Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2022 23:21

Πρώτο κύμα κινητοποιήσεων για τους μισθούς στη Γαλλία-Léon Crémieux

 

Πρώτο κύμα κινητοποιήσεων για τους μισθούς στη Γαλλία

Léon Crémieux
Ο Leon Crémieux είναι ακτιβιστής της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας Solidaires

και του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA, Γαλλία).

Είναι μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Τέταρτης Διεθνούς.

ΠΗΓΗ:  https://internationalviewpoint.org

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr

Από τις 29 Σεπτεμβρίου, στη Γαλλία παρατηρείται ένα πρώτο κύμα απεργιών και διαδηλώσεων κατά του πληθωρισμού και του υψηλού κόστους ζωής, καθώς και για αυξήσεις στους μισθούς. Υπήρξε μια πανεθνική ημέρα απεργίας στις 29 Σεπτεμβρίου, μια άλλη στις 18 Οκτωβρίου και μια πανεθνική πορεία κατά του υψηλού κόστους ζωής και της κλιματικής αδιαφορίας στις 16 Οκτωβρίου.
Ο πληθωρισμός και το κόστος ζωής έχουν γίνει σαφώς οι πρώτες προτεραιότητες των εργατικών τάξεων και του πληθυσμού γενικότερα, με πρώτη την έκρηξη των λογαριασμών ενέργειας, αλλά και των τιμών των τροφίμων, των ενοικίων και όλων των βασικών ειδών πρώτης ανάγκης. Και μέσα από αυτές τις κινητοποιήσεις, για άλλη μια φορά, φωτίστηκε η πραγματικότητα του γαλλικού καπιταλισμού.

Total Energies
Ο όμιλος TotalEnergies ήταν αυτός που αποκρυστάλλωσε τη λαϊκή οργή αυτή την περίοδο, για διάφορους λόγους.

Ο όμιλος αυτός προέκυψε από δύο εθνικοποιημένες εταιρείες (Elf και Total) που ιδιωτικοποιήθηκαν το 1994. Σήμερα είναι η μεγαλύτερη γαλλική εταιρεία από πλευράς κύκλου εργασιών, αλλά δεν πληρώνει σχεδόν ποτέ φόρο εταιρειών στη Γαλλία, ενώ δεν έχει πληρώσει τίποτα από το 2019. Αναπτύχθηκε με κρατική υποστήριξη από την ίδρυσή της, είναι η πέμπτη μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο στον τομέα της ενέργειας, ένας από τους κύριους συντελεστές των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, με μια διεθνή αναπτυξιακή πολιτική που εξυπηρετεί το καθεστώς Πούτιν, δικτατορίες όπως η Βιρμανία και καταστροφικά έργα για το περιβάλλον και τους πληθυσμούς, όπως το έργο πετρελαίου στις όχθες της λίμνης Albert, με έναν θερμαινόμενο αγωγό 50° μέσω της Ουγκάντα και της Τανζανίας και τον αγωγό έρευνας φυσικού αερίου σε βαθιά νερά στα ανοικτά της Νότιας Αφρικής. Όλα αυτά ενώ ισχυρίζεται ότι αναπτύσσεται αποκλειστικά προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Έχει διακριθεί σε μεγάλο βαθμό για τα υπερκέρδη της: 18,8 δισεκατομμύρια ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2022 (πολλαπλασιασμένα επί 3 σε σχέση με το 1ο εξάμηνο του 2021), ενώ το 70% των εργαζομένων που χρησιμοποιούν αυτοκίνητο για να πάνε στη δουλειά τους είδαν τις τιμές των καυσίμων να αυξάνονται κατά 20% από τον Ιανουάριο του 2020. Επίσης, αποκαλύφθηκε ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Total Patrick Pouyanné είδε τον μισθό του να αυξάνεται κατά 52% το 2022.

