Την Κυριακή το απόγευμα 23 Αυγούστου, ο φίλος μας και ακτιβιστής του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος Ηλίας Γ. δέχτηκε λεκτική ομοφοβική επίθεση από αστυνομικούς, καθώς περπατούσε στα Εξάρχεια. Διαμαρτυρήθηκε γιατί δεν είχαν κανένα δικαίωμα να τον προσβάλλουν για τη σεξουαλικότητα και την έκφραση φύλου του και εντελώς ανενδοίαστα, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, τον συνέλαβαν. Τον οδήγησαν στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων, όπου του απέδωσαν κατηγορίες για απειλή και εξύβριση. Πρόκειται για χυδαία ψεύδη και στημένο κατηγορητήριο που μόνο στόχο έχει να ταλαιπωρήσει έναν άνθρωπο και να τον τιμωρήσει, επειδή δε σιώπησε

Το ΥΕΝ και οι υπηρεσίες του να αφήσουν την πολιτική του Πόντιου Πιλάτου και να αναλάβουν τις βαρύτατες ευθύνες που τους αναλογούν για τους ανεπαρκείς ελέγχους που διενεργούν και με τη τακτική αυτή τα δυστυχήματα και τα ατυχήματα αυξάνονται και πολλαπλασιάζονται! Τέλος επαναφέρουμε τη πρότασή μας, στους ελέγχους που γίνονται από κλιμάκια του ΥΕΝ πρέπει να συμμετέχουν και εκπρόσωποι των Ναυτεργατών με ίδια δικαιώματα σε τομείς που αφορούν: την ασφάλεια των πλοίων, την τήρηση της νομοθεσίας, την εφαρμογή των ΣΣΕ και των εργατικών δικαιωμάτων.

Το Κλαδικό Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών, Εργαστηρίων, Διαγνωστικών Κέντρων και Συναφών Χώρων Αθήνας εξέδωσε ανακοίνωση καταγγελίας σχετικά με την έλλειψη μέτρων προστασίας. Αυτή η αντιμετώπιση, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, σε συνδυασμό με την απουσία ελεγκτικών μηχανισμών τήρησης των πρωτοκόλλων, έδωσε ώθηση για σειρά αυθαιρεσιών, που έφτασαν μέχρι και τις απολύσεις εργαζομένων που διεκδίκησαν συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας! Δείτε επίσης στο βίντεο που ακολουθεί, επίκαιρη σχετική παρέμβαση του Σωματείου σε τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ3.

Αυτό το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Belarus Digest, μια συστημική mainstream ιστοσελίδα, περιγράφει με αρκετά στοιχεία την πρόσφατη ιστορία του αναρχικού κινήματος και το ρόλο του στις ταραχές που πλέον έχουν πάρει τη μορφή εξέγερσης, στη Λευκορωσία. Το καθεστώς του Αλεξαντρ Λουκασένκο με ρίζες στο σοβιετικό κρατικό μηχανισμό αντιμετωπίζει όχι μόνο τη διεθνή πίεση αλλά κυρίως ένα γνήσιο κίνημα “από τα κάτω”, ιδιαίτερα μαχητικό. Αφορμή για τη γενίκευση των συγκρούσεων και τη ριζοσπαστικοποίηση των Λευκορώσων με το κίνημα των “κοινωνικών παρασίτων” ήταν ένα σοβιετικής έμπνευσης μέτρο που αποπειράθηκε να εφαρμόσει…

Ιστορικά και θεωρητικά αυτή η πολιτική στάση έχει όνομα. Λέγεται σοσιαλσωβινισμός. Σοσιαλισμός στα λόγια (ή έστω γενικά αριστερά για κάποιους από τους 84) αλλά σίγουρα σωβινισμός στην πράξη για όλους. Είναι πραγματικά τραγικό για ανθρώπους που κάποιοι από αυτούς έχουν δώσει μάχες στο θεωρητικό, πολιτικό ή κινηματικό πεδίο, να δένουν τώρα τις αρβύλες τους εντός του αστικού στρατοπέδου, διεκδικώντας εθνικά δίκαια, υφαλοκρηπίδες…Η επιστολή των 84 καθώς και η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ που τους καλύπτει, είναι πλευρά της κυβερνητικής πολιτικής, των ιστορικών αστικών επιδιώξεων στη περιοχή. Είναι επιστολή μίσους και πολέμου. Και θα την πολεμήσουμε μέχρι τέλους, αυτήν και τις παρόμοιές της!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ  https://thepressproject.gr/ Ας μην πάρουμε στα σοβαρά τους φωνασκούντες για τον «αναθεωρητισμό της Τουρκίας» – ακριβώς όπως δεν πήραμε αυτούς που μαλλιοτραβιούνταν για τον «αλυτρωτισμό των Σκοπίων». Ας είμαστε υποψιασμένοι στις ιδεολογικές χρήσεις της ιστορίας – στις καρικατούρες, που μπερδεύουν το ΕΑΜ με την ΕΟΚΑ Β’. Ας θυμόμαστε ότι, αν δεν κοιτάς εκεί που πας, τότε πας εκεί που κοιτάς: σε σύρραξη με την Τουρκία, για να κερδίσεις μερικά εξορυκτικά δικαιώματα παραπάνω. Αυτό, που τελευταία συστήνουν αριστεροί πανεπιστημιακοί μαζί με απόστρατους, δεν μπορεί να γίνει «εθνική θέση». Είναι ό,τι ακριβώς πρέπει να αποτρέψουμε.

