Η δίωξη ακτιβιστών είναι απαράδεκτη! Η επίθεση κατά της ελευθερίας του λόγου είναι εγκληματική! Ωστόσο, οι υποκριτές κυβερνώντες, την ίδια στιγμή, καταδικάζουν τις επιθέσεις της Ρωσίας κατά της ελευθερίας της έκφρασης, της δημοσιογραφίας και της δράσης της κοινωνίας των πολιτών — και στηρίζουν ακριβώς τις ίδιες πρακτικές στην Ουκρανία. Απέδειξαν για άλλη μια φορά την απόλυτη έλλειψη ντροπής τους. Εκφράζουμε την πλήρη και κατηγορηματική μας αλληλεγγύη προς τον Μαξίμ Σουμάκοφ και απαιτούμε από τις αρχές να σταματήσουν αμέσως να στοχοποιούν αυτόν τον ανεξάρτητο αγωνιστή! Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στη δίωξη των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών! Η καταπίεσή τους ωφελεί το Κρεμλίνο, δυσφημεί την Ουκρανία στα μάτια ολόκληρου του κόσμου και, πάνω απ’ όλα, αποτελεί προδοσία απέναντι σε κάθε αδάμαστο Ουκρανό εργαζόμενο.

Tom Sullivan

Η κήρυξη της γενικής απεργίας για τις 11 Νοέμβρη αποτελεί τεράστια νίκη για το κίνημα. Έχει ενισχύσει τις προσδοκίες του λαού σχετικά με το τι είναι εφικτό και πώς μπορεί να επιτευχθεί. Και το γεγονός ότι χρειάστηκαν μόλις δύο εβδομάδες από την έξωση της Μαρικάρμεν για να επιτευχθεί αυτό, δείχνει τις δυνατότητες ανάπτυξης των μαζικών κινημάτων. Η γενική απεργία είναι το πιο ισχυρό εργαλείο που διαθέτει η εργατική τάξη. Εκατομμύρια απλών ανθρώπων θα σταματήσουν συλλογικά να εργάζονται και θα προβάλουν τα ταξικά τους συμφέροντα στους εργοδότες και την κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο, οι εργαζόμενοι/ες στην Ισπανία μας διδάσκουν όλους/ες πώς να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την κρίση στέγασης.

Ο Alfons Bech, συντονιστής της συνδικαλιστικής ομάδας δουλειά του «Convoy», δήλωσε ότι η αύξηση της υποστήριξης αντανακλά δύο τάσεις: «την αυξανόμενη συνειδητοποίηση μεταξύ των συνδικαλιστών σε όλη την Ευρώπη ότι, πρώτον, τα αδέλφια τους μέσα στην Ουκρανία είναι απαραίτητοι για την αντίσταση της χώρας στον εγκληματικό πόλεμο του Κρεμλίνου και, δεύτερον, ότι τον ερχόμενο χειμώνα ο Πούτιν θα εξαπολύσει μια ολοκληρωτική επίθεση για να σπάσει αυτή την αντίσταση». Ο Bech είπε πως ο ίδιος είναι σίγουρος ότι, καθώς αυτή η πραγματικότητα θα γίνεται ακόμη πιο σαφής, ακόμη περισσότερα συνδικάτα της Ευρώπης θα υποστηρίξουν το «Convoy» ως ένα ισχυρό σύμβολο της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Σάντσεθ έφτασε στη Μονκλόα ως ηγέτης ενός πολιτικού μπλοκ που είχε καταστήσει το τέλος των εξώσεων ένα από τα σύμβολα της ρήξης με τις πολιτικές λιτότητας. Οκτώ χρόνια αργότερα, η κυβέρνησή του καταλήγει να προκηρύξει εκλογές ακριβώς αφότου η έξωση της Μαρικάρμεν ανέδειξε τα όρια αυτών των υποσχέσεων. Ή, για να το πούμε καλύτερα, ήταν όλες οι αντιφάσεις που είχαν συσσωρευτεί επί χρόνια και βρήκαν απροσδόκητα στην έξωσή της ένα όνομα, ένα πρόσωπο και ένα γεγονός ικανό να μετατρέψει την ατομική δυσαρέσκεια σε συλλογική δύναμη. Διότι, όπως υπενθύμιζε ο Μπενσαΐντ, η ιστορία παραμένει ανοιχτή και τα γεγονότα έχουν την κακή συνήθεια να έρχονται σε ακατάλληλη στιγμή, όταν κανείς δεν τα περιμένει.

Το βασικό ζήτημα για τον κόσμο της εργασίας είναι να ενωθεί, μέσω της απεργίας, με το κίνημα των μαθητών λυκείου. Όπως έκαναν οι εργαζόμενοι στον τομέα της εκπαίδευσης και οι συνδικαλιστές από τις 6 Οκτωβρίου, σε αλληλεγγύη προς τους νέους και για τα αιτήματά τους. Στις 8 Οκτωβρίου, στους δρόμους μαζί με τους νέους, για το μέλλον τους, για το δικό μας μέλλον. Ας είμαστε κάθε μέρα κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριες του λυκείου για να υποστηρίξουμε την οργάνωσή τους και να αντισταθούμε στην καταστολή. Ας οργανώσουμε επίσης κινητοποιήσεις που θα συγκεντρώνουν κόσμο εκτός των ωρών εργασίας, κάνοντας την 17η Οκτωβρίου ένα σημείο στήριξης για να ενώσουμε τα κοινωνικά αιτήματα και τον αγώνα κατά του ρατσισμού. Αλλά ας μην περιμένουμε την 17η: αυτή η εξέγερση μπορεί να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων, εξαρτάται από όλους μας να την επεκτείνουμε από τώρα.

