Πέμπτη, 08 Ιουλίου 2021 16:35

Μαρξισμός 2021: Διήμερο φεστιβάλ επαναστατικών ιδεών. Πάλη για να απαλλαγούμε από το σύστημα που βάζει το κέρδος πάνω απ’ τις ζωές μας!

Μαρξισμός 2021: Διήμερο φεστιβάλ επαναστατικών ιδεών!

Πάλη για να απαλλαγούμε από το σύστημα που βάζει το κέρδος πάνω απ’ τις ζωές μας!

Το διήμερο του Μαρξισμού γίνεται φέτος μέσα σε συνθήκες όπου ο καπιταλισμός δεν έχει να επιδείξει τίποτε άλλο από τις απάνθρωπες και φονικές επιλογές της άρχουσας τάξης παντού, και στην Ελλάδα και σε όλο τον πλανήτη. Ενάμισης χρόνος με πανδημία που σπέρνει εκατομμύρια θανάτους παγκόσμια, οικονομική βουτιά που απλώνει την ανεργία σε απίστευτα επίπεδα μαζί με τα λοκντάουν, γεωστρατηγικοί ανταγωνισμοί που κορυφώνονται σε βάρβαρες σφαγές όπως στην Παλαιστίνη, κλιματική αλλαγή και περιβαλλοντική καταστροφή που μεταφράζεται καθημερινά σε ακραία φαινόμενα, πότε με φωτιές και πότε με πλημμύρες.

Αλλά και οι αντιστάσεις και οι ξεσηκωμοί ενάντια σε αυτές τις βαρβαρότητες παίρνουν τεράστιες διαστάσεις. Η Κολομβία, η Χιλή, το Περού, ολόκληρη η Λατινική Αμερική συγκρούεται στους δρόμους και στις κάλπες με τα αφεντικά και τις κυβερνήσεις τους. Οι Παλαιστίνιοι ζωντανεύουν την καλύτερη παράδοση της Ιντιφάντα και ξεσηκώνουν ξανά όλες τις πρωτεύουσες της Αραβικής Άνοιξης. Ακόμα και στην καρδιά του καπιταλισμού, το κίνημα Black Lives Matter που γκρέμισε τον Τραμπ αναγκάζει τον Μπάιντεν να παριστάνει τον φίλο των εργατών και των κατατρεγμένων.

Ξέρουμε ότι οι διακηρύξεις για το «τέλος του νεοφιλελευθερισμού» είναι κούφια λόγια όσο τον έλεγχο της οικονομίας και της πολιτικής τον έχουν οι κερδοσκόποι του κεφάλαιου. Ιδιαίτερα εδώ στην Ελλάδα, όπου η κυβέρνηση του Μητσοτάκη επιμένει στις επιθέσεις που διαλύουν την Υγεία, την Παιδεία, τον συνδικαλισμό και τις συλλογικές συμβάσεις. Είναι μια κυβέρνηση ρατσιστική που οδηγεί τους πρόσφυγες στο θάνατο σε στρατόπεδα φυλακές. Μια κυβέρνηση σεξιστική που δίνει στέγη στους βιαστές σε όλους τους τομείς, σαν παράγοντες του αθλητισμού, του πολιτισμού, του καθηγητικού κατεστημένου, των επιχειρήσεων. Μια κυβέρνηση που εξακολουθεί να κάνει πλάτες στους φασίστες ακόμη και μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να συλλάβει τον καταδικασμένο χρυσαυγίτη Παπά την ώρα που δίνει συνεντεύξεις στις φασιστοφυλλάδες.

Η εργατική τάξη, η νεολαία, οι γυναίκες δίνουν σκληρές μάχες ενάντια σε όλες αυτές τις επιθέσεις. Οι Πανεργατικές απεργίες στις 6 Μάη και στις 10 Ιούνη στέλνουν μήνυμα ότι ο Χατζηδάκης θα μείνει στα χαρτιά, όπως η πανεπιστημιακή αστυνομία Κεραμέως-Χρυσοχοίδη αναβλήθηκε για αργότερα, όπως το αντιφασιστικό κίνημα έκλεισε στη φυλακή τον Μιχαλολιάκο και τη ναζιστική συμμορία του.

