Για να θυμόμαστε (10)…με η χωρίς σχόλια
Θοδωρής Μαράκης
Η αμοιβή διευθυνόντων συμβούλων
Όπως το έθεσαν πρόσφατα οι αναλυτές της Keefe, Bruyette & Woods, υπάρχει «κάτι για όλους». Οι μετοχές των μεγάλων τραπεζών ενισχύθηκαν κατά 29% το 2025, πετυχαίνοντας σχεδόν διπλάσιες επιδόσεις σε σχέση με το σύνολο της αγοράς. Οι μικρότερες τράπεζες ενισχύθηκαν επίσης, αν και με χαμηλότερη άνοδο.
Για τον Jamie Dimon και τους άλλους τραπεζίτες, αυτό μεταφράζεται σε αμοιβές κοντά στα επίπεδα των διαχειριστών hedge funds ή των ιδρυτών startups της Silicon Valley.
Αφότου η μετοχή της JP Morgan ενισχύθηκε κατά 34% πέρυσι, ο Dimon έλαβε περίπου 770 εκατ. δολάρια σε μισθό, μπόνους, μερίσματα, μετοχές και κέρδη από τις μετοχές της τράπεζας που κατέχει (έστω και εάν δεν μπορεί να τις πουλήσει ακόμα).
Πάνω από 100 εκατ. δολάρια ήταν η αμοιβή των CEOs της Citigroup (η μετοχή της οποίας αυξήθηκε πάνω από 65% το 2025, έπειτα από την περικοπή δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο πλαίσιο μιας αναδιάρθρωσης) και της Goldman Sachs (η μετοχή της ενισχύθηκε κατά 53%).
Ο διευθύνων σύμβουλος της Capital One (η μετοχή της ενισχύθηκε κατά 36%), Richard Fairbank, κέρδισε περισσότερα από 300 εκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένων των εσόδων από μετοχές που πούλησε κατά τη διάρκεια του έτους.
Οι πολυεθνικές των ΗΠΑ απαλλάσσονται από τον ελάχιστο φόρο 15%
Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε την ικανοποίησή της διότι εξασφάλισε πως οι αμερικανικές πολυεθνικές εταιρίες θα παραμείνουν «απαλλαγμένες» από τον ελάχιστο φόρο 15%, την εφαρμογή του οποίου προβλέπει διεθνής συμφωνία.
Ο Τραμπ απέσυρε τις ΗΠΑ από τη συμφωνία αυτή και η κυβέρνησή του διαπραγματεύθηκε ώστε οι αμερικανικές πολυεθνικές να απαλλαχθούν από κάθε τέτοιο φόρο
Το 2021, σχεδόν 140 κράτη ανέλαβαν τη δέσμευση στο πλαίσιο συμφωνίας να προχωρήσουν στην επιβολή υψηλότερης φορολογίας στις πολυεθνικές, έπειτα από διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Η συμφωνία συμπεριλάμβανε δυο «πυλώνες»: ο δεύτερος όριζε τον παγκόσμιο ελάχιστο φορολογικό συντελεστή στο 15% για αυτές τις μεγάλες εταιρείες.
Όμως την πρώτη ημέρα της επιστροφής του στην εξουσία, ο Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε τις ΗΠΑ από τη συμφωνία αυτή και η κυβέρνησή του διαπραγματεύθηκε ώστε οι αμερικανικές πολυεθνικές να απαλλαχθούν από κάθε τέτοιο φόρο.
Για να αναγκάσουν τις άλλες χώρες να υποχωρήσουν, ρεπουμπλικάνοι κοινοβουλευτικοί ενέκριναν το 2025 την απειλή επιβολής φορολογικών αντιποίνων σε ξένες εταιρείες στις ΗΠΑ.
Σε ανακοίνωση Τύπου που δημοσιοποίησε χθες, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών εξήγησε ότι εξασφάλισε πως «οι επιχειρήσεις με έδρα τις ΗΠΑ θα υπόκεινται μόνο στους αμερικανικούς ελάχιστους φόρους και θα εξαιρούνται από τον πυλώνα δύο».
