Η εντατικοποιημένη, κακοπληρωμένη και χωρίς δικαιώματα εργασία που παρέχει η e-Food δεν αναιρείται ούτε διαψεύδεται από την προσπάθεια της εταιρίας να μαζέψει τα ασυμάζευτα μετά τη δημόσια κατακραυγή. Αντιθέτως μιλάει για λάθος επικοινωνιακή πολιτική και οχι για την ουσία της απόλυσης των συναδέλφων μας που είναι η μη υπογραφή της εκβιαστικής-ατομικής σύμβασης. Δείχνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας προς τους συναδέλφους μέχρι να δικαιωθούν!

Να ανανεωθούν όλες οι συμβάσεις και να μετατραπούν σε αορίστου με απευθείας πρόσληψη από την EFOOD με όλα τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Να ενταχτεί το επάγγελμα στα Βαρέα και Ανθυγιεινά. Να οριοθετηθούν οι χιλιομετρικές αποστάσεις παραλαβής και παράδοσης ώστε να διασφαλίζεται η υγεία και η ασφάλεια των διανομέων. Να σταματάει η διανομή στις επικίνδυνες καιρικές συνθήκες , όπως στο καύσωνα , το παγετό κ.α. ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις, όχι ατομικές. Χώροι με αποδυτήρια, τουαλέτα και γενική χρήση για κάθε ανάγκη των εργαζομένων διανομέων. Εταιρικό μηχανάκι με αποκλειστική ευθύνη της εταιρείας σε συντήρηση και ότι έξοδα απορρέουν από την χρήση του.

Το «καινοτόμο» που φέρνουν είναι στην πραγματικότητα κάτι πολύ παλιό: η κατάργηση της σταθερής μισθωτής εργασίας και η επαναφορά της δουλειάς με το κομμάτι, από εξατομικοποιημένους «μπλοκάκηδες» που τρέχουν όλη μέρα για ένα κομμάτι ψωμί… Ναι, η ελευθερία να πεθάνεις δουλεύοντας. Εδώ όμως λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Η αντίδραση των εργαζομένων και η συμπαράσταση του κόσμου ανάγκασε την efood σε αναδίπλωση και ο εργοδοτικός εκβιασμός έγινε αμέσως αμέσως, «λανθασμένη διατύπωση»! Δεν πειράζει παιδιά, όλοι κάνουμε λάθη. Τώρα βάλτε στον πάτο σας το freelancing και μονιμοποιήστε τους εργαζόμενους. Διαφορετικά θα κυνηγάτε πελάτες με το δίκανο. Και να παίρνει σειρά η Wolt.

Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα

Ως Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα ανταποκρινόμαστε θετικά και θα συμμετέχουμε στην πρόσκληση της Επιτροπής Ντόπιων και Μεταναστ(ρι)ών Καθαριστ(ρι)ων για σύσκεψη ενημέρωσης και συντονισμού την Κυριακή 19/9, στις 11:00 πμ στο ΕΚΑ, 3ης Σεπτεμβρίου 48β, με στόχο την οργάνωση κινητοποίησης στο υπουργείο Εσωτερικών. Στη σύσκεψη, η Επιτροπή, εκτός από τις παρατάξεις του δήμου της Αθήνας καλεί να συμμετέχουν σύλλογοι Εκπαιδευτικών ΠΕ, ΕΛΜΕ, σύλλογοι και ενώσεις γονέων, αντιρατσιστικές οργανώσεις και συλλογικότητες καθώς και φεμινιστικές οργανώσεις. Με ενότητα και αλληλεγγύη, ντόπιες και μετανάστριες καθαρίστριες αγωνίζονται ενάντια στον ρατσιστικό αποκλεισμό.

Ο ακροδεξιός βουλευτής της ΝΔ, Κ. Μπογδάνος, γνωστότατος για το ρατσιστικό δηλητήριο που διοχετεύει δημόσια, αξιοποιώντας την ιδιότητά του και το «χάϊδεμα» από τα συστημικά ΜΜΕ, βρήκε την ευκαιρία να δαγκώσει ξανά. Αυτή τη φορά, ευκαιρία είναι το άνοιγμα των σχολείων. Δεν τον απασχολεί, βέβαια, το πως ανοίγουν τα σχολεία μέσα στο 4ο κύμα της πανδημίας COVID-19. Αντιθέτως σηκώνει τη λερωμένη σημαία της ρατσιστικής «καθαρότητας» των σχολείων της πρωτεύουσας. Η ιστοσελίδα meaculpa (που αποτελεί δικό του παιδί) προχώρησε στη δημοσίευση των ονομάτων παιδιών που φοιτούν σε νηπιαγωγείο στο κέντρο της Αθήνας, στοχοποιώντας ανοικτά παιδιά μεταναστών και προσφύγων.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, «Κόκκινο Νήμα», ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Ξεκίνημα, ΟΚΔΕ Σπάρτακος: Η Σύνοδος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, που θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο 17-19 Σεπτέμβρη στην Αθήνα, αποτελεί πρόκληση για τους εργαζόμενους, τον λαό και τη νεολαία, το αντιπολεμικό κίνημα. Τα γεράκια του ΝΑΤΟ συνεδριάζουν για να προετοιμάσουν τις επόμενες επιθετικές κινήσεις σε βάρος των λαών και των ανταγωνιστών τους. Η σύνοδος πραγματοποιείται λίγες μέρες μετά την αποχώρηση των αμερικανικών και νατοϊκών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, που επισφράγισε την ήττα της ολέθριας 20χρονης ιμπεριαλιστικής επέμβασης και κατοχής στη χώρα.

