Marksizm Şimdi!

Το πρωί της 13ης Σεπτεμβρίου, ξυπνήσαμε με τρομερές ειδήσεις σχετικά με το κίνημα ΛΟΑΤΚΙ+ στην Τουρκία. Πραγματοποιήθηκαν αστυνομικές επιδρομές στις κατοικίες μελών του διοικητικού συμβουλίου και του εποπτικού συμβουλίου του Συλλόγου Kaos GL. Πολλά στελέχη, καθώς και αναπληρωματικά μέλη, τέθηκαν υπό κράτηση, ενώ το κτίριο του συλλόγου υποβλήθηκε σε έρευνα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, περισσότεροι από 10 ακτιβιστές της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ+ τέθηκαν υπό κράτηση. Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκονται οι κατηγορίες για «ασελγεία» βάσει του άρθρου 226 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα και η παράβαση του Νόμου περί Συλλόγων. Περίπου την ίδια περίοδο, η πρόσβαση στους ιστότοπους και στους λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολλών οργανώσεων ΛΟΑΤΚΙ+, ακτιβιστών και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποκλείστηκε, παράλληλα με εκείνη του Kaos GL. Με απόφαση του 7ου Ποινικού Ειρηνοδικείου της Κωνσταντινούπολης της 12ης Σεπτεμβρίου, πολλοί λογαριασμοί κατέστησαν μη προσβάσιμοι στην Τουρκία.

Serap Günes

Οι τουρκικές αρχές ξεκίνησαν την Κυριακή πανεθνική καταστολή οργανώσεων, ακτιβιστών, επιχειρήσεων και χώρων ΛΟΑΤΚΙ+, συλλαμβάνοντας δεκάδες άτομα σε συντονισμένες εφόδους που, σύμφωνα με την κυβέρνηση, είχαν ως στόχο την προστασία των παιδιών, των οικογενειών και της δημόσιας τάξης. Η επιχείρηση, με την ονομασία Η οικογένειά μου είναι ασφαλής, ανακοινώθηκε από τον υπουργό Δικαιοσύνης Ακίν Γκουρλέκ, ο οποίος δήλωσε στο X ότι έχουν κινηθεί δικαστικές διαδικασίες εναντίον 162 υπόπτων, εννέα ενώσεων και 13 επιχειρήσεων σε 15 επαρχίες, συμπεριλαμβανομένων της Ισταμπούλ, της Άγκυρας, της Σμύρνης, του Αϊδινίου και του Μέρσιν. Οι επιδρομές αυτές αντιπροσωπεύουν μια από τις πιο σημαντικές πρόσφατες κλιμακώσεις της πίεσης που ασκεί η Τουρκία στις ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεις και έρχονται καθώς η κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δίνει αυξανόμενη έμφαση στην οικογενειακή πολιτική, την αύξηση του πληθυσμού και αυτό που περιγράφει ως προστασία των παραδοσιακών κοινωνικών αξιών.

Michael Pröbsting

Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν υπέγραψαν στις 7 Αυγούστου τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας, γνωστή και ως «Συμφωνία της Μέκκας». Πρόκειται για μια πολιτικοστρατιωτική συμφωνία μεταξύ των τριών περιφερειακών δυνάμεων. Αν και το πλήρες κείμενο της συμφωνίας δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί, ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι «οποιαδήποτε ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων». Με την πρώτη ματιά, η Συμφωνία της Μέκκας φαίνεται εντυπωσιακή, καθώς περιλαμβάνει τρεις περιφερειακές δυνάμεις με διαφορετικά πλεονεκτήματα. Η Τουρκία, με πληθυσμό 86 εκατομμυρίων ανθρώπων, διαθέτει ισχυρό στρατό (τον δεύτερο μεγαλύτερο στο ΝΑΤΟ μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες) και μια σχετικά ανεπτυγμένη βιομηχανία όπλων (συμπεριλαμβανομένων ισχυρών οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών, όπως το TB-2 Bayraktar, και του μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς TAI TF Kaan). Το Πακιστάν έχει πληθυσμό 242 εκατομμυρίων ανθρώπων και είναι η μόνη μουσουλμανική χώρα που διαθέτει πυρηνικά όπλα (περίπου 170 πυρηνικές κεφαλές). Η Σαουδική Αραβία, το μεγαλύτερο αραβικό κράτος του Κόλπου με 33 εκατομμύρια κατοίκους, είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο –μια «ενεργειακή υπερδύναμη»– και διαθέτει τεράστιους οικονομικούς πόρους. Για να κατανοήσουμε τη σημασία της Συμφωνίας της Μέκκας, πρέπει να εξετάσουμε το ιστορικό πλαίσιο της σύναψής της.

Ο  Uraz Aydin είναι ένας από τους εκατοντάδες «ακαδημαϊκούς της ειρήνης» που απολύθηκαν επειδή υπέγραψαν μια έκκληση το 2016 ενάντια στην κρατική βία κατά του κουρδικού λαού. Του απαγορεύτηκε να επιστρέψει στην πανεπιστημιακή του εργασία, και τώρα εργάζεται ως ανεξάρτητος μεταφραστής και δημοσιογράφος. Ο Ουράζ Αϊντίν είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Εργατικού Κόμματος της Τουρκίας και του Εκτελεστικού Γραφείου της Τέταρτης Διεθνούς. Με αφορμή τη συμφωνία για τη διάλυση του PKK, ο  Uraz Aydin παρουσιάζει την ιστορία αυτού του κινήματος και την εξέλιξη των διαμαρτυριών κατά του καθεστώτος Ερντογάν.

