Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Πέμπτη, 08 Φεβρουαρίου 2024 23:16

Περικοπές στη χρηματοδότηση της UNRWA: προκαλώντας λιμοκτονία ενός αποικιοκρατούμενου λαού

Τραυματισμένοι Παλαιστίνιοι και οι οικογένειές τους βρίσκουν καταφύγιο σε σχολείο της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) κατά τη διάρκεια της 18ης ημέρας των ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών στη Ράφα της Γάζας στις 24 Οκτωβρίου 2023. [Abed Rahim Khatib - Anadolu Agency]

 

 

Nick Everett

 

Περικοπές στη χρηματοδότηση της UNRWA: προκαλώντας λιμοκτονία ενός αποικιοκρατούμενου λαού

 

 

Η λιμοκτονία ενός αποικιοκρατούμενου λαού ήταν από καιρό μια από τις προσφιλείς πολιτικές των αυτοκρατορικών δυνάμεων.

Σκεφτείτε, για παράδειγμα, την Ινδία και την Ιρλανδία υπό βρετανική αποικιοκρατία. Σύμφωνα με έρευνα των Dylan Sullivan και Jason Hickel, η Ινδία είχε 165 εκατομμύρια επιπρόσθετους θανάτους μεταξύ 1881 και 1920, κυρίως λόγω πείνας[1]. Ένα εκατομμύριο Ιρλανδοί (το ένα τέταρτο του πληθυσμού) πέθαναν από την πείνα στον «Μεγάλο Λιμό» μεταξύ 1845 και 1851, καθώς οι πατάτες τους εξήχθησαν για να θρέψουν τη Βρετανία. Τόσο οι Ινδοί όσο και οι Ιρλανδοί ήταν παράπλευρες απώλειες σε ένα σύστημα «laissez-faire» καπιταλισμού που επιβλήθηκε από τους Βρετανούς αποικιοκράτες κυρίους τους.

Η κυριολεκτική μετάφραση του «laissez-faire» είναι «άστο να συμβεί». Και το «άφησαν να συμβεί» το έκαναν.

Κάποτε η Ινδία εξήγαγε ποιοτικά κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Υπό τη βρετανική κυριαρχία, η κλωστοϋφαντουργία της Ινδίας μετατράπηκε από πλούσια σε κουρέλια. Το αποικιακό καθεστώς αφαίρεσε τους δασμούς για να επιτρέψει στα βρετανικά προϊόντα να κατακλύσουν την εγχώρια αγορά και υπέταξε το αγροτικό εργατικό δυναμικό της Ινδίας σε φτηνούς παραγωγούς βαμβακιού για να τροφοδοτήσει τους «σκοτεινούς, σατανικούς μύλους» της βρετανικής βιομηχανίας.

Ο Mike Davis, στο μνημειώδες βιβλίο του Ολοκαυτώματα της ύστερης βικτωριανής εποχής[2], τεκμηριώνει ότι οι λιμοί που μάστιζαν την Ινδία, τη βόρεια Κίνα και τη βορειοανατολική Βραζιλία δεν ήταν απλώς ιστορικά ατυχήματα, αλλά η άμεση συνέπεια του καπιταλιστικού «εκσυγχρονισμού» που ακολούθησαν οι ευρωπαϊκές αυτοκρατορικές δυνάμεις.

Σήμερα, περισσότεροι από 2 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι στη Γάζα έχουν την ίδια μοίρα.

Το εντυπωσιακό 85% του πληθυσμού της Γάζας –1,9 εκατομμύρια άνθρωποι– έχουν εκτοπιστεί βίαια κατά τη διάρκεια της τωρινής επίθεσης του Ισραήλ, σύμφωνα με τον ΟΗΕ[3]. Τα σπίτια τους έχουν μετατραπεί σε ερείπια από μια αδυσώπητη ισραηλινή εκστρατεία βομβαρδισμών που κατέστη δυνατή χάρη στην πλούσια στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ.

