Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας «Ούτε ιμπεριαλιστική κηδεμονία ούτε συνέχιση της αυταρχικής διακυβέρνησης. Για μια λαϊκή, δημοκρατική και εθνικά κυρίαρχη έξοδο από την κρίση»
Από το Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας
Καράκας, 6 Ιανουαρίου 2026
ΠΗΓΗ: www.aporrea.org
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr
Το Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας (PCV) ─εκλεγμένο από το XVI Εθνικό Συνέδριο, Νοέμβριος 2022─ επαναλαμβάνει την πιο σθεναρή και κατηγορηματική καταδίκη[1] των εγκληματικών βομβαρδισμών που πραγματοποίησαν οι στρατιωτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην πόλη του Καράκας και σε άλλες περιοχές της χώρας τα ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου, πράξη που αποτελεί σοβαρή επίθεση κατά της εθνικής κυριαρχίας και κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Το PCV καταδικάζει τη βίαιη και παράνομη σύλληψη των πολιτών Νικολάς Μαδούρο Μόρος και Σίλια Φλόρες, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο αυτής της ξένης στρατιωτικής επέμβασης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεργούν για άλλη μια φορά ως παγκόσμιος αστυνόμος, εφαρμόζοντας εξωεδαφικά τους νόμους τους και αγνοώντας ανοιχτά τις αρχές της κυριαρχίας, της αυτοδιάθεσης των λαών και της μη παρέμβασης. Οι αμερικανικοί νόμοι δεν έχουν δικαιοδοσία στη Βενεζουέλα και καμία ξένη δύναμη δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλλει τη βούλησή της με τη δύναμη των όπλων.
Η θέση αυτή δεν συνεπάγεται, σε καμία περίπτωση, πολιτική υπεράσπιση της αυταρχικής, αντιδημοκρατικής, αντεργατικής και αντιλαϊκής κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος ασκούσε de facto τα καθήκοντα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο Μαδούρο και η ηγεσία του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας (PSUV) είναι υπεύθυνοι για σοβαρές παραβιάσεις του Συντάγματος, των νόμων και των πολιτικών, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων του εργαζόμενου λαού, δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες για τα ιμπεριαλιστικά σχέδια πολιορκίας και επιθετικότητας κατά της χώρας.
Έχουν περάσει τρεις ημέρες από τη στρατιωτική επίθεση της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ και μέχρι στιγμής οι βενεζουελάνικες αρχές δεν έχουν παρουσιάσει επίσημη αναφορά για τα θύματα, πολίτες και στρατιώτες, ούτε για τις υλικές ζημιές που προκάλεσαν οι βομβαρδισμοί, πόσο μάλλον μια εξήγηση για την αδυναμία των δυνάμεων ασφαλείας να εντοπίσουν και να ανταποκριθούν σε μια ξένη στρατιωτική επίθεση. Αυτή η σιωπή δεν είναι μόνο απαράδεκτη, αλλά και ύποπτη. Η χώρα έχει το δικαίωμα να γνωρίζει την αλήθεια για τις συνέπειες αυτής της πολεμικής ενέργειας.
Ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε χωρίς περιστροφές ότι ο υποτιθέμενος «αγώνας κατά του εμπορίου ναρκοτικών» δεν ήταν παρά ένα χυδαίο πρόσχημα για να καλύψει τους πραγματικούς στόχους του: τον έλεγχο του πετρελαίου και των στρατηγικών πόρων της Βενεζουέλας. Οι δηλώσεις του, στις οποίες ισχυρίζεται ότι θα κυβερνήσει τη Βενεζουέλα και θα αναλάβει τη διαχείριση των πετρελαϊκών πόρων, επιβεβαιώνουν τον ανοιχτά νεοαποικιακό και αρπακτικό χαρακτήρα αυτής της επέμβασης.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τραμπ έχει δημοσιοποιήσει τις απαιτήσεις της προς τις νέες αρχές της Βενεζουέλας —μεταξύ των οποίων την προνομιακή πρόσβαση των αμερικανικών εταιρειών στους πετρελαϊκούς πόρους της χώρας, καθώς και την απαγόρευση πώλησης αργού πετρελαίου και τη διακοπή των σχέσεων με χώρες που η εν λόγω κυβέρνηση χαρακτηρίζει ως εχθρούς των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών — επιβεβαιώνει ότι η σύγκρουση που βιώνουν σήμερα οι Βενεζουελάνοι αποτελεί μέρος της σφοδρής διαμάχης μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των ανερχόμενων καπιταλιστικών χωρών για τον έλεγχο των αγορών, των πρώτων υλών, των εμπορικών οδών και των ζωνών επιρροής, στο πλαίσιο της επιδείνωσης της δομικής κρίσης του καπιταλισμού σε παγκόσμια κλίμακα.
Τα γεγονότα επιβεβαιώνουν επίσης αυτό που το PCV έχει επανειλημμένα καταγγείλει: η ηγεσία του PSUV διαπραγματευόταν κρυφά με την Ουάσιγκτον, ενώ ο λαός της Βενεζουέλας βυθιζόταν σε μια οξεία πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση. Το αποδεικνύουν οι εκκλήσεις για «συνεργασία» και «κοινή ανάπτυξη» που έκανε η Ντέλσι Ροντρίγκες μπροστά στις απειλές και τις απαιτήσεις της ιμπεριαλιστικής δύναμης.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι αυτή η στρατιωτική επιχείρηση προωθήθηκε με ανεύθυνο τρόπο από τον πιο αντιδραστικό τομέα της αντιπολίτευσης, με επικεφαλής τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο, η οποία σήμερα έχει εκτοπιστεί από τους ίδιους τους συμμάχους της, οι οποίοι έχουν αποκαλύψει ότι ούτε η δημοκρατία ούτε τα ανθρώπινα δικαιώματα καθοδηγούν τις ενέργειές τους, αλλά ότι οι πραγματικές τους φιλοδοξίες επικεντρώνονται στον έλεγχο και την κατάληψη της ενεργειακής βιομηχανίας της Βενεζουέλας, ακόμη και αν αυτό σημαίνει τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος ως εκτελεστικού οργάνου τους.
Η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ, αν και ενθαρρύνεται από εσωτερικούς κύκλους, δεν συμβάλλει στην υπέρβαση της εθνικής κρίσης, αλλά αντίθετα την επιδεινώνει. Οι συνθήκες διαβίωσης του λαού της Βενεζουέλας συνεχίζουν να επιδεινώνονται, ενώ η κυβερνώσα ελίτ δεν λαμβάνει κανένα μέτρο για την αποκατάσταση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας της εργατικής τάξης.
Προειδοποιούμε επίσης για τις επικίνδυνες συνέπειες του πρόσφατου διατάγματος έκτακτης ανάγκης, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε όργανο καταστολής στα χέρια ενός καθεστώτος που έχει διατηρήσει την ηγεμονία του μέσω του τρόμου, αφού έχει χάσει την υποστήριξη του λαού.
Το PCV επιμένει στην επείγουσα ανάγκη να βρεθεί μια λαϊκή, συνταγματική, δημοκρατική και εθνικά κυρίαρχη πολιτική λύση στην κρίση. Ούτε η κατοχή ούτε η ιμπεριαλιστική κηδεμονία, ούτε η συνέχιση του αυταρχικού καθεστώτος, αποτελούν ευνοϊκές λύσεις για τον εργαζόμενο λαό.
Όλοι οι άνθρωποι που συνελήφθησαν αυθαίρετα μετά την παράνομη ανακήρυξη του Νικολάς Μαδούρο ως προέδρου να αφεθούν αμέσως ελεύθεροι, συμπεριλαμβανομένου του Ενρίκε Μαρκές, ο οποίος απήχθη πριν από ένα χρόνο επειδή απαίτησε τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων των προεδρικών εκλογών, καθώς και όλοι οι ακτιβιστές που φυλακίστηκαν επειδή αγωνίστηκαν και υπερασπίστηκαν τα συνταγματικά δικαιώματα του λαού της Βενεζουέλας.
Οι μισθοί και οι συντάξεις πρέπει να διασωθούν από το βάραθρο στο οποίο τους έχει βυθίσει το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα του PSUV. Η αξιοπρέπεια των εργατικών οικογενειών της Βενεζουέλας εξαρτάται από αυτό.
Η έξοδος από την επικίνδυνη τρέχουσα κρίση και την πραγματική απειλή μιας ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής κλιμάκωσης, περνάει από το τέλος του αυταρχικού καθεστώτος και την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης μέσω της επαναφοράς των δημοκρατικών ελευθεριών, της άμεσης προκήρυξης προεδρικών εκλογών, με πλήρεις εγγυήσεις για τους πολίτες και τις πολιτικές οργανώσεις. Για το σκοπό αυτό, οι τρέχουσες αρχές του CNE[2] πρέπει να παραιτηθούν και τα πολιτικά κόμματα μεταξύ των οποίων και το PCV─ πρέπει να ανακτήσουν τη νομική τους προσωπικότητα.
Ο αγώνας για την αποκατάσταση του Συντάγματος και του κράτους δικαίου καλεί όλες τις επαναστατικές, λαϊκές και γνήσια δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας.
Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας
Καράκας, 6 Ιανουαρίου 2026
[1] https://x.com/PCV_Venezuela/status/2007375366596231376
[2] ΣτΜ: Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο (Consejo Nacional Electoral) https://en.wikipedia.org/wiki/National_Electoral_Council_(Venezuela)