του Πέτρου Τσάγκαρη. Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στην «ξεχασμένη» Ουκρανία στα τέλη Απριλίου, προέκυψε αποτέλεσμα «έκπληξη», καθώς ο μέχρι πρότινος πρόεδρος, εκλεκτός της Δύσης, νεοφιλελεύθερος, ολιγάρχης και φανατικός αντι-ρώσος Πέτρο Ποροσένκο υπέστη συντριπτική ήττα από τον μέχρι χθες διάσημο μεν, αλλά μόνο ως πρωταγωνιστή τηλεοπτικής σειράς, Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

του Παναγιώτη Ξοπλίδη.  Από τον Νοέμβρη του 2018 στα αλβανικά πανεπιστήμια επικρατεί αναβρασμός. Σε μια χώρα με ανύπαρκτες συνδικαλιστικές δομές η εκδήλωση ενός μαζικού, μαχητικού, ανεξάρτητου και χειραφετημένου φοιτητικού κινήματος έχει ιστορική σημασία, καθώς λειτουργεί παράλληλα και ως πυροκροτητής ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών...Οι μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις έμειναν στο σκοτάδι, καθώς ανατρέπουν μεταξύ άλλων και τη “βολική” εικόνα που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα για την γειτονική χώρα ως ενός ακόμα απειλητικού “εχθρού”.

Πριν μερικές μέρες και εν μέσω της φοιτητικής εξέγερσης, ιδρύθηκε ένα νέο Σωματείο, η “Αλληλεγγύη”, με στόχο να συμπεριλάβει όλους τους εργαζόμενους του τομέα των call centers της Αλβανίας.Την πρωτοβουλία πήραν ακτιβιστές φοιτητές που εργάζονται σε αυτές τις επιχειρήσεις, αλλά αγκαλιάστηκαν και από άλλους εργαζόμενους.

Arlind Qori Αυτή η άνευ προηγουμένου αντίσταση και άρνηση βάζει την κυβέρνηση σε κρίση. Παρά το γεγονός ότι μέχρι τώρα όλα τα αιτήματα των φοιτητών είναι «οικονομικά» –κανείς δεν έχει καλέσει ακόμα σε ανατροπή της κυβέρνησης– η κυβέρνηση έχει βυθιστεί σε μια ιστορικά χαμηλή νομιμότητα για τη σύγχρονη ιστορία της Αλβανίας. Η επιμονή του Ράμα να συναντηθεί με τους εκπροσώπους των φοιτητών μοιάζει περισσότερο με μια απελπισμένη κίνηση για να σώσει ό,τι μπορεί για την επιβίωση της κυβέρνησής του.