Καθώς οι ισραηλινές δυνάμεις προωθούνται προς τα νότια, ο άστεγος πληθυσμός της Γάζας συγκλίνει στη Ράφα, το μοναδικό σημείο διέλευσης μεταξύ της Αιγύπτου και του πολιορκημένου παλαιστινιακού εδάφους. Περισσότεροι από το μισό πληθυσμό της Γάζας έχουν πλέον στριμωχτεί σε σχολεία που λειτουργούν υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, σε δημόσια κτίρια και σε εκτεταμένες πόλεις με σκηνές, με μόνη γραμμή σωτηρίας τους μια μικρή γραμμή από φορτηγά με βοήθεια.

Τα ισραηλινά σημεία ελέγχου εξασφαλίζουν ότι η βοήθεια που περνάει δεν είναι αρκετή για να επιβιώσουν. Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα εκτιμά ότι μισό εκατομμύριο άνθρωποι λιμοκτονούν[4]. Η ηπατίτιδα Α και η χολέρα εξαπλώνονται πλέον σε αυτούς τους καταυλισμούς λόγω της κακής διατροφής και της έλλειψης υγιεινής.

Η κατάρρευση του συστήματος υγείας επιδεινώνει την κρίση. Μόλις δεκατέσσερα από τα 36 νοσοκομεία της Γάζας παραμένουν ανοιχτά. Όλα αποτέλεσαν στόχους των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ: όλα στερούνται των πόρων που απαιτούνται για την παροχή αποτελεσματικής περίθαλψης. Τον Δεκέμβριο, η UNICEF ανέφερε ότι σε περισσότερα από 1.000 παιδιά ακρωτηριάστηκαν στα άκρα[5], με τις περισσότερες επεμβάσεις να πραγματοποιούνται χωρίς αναισθησία.

Στις 26 Ιανουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς ανακοίνωσαν τη διακοπή της χρηματοδότησης της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών (UNRWA), της κύριας πηγής βοήθειας προς τους άπορους Παλαιστίνιους. Την επόμενη ημέρα, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιαπωνία, η Ελβετία, η Ολλανδία, η Ιταλία και η Φινλανδία ακολούθησαν το παράδειγμά τους.

Το σαθρό πρόσχημα για την επίθεση στη χρηματοδότηση της UNRWA ήταν ο ισχυρισμός του Ισραήλ ότι δώδεκα υπάλληλοι της UNRWA με έδρα τη Γάζα (από τους 13.000) συμμετείχαν στην απόδραση της Χαμάς από τη Γάζα στις 7 Οκτωβρίου και στην επακόλουθη απαγωγή Ισραηλινών πολιτών. Τα μόνα αποδεικτικά στοιχεία που παρείχαν οι ισραηλινοί αξιωματούχοι ήταν «ομολογίες» από αιχμάλωτους Παλαιστίνιους μαχητές, που πιθανόν αποσπάστηκαν με βασανιστήρια.

Στις 28 Ιανουαρίου, οι New York Times ανέφεραν ότι οι δημοσιογράφοι τους είχαν εξετάσει έναν φάκελο των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών που αναθεωρούσε τον αριθμό των εμπλεκόμενων υπαλλήλων της UNRWA σε μόλις έξι και ανέφερε την παρακολούθηση μηνυμάτων ως πηγή του ισχυρισμού του[6]. Παρ’ όλα αυτά, η UNRWA απέλυσε με συνοπτικές διαδικασίες εννέα από τους κατηγορούμενους χωρίς ανεξάρτητη έρευνα.

Σε μια περαιτέρω επίθεση κατά της υπηρεσίας του ΟΗΕ, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου δήλωσε στους πρεσβευτές του ΟΗΕ ότι «η UNRWA είναι πλήρως διαβρωμένη από τη Χαμάς» και ότι θα πρέπει να κλείσει αμέσως[7].

Το Ισραήλ ανακοίνωσε τους ψευδείς ισχυρισμούς του σχετικά με την UNRWA την ίδια ημέρα που το Διεθνές Δικαστήριο (ΔΔ) αποφάσισε ότι η Νότια Αφρική είχε παρουσιάσει μια εύλογη υπόθεση ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία εναντίον των Παλαιστινίων της Γάζας[8]. Η προσωρινή απόφαση του ΔΔ κάλεσε το Ισραήλ να σταματήσει να παρεμποδίζει την παράδοση βοήθειας στη Γάζα και να λάβει όλα τα μέτρα που έχει στη διάθεσή του για να αποτρέψει πράξεις γενοκτονίας και να τιμωρήσει την υποκίνηση σε γενοκτονία.

