Η Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή BDS (BNC) συμβουλεύτηκε τον ASCOMARE, (διεθνές think tank παροχής νομικών συμβουλών σε κυβερνήσεις, ιδιωτικούς φορείς και ΜΚΟ), σχετικά με τις υποχρεώσεις των παράκτιων και των κρατών σημαίας βάσει του διεθνούς δικαίου, και ειδικότερα σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Η 49σέλιδη γνωμοδότηση από 11 εξειδικευμένους νομικούς, συμπεριλαμβανομένων κορυφαίων διεθνών εμπειρογνωμόνων στο Δίκαιο της Θάλασσας, δεν αφήνει περιθώριο κανένα αμφιβολίας: Οι κυβερνήσεις πρέπει να δράσουν άμεσα για να σταματήσουν τη συνενοχή τους στην παράνομη κατοχή, το απαρτχάιντ και τη γενοκτονία του Ισραήλ – συμπεριλαμβανομένης της συνενοχής που σχετίζεται με τις θαλάσσιες…

Η Gauche Anticapitasliste, όπως και όλες οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της αριστεράς, έχει συγκλονιστεί από τις διεθνείς αναταράξεις των τελευταίων εβδομάδων, μετά την εκλογική νίκη της ακροδεξιάς του Τραμπ στην κορυφαία ιμπεριαλιστική δύναμη του κόσμου, τις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό, η συζήτηση για θέματα ασφάλειας, στρατιωτικά και αμυντικά, έχει κυριαρχήσει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Το καθεστώς Πούτιν αποτελεί πραγματική απειλή για την Ανατολική Ευρώπη, αλλά και για τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα σε ολόκληρη την ήπειρο, μέσω των συμμαχιών του με την ακροδεξιά. Το ίδιο και οι Τραμπ, Μασκ και Βανς, όπως και οι ακροδεξιές στην Ευρώπη…

Μύθοι που επινοήθηκαν από τα κέντρα προπαγάνδας του Πούτιν, αλλά γίνονται ευρέως πιστευτοί όχι μόνο από την καμπιστική αριστερά αλλά και από καλοπροαίρετους/ες ακτιβιστές/ριες της ειρήνης και αντιμπεριαλιστές/ριες…Ο Michael Karadjis έγραψε μια σειρά από άρθρα, για να απαντήσει σε αυτούς τους ισχυρισμούς, που αποδεικνύουν ότι όλοι τους είναι καθαροί μύθοι. Αν και έχουν επινοηθεί από τα επιτελεία προπαγάνδας του Πούτιν, αναπαράγονται σταθερά από την καμπιστική αριστερά και δυστυχώς πολλοί από αυτούς εξακολουθούν να γίνονται  πιστευτοί από μεγάλο αριθμό αριστερών, ειρηνιστών/ριων και ακτιβιστών/ριων, συμπεριλαμβανομένων πολλών που αντιτίθενται στον Πούτιν, και απλώς θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος

Ian Birchall Στα χρόνια μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξαν κινήματα πολιτικής και πολιτιστικής εξέγερσης, τα οποία ξεκίνησαν από μια νέα γενιά αποφασισμένη να μην επαναληφθεί η φρικτή σφαγή. Η Ρωσική Επανάσταση του 1917 οδήγησε στη δημιουργία ενός διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, με τη δημιουργία μαζικών κομμουνιστικών κομμάτων στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και αλλού. Προερχόμενη από την ντανταϊστική κριτική των παραδοσιακών ιδεών της τέχνης, η σουρεαλιστική ομάδα, υπό την καθοδήγηση του Αντρέ Μπρετόν, προσέλκυσε ποιητές και ζωγράφους που υποστήριζαν μια τέχνη που πήγαζε από το ασυνείδητο. Η χρήση απροσδόκητων αντιπαραθέσεων αμφισβήτησε τις αποδεκτές συμβατικές σχέσεις. Ο Μπρετόν…

Το ενδιαφέρον για τον Μαρξ ποτέ δεν εξέλιπε. Οι μεγάλες λοξοδρομήσεις του κομμουνιστικού κινήματος στη σταλινική περίοδο, και τελικά η διάλυση της ΕΣΣΔ, έδωσαν τη δυνατότητα στους συστημικούς στοχαστές να εξάγουν, δημαγωγικά, την δήθεν διάψευσή του από τα γεγονότα. Η κρίση του 2007 ανέτρεψε αυτό το κλίμα…. Σήμερα, οι βαθιές ταξικές ανισότητες –συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια μιας ελίτ δισεκατομμυριούχων και μαζική φτωχοποίηση– οι πόλεμοι, η κλιματική αλλαγή, η διατροφική κρίση, το προσφυγικό και η στροφή των κυρίαρχων τάξεων στην Ακροδεξιά και τον φασισμό βοούν για την επικαιρότητα του Μαρξ.