Παρακολούθησα την κηδεία του Αλί Χαμενεΐ από την Αθήνα, μέσω των κρατικών καναλιών και των λήψεων από τα drones, όπως και η πλειονότητα των Ιρανών που ζουν στο εξωτερικό. Τίποτα σε αυτό το θέαμα δεν με εξέπληξε. Τα κράτη θάβουν τους ηγέτες τους χρησιμοποιώντας δημόσιους πόρους. Η Ισλαμική Δημοκρατία καθιέρωσε το πρότυπο το 1989, όταν περίπου δέκα εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν στην κηδεία του Χομεϊνί, ένας αριθμός που καταγράφηκε στο Βιβλίο Γκίνες ως η υψηλότερη συμμετοχή σε μια μεμονωμένη κηδεία στην ιστορία. Η διοργάνωση μεγαλοπρεπών τελετών για τον αποθανόντα ηγέτη της αποτελεί μέρος της συνήθους πολιτικής πρακτικής μιας κυβέρνησης. Το σκάνδαλο βρίσκεται αλλού.

Μια σημαντική προσθήκη στην ελληνική φιλολογία για τον νεαρό Μαρξ κάνει το ως άνω βιβλίο που κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Ήτορ. Το βιβλίο περιλαμβάνει το δοκίμιο του επιφανούς Ούγγρου μαρξιστή Γκέοργκ Λούκατς Συμβολή στη φιλοσοφική εξέλιξη του νεαρού Μαρξ (1840-44), δημοσιευμένο το 1954 στα Deutsche Zeitschrift für Philosophie (μια ρωσική εκδοχή του μπορεί να είχε εμφανιστεί πιο πριν). Περιλαμβάνει ακόμη δυο αυτοβιογραφικά κείμενα του Λούκατς, «Ο δρόμος μου προς τον Μαρξ» (1933) και «Υστερόγραφο στο “Ο δρόμος μου προς τον Μαρξ”» (1957). Η προσεγμένη μετάφραση και επιμέλεια έγιναν αντίστοιχα από τον Νίκο Φούφα και τη Μαρία-Ηώ Δούκα.

Σε ποια άλλη χώρα του κόσμου οι απλοί πολίτες βγαίνουν ελεύθερα στους δρόμους, χωρίς να καταστέλλονται από την αστυνομία, για να ανατρέψουν έναν αρχηγό του Γενικού Επιτελείου που θεωρείται σφαγέας, ο οποίος είναι ύποπτος ότι καλύπτει τη διαφθορά στις παραδόσεις όπλων για την άμυνα, και να επηρεάσουν το διορισμό ενός υπουργού; Αρκεί να προσπαθήσει κανείς να φανταστεί ένα παρόμοιο κίνημα στη Ρωσία, εναντίον του Γκεράσιμοφ, ή στις ΗΠΑ, εναντίον του Χέγκσεθ -δύο φρικτών εγκληματιών πολέμου-, για να καταλάβει ότι αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία είναι εξαιρετικό.

Η Βραζιλία αναμένεται να αντιμετωπίσει ένα άνευ προηγουμένου κλιματικό φαινόμενο με την έναρξη, κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους, αυτού που οι μετεωρολόγοι έχουν ονομάσει «Σούπερ» Ελ Νίνιο. Σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Κλιματικών Προβλέψεων (CPC), που υπάγεται στην Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA), υπάρχει 81% πιθανότητα το Ελ Νίνιο να καταταχθεί στην κατηγορία «πολύ ισχυρό». Με άλλα λόγια, από επιστημονική άποψη, συντρέχουν οι συνθήκες για ένα από τα μεγαλύτερα κλιματικά φαινόμενα του αιώνα, με σημαντικές επιπτώσεις για τη Βραζιλία.

Η δυναστεία Ορτέγκα-Μουρίγιο προσφέρει υπηρεσία στην ακροδεξιά και στον ιμπεριαλισμό. Η ανακοίνωση του δικτάτορα Ντανιέλ Ορτέγκα στις 19 Ιουλίου ότι «δεν θα γίνουν πλέον εκλογές, ώστε αυτοί (η αντιπολίτευση) να μην μπορούν να προσπαθήσουν να καταλάβουν την κυβέρνηση ή να αρπάξουν την εξουσία» αποτελεί την πιο κυνική παραδοχή ότι η κυβέρνησή του ετοιμάζεται να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς μοναρχικού τύπου, σε συνεργασία με τη σύζυγό του, Ροσάριο Μουρίγιο. Από την επιστροφή της στην εξουσία το 2007, η κυβέρνηση Ορτέγκα-Μουρίγιο έχει κατεδαφίσει τον δικαστικό και θεσμικό μηχανισμό για να τον θέσει υπό τον έλεγχό της.

