Joseph Daher

Πάνω από επτά χρόνια μετά την έναρξη της λαϊκής εξέγερσης στη Συρία, που όλο και περισσότερο μετατρέπεται σε διεθνή πόλεμο, οι αιτίες αυτής της έκρηξης συχνά ξεχνιούνται. Όταν συζητιούνται, η συντριπτική πλειοψηφία των συγγραφέων περιορίζει την εξέγερση σε έναν αγώνα ενάντια στον αυταρχισμό, παραβλέποντας σχεδόν εξ ολοκλήρου τις κοινωνικοοικονομικές της ρίζες. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο οι σχέσεις παραγωγής στη σύγχρονη Συρία αποτελούν εμπόδιο στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων είναι στην πραγματικότητα ένα βασικό στοιχείο στην κατανόηση της λαϊκής βάσης της συριακής εξέγερσης.

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2018 15:22

Το Ιράν μετά τις νέες απειλές του Τραμπ

Revive the Peace Movement Network

Μετά την μονομερή έξοδο από την πυρηνική συμφωνία του 2015 με το Ιράν τον Μάιο του 2018, μια συμφωνία που είχε υπογραφεί από τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Βρετανία, τη Ρωσία και την Κίνα, οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να επιβάλουν τις «ισχυρότερες κυρώσεις στην ιστορία» στο Ιράν τον Νοέμβριο. Ο δικηγόρος του Τραμπ, Ρούντι Τζουλιάνι, διακηρύσσει επίσης ότι «Η κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν βρίσκεται πολύ κοντά.» Οι ηγέτες του κράτους απαρτχάιντ του Ισραήλ κάνουν ό,τι μπορούν για να καταστρέψουν το Ιράν μέσα από τον πόλεμο των ΗΠΑ.

e la libertà

Ολόκληρο σχεδόν τον Ιούλιο το νότιο Ιράκ συγκλονίστηκε από μαζικές διαδηλώσεις, οι οποίες ξεκίνησαν λόγω της ανικανότητας της ιρακινής κυβέρνησης να καλύψει στοιχειώδεις ανάγκες του πληθυσμού για ηλεκτρισμό και υδροδότηση. Οι συχνές διακοπές του ρεύματος, που έχουν σαν αποτέλεσμα να μην μπορούν να λειτουργούν ψυγεία και κλιματιστικά, και του νερού, σε μια περιοχή στην οποία την εποχή αυτή η θερμοκρασίες μπορεί να φτάνουν και πάνω από τους 50 βαθμούς κελσίου, εξόργησαν τους Ιρακινούς και τους έβγαλαν μαζικά στους δρόμους. Ξεκινώντας στις 7 Ιουλίου από τη Βασόρα, οι διαδηλώσεις πολύ γρήγορα, ύστερα από τη δολοφονία ενός διαδηλωτή από την αστυνομία, επεκτάθηκαν σε όλες τις μεγάλες πόλεις του Νότιου Ιράκ.

Τάσος Αναστασιάδης

«Τα εθνικιστικά παραληρήματα παραπέμπουν σε άλλες εποχές», γράφει ο σύντροφος Μ. Νικήτας στο Σπάρτακο Νο 33. Σαν ηθική διαμαρτυρία, συμμεριζόμαστε αυτή την αγανάκτηση. Εξάλλου το οργανωμένο εργατικό κίνημα, ιδιαίτερα το μαρξιστικό ρεύμα, σαν αυθεντικά απελευθερωτικό, είναι παραδοσιακά αντιεθνικιστικό. «Οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα», όπως έλεγε και ο Μαρξ. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η θέση του σ. Νικήτα τόσο σαν πολιτική τοποθέτηση –θα επανέλθουμε- όσο και, καταρχήν, σαν εκτίμηση της κατάστασης είναι προφανώς λαθεμένη. Τα εθνικιστικά παραληρήματα –και δεν είναι μόνο «παραληρήματα», αλλά και δολοφονικές πρακτικές– είναι άκρως επίκαιρα. Ένας αφηρημένος εξορκισμός τους δεν αρκεί για να καταρριφθούν. Πρέπει επομένως να κατανοηθεί η υλική τους βάση και η δυναμική, για να μπορέσει το σοσιαλιστικό, το διεθνιστικό, το εργατικό κίνημα να τοποθετηθεί αποτελεσματικά απέναντί τους.

Πέμπτη, 09 Αυγούστου 2018 15:55

Δημοκρατία στα ΜΜΕ

Γιώργος Παπανικολάου

Η απαγόρευση κατοχής και ιδιοκτησίας ΜΜΕ από επιχειρηματίες και ο υποχρεωτικός έλεγχος, τουλάχιστον του ειδησεογραφικού τμήματος ενός ΜΜΕ, από συλλογικούς φορείς, θα ήταν επανάσταση για τη χώρα μας (και όχι μόνο).

