Στηρίζουμε το Συλλαλητήριο στην πόλη του Βόλου την Παρασκευή 03/07/2020 στις 19.00 από την Πλατεία Ελευθερίας! 

Όλοι/ες στο συλλαλητήριο την Παρασκευή 3 Ιούλη, 7μμ, πλ. Ελευθερίας-Βόλος, ενάντια στην καύση σκουπιδιών, το μπέικο εργοστάσιο και την αστυνομική βία. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΣΑΝΟΥΜΕ! ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΜΟΝΑΚΟ! ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ LAFARGE! ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ! Χαιρετίζουμε με θέρμη όλους/ες τους διαδηλωτές/τριες, ιδιαίτερα τις μωρομάνες, γέροντες, νεολαία, τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, που στάθηκαν όρθιοι/ες στη πορεία στην ΑΓΕΤ αλλά και σε ότι ακολούθησε. Η συσσωρευμένη οργή θα βρει διέξοδο στο δρόμο του συνειδητού και οργανωμένου αγώνα. Ο προγραμματισμός της επόμενης περιόδου ήδη ξεκίνησε. 

Ως «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα», έχουμε λάβει γνώση, από τις πρώτες ημέρες, της απόλυσης της συναδέλφισσας, συντρόφισας και συναγωνίστριάς μας Κικής Μένου, με ανυπόστατες επαγγελματικές κατηγορίες που επισύρουν ακόμα και ποινικές διώξεις εναντίον της σε σχέση με τα επαγγελματικά της καθήκοντα. Πλάι στη δική της απόλυση έρχονται να προστεθούν ακόμα τέσσερις απολύσεις με εξίσου βαρύτατους αντιεπαγγελματικούς χαρακτηρισμούς σε άλλους εργαζομένους που επέλεξαν συλλογικά να ενημερώσουν τη διοίκηση της οργάνωσης που εργάζονταν, τη ΜΚΟ Κοινωνικό ΕΚΑΒ. Οι συνεδελφισσες και οι συνάδελφοι απολύθηκαν γιατί επέλεξαν να μιλήσουν για τα επαγγελματικά, υγειονομικά και εργασιακά ζητήματα που αντιμετώπιζαν στην εργασία τους στη Δομή Ασυνόδευτων Ανηλίκων στον Πειραιά.

Το ΔΙΚΤΥΟ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ θυμίζει το χθες αναζητώντας ακόμη πιο ουσιαστικούς όρους παρέμβασης στο σήμερα! Δίνει το λόγο σε αυτούς που υπερασπίστηκαν τα Δικαιώματα του Φαντάρου Πολίτη με Στολή, στάθηκαν ενάντια στον εθνικισμό, τον ρατσισμό και το φασισμό. Την Κυριακή 28/06 παρουσιάζουμε τη μαρτυρία του συναγωνιστή Νίκου Πελεκούδα....Αυτό το μικρό χρονικό κάποιων σημαντικών στιγμών της πάλης μέσα στο στρατό ας αποτελέσει αφορμή για σκέψη και δράση όχι μόνο μέσα στη θητεία.

Στο νοσοκομείο του Ρίου μεταφέρθηκε εσπευσμένα ο φοιτητής κρατούμενος των φυλακών Αγίου Στεφάνου Αθανάσιος Κυριαζής που από τις 11 Ιουνίου κάνει απεργία πείνας και δίψας διεκδικώντας τη συνέχιση των σπουδών του στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Αυτές τις 16 ημέρες της αποχής από τη σίτιση έχει χάσει περίπου 10 κιλά, είναι φανερά καταβεβλημένος ενώ στηρίζεται σε σκουπόξυλο για να κινηθεί και γι αυτό κρίθηκε επιβεβλημένη η μεταφορά του για εξετάσεις στο νοσοκομείο.

