Ο Άνταμ Νόβακ αναλύει τη δομική δυναμική του καθεστώτος Όρμπαν. Η ερμηνεία του βασίζεται στην έννοια του μετακομμουνιστικού κράτους-μαφίας, που διατύπωσε ο πρώην φιλελεύθερος υπουργός Μπάλιντ Μαγιάρ: όχι απλή διαφθορά που συνυπάρχει με ένα υποβαθμισμένο κράτος δικαίου, αλλά η ταύτιση του κράτους με το έγκλημα, που πραγματοποιε'ιται με κοινοβουλευτικά μέσα χάρη στην πλειοψηφία των δύο τρίτων που εξασφάλισε το 2010. Αναλύει τη λειτουργία της Ουγγαρίας ως «απόδειξη ότι λειτουργεί η ιδέα» για την παγκόσμια εθνικιστική δεξιά - και αξιολογεί τις ασύμμετρες επιπτώσεις της ήττας του Όρμπαν στον Ντόναλντ Τραμπ, τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα και τον πρωθυπουργό της…

Είναι γεγονός ότι ο νικητής του Όρμπαν, Πέτερ Μαγιάρ, είναι ένας ακραιφνής συντηρητικός, που πριν ακόμα από δύο χρόνια ήταν στέλεχος στο κόμμα του Όρμπαν...Ωστόσο, όλα αυτά δεν ακυρώνουν το γεγονός ότι οι εταίροι του Όρμπαν δείχνουν απαρηγόρητοι επειδή το ουγγρικό προπύργιο της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς ανήκει πια στο παρελθόν. Η Ιταλίδα Μελόνι, η Γαλλίδα Λεπέν, ο Ισπανός Αμπασκάλ, ο Πορτογάλος Βεντούρα, ο Ολλανδός Βίλντερς, ο Βέλγος Φαν Χρίκεν, ο Βρετανός Φάρατζ, καθώς και ο μεγάλος φίλος του, ο Ισραηλινός γενοκτόνος Νετανιάχου και οι ηγέτες νεοναζιστικών κομμάτων όπως το γερμανικό AfD, δεν κρύβουν την απογοήτευσή τους. Όμως, είναι βέβαια οι μέντορες του…

Daniel Tanuro Έχει αρχίσει η πτώση του Τραμπ; Ή μήπως, αντίθετα, βρισκόμαστε στην παραμονή της μετάβασής του σε μια απόλυτη δικτατορία; Είναι πολύ νωρίς για να προβλέψουμε την έκβαση. Αλλά ένα πράγμα φαίνεται βέβαιο: ξεκινώντας τον πόλεμο του εναντίον του Ιράν μαζί με τον Νετανιάχου, υποτιμώντας τον αντίπαλο, φτύνοντας με περιφρόνηση τους ιμπεριαλιστές και τους άλλους συμμάχους του («δεν πίστευε ότι θα μου έγλειφε τον κώλο» ο πρίγκιπας της Σαουδικής Αραβίας ), ο επίδοξος δικτάτορας έχει βάλει τον εαυτό του σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, από την οποία είναι δύσκολο να δούμε πώς θα βγει χωρίς να υποστεί μια περισσότερο…

Ο Joseph Daher γράφει για την εξέλιξη της κουρδικής πολιτικής μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία.Το άρθρο παρέχει τόσο μια πλούσια περιγραφή των σημερινών λαϊκών αγώνων αντίστασης ενάντια στη νέα συριακή κυβέρνηση όσο και μια κριτική επισκόπηση της πρόσφατης ιστορίας της κουρδικής πολιτικής, ειδικά στην Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας (γνωστή και ως Ροζάβα). Ο Daher υποστηρίζει ότι η απελευθέρωση των καταπιεσμένων Κούρδων και η χειραφέτηση των λαϊκών τάξεων της περιοχής είναι αλληλένδετες. Επισημαίνει τις προκλήσεις που πρέπει να ξεπεραστούν, τόσο ο αραβικός σοβινισμός όσο και ο κουρδικός εθνικισμός...

Το Σάββατο 4 Απριλίου, στο Παλιό Λιμάνι της Μασσαλίας, κάτω από το Mucem, εκατοντάδες άνθρωποι συνέρρεαν στην προβλήτα για να χαιρετήσουν τα 19 ανθρωπιστικά σκάφη του στολίσκου που απέπλεαν με προορισμό τη Γάζα. Ομιλίες, συνθήματα, μουσική και ακόμη και μια λαϊκή μπάντα (Batucada) με τα χρώματα της Παλαιστίνης: ο ενθουσιασμός και η ελπίδα ήταν αισθητά. «Μπράβο, είμαστε περήφανοι για σας», φωνάζει ο κόσμος καθώς τα σκάφη περνούν μπροστά από την προβλήτα.