Για όσους ανθρώπους ζούνε σε οργανωμένες κοινωνίες η υγεία βρίσκεται στο σημείο οπού συναντιέται το άτομο με την κοινωνία. Η έκπτωση της υγείας ενός ατόμου επηρεάζει άμεσα και έμμεσα όλη την κοινωνία, είτε από την πιθανή μετάδοση μιας νόσου, είτε με τις κοινωνικές και ταξικές ανισότητες, είτε με το πως η ασθένεια επηρεάζει τις διαπροσωπικές σχέσεις, είτε με το πως δοκιμάζεται η αναπαραγωγή των κοινωνικών σχέσεων. Γι’ αυτό το λόγο οι οργανωμένες κοινωνίες “στήνουν” συστήματα υγείας και προσπαθούν να αντιμετωπίζουν τις νόσους. Η ευθύνη για την υγεία λοιπόν δεν είναι ατομική, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση, είναι κυρίως κοινωνική…

 Γίνετε μέλος της ανεξάρτητης συνδικαλιστικής οργάνωσης στο χώρο εργασίας σας, και αν δεν υπάρχει οργανώστε την μόνοι σας. Οργανώστε μια μαζική συγκέντρωση, δηλώστε «μη εμπιστοσύνη» στα αποτελέσματα των εκλογών και στείλτε την απόφαση στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή. Συλλέξτε υπογραφές όσων δεν ψήφισαν τον Λουκασένκο. Υποβάλετε αιτήματα στο μάνατζμεντ του χώρου εργασίας σας και στις τοπικές αρχές, για το σταμάτημα της επιθετικότητας και της βίας εκ μέρους των υπηρεσιών ασφαλείας, για εγγυήσεις ασφάλειας για τους εργαζομένους των επιχειρήσεων και τις οικογένειές τους, εγγυήσεις ότι κανείς δεν θα απολυθεί λόγω σύλληψης [από την αστυνομία] στους δρόμους…

Η Λευκορωσία βρίσκεται μέσα στην δίνη ενός κινήματος διαμαρτυρίας… και τώρα πολλοί άνθρωποι απαιτούν να σταματήσουν τα εργοστάσια, προκειμένου να σταματήσει η αστυνομική βία. Αλλά αυτή είναι μόνο η αρχή. Δεν χρειαζόμαστε απλώς μια εφάπαξ απεργία για ελεύθερες εκλογές. Χρειαζόμαστε μία οργάνωση, η οποία θα ξεσηκώνει τους εργαζόμενους κάθε φορά που ο μάνατζερ ή το αφεντικό παραφέρεται. Όλοι μας περνούμε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας στους χώρους εργασίας μας, και από την κατάσταση εκεί, από τον φόβο της απώλειας των θέσεων εργασίας μας, αναπτύσσεται η πιο μεγάλη καταπίεση της ελευθερία μας. Χρειαζόμαστε αποτελεσματικές οργανώσεις εργαζομένων, συνεχώς ενεργών και ανεξάρτητων από τις αρχές και τους ιδιοκτήτες εταιρειών.

Υποστηρίζουμε τα ανεξάρτητα συνδικάτα της Λευκορωσίας, τα κοινωνικά κινήματα και τις αριστερές οργανώσεις που αντιτίθενται στο καθεστώς του σφετεριστή και επικρίνουν ανοιχτά τις δεξιές, νεοφιλελεύθερες εναλλακτικές στο υπάρχον σύστημα. Ελπίζουμε ότι η πολιτική εξέγερση στη Λευκορωσία θα ενισχύσει την επιρροή εκείνων των δυνάμεων που είναι έτοιμες να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των Λευκορώσων - εργαζομένων, φοιτητών, συνταξιούχων- τα συμφέροντα της Λευκορωσίας ως ανεξάρτητου, δημοκρατικού, κοινωνικού και στο μέλλον σοσιαλιστικού κράτους. Κάτω τα χέρια από τις ελεύθερες εκλογές! Όχι στην καταπίεση!