Πρωταθλήτρια του γαλλικού καπιταλισμού, η εταιρεία έχει επίσης καταβάλει περίπου 2,62 δισεκατομμύρια ευρώ σε έκτακτα μερίσματα αυτό το φθινόπωρο και το αφεντικό της θα λάβει 1 εκατομμύριο ευρώ σε μερίσματα το 2022. Και πολλοί διευθύνοντες σύμβουλοι των εταιρειών του CAC 40ξεπερνούν κατά πολύ τα 5,9 εκατομμύρια του Pouyanné, όπως ο Bernard Charles (Dassault Systèmes) με περισσότερα από 44 εκατομμύρια ευρώ που θα λάβει το 2021, ή ο Carlos Tavares (PSA / Stellantis), με 19,5 εκατομμύρια ευρώ!Σε κάθε περίπτωση, οι αμοιβές των αφεντικών της CAC 40 διπλασιάστηκαν μεταξύ 2020 και 2021 για να φτάσουν τα 8,7 εκατομμύρια κατά μέσο όρο και ο Pouyanné έχει γίνει το σύμβολο ενός συστήματος όπου κάθε κρίση βλέπει τις ανισότητες να επιδεινώνονται και η "διαρροή" “trickle-down”  του παραγόμενου πλούτου να πηγαίνει από τους εκμεταλλευόμενους στους εκμεταλλευτές. Και οι μισθοί των μεγάλων Γάλλων αφεντικών είναι συχνά πολύ χαμηλότεροι από εκείνους των Γερμανών ομολόγων τους, 15,4 εκατομμύρια (+83%) κατά μέσο όρο για τα αφεντικά του Dax (το γερμανικό ισοδύναμο του CAC 40). Στην Αγγλία, 13,5 εκατομμύρια ευρώ (+143%) για τα αφεντικά των 100 FTSE. 

Η ημέρα της 29ης Σεπτεμβρίου
Προς υπενθύμιση, με σημείωμα της 23ης Σεπτεμβρίου από τη DARES (Ministry of Employment, Government of France), το Υπουργείο Εργασίας ανακοίνωσε ότι σε διάστημα ενός έτους, ο βασικός μηνιαίος μισθός "είχε αυξηθεί κατά 3,1% για τον τριτογενή τομέα, 3,0% για τη βιομηχανία και 2,6% για τις κατασκευές". Και επομένως, με τον πληθωρισμό "σε σταθερό ευρώ και κατά την ίδια περίοδο, [ο βασικός μηνιαίος μισθός] μειώθηκε κατά 2,9%, 3,0% και 3,4% αντίστοιχα για καθέναν από αυτούς τους τομείς (τριτογενής τομέας, βιομηχανία και κατασκευές)".

Αντίστοιχα, για τους δημόσιους υπαλλήλους, με αύξηση 3,5% στο δείκτη τιμών (index point)-που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των αποδοχών- τον Ιούλιο του 2022, οι συνολικές αυξήσεις από το 2010 έως το 2022 ήταν 4,7% μπροστά σε σωρευτικό πληθωρισμό 20,4%. - μια μείωση 15,7% σε σύγκριση με τον μισθό του 2010!Η 29η Σεπτεμβρίου ήταν ημέρα εθνικής απεργιακής δράσης, με έντονη κινητοποίηση ιδίως στην παραγωγή ενέργειας, την πυρηνική ενέργεια, τις μεταφορές, την εθνική εκπαίδευση, την αυτοκινητοβιομηχανία, την αγροδιατροφή και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Η συνδικαλιστική ομοσπονδία CGT διεκδίκησε κατώτατο μισθό 2.000 ευρώ μεικτά, αυξήσεις μισθών στο επίπεδο του πληθωρισμού, επαναφορά της κινητής μισθολογικής κλίμακας (Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή), αναπροσαρμογή των μισθών και των συντάξεων βάσει του πληθωρισμού και πραγματική μισθολογική ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών. Οι Solidaires, μια άλλη ομοσπονδία, είχαν παρόμοια πλατφόρμα. Μια πιο ακριβής περιγραφή είναι η ακόλουθη: Πολλές απεργίες για αυξήσεις στους μισθούς και όχι για επιδόματα, 10% ή καλύτερα 300 έως 400 ευρώ για όλους τους μισθούς.