Παναγιώτης Μαυροειδής

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Sunday Times στις 27 Ιουλίου ο σημερινός Πρόεδρος του Ισημερινού Λένιν Μορένο (Lenín Moreno), έχει δρομολογήσει διαδικασίες για την απομάκρυνση του Τζούλιαν Ασάνζ (Julian Assange), ιδρυτή του WikiLeaks, από την πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο. [Αναδημοσίευση από: Παντιέρα]

Δήλωση της Εθνικής Εκτελεστικής Επιτροπής του Marea Socialista

Το Marea Socialista καταδικάζει την επίθεση που καταγγέλλει η εθνική κυβέρνηση ενάντια στο πρόσωπο του προέδρου, Νικολάς Μαδούρο. Πιστεύουμε ότι οι τρομοκρατικές ενέργειες το μόνο που πετυχαίνουν και που θέλουν είναι περισσότερο χάος και βία για τον πληθυσμό και για τη χώρα. Οι επιπτώσεις μπορεί να πάνε πολύ πιο πέρα και, αντίθετα από την εύρεση λύσεων για την κατάσταση κρίσης και αυταρχισμού που υφίσταται ο λαός, να προκαλέσουν πρόσθετα δεινά και μεγαλύτερους περιορισμούς στις δημοκρατικές ελευθερίες και περισσότερη καταστολή.

Τρίτη, 07 Αυγούστου 2018 13:19

Η προδοσία του Ορτέγκα

Jonah Walters

Στις δεκαετίες που προηγήθηκαν της εκλογής του ο Ορτέγκα κατέστειλε την κομματική δημοκρατία για να εδραιώσει την εξουσία του στο FSLN. Απομονώνοντας τους επικριτές του εξασφάλισε την ανάδειξή του για υποψήφιο πρόεδρο σε κάθε εκλογή μεταξύ του 1990 και τη νίκη του το 2007. Ο ασφυκτικός του έλεγχος στο κόμμα είναι τόσο πλήρης ώστε κάποιοι διαφωνούντες Σαντινίστας περιέγραψαν την τροχιά του FSLN ως μια στροφή μακριά από το Σαντινισμό και προς ένα νέο είδος της πολιτικής – τον «Ντανιελισμό».

Budour Hassan

Μετά από μια εντατική στρατιωτική εκστρατεία που διήρκεσε λίγο περισσότερο από ένα μήνα, ο συριακός στρατός «απελευθέρωσε» το Γιαρμούκ, μετά την πολιορκία, την καταστροφή και την εκκένωση από τον λαό του. Οι Σύριοι στρατιώτες γιόρτασαν την απελευθέρωση του Γιαρμούκ, λεηλατώντας όλα όσα θα μπορούσαν να κλαπούν –και να πουληθούν αργότερα– από σπίτια μέχρι καταστήματα. Η λεηλασία ήταν τόσο μαζική και εκτεταμένη, που πολλοί πρόσφυγες από το Γιαρμούκ εξέφρασαν την ανακούφισή τους που τα σπίτια τους είχαν ήδη καταστραφεί. «Πρέπει να δείτε τη θετική πλευρά», είπε με ένα θλιβερό χαμόγελο ένας εκτοπισμένος πρόσφυγας από το Γιαρμούκ. «Δεν έμεινε τίποτα για να κλέψουν από το σπίτι μου επειδή καταστράφηκε εντελώς από μια αεροπορική επίθεση

Ανδρέας Δενεζάκης

Τον Αύγουστο του 1918, για τέσσερις μέρες, από τις 2 ως τις 5 Αυγούστου,10.000 Καναδοί βετεράνοι του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου μαζί με ένα πλήθος 40.000 «πατριωτών» Καναδών, εξαπέλυσαν ένα ανελέητο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων μεταναστών του Τορόντο. Το αποτέλεσμα αυτού του ρατσιστικού πογκρόμ ήταν ο θάνατος αρκετών μεταναστών, μεταξύ των οποίων 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά καθώς και υλικές ζημιές πάνω από 1.000.000 δολάρια. [Αναδημοσίευση από Ημεροδρόμο]

Budour Hassan

Σε μια κάπως λιγότερη διεστραμμένη πραγματικότητα, οι Παλαιστίνιοι και οι Κούρδοι θα έπρεπε να στέκονται δίπλα-δίπλα ενάντια σε όλες τις δυνάμεις που προσπαθούν να τους συντρίψουν. Αυτά που μας ενώνουν ως λαούς όσον αφορά την ιστορία του αγώνα, τις προσδοκίες και τις κοινές επιθυμίες για ελευθερία είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Είναι δυνατόν να ξεπεράσουμε τις παλιότερες δυσαρέσκειες και τις προκαταλήψεις και να δημιουργήσουμε έναν δεσμό αλληλεγγύης μεταξύ του παλαιστινιακού λαού και του κουρδικού λαού; Πιστεύω ότι αυτό δεν θα συμβεί ποτέ όσο θα καθοδηγούμαστε από τον εθνικισμό και τα εθνικιστικά αισθήματα, και όχι από την καθολική δέσμευση στη δικαιοσύνη και την ελευθερία.

Σελίδα 1 από 154