Από την πολύ μεγάλη αύξηση της μαζικότητας «σημαδεύτηκαν» οι εκλογές του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από το Σάββατο έως την Πέμπτη σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Λάρισα, Βόλο και Χανιά. Συνολικά 1.500 ηθοποιοί (1.474 έγκυρα) συμμετείχαν στις εκλογικές αρχαιρεσίες του σωματείου τους για την εκλογή του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, την στιγμή που το 2018 είχαν ψηφίσει μόλις 539 (531 έγκυρα). Σημαντική ήταν και η επιτυχία για την νεοϊδρυθείσα Συνέλευση Αγωνιζόμενων Ηθοποιών, πρωτοβουλία που δημιουργήθηκε την περίοδο της υγειονομικής κρίσης

Νίκος Αλμπανόπουλος

Σαν σήμερα πριν 31 χρόνια, στις 27 Ιουνίου 1989, ο έφεδρος αξιωματικός Πάνος Γρηγοριάδης δικαζόταν στο Στρατοδικείο Ιωαννίνων με τις κατηγορίες της «λιποταξίας» και της «προσβολής στρατεύματος». Είχε όμως πριν δυο μήνες ολοκληρώσει την 24μηνη θητεία του στον στρατό -γιατί λοιπόν κατηγορούνταν για λιποταξία; Εξηγεί ο Νίκος Αλμπανόπουλος σε ένα δισέλιδο αφιέρωμα με τις προσωπικές του αναμνήσεις από τη δίκη και υλικό από την εποχή.

Τάσος Κωστόπουλος

Η ιστορία μας ξεκινά τη δεκαετία του 1920, όταν οι αλβανόφωνοι μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας (ή Τσαμουριάς) εξαιρέθηκαν από την ελληνοτουρκική υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών…. Το κλείσιμο του κύκλου ήρθε το καλοκαίρι του 1944, όταν ο ΕΔΕΣ διέκοψε την πολύμηνη άτυπη εκεχειρία του με τους Γερμανούς και, με βρετανική εντολή και καθοδήγηση, εξαπέλυσε την τελική επίθεσή του για την απελευθέρωση των παραλίων. Η νικηφόρα αυτή προέλαση συνοδεύτηκε από μάχες με τη Βέρμαχτ και την πολιτοφυλακή της «Ξίλια», αλλά κι από ομαδικές σφαγές αμάχων «Τουρκαλβανών», κάθε φύλου και ηλικίας, σε μια σειρά χωριά και αστικά κέντρα. Αντίθετα με ό,τι υποστηρίζεται συνήθως, τα θύματα δεν περιορίστηκαν σε όσους βαρύνονταν με εγκλήματα ή συνεργασία με τον κατακτητή· οι πιο εκτεθειμένοι Τσάμηδες είχαν άλλωστε φροντίσει ν’ απομακρυνθούν έγκαιρα, υπό την προστασία της Βέρμαχτ. Φρικτό τέλος βρήκαν και πολλοί ειρηνικοί μουσουλμάνοι που διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με χριστιανούς κι έμειναν πίσω θεωρώντας ότι δεν κινδύνευαν (Σάρρας 2001, σ.147-8).

Μουσταφά Τσολάκ Αλή

Πρώτη φορά για τους Τσάμηδες, άκουσα στον στρατό. Εκεί, δηλαδή, όπου όλα τα παιδιά που έβλεπαν πρώτη φορά έναν «μειονοτικό» από κοντά, είχαν μαζευτεί γύρω μου και μου έκαναν περίεργες ερωτήσεις: «Εσείς, δηλαδή, που είστε Τούρκοι στην καταγωγή, αν γίνει πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με ποιους θα είστε;», «Γιατί μαθαίνετε τα τουρκικά στο σχολείο μιας και που είστε Έλληνες πολίτες και γιατί είναι τα σχολεία σας δίγλωσσα;» και ένα σωρό τέτοια.

Στις 12 Ιούνη του 1945 ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε δήλωση του Ν. Ζαχαριάδη, του «αρχηγού» του ΚΚΕ με την οποία αποκήρυσσε τον Άρη Βελουχιώτη. Το σύντομο δημοσίευμα ανέφερε ότι: «Ο Βελουχιώτης και ύστερα από τη σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μοναχά την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει γιατί της έδινε όπλα για να κτυπά το ΚΚΕ, να παραβιάζει τη συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει καμία καθυστέρηση για την ανοιχτή καταγγελία του Άρη Βελουχιώτη». Τρεις μέρες μετά, η ίδια εφημερίδα δημοσίευε την απόφαση για τη διαγραφή του Βελουχιώτη