Υπάρχει ένα πλήθος κοινωνικών κινημάτων: για παράδειγμα, συνδικάτα, κινήματα γειτονιάς, αγρότες και γεωργοί, οικολόγοι, γυναικεία κινήματα, κινήματα ΛΟΑΤΚΙΑ+, κινήματα ιθαγενών, κινήματα φυλετικών διακρίσεων, κινήματα ατόμων με αναπηρία. Αυτά τα κοινωνικά κινήματα έχουν συχνά πολλές διαστάσεις: ενάντια στην εκμετάλλευση στον εργασιακό χώρο, για την υπεράσπιση των έμβιων ειδών και της ίδιας της ζωής, και για την απελευθέρωση απέναντι στις καταπιέσεις (ιδιαίτερα των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙΑ+, των ιθαγενών, των φυλετικών ατόμων και των ατόμων με αναπηρία). Η προσέγγισή μας είναι να υποστηρίζουμε αυτές τις πολλαπλές διαστάσεις των αγώνων, να τους ενισχύσουμε και να στοχεύουμε σε μια ρητή σύνδεση των διαφορετικών πτυχών και πεδίων…

Πριν από τέσσερα χρόνια, ήταν αδύνατο να προβλέψουμε πόσο γρήγορα θα επιταχυνόταν η πολυκρίση ή η σύγκλιση των καπιταλιστικών κρίσεων. Ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε ενισχυμένος στην κυβέρνηση του ηγεμονικού ιμπεριαλισμού, αυτή τη φορά με ένα υπουργικό συμβούλιο και ένα σχέδιο που είναι ανοιχτά νεοφασιστικό ή «καθαρά» μεταφασιστικό: το Project 2025 του Heritage Foundation (ένα από τα παλαιότερα και καλύτερα χρηματοδοτούμενα think tanks της αμερικανικής ακροδεξιάς), που υιοθετήθηκε από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Τραμπ. Αυτό εκπροσωπεί τους πιο ριζοσπαστικούς τομείς του αμερικανικού κεφαλαίου -σε όρους νεοφιλελεύθερου ελευθεριασμού και της περιφρόνησης των θεσμών της παλαιότερης αστικής δημοκρατίας,,,

Γνωρίζουμε ότι μόνο η αυτοοργάνωση των λαϊκών τάξεων στον αγώνα τους για δημοκρατικά και προοδευτικά αιτήματα θα ανοίξει το δρόμο προς μια πραγματική χειραφέτηση. Μόνο η αυτο-ενεργοποίηση των εργαζομένων, των γυναικών και των νέων από όλες τις κοινότητες θα μπορέσει να σπάσει τα δεσμά της καταπίεσης και να οικοδομήσει μια ελεύθερη, δημοκρατική, κοινωνική, πλουραλιστική και κοσμική Συρία.

Η 4ης Διεθνής χαιρετίζει τον συριακό λαό και τον συγχαίρει που ανέτρεψε την διχτατορία του Ασάντ. Το ιστορικό αυτό γεγονός επετεύχθη χάρη στο πείσμα του συριακού λαού και στην επιμονή του για δικαιοσύνη, και με τεράστιες θυσίες.

Στην Παλαιστίνη, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, ο νικηφόρος αγώνας των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων μπορεί να αποτελέσει το μονοπάτι για έναν δικαιότερο κόσμο. Επαναβεβαιώνουμε την ανάγκη να διαλυθεί το σιωνιστικό κράτος, ως «κράτος για τους Εβραίους», και ότι μόνο μια ελεύθερη, δημοκρατική, κοσμική και ισόνομη Παλαιστίνη, στην οποία θα μπορούσαν να επιστρέψουν όλοι οι διασκορπισμένοι Παλαιστίνιοι, και όπου όλοι θα μπορούν να ζήσουν, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους, εφόσον αποδέχονται αυτό το αποαποικιακό πλαίσιο, μπορεί να φέρει μια δίκαιη και ειρηνική λύση για τους λαούς της περιοχής.