Lesya Bidochko Oleksandr Syedin Η σύγχρονη Ρωσία στερείται τόσο του ηθικά θεμελιωμένου επιχειρήματος για την ανωτερότητα ενός σοσιαλιστικού συστήματος, όπως συνέβαινε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όσο και ενός πλήρως ανεπτυγμένου θρησκευτικού επιχειρήματος υπέρ της Ορθοδοξίας ή του διεθνούς πανσλαβιστικού κινήματος. Η Ρωσία λειτουργεί υπό το καθεστώς του καπιταλισμού, όπως και η Δύση, και η κοσμική εξουσία είναι τυπικά διαχωρισμένη από την εκκλησία, όπως και στα δυτικά κράτη. Συνολικά, η δυτική κουλτούρα κυριαρχεί, αν και σε κάπως τροποποιημένη μορφή. Για να γεμίσουν αυτό το ιδεολογικό κενό, οι Ρώσοι ιδεολόγοι επικαλούνται εκλεκτικά έννοιες όπως ο «ρωσικός κόσμος», η «σωστή παραδοσιακή…

Ο Oleksandr Kyselov, κατάγεται από το Ντόνετσκ, και είναι Ουκρανός αριστερός ακτιβιστής και βοηθός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Οι προτάσεις της κυβέρνησης Τραμπ για ειρήνη στην Ουκρανία μοιάζουν με μια συμφωνία οικοπέδων, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες λαμβάνουν ανταμοιβή για την παράδοση ουκρανικής γης. Ωστόσο, με την εξασθένιση του Κιέβου, η χώρα ενδέχεται να αναγκαστεί να αποδεχτεί μια δυσάρεστη συμφωνία.

Ivan Astashin Πολλοί φυλακισμένοι αναρχικοί λένε ότι η καλύτερη μορφή αλληλεγγύης είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα. Σήμερα, το κεντρικό ζήτημα στην περιοχή παραμένει ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ο ρωσικός στρατός βομβαρδίζει ουκρανικές πόλεις, σκοτώνοντας αμάχους σχεδόν καθημερινά. Ορισμένες πόλεις έχουν εξαφανιστεί από τον χάρτη. Στα κατεχόμενα εδάφη, οι ρωσικές αρχές προβαίνουν σε αυθαίρετες συλλήψεις, βασανίζουν πολίτες που είναι υπέρ της Ουκρανίας και πραγματοποιούν εξωδικαστικές εκτελέσεις. Ο πόλεμος ενισχύει επίσης την εξουσία της κυβερνώσας κλίκας του Πούτιν – και όσο ο στρατός διατηρεί την παρουσία του στην Ουκρανία, μια ουσιαστική κοινωνική αλλαγή στη Ρωσία είναι σχεδόν αδύνατη.

του Ντμίτρι Ποζιντάεφ Ένας διαμελισμός που θα επιβληθεί από τη Ρωσία θα σηματοδοτούσε την ήττα του δικαιώματος ύπαρξης ενός καταπιεσμένου έθνους. Ωστόσο, μια «νίκη» υπό την παρούσα ηγεσία της Ουκρανίας, με αυτούς τους όρους, θα μπορούσε να μετατραπεί σε βαθύτερη κηδεμονία από το ΝΑΤΟ και αναδιάρθρωση που θα βασίζεται στο χρέος. Ένα ανεκτό αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Λένιν, θα ήταν μια αναγκαστική παύση των μακελειών, που δεν θα αναγνωρίζει τις προσαρτήσεις ούτε θα νομιμοποιεί τα δημοψηφίσματα κατοχής, και που θα αποφεύγει να μετατρέψει την εξάρτηση της Ουκρανίας σε μόνιμη κατάσταση. Οτιδήποτε άλλο μπορεί να θεωρηθεί ειρήνη που καθαγιάζει την ήττα.

 Η ολιγαρχία δεν μπορεί να υπερασπιστεί αυτό που ταυτόχρονα εκμεταλλεύεται. Μόνο ο δημόσιος έλεγχος της πολεμικής παραγωγής μπορεί να κινητοποιήσει τους πόρους που απαιτεί η επιβίωση Η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν πρέπει να θεωρείται – ή να ασκείται – ως ηθική σταυροφορία, αλλά ως υλική αναγκαιότητα... Το ερώτημα είναι αν οι απλοί Ουκρανοί μπορούν να αναλάβουν τον έλεγχο της πολεμικής οικονομίας πριν καταρρεύσει και το μέτωπο. Όπως το θέτει το Sotsialnyi Rukh: «Δημιουργήστε συνδικάτα στις επιχειρήσεις σας. Απαιτήστε να συμμετέχετε στις αποφάσεις που σας αφορούν. Οργανώστε συμβούλια στις κοινότητές σας. Μην περιμένετε την άδεια από τα ανώτερα κλιμάκια — διεκδικήστε αυτό…