Η Κούβα και ο περήφανος λαός της στο νησί της επανάστασης διέρχεται την μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση από το 1959 όταν επικράτησε η νικηφόρα επανάσταση κατά της λαομίσητης δικτατορίας του Φ. Μπατίστα. Στο μακροχρόνιο δολοφονικό Αμερικάνικο εμπάργκο ήρθε να προστεθεί από τον Τραμπ η κλιμάκωση της επιθετικότητας του οικονομικού αποκλεισμού, των πιέσεων και των απειλών και η διακοπή κάθε ροής πετρελαίου. Ο Τραμπ δηλώνει προκλητικά και θρασύτατα ότι η Κούβα σύντομα θα πέσει στα χέρια των Αμερικάνων εξαιτίας του οικονομικού αποκλεισμού και της ασφυξίας που έχει ο ίδιος δημιουργήσει.

Σήμερα εν έτει 2026, στη χώρα μας, αν κάποιος φτωχός ή ανασφάλιστος νοσήσει βαριά και χρειαστεί το δικό του “νάρθηκα”, το σημερινό σύστημα θα του τον προσφέρει; Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα των πολιτικών του νεοφιλευθερισμού. Ειδικότερα των ερειπίων που άφησαν τα Μνημόνια και τα “μετα”Μνημόνια του ΣΥΡΙΖΑ, της εφιαλτικής διαχείρισης της πανδημίας, της πολιτικής να “γκρεμίσουμε τα μισά νοσοκομεία με μπουλντόζες” που εφαρμόζει τώρα η ΝΔ και ο Α.Γεωργιάδης. Μπορούμε να πάμε τον τροχό της ιστορίας προς τα μπρος αντί να τον αφήσουμε να τον κινούν διαρκώς προς τα πίσω;

Δεκαοκτώ σωματεία και συλλογικοί φορείς εκφράζουν την έντονη διαμαρτυρία τους προς την ιδιοκτησία και τη Διεύθυνση της Εφημερίδας των Συντακτών για την απόλυση του Μάριου Διονέλλη, ανταποκριτή της εφημερίδας στην Κρήτη, καταγγέλλοντας μια απόφαση που πλήττει ευθέως την εργασία και την ελευθερία της δημοσιογραφικής έκφρασης. Η συλλογή υπογραφών από σωματεία και φορείς συνεχίζεται. (Η επιστολή έχει σταλεί στην ΕφΣυν, όμως η συλλογή υπογραφών φορέων και σωματείων συνεχίζεται στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ώστε να σταλεί εκ νέου επικαιροποιημένη)

Στις 18\11\2025 τα σωματεία των εργαζομένων της Hellenic Train κήρυξαν 24ωρη απεργία αφού έστειλαν το παρακάτω εξώδικο στη εταιρεία, το οποί κοινοποίησαν στο Υπουργείο εργασίας και το Υπουργείο Μεταφορών. Στο εξώδικο καταγγέλλουν την εταιρεία ότι, δυόμιση χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών η κατάσταση στο σιδηροδρομικό δίκτυο δεν έχει καθόλου αλλάξει! Επίσης καταγγέλλουν τις απαράδεκτα άθλιες συνθήκες εργασίας.

Μια γενική απεργία για να είναι πετυχημένη χρειάζεται πριν απ’ όλα τα αιτήματά της να αγκαλιάζουν το σύνολο ή την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων, να αγκαλιάζει τους εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα μαζί με τους συμβασιούχους αυτούς της μερικής απασχόλησης τους εποχιακούς και τους άνεργους... Το δεύτερο  να είναι σωστά προετοιμασμένη από τους συνδικαλιστές και τις εργοστασιακές ή επιχειρησιακές επιτροπές μέσα από γενικές συνελεύσεις και παρεμβάσεις στους εργοστασιακούς και επιχειρησιακούς χώρους και τρίτον να υπάρχει μαχητικό μεν ρεαλιστικό δε πραγματοποιήσιμο πρόγραμμα κλιμάκωσης. Αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπήρξαν στο βαθμό που χρειαζόταν απέναντι σε αυτή την επίθεση της…