Υποτονικότητα της Γερμανικής οικονομίας
Ο Γερμανός καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς προειδοποίησε ότι «ορισμένοι κλάδοι» της οικονομίας της χώρας του βρίσκονται σε «πολύ κρίσιμη» κατάσταση, σε επιστολή του προς τους βουλευτές, προσθέτοντας ότι η επανεκκίνηση της ανάπτυξης θα αποτελέσει την κορυφαία προτεραιότητα της κυβέρνησής του φέτος.
Αν και ο Μερτς δεν διευκρίνισε ποιους κλάδους είχε κατά νου, η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία έχει αντιμετωπίσει πτώση των πωλήσεων στην Κίνα, με τα προβλήματά της να διαχέονται στην υπόλοιπη οικονομία. «Το 2026 θα χρειαστεί, επομένως, να επικεντρωθούμε στη λήψη των σωστών πολιτικών και νομικών αποφάσεων ώστε να βελτιωθεί θεμελιωδώς το επιχειρηματικό περιβάλλον», έγραψε ο Μερτς στην επιστολή, την οποία είδε το Bloomberg. Παραδέχθηκε ότι η κυβέρνησή του δεν έχει πράξει αρκετά κατά τη διάρκεια της θητείας της για να ενισχύσει την οικονομική ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας.
Η γερμανική οικονομία συνεχίζει να αποδίδει υποτονικά, παρά τις διάφορες μεταρρυθμίσεις και την έναρξη ενός, χρηματοδοτούμενου με δανεισμό, ταμείου υποδομών ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι οικονομικοί σύμβουλοι του Μερτς υποβάθμισαν τις προβλέψεις τους για την ανάπτυξη φέτος σε κάτω από 1%, ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) έχει προειδοποιήσει ότι η Γερμανία πρέπει να προχωρήσει σε «τολμηρές» μεταρρυθμίσεις αν θέλει να ευημερήσει. Το συντηρητικό μπλοκ υπό την ηγεσία του CDU έχει πιέσει για μια μείζονα μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, φορολογικά κίνητρα για τις επιχειρήσεις και περικοπές στον κοινωνικό τομέα – μέτρα στα οποία οι Σοσιαλδημοκράτες, ο άλλος εταίρος του κυβερνητικού συνασπισμού, αντιτίθενται σε μεγάλο βαθμό.
Η οργή φουντώνει
Στην Ελλάδα του 2026, με το 42% των πολιτών να χρωστούν κάπου, το 27% να βρίσκεται σύμφωνα με τη ΕΛΣΤΑΤ σε κίνδυνο φτώχειας ή αποκλεισμού, με την ακρίβεια να εξανεμίζει τον εργατικό μισθό και τη σύνταξη στο πρώτο 15μερο και τον ΦΠΑ (τον πλέον άδικο φόρο για τα λαϊκά στρώματα) να συνιστά το 22,5% των εξαιρετικά φουσκωμένων κρατικών ληστρικών εσόδων στο πλαίσιο (και) των ευρωενωσιακών υποχρεώσεων, τα όρια της κυβέρνησης της ΝΔ έχουν εξαντληθεί.Η οργή φουντώνει! Άλλο όμως είναι αλήθεια, ότι η «κρίση αντιπολίτευσης» είναι ακόμη μεγαλύτερη. Η συναίνεση στα «μεγάλα» από τη «δημοκρατική αντιπολίτευση» έχει σώσει τη ΝΔ και έχει καταστρέψει την ίδια
Για τις συνθήκες εργασίας των διανομέων
Οι εργαζόμενοι διανομείς που εργάζονται στις πλατφόρμες μέσω εργολάβων ζουν ένα καθεστώς πλήρους εργοδοτικής ασυδοσίας, με ευθύνη των εταιρειών «e-food» και «WOLT».