Οι διαδηλώσεις ήταν πολύ περισσότερες από τις προηγούμενες ημέρες του Ιανουαρίου και του Μαρτίου 2022. Τα συνδικάτα ανακοίνωσαν ότι στους δρόμους βρέθηκαν 250.000 άτομα.Από τις 27 Σεπτεμβρίου, οι εργαζόμενοι σε πέντε διυλιστήρια της Total και δύο της Exxon κατέβηκαν σε απεργία. Μια πολύ καλά υποστηριζόμενη απεργία σε ποσοστό άνω του 70%, την οποία κάλεσε η CGT, η μεγαλύτερη συνδικαλιστική ομοσπονδία στα διυλιστήρια της Total και της Exxon, ακολουθούμενη από την ομοσπονδία FO, σε 3000 εργαζόμενους, για αυξήσεις 7,5% στην Exxon, 10% στην Total. Η απεργία ανανεωνόταν κάθε μέρα με γενικές συνελεύσεις των απεργών και έγινε το σημείο αναφοράς του κινήματος για τους μισθούς. Αυτό το ανανεούμενο απεργιακό κίνημα είχε προετοιμαστεί από το συνδικάτο, μέλος της FNIC (Εθνική Ομοσπονδία Χημικών Βιομηχανιών), μιας αντιπολιτευόμενης συνδικαλιστικής οργάνωσης που συμμετέχει στην CGT και είναι ενταγμένη στην WFTU (Παγκόσμια Ομοσπονδία Συνδικάτων).
Αντιμέτωπη με το ζήτημα των μισθών και την απεργία των διυλιστηρίων, η κυβέρνηση προσπάθησε να παίξει διάφορα χαρτιά.

Πρώτον, λέγοντας ότι οι μεγάλες εταιρείες και ιδιαίτερα η Total θα πρέπει να προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις για αυξήσεις.. Η Exxon συμφώνησε να διαπραγματευτεί και στις 10 Οκτωβρίου πέτυχε συμφωνία με την CFDT και την CGC για γενική αύξηση 5% και μπόνους 3.000 ευρώ. Εγκλωβισμένη σε μια άκαμπτη θέση (καμία διαπραγμάτευση πριν από τον Νοέμβριο για τις Υποχρεωτικές Ετήσιες Διαπραγματεύσεις/NOA του 2023, στη συνέχεια καμία νέα διαπραγμάτευση πριν σταματήσει η απεργία), υπό την πίεση της κυβέρνησης, η διοίκηση της Total προώθησε την NOA του 2023. Στις 14 Οκτωβρίου, κατάφερε την υπογραφή συμφωνίας από την CFDT και την CGC, η οποίες δεν είχαν ποτέ καλέσει σε απεργία. Τελικά, η διοίκηση έδωσε 5% την 1η Νοεμβρίου συν μπόνους τουλάχιστον 3000 ευρώ και 2% ατομικά μέτρα. Οι απεργοί εργαζόμενοι και η CGT απέρριψαν αυτή τη συμφωνία και συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις.
Τα διυλιστήρια έχουν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν τον εφοδιασμό των αποθηκών και των πρατηρίων καυσίμων. Μέσα σε λίγες ημέρες επήλθε μερική παράλυση και η διοίκηση της Total και η κυβέρνηση έκαναν τα πάντα για να σπάσουν την απεργία. Πρώτον, ισχυριζόμενοι ότι οι συμφωνίες έχουν την πλειοψηφία (κάτι που ισχύει σε επίπεδο ολόκληρης της TotalEnergies, αλλά καθόλου στα απεργούντα διυλιστήρια) για να ισχυριστούν ότι η CGT προσπαθεί να συνεχίσει μια απεργία μειοψηφίας. Στη συνέχεια, υποστηρίζοντας ότι οι εργαζόμενοι κερδίζουν 4-5.000 ευρώ και είναι προνομιούχοι. Ψευδείς ειδήσεις αναμεταδόθηκαν εκτενώς από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ενώ, έξω από τα διυλιστήρια, οι εργάτες που εργάζονταν με κλιμακωτό ωράριο 7/7, συχνά με προϋπηρεσία δεκαετιών, επιδείκνυαν τις μισθοδοτικές καταστάσεις των 2.500 έως 3.000 ευρώ.

