Fabrice Riceputi Την 1η Μαΐου 1945, το PPA (Parti du peuple algérien / Κόμμα του Αλγερινού Λαού) και το AML οργάνωσαν ξεχωριστές πορείες σε όλη την Αλγερία, διαφορετικές από τις πορείες του PCF (Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα) και της CGT (Γενική Συνομοσπονδία Εργασίας), με τα συνθήματα «Λευτεριά στον Μεσαλί» και «Ανεξάρτητη Αλγερία». Η αλγερινή σημαία, η οποία ήταν αυστηρά απαγορευμένη, υψώθηκε για πρώτη φορά. Στο Αλγέρι και στο Οράν, η αστυνομία άνοιξε πυρ και σκότωσε διαδηλωτές. Πολλοί ακτιβιστές του AML και του PPA συνελήφθησαν. Οι εορτασμοί της 8ης Μαΐου αποτέλεσαν την επόμενη ευκαιρία γι’ αυτούς που ζητούσαν εθνική ανεξαρτησία να κάνουν…

Και πάλι ο Τρότσκι για το πώς η σταλινική γραφειοκρατία θα πραγματοποιήσει την καπιταλιστική παλινόρθωση, συγκεκριμένα γράφει:“Δεν μπορούμε να υπολογίζουμε πως η γραφειοκρατία θα αποκηρύξει τον εαυτό της ειρηνικά και εθελοντικά προς όφελος της σοσιαλιστικής ισότητας…. πρέπει αναπόφευκτα σε μελλοντικά στάδια, να γυρέψει στηρίγματα γι αυτήν στις ιδιοκτησιακές σχέσεις. Μπορεί κανείς να φέρει το επιχείρημα ότι μεγάλος γραφειοκράτης λίγο ενδιαφέρεται για το ποιες είναι οι κυρίαρχες μορφές ιδιοκτησίας, εφόσον αυτές του εγγυώνται το αναγκαίο εισόδημα. Αυτό το επιχείρημα αγνοεί όχι μόνο την αστάθεια των ίδιων των δικαιωμάτων του γραφειοκράτη, αλλά και το ζήτημα των απογόνων του. 

Ο Τρότσκι από το 1936 στο έργο του “Η προδομένη επανάσταση” με ένα διαζευκτικό τρόπο προβλέπει το ενδεχόμενο της καπιταλιστικής παλινόρθωσης: “Στο βαθμό, που προς όφελος ενός ανώτερου στρώματος (ΣΣ γραφειοκρατίας) δίνει στους αστικούς κανόνες διανομής όλο και πιο ακραία έκφραση προετοιμάζει μια καπιταλιστική παλινόρθωση. Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στις μορφές ιδιοκτησίας και τους κανόνες διανομής, δεν μπορεί να μεγαλώνει επάπειρο. Είτε ο αστικός κανόνας  με τη μια ή την άλλη μορφή, θα απλωθεί και στα μέσα παραγωγής, είτε οι κανόνες διανομής, πρέπει να έρθουν σε συμφωνία με το σοσιαλιστικό ιδιοκτησιακό σύστημα”

Ervand Abrahamian Η 1η Μαΐου 1979 ήταν μια μεγάλη δημόσια γιορτή στο Ιράν. Κύματα χαρούμενων διαδηλωτών ξεχύθηκαν στους δρόμους γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα των Εργατών καθώς και «την αληθινή άνοιξη της ελευθερίας μετά από 2.500 χρόνια μοναρχίας». Από τότε η Ισλαμική Δημοκρατία συνεχίζει να γιορτάζει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την Πρωτομαγιά. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο παράδοξο. Η Πρωτομαγιά είναι μια «επινοημένη παράδοση» του σοσιαλιστικού κινήματος του 19ου αιώνα στη Δύση. Φέρνει στο νου εικόνες από την τραγωδία του Χέιμαρκετ· τους μάρτυρες του Σικάγου στην αγχόνη να επιβεβαιώνουν την πίστη τους στον σοσιαλισμό, τον αναρχισμό…

Ervand Abrahamian Ένα κρύο πρωινό του χειμώνα του 1971, δεκατρείς νεαροί Ιρανοί οπλισμένοι με τουφέκια, πολυβόλα και χειροβομβίδες επιτέθηκαν στο φυλάκιο της χωροφυλακής στο χωριό Σιακάλ, στην άκρη των δασών της Κασπίας. Σκοτώνοντας τρεις χωροφύλακες, προσπάθησαν να απελευθερώσουν δύο συντρόφους τους που είχαν συλληφθεί λίγες μέρες νωρίτερα και, αφού δεν βρήκαν τους κρατούμενους στο φυλάκιο της χωροφυλακής, διέφυγαν στα απόκρημνα βουνά του Γκιλάν. Χωρίς να το γνωρίζουν ούτε οι συμμετέχοντες ούτε ο έξω κόσμος, αυτό το περίφημο «περιστατικό του Σιακάλ» πυροδότησε οκτώ χρόνια έντονης ανταρτικής δραστηριότητας και ενέπνευσε πολλούς άλλους ριζοσπάστες, τόσο ισλαμιστές όσο και μαρξιστές, να πάρουν τα όπλα…