Μιλάμε για εργαζόμενους, στην πλειοψηφία τους μετανάστες, που δουλεύουν χωρίς ωράριο, πάνω από 10 ώρες την ημέρα με σοβαρό κίνδυνο εργατικού «ατυχήματος», κάτι που άλλωστε επιβεβαιώνεται από τα δεκάδες εργατικά «ατυχήματα» κάθε μήνα. Επίσης δεν παίρνουν τον μισθό και τα ένσημα που τους αναλογούν, ούτε τις αντίστοιχες προσαυξήσεις, δεν λαμβάνουν Δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας, ούτε αποζημίωση για το όχημα το οποίο ανήκει στους ίδιους. Πληρώνονται «με το κομμάτι» και ο εργολάβος τους παρακρατεί από 25% έως 30% της αξίας των παραγγελιών, εκμεταλλευόμενος την εφαρμογή που τους έχουν παραχωρήσει οι πλατφόρμες, η οποία είναι ατομική για τον κάθε διανομέα, χωρίς όμως να συνδέεται με το σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ», με το πρόγραμμα εργασίας, χωρίς να καταγράφεται επί της ουσίας το ωράριο εργασίας των εργαζομένων. Οι ελλιπείς έλεγχοι της υποστελεχωμένης Επιθεώρησης Εργασίας, παρά τις συνεχείς εγκλήσεις των σωματείων, δεν έχουν λύσει το πρόβλημα.
Σημειώνεται ότι οι προσλήψεις από τις εταιρείες πραγματοποιούνται με βάση τον απαράδεκτο νόμο Χατζηδάκη, δηλαδή οι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται ως freelancers - «συνεργάτες». Πρόκειται για ένα καθεστώς που καθιστά την εργασία τους «εξαρτημένη», εφόσον οι ίδιοι υπόκεινται σε συνεχή έλεγχο από τις εταιρείες μέσω της εφαρμογής, με εκτεθειμένα προσωπικά δεδομένα, με καθορισμό του εργάσιμου χρόνου με έμμεσο και άμεσο τρόπο από τις πλατφόρμες. Την ίδια ώρα η αμοιβή τους, όπως και η διεύθυνση και οργάνωση συνολικά της εργασίας τους, καθορίζεται από τις εργοδότριες εταιρείες. Η εργασία τους στην πράξη είναι εξαρτημένη, αλλά στερούνται των σχετικών εργατικών δικαιωμάτων (άδειες, δώρα εορτών κ.λπ.), με συνέπεια πολλοί να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά στην καταβολή των ασφαλιστικών τους εισφορών και να μένουν ακάλυπτοι σε περίπτωση εργατικού «ατυχήματος» και ασθένειας. Άλλωστε, εργάζονται σε όλες τις καιρικές συνθήκες, χωρίς καμία διασφάλιση και κανένα μέτρο υγείας και ασφάλειας.
Επιπλέον το εισόδημά τους ολοένα και ροκανίζεται όχι μόνο από τον πληθωρισμό αλλά και από τις πολιτικές των πλατφορμών, που δεν διασφαλίζουν εγγυημένη αμοιβή με βάση τις ώρες που εργάζονται οι διανομείς και που μειώνουν συνεχώς τις σχετικές αποζημιώσεις ανά παραγγελία και χιλιομετρική απόσταση, σε αντίθεση ακόμα και με τις έστω μικρές, αναιμικές αυξήσεις του βασικού μισθού.