Αφού διεξήγαγε μια εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης για να στρέψει τους αυτοκινητιστές εναντίον των απεργών, η πρωθυπουργός Borne, με το κόμμα της αντιπολίτευσης Républicains να επικρίνει την αδράνεια της κυβέρνησης, εξαπέλυσε το όπλο της επίταξης των απεργών. Συμβολικά, θα επιταχθούν αρκετοί εργαζόμενοι της Exxon και της Total για να "ξεμπλοκάρουν" τα διυλιστήρια. Εάν η συνέχιση ψηφιστεί στην Exxon, η απεργία θα συνεχιστεί σε όλα τα διυλιστήρια της Total μέχρι τις 20 Οκτωβρίου.Η 18η Οκτωβρίου
Το πρόβλημα είναι ότι, μετά τις 29 Σεπτεμβρίου, τα διυλιστήρια ήταν ο μόνος κλάδος σε συνεχιζόμενη απεργία και η διασωματειακή δεν έχει ορίσει νέα ημερομηνία για τη συνέχιση και την ενίσχυση των κινητοποιήσεων για τους μισθούς. Αυτό οφειλόταν σε διάφορους παράγοντες: στον συνδικαλιστικό κατακερματισμό, καθώς μόνο η CGT, η Solidaires και η FSU συμμετείχαν στην έκκληση για την 29η, στον προσανατολισμό της ομοσπονδιακής ηγεσίας της CGT, η οποία αρχικά ήθελε να δώσει προτεραιότητα στην αναζήτηση κοινού μετώπου κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης και στην αναζήτηση συμμαχίας με την CFDT και την UNSA.
Την αφορμή για μια νέα μέρα κινητοποίησης στις 18 Οκτωβρίου, από την CGT, την Solidaires, την FSU και την FO, έδωσε τελικά η συνέχιση της απεργίας στα διυλιστήρια και η πρόκληση της κυβέρνησης με τις επιτάξεις των απεργών των διυλιστηρίων. Αν και ανακοινώθηκε λιγότερο από μια εβδομάδα πριν, αυτή η νέα ημέρα απεργιακής δράσης προκάλεσε μια εξίσου μεγάλη κινητοποίηση με εκείνη της 29ης με συχνά μεγαλύτερες διαδηλώσεις στις πόλεις και μια πιο μαχητική ατμόσφαιρα, ακόμη και αν οι εκπαιδευτικοί δεν κινητοποιήθηκαν πολύ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.Αντίστοιχα, πολλά τμήματα της SNCF (σιδηρόδρομοι) απεργούσαν παρά την έλλειψη προετοιμασίας και υποχρεώσεων αναγγελίας πριν από την απεργία. Όμως οι προσπάθειες ανανέωσης της απεργίας των μαχητών της Sud Rail 

και των μαχητικών ακτιβιστών της CGT δεν ακολουθήθηκαν πέραν των 48 ωρών. Μόνο ο τομέας της ενέργειας, με τους εργαζόμενους σε 10 πυρηνικούς σταθμούς, ξεκίνησε μια επαναλαμβανόμενη απεργία την επομένη της 29ης. Παραμένοντας απομονωμένοι, οι απεργοί των διυλιστηρίων επέστρεψαν στις εργασίες τους στις 20 Οκτωβρίου.
Αλλά είναι σαφές ότι ένα βραδυφλεγές φυτίλι έχει ανάψει σχετικά με τους μισθούς και την αγοραστική δύναμη. Οι CGT, Solidaires, FSU και FO έχουν καλέσει σε νέα ημέρα απεργιακής δράσης στις 10 Νοεμβρίου (που καλύπτει τις σχολικές διακοπές των Αγίων Πάντων) και οι Solidaires, CGT σε ενδιάμεση ημέρα κινητοποίησης στις 27 Οκτωβρίου.

