Μαζικά και μαχητικά ήταν τα εκπαιδευτικά συλλαλητήρια σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Αλεξανδρούπολη. Συγκλονιστικό το σημερινό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Θύμισε τις εποχές των μεγάλων εκπαιδευτικών κινημάτων που ανέτρεψαν νόμους και υπουργούς. Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα,  Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη, Καστοριά, Βέροια, Λάρισα, Τρίκαλα, Κέρκυρα, Χανιά, Ηράκλειο και Πάτρα

Έχει αποδειχθεί πλέον περίτρανα ότι το σύνολο των νέων επιδημιών νέων ιών που εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια (κορωνοϊοί : SARS-MERS, γρίπη πτηνών H5N1, γρίπη των χοίρων) έχει να κάνει με την συστηματική καταστροφή των φυσικών οικοτόπων και τις πιέσεις που δημιουργεί στα οικοσυστήματα η ανάπτυξη κάθε μορφής: οικιστική, βιομηχανική γεωργία και κτηνοτροφία (βλ. σχετικά αναλύσεις των Σόνια Σαχ από την Le Monde Diplomatique καθώς και του εξελικτικού επιδημιολόγου Robert Wallace). Η κυβέρνηση όμως που στα λόγια κόπτεται για την προστασία του περιβάλλοντος, ούτε που είδε ούτε που άκουσε τις αναλύσεις αυτές και προχώρησε στην ψήφιση νόμου περαιτέρω καταστροφής των όσων βιότοπων έχουν μείνει με έναν και μόνο στόχο: την παροχή «διευκολύνσεων» για την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και του ανθρώπου.

Επιβεβαιώνοντας τους κινδύνους που έχουμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή, το ΥΠΑΙΘ τώρα έρχεται να επιβάλλει όλες τις παραπάνω στοχεύσεις νομιμοποιώντας και μονιμοποιώντας την εξ αποστάσεως ως κανονική πλέον αυτόνομη μέθοδο διδασκαλίας. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό από τους εκπαιδευτικούς και το εκπαιδευτικό κίνημα, διότι όπως τονίσαμε εξ αρχής τίποτε δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ζωντανή εκπαίδευση, τις ανοιχτές σχολικές τάξεις. «Η τηλεκπαίδευση, η εξ’ αποστάσεως, η ασύγχρονη εκπαίδευση», σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να λειτουργήσουν επαρκώς με παιδαγωγικά και επιστημονικά κριτήρια και να υποκαταστήσουν τη ζωντανή διαδικασία της τάξης (κατάκτηση της γνώσης, αλληλεπίδραση, αλληλοβοήθεια, παραστατικότητα, φυσική/σωματική προσέγγιση κ.ά).

Τραγικότερος θα είναι ο απολογισμός για τα μορφωτικά δικαιώματα της νεολαίας, αλλά και για την ουσία και το είδος πια της εκπαίδευσης γενικότερα. Το μάθημα και η εκπαιδευτική διαδικασία είναι ζωντανή σχέση και αλληλεπίδραση ανάμεσα στους μαθητές και τους καθηγητές και μόνο αυτό. Απαιτεί φυσική παρουσία προσωπική επαφή, ψυχική σύνδεση, διαμόρφωση παιδαγωγικού κλίματος εμπιστοσύνης και ελευθερίας. Με όλες αυτές τις νέες διαδικασίες επιχειρείται πλήρης αλλοίωση και μετατροπή της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε πληροφορία, εθελοντισμό, επιχειρηματικότητα και δεξιότητα. 

Προχωράμε σε: Στάση εργασίας την ημέρα συνάντησης με τον Υπουργό κ. Μηταράκη και παράσταση διαμαρτυρίας στο χώρο του Υπουργείου. Εικοσιτετράωρη Απεργία στις 18 Μαΐου, ημέρα επαναλειτουργίας της Υπηρεσίας Ασύλου. Ο αγώνας μας συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση και επιστροφή των συναδέλφων μας στις θέσεις τους. Καμία/Κανείς δεν περισσεύει.

