Με την παρούσα Κατεπείγουσα Έκκληση, καλούμε την ελληνική κυβέρνηση και κάθε δημόσια αρχή και φορέα της Ελληνικής Δημοκρατίας να προχωρήσουν αποφασιστικά στις παραπάνω ενέργειες, ως αποτέλεσμα των αυξημένων νομικών υποχρεώσεων που υπέχουν τα τρίτα κράτη εξαιτίας της εφαρμογής του ισραηλινού σχεδίου «Starve or surrender» και να παύσουν την οποιαδήποτε συνεργασία με το Ισραήλ κατά την διάπραξη των εγκλημάτων γενοκτονίας, εθνοκάθαρσης και άλλων εγκληματικών ενεργειών. Απευθυνόμαστε περαιτέρω στον δικηγορικό και νομικό κόσμο της χώρας, στους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε κάθε πολιτικό, κοινωνικό και συνδικαλιστικό φορέα και συλλογικότητα, σε κάθε δημοκρατικό πολίτη, με σκοπό την ένταση της δημόσιας πίεσης προς τις ελληνικές αρχές για να σταματήσουν κάθε συνέργειά τους στις στρατιωτικές επιχειρήσεις γενοκτονίας στη Γάζα.

Jan Buchar

Το εθνικό ζήτημα έπαιξε συχνά μοιραίο ρόλο στην Κεντρική Ευρώπη. Το έτος 1848, ως αποτέλεσμα της δειλίας της γερμανικής αστικής τάξης και της αντιδραστικής πολιτικής της ανερχόμενης αστικής τάξης των σλαβικών λαών της Αυστρίας, ανακόπηκε η ανάπτυξη της αστικοδημοκρατικής επανάστασης. Χάρη στην αιώνια εθνική διαμάχη η σάπια, ημιφεουδαρχική Αυστροουγγρική μοναρχία μπόρεσε να διατηρηθεί μέχρι τον 20ό αιώνα. Οι εθνικιστικές ψευδαισθήσεις μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο συνέβαλαν αποφασιστικά στην ήττα της προλεταριακής επανάστασης στην Κεντρική Ευρώπη και στην απομόνωση και καταστροφή του πρώτου της οχυρού, της Ουγγρικής Σοβιετικής Δημοκρατίας. Το 1938 η εθνικιστική διαφθορά των μαζών ήταν μια από τις κύριες αιτίες της αδυναμίας του προλεταριάτου να παρέμβει ανεξάρτητα, καθώς η κρίση της Τσεχοσλοβακίας έφερε την Ευρώπη στα πρόθυρα του ιμπεριαλιστικού πολέμου – η κρίση που έληξε ξαφνικά με μια ιμπεριαλιστική ανακωχή που παρέδωσε ολόκληρη την «περιοχή του Δούναβη» στον Χίτλερ χωρίς αγώνα.

Joseph Daher

Η σημερινή ισραηλινή στρατιωτική κλιμάκωση εναντίον του Λιβάνου αποτελεί μέρος μιας ισραηλινής πολεμικής μηχανής που συνεχίζει να διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα και να βομβαρδίζει τη Συρία, την Υεμένη και το Ιράν, απειλώντας με έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο. Αυτός δεν είναι ο πρώτος πόλεμος που διεξάγει το κράτος του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου, που πάντα δικαιολογείται ως «στοχευμένος» εναντίον οργανώσεων που το Τελ Αβίβ θεωρεί τρομοκρατικές. Στο παρελθόν ήταν η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και το αριστερό Εθνικό Κίνημα του Λιβάνου. Σήμερα, είναι η Χεζμπολλάχ. Για τον Λίβανο, ο σημερινός ισραηλινός πόλεμος αποτελεί επίσης μέρος μιας αλληλουχίας κρίσεων που ξεκίνησε με τη λαϊκή εξέγερση του 2019 και την καταστολή της που ακολούθησε, και συνεχίστηκε με την πανδημία του Covid, την έκρηξη στο λιμάνι, ένα κενό εξουσίας και μια οικονομική κατάρρευση από την οποία ο Λίβανος μόλις είχε αρχίσει να ανακάμπτει.