Τι θα γίνει στη συνέχεια;

Πολλές δια-συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις έχουν πραγματοποιηθεί, ιδίως στις μεταφορές και την επαγγελματική εκπαίδευση. Αν και με χαοτικό τρόπο, μπορεί να συγκροτηθεί μια κεντρική κινητοποίηση για τους μισθούς και την αγοραστική δύναμη. Αλλά αυτό θα επιβληθεί με ισχυρή ενωτική πίεση για πρωτοβουλίες κινητοποίησης από τη βάση και λαϊκής κινητοποίησης που θα συνδέουν τα μισθολογικά αιτήματα με όλα τα άλλα ζητήματα αγοραστικής δύναμης.
Υπάρχουν ήδη άξονες προς αυτή την κατεύθυνση στις πλατφόρμες της CGT και των Solidaires: μείωση στο 5,5% ή κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, αυξήσεις και αναπροσαρμογή με βάση τον πληθωρισμό των συντάξεων και όλων των επιδόματα αποζημίωσης, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων ανεργίας, έλεγχος των ενοικίων προς τα κάτω κ.ο.κ. μείωση των τιμών των καυσίμων και της ενέργειας με την κατάργηση των φόρων και την αφαίρεση εσόδων από τις εταιρείες παραγωγής, ανάπτυξη των δικτύων δημόσιων μεταφορών και και τη δωρεάν λειτουργία των τοπικών και περιφερειακών δικτύων.Επιπλέον, το ζήτημα μιας άλλης κατανομής του παραγόμενου πλούτου τίθεται προφανώς και μαζικά στην κοινωνία. Αυτό αφορά τους μισθούς και όλα τα κοινωνικά εισοδήματα, αλλά και ολόκληρο το φορολογικό σύστημα και την αναδιανομή. Σε αυτό το ζήτημα, ενώ οι προϋπολογισμοί για την Υγεία και την Παιδεία περικόπτονται στο μισό, μια ομάδα οικονομολόγων στη Λιλ, 
μόλις υπολόγισε με ακρίβεια το συνολικό ποσό των δημόσιων ενισχύσεων προς τις επιχειρήσεις: το 2019, ανήλθε σε 157 δισεκατομμύρια ευρώ, το μεγαλύτερο κονδύλι του προϋπολογισμού, δηλαδή το 1/3 του κρατικού προϋπολογισμού, διπλάσιο από τον εθνικό προϋπολογισμό για την εκπαίδευση. Επιπλέον, ενώ οι εργοδότες διαμαρτύρονται για το "συντριπτικό βάρος" των υποχρεωτικών εισφορών [ασφάλιση υγείας, οικογενειακά επιδόματα, ασφάλιση γήρατος, εισφορές ανεργίας κ.λπ. που συμβάλλουν στην κοινωνική ασφάλιση], φαίνεται ότι κάθε χρόνο η αύξηση των επιδοτήσεων προς τις επιχειρήσεις συνοδεύεται από μείωση όλων των υποχρεωτικών εισφορών. Αυτό προφανώς δεν περιλαμβάνει τη νόμιμη "φορολογική βελτιστοποίηση" και τη χρήση φορολογικών παραδείσων, ούτε την ίδια τη φορολογική απάτη.

Η πορεία της 16ης ΟκτωβρίουΟ αγώνας για τους μισθούς και τα κοινωνικά εισοδήματα συνδέεται επομένως άμεσα με έναν αντικαπιταλιστικό αγώνα ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής. Με αυτή την έννοια, η πορεία που ξεκίνησε στις 16 Οκτωβρίου 16 από την NUPES ("Nouvelle Union populaire écologique et sociale"), κινείται προς την κατεύθυνση αυτής της απαραίτητης λαϊκής ανασύνταξης που συνδέει τις μάχες για τους μισθούς και όλα τα άλλα αιτήματα που αφορούν το κόστος ζωής, τον αγώνα ενάντια στα υψηλότερα ενοίκια και τις αυξήσεις στις τιμές των μεταφορών, της ενέργειας και των τροφίμων, όλα αυτά τα στοιχεία που καθιστούν την αύξηση του κόστους ζωής για τα συνηθισμένα νοικοκυριά πολύ υψηλότερη από τον πληθωρισμό, όπως υπολογίζεται από το INSEE.
Η πορεία της 16ης Οκτωβρίου συγκέντρωσε δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές στο Παρίσι, μετά από κάλεσμα των κομμάτων της NUPES (la France insoumise, των Πρασίνων, του Σοσιαλιστικού και του Κομμουνιστικού κόμματος), του Nouveau parti anticapitaliste (NPA) και πολλών ενώσεων, και παρά την άρνηση της CGT, του FSU και των Solidaires να συμμετάσχουν, πολλοί ακτιβιστές και σημαίες των συνδικάτων ήταν παρόντες και ένα κάλεσμα πολλών εκατοντάδων συνδικαλιστικών στελεχών για συμμετοχή μαρτυρούσε τη θετική υποδοχή αυτής της πρωτοβουλίας στους μαχητικούς συνδικαλιστικούς κύκλους.