Αυτή η περικοπή της χρηματοδότησης δεν είναι απλώς άλλη μια άσκηση συλλογικής τιμωρίας εναντίον των Παλαιστινίων: αποδεικνύει τη συνενοχή της Δύσης στη γενοκτονία του Ισραήλ. Η συνδυασμένη επίθεση κατά της UNRWA και η υπόθεση που προβάλλεται εναντίον της χρησιμεύει ως βολική αντι-αφήγηση για να υπονοηθεί ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που παρασχέθηκαν στο ΔΔ από αξιωματούχους της UNRWA και υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς της Νότιας Αφρικής για γενοκτονία δεν είναι αξιόπιστα.

Από το 1949, η UNRWA έχει παράσχει βοήθεια σε 1,5 εκατομμύριο Παλαιστίνιους που διαμένουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ιορδανία, το Λίβανο, τη Συρία, τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, παρέχοντας απασχόληση, εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη και επισιτιστική βοήθεια. Η ίδρυσή της ακολούθησε την παλαιστινιακή Νάκμπα (καταστροφή), όταν 750.000 Παλαιστίνιοι αναγκάστηκαν να εξοριστούν για να δημιουργηθεί το νεοσύστατο κράτος του Ισραήλ.

Η UNRWA εκείνη την εποχή εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του Ισραήλ. Με τη δημιουργία ενός ξεχωριστού φορέα από τη Διεθνή Οργάνωση Προσφύγων (πρόδρομος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες), υπονόμευσε την ιδέα ότι οι Παλαιστίνιοι ήταν γνήσιοι πρόσφυγες, όπως οι Εβραίοι μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και επομένως άξιοι προστασίας. Και παρείχε ένα μέσο στα άλλα κράτη να πληρώσουν το λογαριασμό για την εθνοκάθαρση και τη βάναυση κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών από το σιωνιστικό κράτος. Παρ’ όλα αυτά, υποστήριξε ότι οι Παλαιστίνιοι ήταν ένας εκτοπισμένος λαός με δικαιώματα που πρέπει να υποστηριχθούν, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος επιστροφής στα πατρογονικά τους εδάφη, όπως κατοχυρώνεται στο ψήφισμα 194 του ΟΗΕ.

Η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της Γάζας είναι πρόσφυγες ή απόγονοι προσφύγων από την Παλαιστίνη του 1948 – τη γη που έγινε Ισραήλ. Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση Νετανιάχου θέλει να τους εκδιώξει από τη Γάζα στην έρημο του Σινά και να καταστρέψει κάθε δεσμό που διατηρούν με την πατρίδα τους. Η σημερινή Νάκμπα της Γάζας απηχεί το 1948: επιδιώκεται από το Ισραήλ για τους ίδιους στόχους. Μόνο που αυτή τη φορά, έχει την αμέριστη υποστήριξη των ΗΠΑ[9], της μοναδικής παγκόσμιας υπερδύναμης στον κόσμο.

Εδώ και χρόνια, τόσο το κράτος του Ισραήλ όσο και οι Αμερικανοσιωνιστές υποστηρικτές του προσπαθούν να ξεσηκώσουν θύελλα για την υποτιθέμενη βοήθεια της UNRWA στην παλαιστινιακή «τρομοκρατία» (αντιαποικιακή αντίσταση). Η UNRWA έχει καταλήξει να αντιπροσωπεύει κάτι που το Ισραήλ περιφρονεί: Την κοινή αίσθηση της εθνικής ταυτότητας των Παλαιστινίων.

Το 2018, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε μονομερώς όλη την αμερικανική χρηματοδότηση προς την UNRWA κατόπιν αιτήματος του Νετανιάχου. Στη συνέχεια, ο Τραμπ ανακοίνωσε τη μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ και τη δέσμευσή του να υποστηρίξει την προσάρτηση από το Ισραήλ των θύλακων εποίκων στη Δυτική Όχθη, πιστεύοντας ότι θα μπορούσε να επιβάλει με τη βία στους Παλαιστίνιους μια διευθέτηση που χαιρέτισε ως «τη συμφωνία του αιώνα».