Jean van Heijenoort

Κάθε εθνικός αγώνας είναι επίσης, σε κάποιον βαθμό, ένας κοινωνικός αγώνας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το σημερινό [1942] αντιστασιακό κίνημα στην Ευρώπη. Κάτω από το βάρος της καταπίεσης, το μίσος, η οργή και η απόγνωση που συσσωρεύτηκαν στις κατακτημένες χώρες έχουν αναβλύσει με τις πιο διαφορετικές μορφές εξέγερσης, και εκπρόσωποι των πιο διαφορετικών κοινωνικών κύκλων παρασύρονται από το κίνημα. Αλλά αν εξετάσει κανείς το σύνολο, φαίνεται ξεκάθαρα ότι το επίκεντρο της αντίστασης βρίσκεται στις εργαζόμενες μάζες, στους εργάτες και, στην κεντρική και νοτιοανατολική Ευρώπη, στους αγρότες. Οι Ναζί έχουν, γενικά, βρει εύκολα μια κοινή γλώσσα με τη μεγάλη βιομηχανική και χρηματοπιστωτική αστική τάξη, η οποία τρομοκρατείται από το φόβο της για τον κομμουνισμό και αναζητά έναν τρόπο να διασώσει ό,τι μπορεί από τα κέρδη και τα προνόμιά της.

Λέον Τρότσκι

Η Τσεχοσλοβακία μπορεί να σωθεί από το φασισμό μόνο με την επανάσταση και η επανάσταση μπορεί να προκληθεί στη Γερμανία μόνο από την επαναστατική στάση των εργατών σε άλλες χώρες, γιατί η δύναμη του Χίτλερ συνίσταται στο ότι «είμαστε ηττημένοι», «δεν έχουμε αποικίες», «είμαστε η καταπιεσμένη χώρα», «σε όλες τις άλλες χώρες οι εργάτες υποστηρίζουν την αστική τάξη». Στην Τσεχοσλοβακία η πολιτική του Λαϊκού Μετώπου προσέφερε στον Χένλαϊν τον στρατό του. Η πολιτική του Λαϊκού Μετώπου στη Γαλλία και στην Τσεχοσλοβακία είναι η καλύτερη υπηρεσία που μπορεί να προσφερθεί στον Χίτλερ. Αν είχαμε ένα επαναστατικό κόμμα, θα διέλυε την ιδεολογία των φασιστών στο βαθμό που θα μπορούσε να επηρεάσει τους εργάτες. Από την άλλη πλευρά, μια επαναστατική πολιτική έχει μεταδοτικό χαρακτήρα. Φανταστείτε ότι στην Τσεχοσλοβακία έχουμε μια επαναστατική πολιτική και ότι οδηγεί στην κατάκτηση της εξουσίας. Αυτό θα ήταν εκατό φορές πιο επικίνδυνο για τον Χίτλερ από την υποστήριξη του πατριωτισμού στην Τσεχοσλοβακία. Γι’ αυτό είναι απολύτως υποχρεωτικό οι σύντροφοί μας να ακολουθήσουν μια ντεφετιστική πολιτική.

Το «σχέδιο νίκης» του Ουκρανού προέδρου Zelenskyj είναι μια έκκληση προς εξωτερικούς παράγοντες που δείχνει ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να υποτιμά σαφώς τις δυνατότητες μιας εσωτερικής κινητοποίησης όλων των δυνάμεων. Ταυτόχρονα, το σχέδιο κινδυνεύει ακόμη και να υπονομεύσει την ενότητα, δίνοντας, για παράδειγμα, την πρόσβαση στους φυσικούς πόρους, ενώ συνεχίζει να προστατεύει τους ολιγάρχες και να μεταφέρει το βάρος του πολέμου στον πληθυσμό. Μόνο μέσω μιας αμυντικής βιομηχανίας που ανήκει στο δημόσιο, την κοινωνικοποίηση των κρίσιμων υποδομών και τη διαχείριση του φυσικού πλούτου της Ουκρανίας προς όφελος της σημερινής και των επόμενων γενεών μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα διασφαλίσουμε την ελευθερία μας.