Τάσος Κωστόπουλος

Ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε αναμφίβολα ο σημαντικότερος μουσικός της νεότερης Ελλάδας. Είχε επίσης την τύχη να ζήσει και να δημιουργήσει σε καιρούς που συνέδεσαν την τέχνη του άρρηκτα με τους αγώνες, τους καημούς και τις προσδοκίες μιας μεγάλης (και κυρίως της πιο δυναμικής κι ελπιδοφόρας) μερίδας του ελληνικού λαού. Το διαπιστώνουμε για πολλοστή φορά τούτες τις μέρες του πάνδημου αποχαιρετισμού, με την ανάκρουση των δημοφιλέστερων έργων του να λειτουργεί σαν συλλογικό μνημόσυνο, όχι μόνο της μεταπολιτευτικής μας νιότης αλλά και μιας ολόκληρης εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί - όταν τα πάντα έμοιαζαν πιθανά και η συνολική κίνηση της Ιστορίας μονοσήμαντα θετική. [Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών]

Τον Μάρτη του 2018, πραγματοποιήσαμε τη συνδικαλιστική έκδοση «Η δράση του ΣΥΕΤΕ την περίοδο της Κατοχής – Αντίστασης και την Περίοδο των Δεκεμβριανών». Πρόκειται για τη διπλωματική εργασία του συναγωνιστή Ακρίτα Καλούση, που είχε βασιστεί κατά μεγάλο μέρος στο Αρχείο του Συλλόγου μας…Ευχαριστούμε θερμά κάθε συνάδελφο, συναγωνιστή, συνδικαλιστική οργάνωση, για τη συνδρομή τους, καθώς τα έσοδα από τη συμβολική τιμή οικονομικής ενίσχυσης είχαμε προαναγγείλει ότι θα δίνονταν στα παιδιά της Μάνδρας, επειδή ήταν ακριβώς μετά τις φονικές πλημμύρες του 2017, και τα προσφυγόπουλα του Κερατσινίου, στα οποία δίδασκε στο δημοτικό σχολείο ο συγγραφέας της διατριβής.

Αύριο, Τρίτη 14/9/2021, στις 11:30 το πρωί, στο Νεκροταφείο Νέας Σμύρνης αποχαιρετούμε την 32χρονη αρχιτεκτόνισσα Δήμητρα Φραντζή που έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή 10 Σεπτέμβρη 2021. Όλα τα μέλη της Εργατικής Λέσχης Νέας Σμύρνης δηλώνουν την ανείπωτη θλίψη τους και τη συμπαράστασή τους στη μητέρα της Δήμητρας, την αγαπημένη μας συντρόφισσα και φίλη Πηνελόπη Τερνιώτη. Επιθυμία της Πηνελόπης είναι, αντί για στεφάνια, να κατατεθούν δωρεές στην Κιβωτό του Κόσμου.

Οι αντιδραστικές μνημονιακές πολιτικές με εντολή ΕΕ ως γνωστό απεχθάνονται γενικά την δημόσια περίθαλψη. Όμως τρέφουν ένα ιδιαίτερο μίσος για την Δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας… Η μετατροπή πολλών ΚΥ στην περιφέρεια σε κτίρια – φαντάσματα άδεια από προσωπικό και εξοπλισμό είχε αρχίσει ήδη πολύ πριν το 2010. Με τα μνημόνια αυτή η επίθεση εντάθηκε. Καταργήθηκε αιφνιδιαστικά ολόκληρο δίκτυο δημόσιας ΠΦΥ (τα πρώην πολυϊατρεία του ΙΚΑ) και ξέσπασε πολυετής διεκδικητικός αγώνας από τους υγειονομικούς και από την κοινωνία γενικότερα για να διατηρηθούν έστω και στοιχειωδώς τα ΚΥ σε πόλεις και χωριά.