Οι πλειστηριασμοί καλά κρατούν
Ξεπερνούν τις 11.500 τα ακίνητα που θα πλειστηριαστούν από servicers και τράπεζες έως τον ερχόμενο Νοέμβρη, για χρέη που διαμορφώθηκαν την περασμένη δεκαετία, σύμφωνα με στοιχεία της αγοράς. Τα 2/3 περίπου είναι διαμερίσματα και τα υπόλοιπα μονοκατοικίες, μεζονέτες κ.λπ. Οι τιμές εκκίνησης για την πλειονότητα είναι κάτω από 150.000 ευρώ. Η μεγαλύτερη κατηγορία αφορά λαϊκές κατοικίες που οι ιδιοκτήτες τους δεν μπόρεσαν να τις σώσουν από τα χρέη και τώρα ετοιμάζονται να αλλάξουν χέρια. Η Αθήνα συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο αριθμό και ακολουθούν Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Ρόδος, Πειραιάς, Λάρισα, Βόλος και Ηράκλειο. Με νόμους όλων των κυβερνήσεων, στο όνομα της ανάκαμψης των τραπεζών, τα «κόκκινα» δάνεια μετατράπηκαν σε θηλιά για τα λαϊκά νοικοκυριά και σε καρμανιόλα για τα σπίτια τους, που συνεχίζουν να βγαίνουν σωρηδόν στο σφυρί. Υπάρχει μάλιστα μεγάλο ενδιαφέρον από ομίλους του real estate, που αναζητούν ευκαιρίες για επενδύσεις και αγοράζουν κοψοχρονιά τα σπίτια του λαού. Στα απόνερα της μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης, που έκανε «κανονικότητα» τους πλειστηριασμούς, θωρακίστηκε ο μηχανισμός δήμευσης της λαϊκής κατοικίας για χρέη, παρά το γεγονός ότι χιλιάδες νοικοκυριά γονάτισαν για να εξυπηρετήσουν το στεγαστικό τους δάνειο. Η στέγη - εμπόρευμα στερεί ακόμα και το αυτονόητο από τον λαό, με ευθύνη όλων των κομμάτων, που με το ένα χέρι υπερασπίζονται τα συμφέροντα των τραπεζών και άλλων επιχειρηματικών ομίλων και με το άλλο χτυπούν με ...συμπόνια στην πλάτη όσους χάνουν το σπίτι τους από την άγρια πολιτική τους.
Τα προσχήματα για ιμπεριαλιστική επίθεση
Η Σερβία διοικούνταν από έναν αυταρχικό ηγέτη, που έκανε γενοκτονίες. Το Ιράκ είχε δικτάτορα και χημικά όπλα. Το Αφγανιστάν είχε Ταλιμπάν και ναρκωτικά. Η Συρία είχε κι αυτή δικτατορικό καθεστώς. Το ίδιο και η Λιβύη. Το Ιράν βομβαρδίστηκε επειδή το διοικούν αυταρχικοί μουλάδες και θέλει να αποκτήσει πυρηνικά. Κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση και ένα πανομοιότυπο πρόσχημα: Η ανατροπή «αυταρχικών καθεστώτων», στο όνομα της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας» του λαού. Δεν χρειάζονται πολλά για να καταλάβει κανείς ότι δεν υπάρχει έγκλημα που να μην μπορεί να κάνει ο ιμπεριαλισμός για να διασφαλίσει τα συμφέροντά του, στο έδαφος ανταγωνισμών που οξύνονται χωρίς προηγούμενο. Μια ματιά στις χώρες που βομβαρδίστηκαν, μακελεύτηκαν, εξανδραποδίστηκαν, διαλύθηκαν μετά από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις τα τελευταία μόνο χρόνια, είναι αρκετή για να αποκαλύψει τη μεγάλη εικόνα της εγκληματικής πολιτικής των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής το ξέρουν καλύτερα, έχοντας ζήσει ωμές στρατιωτικές επεμβάσεις, πραξικοπήματα, πιέσεις και εκβιασμούς. Η ίδια μανιέρα εξελίσσεται τώρα στη Βενεζουέλα, και είναι βέβαιο ότι το κεφάλαιο που ανοίγει η αμερικανική επέμβαση, με τη στήριξη των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, θα προκαλέσει ντόμινο στην περιοχή και όχι μόνο. Η καταδίκη της βρώμικης επέμβασης και η αλληλεγγύη στον βενεζουαλάνικο και σε όλους τους άλλους λαούς είναι διεθνιστικό καθήκον πρώτης γραμμής.
