Roland Rance
Γάζα: πότε μια εκεχειρία δεν είναι εκεχειρία;
Ο Ντόναλντ Τραμπ ήθελε να ανακόψει το κύμα κριτικής και τις επιζήμιες αναφορές των μέσων ενημέρωσης, ενώ ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ήθελε απλώς να κερδίσει χρόνο για να συνεχίσει το σχέδιό του για εθνοκάθαρση και γενοκτονία με λίγο πιο αργό ρυθμό και λιγότερη δημοσιότητα. Κανείς από τους δύο δεν είχε την πρόθεση να σταματήσει η καθημερινή σφαγή των Παλαιστινίων, να λάβει ο λαός της Γάζας τα τρόφιμα και τα ιατρικά εφόδια που χρειάζεται επειγόντως, να ανοικοδομηθεί η Γάζα προς όφελος του λαού της ή να πάρει οποιαδήποτε αποζημίωση. Ακόμα λιγότερο είχαν την πρόθεση να αντιμετωπίσουν τα βαθύτερα προβλήματα και να ξεκινήσουν τη διαδικασία επιστροφής των Παλαιστινίων στις πόλεις και τα χωριά από τα οποία εκδιώχθηκαν μαζί με τις οικογένειές τους το 1948.
Από την υπογραφή της συμφωνίας τον περασμένο Οκτώβριο, δεν έχει περάσει σχεδόν καμία μέρα χωρίς πολλαπλές ισραηλινές επιθέσεις. Στις 14 Ιανουαρίου, το Al Jazeera ανέφερε ότι υπήρξαν 1.193 παραβιάσεις της εκεχειρίας από την πλευρά του Ισραήλ, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 442 Παλαιστινίων και τον ακρωτηριασμό άλλων 1.240. Το Ισραήλ δεν έχει απελευθερώσει όλους τους Παλαιστίνιους κρατούμενους και ομήρους, δεν έχει αποσυρθεί ούτε καν στην συμφωνηθείσα «κίτρινη γραμμή», η οποία θα του επέτρεπε να συνεχίσει να κατέχει πάνω από το ήμισυ της Γάζας, έχει κατεδαφίσει πάνω από 2500 κτίρια και έχει επιτρέψει την είσοδο λιγότερο από το μισό από τη συμφωνία για τρόφιμα και βοήθεια. Τα τρόφιμα που έχει επιτρέψει να εισέλθουν είναι κυρίως σνακ και αναψυκτικά, αντί για το τόσο απαραίτητο κρέας, γαλακτοκομικά και λαχανικά, επιδεινώνοντας την σοβαρή κρίση υποσιτισμού.
Επιπλέον, το Ισραήλ έχει απαγορεύσει σε 37 διεθνείς οργανώσεις – μεταξύ των οποίων η Oxfam, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα και η Ιατρική Βοήθεια για τους Παλαιστινίους – να δραστηριοποιούνται στη Γάζα. Και, παρά τους όρους της συμφωνίας, το Ισραήλ αρνήθηκε να ανοίξει το συνοριακό πέρασμα της Ράφα μεταξύ της Γάζας και της Αιγύπτου. Η δικαιολογία του είναι η υποτιθέμενη άρνηση των αρχών της Γάζας να παραδώσουν το πτώμα ενός νεκρού Ισραηλινού, ο οποίος είναι προφανώς θαμμένος κάτω από τόνους ερειπίων που δεν μπορούν να απομακρυνθούν, καθώς το Ισραήλ δεν επιτρέπει την εισαγωγή του απαραίτητου εξοπλισμού στη Γάζα.
Ο Νετανιάχου θεωρεί σαφώς την κατάπαυση του πυρός όχι ως την αρχή μιας ειρηνευτικής διαδικασίας, αλλά ως μια ανάσα στην μακροπρόθεσμη εκστρατεία του για την απομάκρυνση όλων των Παλαιστινίων, και κάθε ίχνους μνήμης τους, από τη Γάζα. Σε αυτό, υποστηρίζεται από τους ηγέτες των περισσότερων ισραηλινών κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά αντίθετοι είναι οι φασιστές υπουργοί και κόμματα της δικής του κυβερνητικής συμμαχίας, που επιθυμούν τη συνέχιση των επιθέσεων στη Γάζα και μια δημόσια δέσμευση για εθνοκάθαρση και σιωνιστικό εποικισμό στην περιοχή.