Αλλά δεν σταματάμε εκεί. Παλεύουμε για να απαλλαγούμε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και να ανοίξουμε το δρόμο για την ανατροπή αυτού του άθλιου συστήματος συνολικά. Γι’ αυτό έχουμε ανάγκη τις επαναστατικές ιδέες της Μαρξιστικής παράδοσης, γι’ αυτό χρειαζόμαστε μια Αριστερά που δεν διστάζει, δεν συμβιβάζεται, δεν δειλιάζει.

Ελάτε να αναζητήσουμε μαζί τα βήματα για την εργατική εναλλακτική απέναντι στον καταστροφικό καπιταλισμό.

Μη χάσετε αυτές τις συζητήσεις:

~Καπιταλισμός και κρίση- το τέλος του νεοφιλελευθερισμού;

~Το εργατικό κίνημα και η μάχη για τα συνδικάτα

~Οι ζωές των προσφύγων μετράνε

~Η κρίση του ρεφορμισμού και η επαναστατική Αριστερά

~Κλιματική αλλαγή και «πράσινη ανάπτυξη»- υπάρχει εναλλακτική;

Η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών

~Οι ελληνοτουρκικοί ανταγωνισμοί από τα Βαλκάνια ως την Μέση Ανατολή

~Λευτεριά στην Παλαιστίνη

~Τέχνη και επανάσταση

~Μαρξ, Ένγκελς και Παρισινή Κομμούνα

~Πάλη ενάντια στη Νέα Δημοκρατία, πάλη για τον Σοσιαλισμό

Οργανώνεται από το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα

www.sekonline.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  • τηλ. 210 5221509, 6955 687583

https://www.facebook.com/events/

 

programma1

Μαρξισμός 2021: Ένα σύστημα σε κρίση- η πάλη να το αλλάξουμε

Ο Μαρξισμός, που θα γίνει στις 10 και 11 Ιούλη στη Γεωπονική Σχολή, είναι το ετήσιο φεστιβάλ του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος. Ξεκίνησε το 1988, στην εικοστή επέτειο του κινήματος του Μάη του '68, από την Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση (από την οποία προήλθε το ΣΕΚ) και από τότε μέχρι σήμερα οργανώνεται αδιαλείπτως κάθε χρόνο. Στο κέντρο του βρίσκονται οι ιδέες του Μάρξ και του Ένγκελς και όλων των επαναστατών που τις συνέχισαν, του Λένιν, του Τρότσκι, της Ρόζας Λούξεμπουργκ, οι ιδέες της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού από την εργατική τάξη.

Πρόκειται για ένα διεθνές γεγονός. Όχι μόνο γιατί όλα αυτά τα χρόνια έχει γίνει σημείο συνάντησης για εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνίστριες από πάρα πολλά μέρη του πλανήτη που έχουν συμμετάσχει στα πάνελ του σαν ομιλητές/τριες, μεταφέροντας τις δικές τους εμπειρίες από τις σκληρές μάχες που δίνουν οι εργάτες και η νεολαία σε όλο τον κόσμο. Αλλά και γιατί αντίστοιχες εκδηλώσεις οργανώνονται κάθε χρόνο σε μια σειρά χώρες από τις επαναστατικές οργανώσεις και κόμματα της Διεθνιστικής Σοσιαλιστικής Τάσης (IST), στην οποία ανήκει και το ΣΕΚ. Οι «Μαρξισμοί» αποτελούν έναν διεθνή θεσμό, που πατάει πάνω στην κοινή προσπάθεια οι επαναστατικές ιδέες να απλωθούν και να κερδίσουν παντού. 

Από το Λονδίνο όπου έχει κατακτήσει τη θέση του πιο μεγάλου φεστιβάλ του κινήματος και της Αριστεράς στη Βρετανία και όπου κάθε χρόνο συναντιούνται χιλιάδες και χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών. Μέχρι την Γερμανία, την Αυστρία, την Τσεχία, την Ολλανδία, την Πολωνία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και από τον Καναδά μέχρι την Αυστραλία, περνώντας από την Τουρκία, την Γκάνα, τη Νιγηρία, τη Νότιο Κορέα κ.α., τα φεστιβάλ του Μαρξισμού υπερασπίζουν την παράδοση του σοσιαλισμού από τα κάτω. Την ιδέα δηλαδή ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να απελευθερώσουν τους εαυτούς τους και όλη την κοινωνία από τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, μέσα από την επανάσταση και την εργατική εξουσία.