Αναδημοσίευση από Περιοδικό «4»

Η μεγάλη αντιφασιστική διαδήλωση που έγινε στις 7 Αυγούστου στο Walthamstow ενάντια στις επιθέσεις της άκρας δεξιάς που έγιναν στη Μεγάλη Βρετανία ανέδειξε τόσο τις μεγάλες δυνατότητες αντίστασης του πληθυσμού όσο και την παθητικότητα των παραδοσιακών οργανώσεων και ιδιαίτερα του Εργατικού Κόμματος. Χρειάζεται να δουλέψουμε μέσα στα κοινωνικά κινήματα που ξεπήδησαν ενάντια στο ρατσισμό, σε αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη, ενάντια στην ανεξέλεγκτη κλιματική υπερθέρμανση, μαζί με τους/τις ανεξάρτητους βουλευτές/τριες και τον μικρό αριθμό των βουλευτών του Εργατικού Κόμματος που αμφισβητούν τον Στάρμερ και, πάνω απ’ όλα, μέσα στα συνδικάτα για να συνεχίσουμε να οικοδομούμε μια εναλλακτική λύση αγώνα απέναντι σε μια κυβέρνηση που ποντάρει τα πάντα σε έναν συνεταιρισμό με το κεφάλαιο.

Κάτω τα χέρια από τη δομή ανηλίκων προσφύγων στα Σεπόλια. Ούτε στα Σεπόλια, ούτε πουθενά, έξω οι φασίστες από κάθε γειτονιά!Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες στις γειτονιές μας. Πύλος, Τέμπη, Άγιος Παντελεήμονας, να τελειώνουμε με την κυβέρνηση του ρατσισμού, των καταστροφών και της φτώχειας. Καλούν: ΚΕΕΡΦΑ, Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος «η Ενότητα», Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ Αριστοτέλης, Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού, Ακαδημίας Πλάτωνος, Σεπολίων, συλλογικότητες και οργανώσεις της αριστεράς. Οι ρατσιστικές επιθέσεις των φασιστών στα Σεπόλια είναι μια πρόκληση για τις ελευθερίες και τα δικαιώματα όλων μας

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τις πετυχημένες πανελλαδικές απεργιακές κινητοποιήσεις και τις μαχητικές διαδηλώσεις που έγιναν  την Τετάρτη 23/10 από τους εκπαιδευτικούς στα δημόσια σχολεία, τους ναυτεργάτες, τους εργαζόμενους στον επισιτισμό. Η μαζική συμμετοχή των εκπαιδευτικών ήταν απάντηση στον ακραίο αυταρχισμό του Πιερακάκη και της κυβέρνησης που έστειλε την απεργία της ΔΟΕ στα δικαστήρια, μεθοδεύοντας την απαγόρευσή της. Οι μάσκες του «εκσυγχρονιστή» υπουργού Παιδείας έπεσαν, καθώς για άλλη μια φορά επιστρατεύει αυταρχικά μέτρα που θυμίζουν σκοτεινές εποχές.

Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Οργανώνουμε την πάλη για ένα δημόσιο σχολείο που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες, ενάντια στην αξιολόγηση κατηγοριοποίηση σχολείων – μαθητών-εκπαιδευτικών για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, για να ζούμε με αξιοπρέπεια. Την ίδια στιγμή οι συγχωνεύσεις τμημάτων και το νέο πλαίσιο που επιδιώκει να καθιερώσει το ΥΠΑΙΘΑ, χτυπούν τα μορφωτικά δικαιώματα ειδικά των πιο ευάλωτων ομάδων του μαθητικού πληθυσμού, τα παιδιά με αναπηρίες ή και με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και μαζί με το σύνολο των αντιεκπαιδευτικών μέτρων, τράπεζα θεμάτων, ΕΒΕ, εθνικό απολυτήριο και ψηφιακό σχολείο και φροντιστήριο εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς.