Pablo Stefanoni Τον Αύγουστο του 2024, μετά τις εκλογές στη Βενεζουέλα, κατέληξα σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ίδια εφημερίδα ως εξής: «Οι εικόνες της καταστολής στη Βενεζουέλα –και μιας κυβέρνησης που κλείνεται πίσω από τα τείχη της χωρίς να θέλει καν να δείξει τα εκλογικά αποτελέσματα της υποτιθέμενης νίκης της– αποτελούν ένα ανεκτίμητο δώρο για τους αντιδραστικούς όλων των αποχρώσεων. Ένας “σοσιαλισμός” που συνδέεται με καταστολή, καθημερινές ελλείψεις και ιδεολογικό κυνισμό δεν φαίνεται να είναι η καλύτερη βάση για να “κάνουμε τον προοδευτισμό ξανά μεγάλο”, για να το πούμε έτσι». Τόνισα εκεί ότι «αν στο παρελθόν ο τσαβισμός ήταν…

Είναι λοιπόν σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια παγκόσμια επίθεση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, η οποία αποτελεί μέρος της προσπάθειάς του να ανακτήσει την ηγεμονία του ως κυρίαρχη δύναμη και την παγκόσμια γεωπολιτική υπεροχή. Σε ανταγωνισμό με άλλες μεγάλες, παλιές και αναδυόμενες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, προσπαθεί να οριοθετήσει τις περιφερειακές σφαίρες αποκλειστικής κυριαρχίας στον πλανήτη, ενώ επιδιώκει να κερδίσει έδαφος στη διανομή με τη Ρωσία και την Κίνα. Αλλά, παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του παιχνιδιού, δίνει επίσης τη δυνατότητα στις άλλες δυνάμεις να ικανοποιήσουν τις δικές τους επιθυμίες με τις ίδιες μεθόδους, προσφεύγοντας στην αυθαιρεσία και τη στρατιωτική δύναμη, χωρίς ίχνος συγκράτησης.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τραμπ έχει δημοσιοποιήσει τις απαιτήσεις της προς τις νέες αρχές της Βενεζουέλας —μεταξύ των οποίων την προνομιακή πρόσβαση των αμερικανικών εταιρειών στους πετρελαϊκούς πόρους της χώρας, καθώς και την απαγόρευση πώλησης αργού πετρελαίου και τη διακοπή των σχέσεων με χώρες που η εν λόγω κυβέρνηση χαρακτηρίζει ως εχθρούς των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών — επιβεβαιώνει ότι η σύγκρουση που βιώνουν σήμερα οι Βενεζουελάνοι αποτελεί μέρος της σφοδρής διαμάχης μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των ανερχόμενων καπιταλιστικών χωρών για τον έλεγχο των αγορών, των πρώτων υλών, των εμπορικών οδών και των ζωνών επιρροής, στο πλαίσιο της…

Το Εθνικό Συνδικάτο Εργαζομένων του Κεντρικού Πανεπιστημίου της Βενεζουέλας απευθύνεται σε ολόκληρη την εθνική κοινή γνώμη, στον λαό της Βενεζουέλας και ειδικότερα στους εν ενεργεία και συνταξιούχους εργαζομένους αυτού του εκπαιδευτικού ιδρύματος, στους διοικητικούς υπαλλήλους, τους εργάτες, τους επαγγελματίες, τους τεχνικούς και τους υπαλλήλους των υπηρεσιών με τους ακόλουθους όρους.

Όπως εξηγεί ο επαναστατικός μαρξισμός —και όπως διατύπωσε σαφώς ο Τρότσκι—: η εξωτερική πολιτική είναι η συνέχεια της εσωτερικής πολιτικής. Αυτή η φράση δεν είναι μια θεωρητική ποιητική φράση: είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε την πολιτική καταστροφή που αντιπροσωπεύουν οι δηλώσεις της Ντέλσι Ροντρίγκες μετά την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο και την άμεση επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της Βενεζουέλας. Όταν μια ιμπεριαλιστική δύναμη κάνει μια στρατιωτική επιχείρηση τέτοιου μεγέθους, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η ήπια διπλωματία, οι αφηρημένες εκκλήσεις για ειρήνη ή οι προτάσεις «συνεργασίας». Αυτό δεν είναι ρεαλισμός: είναι πολιτική συνθηκολόγηση.