Το να θυμόμαστε ότι η Επανάσταση δεν ήταν απαραίτητο να καταλήξει σε εκκλησιαστική διακυβέρνηση αποκαθιστά την ιστορική πρωτοβουλία. Τα αποτελέσματα διαμορφώνονται από την οργάνωση, την ηγεσία και τη στρατηγική. Η εμπειρία του Ιράν δείχνει ότι οι συμμαχίες είναι αναπόφευκτες σε επαναστατικές στιγμές. Όμως, το αν αυτές απελευθερώνουν ή στραγγαλίζουν εξαρτάται από τη διατήρηση της ανεξαρτησίας, της σαφήνειας και της ικανότητας να αμφισβητούνται οι σύμμαχοι, μόλις η νίκη αναδιαμορφώσει το τοπίο. Και αυτό μας υπενθυμίζει κάτι εξίσου ουσιώδες σήμερα. Η αυταρχική εξουσία δεν μπορεί να ανατραπεί με βόμβες, κυρώσεις ή ξένη επέμβαση. Η πραγματική χειραφέτηση, στο Ιράν όπως και αλλού, μπορεί να είναι μόνο έργο εκείνων που αγωνίζονται μέσα στην ίδια την κοινωνία.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων δέκα ημερών του Ιουλίου, κυκλώνες (τυφώνες)· ανεμοστρόβιλοι· καταιγίδες· ακραία καιρικά φαινόμενα· πλημμύρες και κατολισθήσεις προκάλεσαν καταστροφές στα κεντρικά και νότια τμήματα της χώρας — αλλά και πέρα από αυτά. Η Κίνα αντιμετωπίζει ακραία καιρικά φαινόμενα που εντείνονται λόγω της κλιματικής κρίσης. Οι φυσικές καταστροφές είναι συχνές στην Κίνα, ιδίως το καλοκαίρι, όταν ορισμένες περιοχές αντιμετωπίζουν έντονες βροχοπτώσεις, ενώ άλλες μαστίζονται από ακραία ζέστη. Ωστόσο, η συχνότητα και η κλίμακα αυτών των φαινομένων αυξάνονται καθώς επιταχύνεται η υπερθέρμανση του πλανήτη — η οποία οφείλεται, κυρίως, στη χρήση ορυκτών καυσίμων.

Η Μόσχα ισχυρίζεται ότι οι πολιτικές του Κιέβου προκάλεσαν την εισβολή της στην Ουκρανία. Ωστόσο, η Ρωσία είχε αναγνωρίσει άνευ όρων την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας σε μια σειρά συνθηκών. Και τις παραβίασε όλες. Όλες αυτές οι συνθήκες περιείχαν δεσμεύσεις της Ρωσίας να σέβεται την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας. Άνευ όρων. Τι σημαίνει αυτό; Αν η Ουκρανία έτεινε προς οποιαδήποτε στρατιωτική συμμαχία… Αν η Ουκρανία άλλαζε τη γλωσσική της πολιτική ή το σύνταγμά της… Ακόμη και αν, υποθετικά, γινόταν πραξικόπημα στην Ουκρανία και ανέβαινε στην εξουσία μια δικτατορία… Κανένα από αυτά τα σενάρια δεν έδινε στη Ρωσία το δικαίωμα να εισβάλει, να καταλάβει έδαφος ή να προσαρτήσει τμήματα της Ουκρανίας. Υπογράφοντας αυτές τις συμφωνίες, η Ρωσία δεσμεύτηκε να μην το πράξει. Σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

Lara Deeb

Maya Mikdashi

Tsolin Nalbantian

Nadya Sbaiti

Το σύντομο εισαγωγικό άρθρο που ακολουθεί τοποθετεί τον τελευταίο ισραηλινό πόλεμο κατά του Λιβάνου και την αντίσταση σε αυτόν στο ευρύτερο πλαίσιο της πολιτικής εξέλιξης του Λιβάνου και της σχέσης του με την Παλαιστίνη. Το άρθρο ξεκινά προσφέροντας μια ιστορική επισκόπηση της διαμόρφωσης του Λιβάνου, η οποία περιγράφει τον ρόλο των εξωτερικών και εσωτερικών δυνάμεων στη διαμόρφωση της χώρας καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα (Μέρος Ι και Μέρος ΙΙ). Στη συνέχεια, αναλύει λεπτομερώς πώς η συστηματική ισραηλινή βία, καθώς και τα παλαιστινιακά και λιβανέζικα κινήματα αντίστασης και τα πολιτικά κόμματα, εντάσσονται σε αυτή τη διαδρομή (Μέρος ΙΙΙ). Το άρθρο ολοκληρώνεται με την εξήγηση μιας σειράς πρόσφατων κρίσεων που έχουν επιδεινώσει τις καταστροφικές επιπτώσεις των τελευταίων ισραηλινών επιθέσεων εναντίον του Λιβάνου και των συνεχιζόμενων παραβιάσεων της εκεχειρίας (Μέρος IV).

Joseph Daher

Από τις αρχές του έτους, οι διαδηλώσεις και οι απεργίες συνεχίζονται σε ολόκληρη τη Συρία. Τα αιτήματα κυμαίνονται από την επιθυμία για μεγαλύτερη πολιτική συμμετοχή και δημοκρατικά δικαιώματα, έως την καταδίκη των πράξεων και των παραβιάσεων που διαπράττονται από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής στην περιοχή της Κουνέιτρα, και το δικαίωμα στην εκπαίδευση στη Σουέιντα. Η εφημερίδα Κασιούν κατέγραψε 34 συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις σε 21 περιοχές σε διάφορες επαρχίες, πόλεις, κωμοπόλεις και πανεπιστήμια της Συρίας μεταξύ 18 και 24 Μαΐου 2026. Οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται κατά τη στιγμή της σύνταξης του παρόντος κειμένου.