις διεθνείς θέσεις η Σοβιετική Ένωση αποφάσισε να κάνει και μερικά άλλα βήματα. Στα τέλη του 1934, η χώρα μας μπήκε στην Κοινωνία των Εθνών, ξεκινώντας από το ότι, παρά την αδυναμία της μπορεί ωστόσο να χρησιμεύσει σαν βήμα για το ξεσκέπασμα των επιτιθέμενων και σαν κάποιο, έστω αδύναμο, όργανο ειρήνης που είναι ικανό να βάλει φρένο στο ξέσπασμα του πολέμου (…) ( Στάλιν Άπαντα “Σύγχρονη Εποχή” τ 14ος σελ 184 υπογρ. Δική μας )
Για νάχουμε πιο πλήρες το σκεπτικό της στροφής θα αναφέρουμε τη συνέντευξη του Στάλιν τη 1η του Μάρτη 1935 στον αμερικανό δημοσιογράφο Ροι Χάουαρντ, όπου για να καθησυχάσει το Βερολίνο, το οποίο καταγγέλλει το μπολσεβικισμό και τα όνειρά του για παγκόσμια επανάσταση, όσο και τις δυτικές δημοκρατίες, απαντάει στο ερώτημα:
“Είναι ο πόλεμος αναπόφευκτος; Στάλιν: “Νομίζω ότι η θέση των φίλων της ειρήνης (έγιναν οι ιμπεριαλιστές φίλοι της ειρήνης) γίνεται όλο και πιο δυνατή. Οι φίλοι της ειρήνης μπορούν να δουλεύουν ανοιχτά, στηρίζονται πάνω στη δύναμη της κοινής γνώμης και έχουν στη διάθεσή τους τέτοια όργανα όπως για παράδειγμα, είναι η ΚτΕ” Και στο καίριο ερώτημα: “Ποια είναι τα σχέδια σας και οι προθέσεις σας για την παγκόσμια επανάσταση;” Και ο Στάλιν ανακράζει: “Ποτέ δεν είχαμε τέτοια σχέδια ή τέτοιες προθέσεις. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας παρεξήγησης.” Χαουάρντ: “Μιας τραγικής παρεξήγησης;” Στάλιν: “Όχι, κωμικής, ή, αν θέλεις κωμικοτραγικής.”
Κάνουμε πρόσκαιρες με τους ιμπεριαλιστές συμφωνίες, εκμεταλλευόμαστε τις διαφωνίες και τις συγκρούσεις τους; Ναι. Αλλά σε καμία των περιπτώσεων δεν τους χρήζουμε “φίλους της ειρήνης”!!
Ο Τρότσκι πιστός συνεχιστής της λενινιστικής παράδοσης στο έργο του “Προδομένη Επανάσταση” σχολιάζει:
“Η ΚτΕ στην υπεράσπιση του στάτους κβο, δεν είναι μια οργάνωση “ειρήνης” , αλλά μια οργάνωση βίας της ιμπεριαλιστικής μειοψηφίας πάνω στη συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπότητας. Αυτή η “τάξη πραγμάτων” μπορεί να διατηρηθεί μόνο με τη βοήθεια συνεχώς πολέμων μικρών και μεγάλων(…) ( σελ 164 εκδ Αλλαγή)
Αναφερόμενος στη συνέχεια για το σύνθημα του αφοπλισμού γράφει: “Το πρόγραμμα του “αφοπλισμού” είναι το πιο ολέθριο παραμύθι όσο επιζούν οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Ακόμα και αν πραγματοποιούνταν μέσα από μια γενική συμφωνία – μια προφανώς φανταστική υπόθεση – αυτό με κανένα τρόπο δε θα εμπόδιζε ένα νέο πόλεμο. Οι ιμπεριαλιστές δεν κάνουν πόλεμο επειδή υπάρχουν τα όπλα. Αντίθετα, φτιάνουν τα όπλα τους όταν έχουν ανάγκη να κάνουν πόλεμο.” ( οπ π σελ 165 υπογρ. δικές μας)
Και έχοντας πει αυτά ο Στάλιν, είναι απόλυτα δικαιολογημένος ο Τρότσκι για να γράψει ότι:
“Η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στην Κοινωνία των Εθνών που παρουσιάστηκε στο ρώσικο πληθυσμό…. σαν θρίαμβος του σοσιαλισμού και σαν αποτέλεσμα “πίεσης”- από το παγκόσμιο προλεταριάτο – στην πραγματικότητα έγινε αποδεχτή από την μπουρζουαζία μόνο επειδή ο επαναστατικός κίνδυνος είχε εξαιρετικά αδυνατίσει. Δεν ήταν μια νίκη της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά μια συνθηκολόγηση …. ( σταλινικής) γραφειοκρατίας…” ( οπ π σελ160 υπογρ δική μας)
Και επί την ευκαιρία ας δούμε τι έγραψε ο Τρότσκι για τη μη είσοδο των ΕΠΑ στη ΚτΕ:
“Οι μεγάλες δυνάμεις που δεν είναι μέλη της ΚτΕ, όπως οι Ενωμένες Πολιτείες, είναι φανερό ότι θεωρούν ότι είναι προτιμότερο να έχουν τα χέρια τους ελεύθερα από την αφαίρεση “ειρήνη.” Για ποιον ακριβώς λόγο χρειάζονται ελεύθερα τα χέρια τους, θα το δείξουν όταν έρθει η ώρα.” ( οπ π σελ 164)
Ωστόσο και μέσα στον ΟΗΕ οι ΗΠΑ και άλλες χώρες μέλη έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ πχ Ισραήλ, είναι γνωστά και τα άλλα για να μη μακρηγορούμε.
Και για να το κλείσουμε δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι, οι διεργασίες προς τον 3ο ΠΠ βρίσκονται καθ’ οδόν, ωστόσο είναι αδύνατον να προβλέψουμε τελικά ποια μορφή θα πάρει. Είναι βασικό καθήκον της εργατικής τάξης να συγκροτήσει κατ’ αρχή ένα ρωμαλέο ενωτικό αντιπολεμικό μέτωπο και επαναστατικά κόμματα, τουλάχιστον, στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές χώρες, για μια νέα Διεθνή. Σ’ αυτή τη βάση η ανατρεπτική αριστερά οφείλει άμεσα και ενιαιομετωπικά να πάρει πρωτοβουλίες δεν νομίζουμε ότι έχουμε αρκετό πλέον χρόνο.