Για τον Τραμπ, η συμφωνία αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην προσπάθειά του να υπονομεύσει τα Ηνωμένα Έθνη και να τα αντικαταστήσει με τον δικό του διεθνή οργανισμό. Αφού πέτυχε τη διεθνή συμφωνία, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, για τη σύσταση ενός «Συμβουλίου Ειρήνης», ο Τραμπ επέκτεινε μονομερώς τον ρόλο του, αναθέτοντας το συμφωνηθέν καθήκον της διοίκησης και της ανοικοδόμησης της Γάζας σε μια θυγατρική Εθνική Επιτροπή για τη Διοίκηση της Γάζας. Το ίδιο το Συμβούλιο έχει αναδιαμορφωθεί σε μόνιμο όργανο, με τον Τραμπ ως ισόβιο πρόεδρο και την εξουσία να διορίζει άλλα μέλη. Έχει διορίσει περίπου εξήντα άλλους ηγέτες του κόσμου ως μέλη και τους έχει δώσει εντολή να πληρώσουν 1 δισεκατομμύριο δολάρια ο καθένας για το προνόμιο αυτό. Όταν ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αρνήθηκε το διορισμό, ο Τραμπ αρχικά αντέδρασε απειλώντας να επιβάλει δασμούς 200% στα γαλλικά κρασιά και σαμπάνιες.
Ο Τραμπ έχει επαινέσει το Συμβούλιο Ειρήνης, ακόμη και πριν από την ίδρυσή του, ως «το μεγαλύτερο και πιο έγκριτο συμβούλιο που έχει συγκροτηθεί ποτέ, σε οποιαδήποτε εποχή και σε οποιοδήποτε μέρος», λέγοντας ότι ήταν απαραίτητο επειδή «τα Ηνωμένα Έθνη δεν με βοήθησαν ποτέ». Προφανώς σκοπεύει να δημιουργήσει ένα νέο διεθνές όργανο και μια νέα πολιτοφυλακή για να αντικαταστήσει τον ΟΗΕ, παράλληλα με τη χρήση πολιτοφυλακών που δεν υπόκεινται σε κανονισμούς για να αντικαταστήσει τις πολιτειακές και δημοτικές κυβερνήσεις και τις αστυνομικές δυνάμεις στις ΗΠΑ. Και θα χρησιμοποιήσει την απάτη του στο Συμβούλιο Ασφαλείας για να προσποιηθεί ότι αυτή η κατάληψη της εξουσίας έχει διεθνή εξουσιοδότηση και νομιμότητα.
Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ συνεχίζει τη γενοκτονική του δραστηριότητα όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στα υπόλοιπα κατεχόμενα εδάφη του 1967, καθώς και στο εσωτερικό του ισραηλινού κράτους. Ενώ η προσοχή έχει επικεντρωθεί στη Γάζα, το Ισραήλ έχει σκοτώσει πάνω από 1.000 Παλαιστινίους στη Δυτική Όχθη από τις 7 Οκτωβρίου 2023 – σχεδόν όσους και τα προηγούμενα 20 χρόνια. Κατά την ίδια περίοδο, δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν βίαια από τα σπίτια τους και περισσότερα από 3.000 σπίτια κατεδαφίστηκαν, ενώ το Ισραήλ ενέκρινε την ίδρυση 150 επιπλέον παράνομων οικισμών.
Εντός του ισραηλινού κράτους, εκτιμάται ότι ο ρυθμός κατεδάφισης σπιτιών είναι τρεις φορές υψηλότερος από ό,τι στη Δυτική Όχθη, με αρκετές χιλιάδες σπίτια να ανατινάζονται ή να κατεδαφίζονται κάθε χρόνο. Στις 24 Δεκεμβρίου 2025, ολόκληρο το χωριό των Βεδουίνων αλ-Αρακίμπ κατεδαφίστηκε για 244η φορά από το 2010.
Η βάρβαρη γενοκτονία που διαπράττεται τα τελευταία δύο χρόνια στη Γάζα είναι συνέχεια της ισραηλινής πρακτικής από τη Νάκμπα του 1948 και προοίμιο των σχεδίων του Ισραήλ για την υπόλοιπη Παλαιστίνη. Η απάντησή μας πρέπει να είναι η απαίτηση για άμεση παύση των βομβαρδισμών και των επιθέσεων, την επιστροφή όλων των Παλαιστινίων στα σπίτια και τις γης τους και την διάλυση της ρατσιστικής σιωνιστικής δομής του ισραηλινού κράτους. Χωρίς αυτά τα βήματα, θα δούμε περισσότερη και ακόμη χειρότερη βαρβαρότητα.
Μετάφραση: elaliberta.gr
Roland Rance, “Gaza: when is a ceasefire not a ceasefire?”, AntiCapitalistResistance, 26 Ιανουαρίου 2026, https://anticapitalistresistance.org/gaza-when-is-a-ceasefire-not-a-ceasefire/