Ο Πέδρο Σάντσεθ ανακοίνωσε ότι προκηρύσσει πρόωρες εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν στις 29 Νοεμβρίου. Η προκήρυξη των εκλογών εντάσσεται σε ένα πλαίσιο έντονων κινητοποιήσεων γύρω από το ζήτημα της στέγασης, οι οποίες έχουν προκαλέσει μια μεγάλη επανακινητοποίηση του λαού της αριστεράς και της εργατικής τάξης απέναντι σε ένα διαρθρωτικό πρόβλημα που εκδηλώνεται με όλο και πιο πιεστικό τρόπο. Αυτές οι διαμαρτυρίες κατάφεραν να μετατοπίσουν τη δημόσια συζήτηση,.. Η κυβέρνηση θεωρεί ότι αυτό το πλαίσιο είναι πιο ευνοϊκό για την εξασφάλιση εντολής στις κάλπες, παρουσιάζοντας αυτές τις εκλογές ως δημοψήφισμα που αντιπαραθέτει το προοδευτικό της πρόγραμμα στο αντιδραστικό ρεύμα.

Η Εθνική Επιτροπή του PSOL ψήφισε σχεδόν ομόφωνα υπέρ της εκλογικής υποστήριξης του Λούλα, χωρίς όμως να εγκρίνει το κυβερνητικό του πρόγραμμα. Η απόφαση αυτή συνοδεύτηκε από συζήτηση σχετικά με την πρόταση — την οποία υποστήριζαν ορισμένοι στο κόμμα — για τη δημιουργία ομοσπονδίας με το PT, η οποία απορρίφθηκε από το 75% των μελών της εθνικής ηγεσίας. Μέσα από αυτές τις δύο ξεχωριστές συζητήσεις, το PSOL έδειξε ότι κατανόησε την ανάγκη για μια ουσιαστική τακτική ψήφο υπέρ της επανεκλογής του Λούλα, χωρίς να συγχέει το κόμμα με το πρόγραμμα του PT. Το PSOL έχει αφιερώσει όλη του την ενέργεια στην προεκλογική εκστρατεία του Λούλα και έχει μετατρέψει τις υποψηφιότητές του στις πλειοψηφικές και στις αναλογικές εθνικές εκλογές σε πλατφόρμα για αυτή την απαραίτητη νίκη, διατηρώντας παράλληλα την προγραμματική του ανεξαρτησία.

Προσφέρουμε την πλήρη υποστήριξή μας στο κίνημα που χτίζουν οι νέοι σύντροφοί μας. Καλούμε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις να υποστηρίξουν από κοινού την κινητοποίηση των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και να βγουν πολύ σύντομα στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην καταστολή και την αστυνομική βία. Έχει προταθεί μια διασυνδικαλιστική ημέρα δράσης για τις 6 Οκτωβρίου, και η κινητοποίηση πρέπει να είναι μαζική! Διότι θεωρούμε νόμιμα τόσο τα αιτήματά τους όσο και τις ενέργειές τους. Αυτό που είναι παράνομο είναι η βίαιη αντίδραση αυτής της κυβέρνησης.

Με απόλυτη προσήλωση στο θεσμικό και κοινωνικό ρόλο των συνηγόρων και του Δ.Σ.Α. θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών μέσα και έξω από τα δικαστήρια και ενάντια σε κάθε είδους φορείς εξουσίας, κυβερνητικής η δικαστικής... Η κοινωνία έχει άλλου είδους αγωνίες για την απονομή δικαιοσύνης, αυτές που αναπτύξαμε παραπάνω, καθώς και  για την απειλή των υλικών όρων επιβίωσής της. Και αγωνιστούμε μαζί της ενάντια σε όποιον τις καταπατά και τις παραχαράσσει και της στερεί ή προσπαθεί να ακρωτηριάσει τον φυσικό της υπερασπιστή!

Δεν αποτελεί καθόλου έκπληξη το γεγονός ότι ακριβώς αυτή η γαλλική νεολαία βρίσκεται αυτές τις μέρες στην πρώτη γραμμή των λαϊκών κινητοποιήσεων, που γίνονται όλο και πιο μαζικές και μαχητικές, ενάντια στις αντικοινωνικές πολιτικές δρακόντειας λιτότητας του προέδρου Μακρόν. Και δεν είναι επίσης έκπληξη το γεγονός ότι, η πανικόβλητη, η γαλλική δεξιά στην εξουσία, που σιγοντάρεται από την ακροδεξιά της Μαρίν Λε Πεν, επιτίθεται βίαια...στο ραγδαία αναπτυσσόμενο κίνημα των μαθητών λυκείου και των φοιτητών, φοβούμενη όλο και περισσότερο ότι η σπίθα της νεανικής εξέγερσης θα βάλει φωτιά σε μια γαλλική κοινωνία που είναι ήδη έτοιμη να εκραγεί...