Οι επόμενες εβδομάδες και μήνες πρέπει, ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο, να συγκλίνουν όλες αυτές οι πρωτοβουλίες, αποφεύγοντας προφανώς τις θέσεις "κυρίαρχης δύναμης" που μπορεί να πήρε η la France insoumise για την προετοιμασία της 16ης Οκτωβρίου. Αλλά θα ήταν σωτήριο αν μπορούσαν να οικοδομηθούν στις πόλεις ενωτικές πρωτοβουλίες ενός κοινού κοινωνικού και πολιτικού μετώπου.Διότι, παράλληλα με τις συγκρούσεις για τους μισθούς, η επαναλειτουργία του κοινοβουλίου επιβεβαίωσε τόσο την πίεση της ακροδεξιάς όσο και τη βούληση της κυβέρνησης Μακρόν-Μπορν να επιβάλει τη θέση της, θεωρώντας τον εαυτό της ως μια de facto πλειοψηφία που μπορεί να επιβάλει την πολιτική της παρά την αποτυχία της στις βουλευτικές εκλογές του περασμένου Ιουνίου.
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, τα θεσμικά κόμματα αναγκάζονται να σχηματίζουν κοινοβουλευτικές συμμαχίες, κάνοντας συμβιβασμούς για να σχηματίσουν κυβερνητική πλειοψηφία. Για αντίθετους λόγους, το κόμμα του Μακρόν (Αναγέννηση) και οι Ρεπουμπλικάνοι, παρά τη νεοφιλελεύθερη εγγύτητά τους, δεν επιδίωξαν το σχηματισμό μιας τέτοιας συμμαχίας. Έτσι, κάθε κοινοβουλευτική ψηφοφορία καταλήγει με μια ντιρεκτίβα από την κυβέρνηση, που απαιτεί από τα άλλα κόμματα είτε να αφήσουν το νομοσχέδιο να περάσει, είτε να συμμαχήσουν για να επιβάλουν την παραίτηση της κυβέρνησης.
Το γαλλικό Σύνταγμα, με το άρθρο 49.3, επιτρέπει στην κυβέρνηση να εγκρίνει χωρίς ψηφοφορία κάθε χρόνο το νομοσχέδιο για τα οικονομικά (PLF), το νομοσχέδιο για τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης (PLFSS) και ένα νομοσχέδιο ανά κοινοβουλευτική περίοδο. Η κυβέρνηση μειοψηφίας της Elisabeth Borne έχει ήδη χρησιμοποιήσει τα δύο μπαλαντέρ της για το PLF και το PLFSS, μη ενσωματώνοντας τροπολογίες που ψηφίστηκαν από την πλειοψηφία των βουλευτών (για παράδειγμα αυτή της φορολόγησης των υπερκερδών). Τόσο η NUPES όσο και η Rassemblement National έχουν καταθέσει προτάσεις μομφής κατά της κυβέρνησης οι οποίες είναι βέβαιο ότι θα είναι μειοψηφικές. Σε κάθε περίπτωση, η ήττα της κυβέρνησης και της εργοδοτικής της πολιτικής μπορεί να προέλθει μόνο από τις κοινωνικές κινητοποιήσεις που πρέπει να συνεχίσουν να αναπτύσσονται τις επόμενες εβδομάδες.
21 Οκτωβρίου 2022
Léon Crémieux

 https://internationalviewpoint.org/spip.php?article7859

https://www.pressegauche.org/France-Salaires-premiere-vague-de-mobilisation

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2022 23:46

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.