Κομμάτι αυτής της διεθνιστικής προσπάθειας και προοπτικής αποτελεί ο Μαρξισμός στην Ελλάδα. Ελάτε να συζητήσουμε και να ανοίξουμε μαζί το δρόμο της ανατροπής και της εργατικής εναλλακτικής.

ΠΗΓΗ: ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Μαρξισμός 2021: Πάλη για ν’ αλλάξουμε το σύστημα

Λένα Βερδέ

Η κοινωνία αλλάζει με επαναστάσεις

Μπορεί να αλλάξει το σύστημα και πώς; Η συζήτηση «Μαρξ-Ένγκελς, Η κοινωνία αλλάζει με επαναστάσεις» που θα γίνει την Κυριακή 10 Ιούλη, 3-4.30μμ, θα ανοίξει την κουβέντα πάνω σε ένα από τα πιο καυτά ερωτήματα της περιόδου.

«Η πρώτη πολύ σημαντική συνεισφορά των Μαρξ και Ένγκελς είναι ότι ξεπερνούν τις αντιλήψεις ότι η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο από μια κίνηση ιδεών που οι άνθρωποι χρειάζονται εκπαίδευση για να αλλάξουν», μας λέει η Σταυρούλα Πανίδου, που θα ανοίξει τη συζήτηση. «Αντίθετα, μέσα από τα ψαξίματα, τα διαβάσματά τους και κυρίως μέσα από το περιβάλλον των επαναστάσεων του 19ου αιώνα, οι δυο τους εξηγούν πώς οι κοινωνίες φτάνουν στα όριά τους και πώς η τάξη που ασφυκτιά κάτω από τις εκάστοτε συνθήκες επαναστατεί. Είναι μια ανάλυση που δένεται σήμερα και με τη συζήτηση που γίνεται για την επέτειο του 1821.

Γύρω στο 1844-45 ξεκαθαρίζουν και ποιο είναι το καινούργιο επαναστατικό υποκείμενο για να αλλάξει η καπιταλιστική κοινωνία, ότι είναι η εργατική τάξη. Ενώ, σε τεράστια διαφορά με άλλα ρεύματα και κομμάτια επαναστατών της περιόδου, καταλήγουν ότι η εργατική τάξη έχει αυτό το ρόλο, όχι γιατί είναι η πιο εξαθλιωμένη τάξη, αλλά γιατί είναι η πιο δυνατή μέσα σε αυτό το σύστημα. Η θέση της μέσα στην παραγωγική διαδικασία, η συλλογικότητά της, η προοπτική των αγώνων της την καθιστούν το επαναστατικό υποκείμενο.

Για το πώς το συνειδητοποιεί, εξηγούν ότι αυτό δεν γίνεται λόγω κάποιων πεφωτισμένων που την μαθαίνουν απέξω, αλλά μέσα από την ίδια τη διαδικασία με την οποία εργάζεται και τους αγώνες που δίνει. Η καθημερινή ταξική σύγκρουση τη βοηθά να αποκτήσει ταξική συνείδηση. Και συνεχίζουν με την ανάλυση του αστικού κράτους, ότι δεν είναι ουδέτερο και πάνω από τάξεις, ότι είναι ένας ταξικός γραφειοκρατικός, ένοπλος μηχανισμός στα χέρια της αστικής τάξης. Γι' αυτό και το πρώτο καθήκον της εργατικής τάξης στην επανάσταση είναι να το τσακίσει και να χτίσει ένα εργατικό, μια δικτατορία του προλεταριάτου, μια εργατική εξουσία, που είναι απαραίτητη για το πέρασμα στην αταξική κοινωνία.

Προφανώς και οι δυο τους μιλούν για το ρόλο των επαναστατών. Δεν παρατηρούν απλώς, δεν διαμορφώνουν απλά θεωρία, είναι μέσα στα κινήματα και τις επαναστάσεις της εποχής, υπάρχει δέσιμό τους με την τάξη και τα μηνύματά της. Με τις επαναστάσεις του 1848, τη μεγάλη άνοιξη των λαών που διεθνοποιείται η επανάσταση, αλλά και του 1871 με την Παρισινή Κομμούνα που ξεκαθαρίζουν για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Υπάρχουν κομμάτια της ανάλυσής τους που είναι λες και γράφτηκαν τώρα και που μπορούν να δώσουν απαντήσεις σε όλες τις πολιτικές αναζητήσεις σήμερα».