Όπως κάθε άλλο «ειρηνευτικό σχέδιο» που χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ, δεν προσέφερε τίποτα στους Παλαιστίνιους. Η κυβέρνηση Μπάιντεν συνέχισε αθόρυβα την αμερικανική χρηματοδότηση, ενώ προσέφερε στο Τελ Αβίβ όλη τη στρατιωτική και διπλωματική υποστήριξη που χρειαζόταν για να συνεχίσει την ανεξέλεγκτη δράση του εναντίον των Παλαιστινίων.

Η ίδια η επιβίωση των Παλαιστινίων ως λαού βρίσκεται σήμερα σε κίνδυνο. Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου παρέχει σημαντική δικαίωση για τις φιλοπαλαιστινιακές φωνές που αγνοήθηκαν ή επικρίθηκαν επειδή αποκάλεσαν τον πόλεμο του Ισραήλ αυτό που είναι: γενοκτονία. Αλλά δεν θα αποθαρρύνει τις δυνάμεις που σκοπεύουν να επιβλέψουν την εξόντωση των Παλαιστινίων.

Οι σημερινές αυτοκρατορικές δυνάμεις -όπως εκείνες του δέκατου ένατου αιώνα- είναι έτοιμες να προκαλέσουν πείνα και δυστυχία σε μαζική κλίμακα για να διατηρήσουν την τάξη τους, όπου το εμπόριο και τα κέρδη υπερισχύουν των ανθρώπινων ζωών. Πρέπει να συνεχίσουμε να βγαίνουμε στους δρόμους και να απαιτούμε να ελευθερωθεί η Παλαιστίνη: από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα.

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

Nick Everett, “UNRWA funding cuts: starving a colonised people”, Red Flag, 8 Φεβρουαρίου 2024, https://redflag.org.au/article/unrwa-funding-cuts-starving-colonised-people.

 

 

Σημειώσεις

[1] Dylan Sullivan and Jason Hickel, “Capitalism and extreme poverty: A global analysis of real wages, human height, and mortality since the long 16th century”, World Development, τόμος 161, Ιανουάριος 2023. Διαθέσιμο στο ScienceDirect, https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0305750X22002169.

[2] Mike Davis, Late Victorian Holocausts: El Niño Famines and the Making of the Third World, Verso, 2000.

[3] “As Israel’s Aerial Bombardments Intensify, ‘There Is No Safe Place in Gaza’, Humanitarian Affairs Chief Warns Security Council”, United Nations, 12 Ιανουαρίου 2024, https://press.un.org/en/2024/sc15564.doc.htm.

[4] Suzanne Fenton, “Hunger’s border: Why aid trucks taking humanitarian gear and food into Gaza face long waits”, reliefweb, 25 Ιανουαρίου 2024, https://reliefweb.int/report/occupied-palestinian-territory/hungers-border-why-aid-trucks-taking-humanitarian-gear-and-food-gaza-face-long-waits.

[5] “‘Ten weeks of hell’ for children in Gaza: UNICEF”, United Nations, 19 Δεκεμβρίου 2023, https://news.un.org/en/story/2023/12/1144927.

[6] Ronen Bergman and Patrick Kingsley, “Details Emerge on U.N. Workers Accused of Aiding Hamas Raid”, The New York Times, 28 Ιανουαρίου 2024, https://www.nytimes.com/2024/01/28/world/middleeast/gaza-unrwa-hamas-israel.html.

[7] Tovah Lazaroff, “Netanyahu: UNRWA gave ICJ false information against Israel”, The Jerusalem Post, 31 Ιανουαρίου 2024, https://www.jpost.com/breaking-news/article-784595.

[8] Middle East Eye, “The International Court of Justice’s interim ruling on the genocidal language used by Israel”, Youtube, https://www.youtube.com/watch?v=Cc-kmoEEyKc.

[9] Gilbert Achcar, “The first US-Israeli joint war”, Le Monde diplomatique, 22 Ιανουαρίου 2024, https://mondediplo.com/outsidein/us-israel-joint-war.

 

 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 08 Φεβρουαρίου 2024 23:20