Κυριακή, 31 Μαϊος 2020 00:21

Όχι στην πολεμοκαπηλία: Από τις βραχονησίδες στις λασπονησίδες - Γιώργος Πίττας

Όχι στην πολεμοκαπηλία: Από τις βραχονησίδες στις λασπονησίδες

Γιώργος Πίττας

Ας είμαστε ξεκάθαροι. Στον Έβρο τις προηγούμενες μέρες δεν πραγματοποιήθηκε καμιά απολύτως τουρκική «εισβολή». Τα γεγονότα - όπως προκύπτουν από τις δηλώσεις και των ελληνικών και των τουρκικών αρχών - ξεκινάνε από την πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε χωματουργικές εργασίες προκειμένου να συνεχιστεί ο ΦΡΑΧΤΗΣ που επεκτείνεται κατά μήκος του Έβρου με στόχο να κλείσει τα σύνορα της Ελλάδας και της ΕΕ στους πρόσφυγες, στη θέση Μελισσοκομείο.

H είδηση της «εισβολής» ξεκίνησε από ένα ρεπορτάζ στην ιστοσελίδα Army Voice στις 20 Μαϊου, όταν στο σημείο, που από τις 13 Μαϊου είχαν ξεκινήσει εργασίες για τον φράχτη από την ελληνική πλευρά, στήθηκαν τουρκικά αντίσκηνα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η φυσική ροή και οι πλημμύρες του ποταμού αλλάζουν τις όχθες ή δημιουργούν νησίδες που η κάθε πλευρά διεκδικεί σαν δική της στον Έβρο. Τη μέρα που δημοσιεύτηκε η είδηση, ο υπουργός Εξωτερικών Δένδιας δήλωσε στην ΕΡΑ: «Υπάρχει ένα ζήτημα αμφισβήτησης του ακριβούς ορίου εξαιτίας και των αλλαγών της κοίτης του ποταμού… Μπορούν κάλλιστα να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις και με μία επιτροπή κοινή όλα αυτά τα πράγματα να επιλυθούν. Μιλάμε για λίγες δεκάδες μέτρα».

Το Σάββατο 23 Μαϊου ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ, Ακσόι δήλωσε: «Παρά τις προειδοποιήσεις μας και τις προτάσεις μας για συνεργασία, η Ελλάδα ξεκίνησε στις 13 Μαΐου 2020 χωματουργικές εργασίες και παραβίασε το συμπεφωνημένο σύνορό μας. Η παραβίαση αυτή απετράπη αμέσως από τις αρμόδιες υπηρεσίες μας με τη λήψη των αναγκαίων μέτρων. Το πρόβλημα θα ξεπεραστεί εάν πραγματοποιηθούν οι συνομιλίες μεταξύ των τεχνικών επιτροπών των δύο χωρών όπως προτείναμε».

Σε συνέντευξή του (ΑΠΕ-ΜΠΕ) στις 25 Μάη ο Δένδιας δήλωσε εκ νέου ότι όντως «υπήρξε τουρκική διακοίνωση, η οποία ζήτησε από την Ελλάδα να επιδώσει τις συντεταγμένες κατασκευής του φράχτη και να μην κάνει καμία ενέργεια πριν συνεννοηθεί με την τουρκική πλευρά, κάτι το οποίο απορρίφθηκε. Τους είπαμε ότι ο φράχτης φτιάχνεται επί του ελληνικού εδάφους και δεν έχουμε καμία πρόθεση να τους δώσουμε καμία συντεταγμένη”, σημείωσε. Την ίδια μέρα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Πέτσας δήλωσε σχετικά: «Είναι δεδομένη η βούληση της κυβέρνησης να προχωρήσουμε και να ολοκληρώσουμε γρήγορα τον φράχτη στον Έβρο. Ζήτημα να ρωτήσουμε τον οποιονδήποτε για το κυριαρχικό μας δικαίωμα δεν τίθεται».

Ανταγωνισμός

Όλα τα παραπάνω αποτελούν ακόμη μια κλασσική περίπτωση όξυνσης της έντασης ανάμεσα στο ελληνικό και το τουρκικό κράτος, για λόγους που δεν αφορούν λίγα μέτρα γης που πάει και φέρνει το νερό αλλά τον ευρύτερο ανταγωνισμό του ελληνικού και του τουρκικού καπιταλισμού.

Το θλιβερό σε όλη αυτήν την υπόθεση είναι ότι κομμάτι της κλιμάκωσης που κατέληξε από το «για λίγα μέτρα θα τα βρούμε σε μια επιτροπή» σε διάβημα της ελληνικής κυβέρνησης προς την Τουρκία, ήταν ο χειρισμός του θέματος εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ με πατριωτικές κορώνες για «καταπάτηση συνόρων» και «κατάληψη εδαφών» από τον τουρκικό στρατό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ που ένα χρόνο τώρα έχει χαρίσει απλόχερα συναίνεση και «χαμηλούς τόνους» στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αποφάσισε να υψώσει ξαφνικά τους «πατριωτικούς» τόνους - για να κάνει τι; Να την βγει από τα δεξιά στο Δένδια. Δεν είναι μόνο ότι τελικά γίνεται πολιτικό αυτογκόλ η «πατριωτική αντιπολίτευση» του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι, ακόμη χειρότερα, καταλήγει να υπερασπιστεί την κατασκευή του ΦΡΑΧΤΗ που θα φράζει το δρόμο στους κατατρεγμένους στον Έβρο!

Μια τελείως διαφορετική εικόνα από αυτήν των πολεμοκάπηλων κραυγών δίνει για τη συγκεκριμένη περιοχή του Έβρου σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο ο εκδότης της τοπικής εφημερίδας Γνώμη, Γιάννης Λασκαράκης:

«Περί το 1975, σαν ιδιώτης μηχανικός, ανέλαβα να κατασκευάσω μια γέφυρα Μπελεϋ που να συνδέει το Πέταλο του Πέπλου, έκτασης 8.000 στρεμμάτων, ανατολικά του Έβρου, με την δυτικά του ποταμού ελληνική επικράτεια. Τότε εντυπωσιάστηκα από μια άγνωστη για μένα πραγματικότητα. Τα χωράφια Ελλήνων και Τούρκων, ανατολικά του ´Εβρου, βρίσκονταν δίπλα δίπλα χωρίς κανένας φράχτης να τα χωρίζει. Οι αγρότες, Έλληνες και Τούρκοι, όργωναν και θέριζαν τα χωράφια τους μοχθώντας, συνεργαζόμενοι και συναναστρεφόμενοι σαν γείτονες που ήταν, παρά τις δύσκολες περιόδους έντασης που βίωσαν οι δυο χώρες. Αυτό συμβαίνει μέχρι σήμερα. Το ίδιο συνέβαινε και στην περιοχή των Ιμίων, μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων ψαράδων. Ώσπου οι σημαίες που σήκωσαν αλόγιστα στην βραχονησίδα κάποιοι «υπερπατριώτες» άνοιξαν τους ασκούς του Αιόλου και παρά λίγο οι δυο χώρες να εμπλακούν σε ένα καταστροφικό πόλεμο...».

https://ergatiki.gr/

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 02 Ιουνίου 2020 00:25

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.