Και το 1821 ήταν κοινωνική επανάσταση

Στη συζήτηση «Το 1821 και οι αστικές επαναστάσεις», που θα γίνει στον Μαρξισμό την Κυριακή 10 Ιούλη, 5-6.30μμ, συμμετέχει ως ομιλήτρια η ιστορικός Άννα Καρακατσούλη, συγγραφέας του βιβλίου «“Μαχητές της Ελευθερίας” και 1821 – Η Ελληνική Επανάσταση στη διεθνική της διάσταση». Όπως γράφει το περιοδικό Σοσιαλισμός από τα κάτω παρουσιάζοντας το βιβλίο:

«Η μελέτη της Καρακατσούλη, τεκμηριωμένη με ένα πολυποίκιλο αρχειακό υλικό, έρχεται να προστεθεί σε μια πλούσια διεθνή συζήτηση και ιστορική έρευνα, που σημείο εκκίνησής της αποτελεί η εμβληματική Εποχή των Επαναστάσεων (1962) του Εric Ηobsbawm και το θεωρητικό πλαίσιο που έβαλε ο μεγάλος ιστορικός. Σύμφωνα μ’ αυτό, η επικράτηση των δυνάμεων της Παλινόρθωσης, η Ιερή Συμμαχία και η απόφαση του Συνεδρίου της Βιέννης το 1815 να γυρίσει πίσω το “ρολόι της Ιστορίας”, επιβάλλοντας εκ νέου τον αυταρχισμό του 18ου αιώνα, λειτούργησαν καταλυτικά στη δυναμική αντίδραση των υποστηρικτών των φιλελεύθερων ιδεών και της κληρονομιάς της Γαλλικής Επανάστασης και στη δημιουργία μιας “Φιλελεύθερης Διεθνούς”.

Βάζοντάς μας στη συζήτηση που προέκυψε από αυτό το αρχικό σκεπτικό, στους προβληματισμούς, στις διαφωνίες και στις συνθέσεις, η Καρακατσούλη μας μεταφέρει στην άλλη Ευρώπη, αυτή των αντιστάσεων, όπου οι άνθρωποι, ως άτομα και ως συλλογικότητες, με τις πολιτικές επιλογές τους, τις ιδέες και τις πρακτικές τους, συγκρούονται ή συνεργάζονται, δημιουργώντας έτσι το ιστορικό τους παρόν. Με τον τρόπο αυτό διαπιστώνει τις αμφίδρομες επιρροές των επαναστατικών κινημάτων – σε ιδεολογικό αλλά και σε πρακτικό επίπεδο – και τη συσπείρωση της, με ή χωρίς εισαγωγικά, Αριστεράς της εποχής εκείνης.

Οι επαναστατικές αδελφότητες (οργανώσεις – εταιρείες), που δημιουργούνταν η μια μετά την άλλη σ’ όλη την Ευρώπη, λειτουργούσαν ως ένα άτυπο πανευρωπαϊκό, ως ένα βαθμό και διεθνές, επαναστατικό δίκτυο, που συνέβαλε στην οργάνωση και υποστήριξη των επαναστατικών διαδικασιών των αρχών του 19ου αιώνα και στόχευε στη μεταξύ τους διασύνδεση· η ιστορικός παρακολουθεί κυρίως τις διεργασίες που συντελούνταν στα “μεσογειακά παράλληλα” της ελληνικής επανάστασης, την Ιταλία και την Ισπανία, τις συνωμοτικές επαφές των μελών της Φιλικής Εταιρείας για πολιτικές συμπράξεις με την ιταλική καρμποναρία και τους ισπανούς εξεγερμένους και στο “Λονδίνο – κέντρο” των διεθνών επαναστατικών συγκλίσεων, στο Λονδίνο της μεγαλύτερης εργατικής τάξης της εποχής και των αντιστάσεών της.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο των επαναστατικών διεργασιών προσεγγίζει και τον Φιλελληνισμό, δηλαδή κυρίως ως έκφραση ενός διεθνικού ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού και όχι ως απόρροια “θαυμασμού του αρχαιοελληνικού πνεύματος”». Εστιάζοντας τελικά στη μάχιμη πολιτική διάσταση του φιλελευθερισμού, η ιστορικός βάζει στο μικροσκόπιό της τους φιλέλληνες μαχητές, αυτούς δηλαδή που έρχονται στο “πεδίο Ελλάδα” για να συμμετέχουν στα πολεμικά μέτωπα της επανάστασης».

ΠΗΓΗ: ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 08 Ιουλίου 2021 16:46

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.