Uraz Aydin

Ο Uraz Aydin απαντά στις ερωτήσεις του Inprecor σχετικά με την κινητοποίηση που αναπτύσσεται αυτή τη στιγμή στην Τουρκία μετά τη σύλληψη του δημάρχου της Ισταμπούλ, ο οποίος θεωρείται ο κύριος αντίπαλος του Ερντογάν στην κούρσα για τις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Joseph Daher

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Συριακός Εθνικός Στρατός (SNA), ένας συνασπισμός ένοπλων ομάδων που αποτελείται κυρίως από πρώην ομάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και ισλαμιστικές ομάδες, ο οποίος ενεργεί ως πληρεξούσιος της Τουρκίας στη Συρία από την ίδρυσή του το 2017 και λαμβάνει χρηματοδότηση, εκπαίδευση και στρατιωτική υποστήριξη από την Άγκυρα, με την υποστήριξη του τουρκικού στρατού, εξαπέλυσε θανατηφόρες επιθέσεις σε περιοχές που ελέγχονται από την υπό κουρδική ηγεσία Αυτόνομη Διοίκηση στη βορειοανατολική Συρία και τις ένοπλες δυνάμεις της, τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Στις 23 Δεκεμβρίου, οι SDF εξαπέλυσαν αντεπίθεση κατά των δυνάμεων του SNA, αναγκάζοντάς τις να αποσυρθούν από διάφορες περιοχές που είχαν καταλάβει τις τελευταίες εβδομάδες και φτάνοντας στα περίχωρα της πόλης Μανμπίτζ.

Joseph Daher

Στο φόντο του γενοκτονικού πολέμου του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, η διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων του συριακού καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ επανήλθε στο προσκήνιο με δύο πρόσφατα γεγονότα. Πρώτον, η πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας άνοιξε στη Δαμασκό τον Σεπτέμβριο του 2024, μετά από πολλές αποτυχημένες εξαγγελίες. Ο αρμόδιος επιτετραμμένος Αμπντουλλάχ αλ-Χαρίς δήλωσε κατά τη διάρκεια της τελετής εγκαινίων τη δέσμευση της πρεσβείας του Βασιλείου να προωθήσει και να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Τον ίδιο μήνα, η Τουρκία συμμετείχε για πρώτη φορά σε συνεδρίαση του Αραβικού Συνδέσμου μετά τον Σεπτέμβριο του 2011.

Φώτης Μπενλισόι

«Η τρομοκρατία των αδέσποτων σκυλιών συνεχίζεται», «Η τρομοκρατία των αδέσποτων σκυλιών κλιμακώνεται», «Η τρομοκρατία των αδέσποτων σκυλιών δεν μπορεί να σταματήσει», «Η τρομοκρατία των σκυλιών βρίσκεται σε έξαρση», «Η τρομοκρατία των σκυλιών είναι εκτός ελέγχου», «Η τρομοκρατία των αδέσποτων σκυλιών καταλαμβάνει τους δρόμους», «Η τρομοκρατία των αδέσποτων σκυλιών έχει πέσει πάνω από τη χώρα σαν μαύρο σύννεφο», «Η Τουρκία έχει παραδοθεί στην τρομοκρατία των σκυλιών»… Κάποιος που δεν ζει στην Τουρκία και διαβάζει τους παραπάνω τίτλους ειδήσεων μπορεί να νομίζει ότι μετά από μια άγρια διαφυλετική μάχη μέχρι θανάτου, ο Canis lupus familiaris εκθρόνισε τον Homo sapiens και κατέλαβε ολοκληρωτικά τη χώρα.

Στις 28 Ιουνίου 2024, η Pınar Selek θα δικαστεί για πέμπτη φορά από το τουρκικό κράτος. Πριν από 26 χρόνια, στην Τουρκία, η Pınar Selek συνελήφθη για το ακαδημαϊκό της έργο σχετικά με την κουρδική αντίσταση. Σύμφωνα με την επαγγελματική ηθική της κοινωνιολογίας, αρνήθηκε να αποκαλύψει τις ταυτότητες των ανθρώπων από τους οποίους πήρε συνέντευξη: βασανίστηκε και φυλακίστηκε.. Στη φυλακή, μαθαίνει ότι κατηγορείται για μια "επίθεση" στην αγορά μπαχαρικών της Κωνσταντινούπολης - στην πραγματικότητα πρόκειται για μια τυχαία έκρηξη αερίου. Πέρασε σχεδόν δύο χρόνια στη φυλακή. Αθωώνεται για πρώτη φορά το 2006, αλλά ο εισαγγελέας ασκεί έφεση.

Το "Dying to Divorce" είναι ένα ντοκιμαντέρ συμπαραγωγής του Ηνωμένου Βασιλείου, της Νορβηγίας, της Γερμανίας και της Τουρκίας. Η ταινία ασχολείται με την έμφυλη βία στην Τουρκία και τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στις γυναίκες. Τρεις γυναίκες: İpek, Arzu, Kübra. Η Βρετανίδα σκηνοθέτης Chloe Fairweather αφηγείται τη δραματική ιστορία δύο γυναικών που κακοποιήθηκαν και υπέστησαν μόνιμη βλάβη από τους συζύγους τους, καθώς και τις εμπειρίες της δικηγόρου İpek Bozkurt, η οποία αγωνίστηκε τόσο για τα δικαιώματα των γυναικών όσο και για τα δικά της.