Συνδικαλιστές και εργαζόμενοι από κλάδους που έχουν βρεθεί στο «μάτι του κυκλώνα» της υγειονομικής κρίσης του κορονοϊού, που βιώνουν την πραγματικότητα των απολύσεων, της ελαστικής εργασίας, της τηλεργασίας με το βλέμμα του «Μεγάλου Αδελφού» πάνω τους, που συνεχίζουν να εργάζονται χωρίς μέτρα ασφαλείας και υγιεινής ή που προσδοκούσαν να προσληφθούν για ένα μεροκάματο στην καλοκαιρινή τουριστική σεζόν και σήμερα είναι εντελώς «ξεκρέμαστοι», παίρνουν τον λόγο μέσα από τις σελίδες του Πριν και περιγράφουν την «εργασιακή κανονικότητα» που θέλουν να επιβάλουν κεφάλαιο και κυβέρνηση.

Επιστροφή στην κανονικότητα σημαίνει... 24 απολύσεις στην εταιρεία Workable, εν μέσω μάλιστα πανδημίας. Οι απολύσεις αφορούν το 9% των εργαζομένων, εκ των οποίων οι 13 είναι στην Αθήνα, 9 στην Βοστώνη και 2 στο Λονδίνο. Ο μύθος ενός ακόμη «great place to work» καταρρίφθηκε: Στα τέλη Μαρτίου η Workable δήλωνε θωρακισμένη κεφαλαιακά και ότι δεν θα προχωρούσε σε απολύσεις. Οι μάσκες όμως έπεσαν…

Οι νοσηλευτές αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά οποιοδήποτε συστήματος υγείας. Οι ελλείψεις σε νοσηλευτές αποτελούν διαχρονικά δομικό πρόβλημα της λειτουργίας του ΕΣΥ. Χωρίς επαρκές προσωπικό, με αναλογίες νοσηλευτή / ασθενή κάτω από τα όρια ασφαλείας, η περίθαλψη των ασθενών εξαθλιώνεται κατακόρυφα επειδή πολύ απλά ο νοσηλευτής δεν προλαβαίνει να εργασθεί με ασφάλεια απέναντι στον ασθενή αλλά και να είναι ασφαλής ο ίδιος. Η υποστελέχωση, το εξοντωτικό κυκλικό ωράριο (απόγευμα-πρωϊ-νύχτα) κατά παράβαση της εργατικής νομοθεσίας και ο αυξημένος νοσηλευτικός φόρτος εργασίας είναι οι βασικές αιτίες που οδηγούν στη μόνιμη υπερκόπωση και στο σύνδρομο burnout σε όλους τους συναδέλφους/σες μας.

«Ελληνικό θαύμα» όσον αφορά την πανδημία ; σίγουρα όχι «θαύμα» και σίγουρα όχι μόνο Ελληνικό, αφού παρόμοια κατάσταση επικρατεί στα υπόλοιπα Βαλκάνια αλλά και σε όλη σχεδόν την Ανατολική Ευρώπη. Κι επειδή όλες αυτές οι χώρες δεν έχουν την τύχη να … «κυβερνώνται από τεχνοκράτες Μητσοτάκηδες», η αλήθεια πρέπει να αναζητηθεί σε μια σειρά από κοινά τους χαρακτηριστικά, όπως π.χ. στην χαμηλότερη συγκριτικά με τις Δυτικοευρωπαϊκές χώρες μαζική βιομηχανική και εμπορική δραστηριότητα, στην μικρότερη διεθνή αεροπορική και σιδηροδρομική συνδεσιμότητα αλλά πιθανά και σε άλλες καθαρά ιατρικού επιδημιολογικού τύπου παραμέτρους που είναι υπό επιστημονική διερεύνηση.

Μπορούμε να είμαστε κάτι παραπάνω από σίγουροι πως οι κυρίαρχες τάξεις και το πολιτικό προσωπικό τους είναι απόλυτα προετοιμασμένες γι’ αυτήν την επερχόμενη σύγκρουση. Αν μη τι άλλο, το έδειξε η αστραπιαία οικοδόμηση του «επιτελικού κράτους» μέσα στο περασμένο καλοκαίρι, με νομοσχέδια έτοιμα από καιρό, προκειμένου να συγκροτηθεί ένα αυταρχικό θεσμικό πλέγμα, οι πραγματικές διαστάσεις του οποίου δεν πρόλαβαν ακόμη να γίνουν ευρύτερα αντιληπτές. Το δείχνει, επίσης, η απροκάλυπτα σκανδαλώδης διαχείριση του δημόσιου χρήματος εν μέσω καραντίνας, με την πλήρη κάλυψη της ολιγαρχίας των ΜΜΕ…