Κλείνοντας, θεωρούμε χρήσιμο να σημειώσουμε πως μας ανησυχεί ιδιαίτερα όταν βλέπουμε ακόμη και τμήματα της Αριστεράς να υιοθετούν μια γλώσσα που στερεί από τους μετανάστες την ανθρώπινη υπόστασή τους...Και με αυτό διαφωνούμε οριζοντίως και καθέτως.Εμείς αρνούμαστε να τους δούμε έτσι. Οι μετανάστες δεν είναι πιόνια. Δεν είναι υβριδικά όπλα. Δεν είναι το μακρύ χέρι κανενός κράτους. Οι μετανάστες είναι άνθρωποι. Και όπως όλοι οι άνθρωποι, έχουν τη δυνατότητα να σκέφτονται, να αποφασίζουν και να αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή. Όσο η πολιτική συζήτηση αρνείται να αναγνωρίσει αυτή την απλή αλήθεια, τόσο θα αναπαράγει την ίδια απανθρωποποίηση που υποτίθεται ότι θέλει…

Η κινητήριος δύναμη των μεταναστών δεν είναι ούτε τα κράτη, ούτε τα δίκτυα διακίνησης. Είναι η απόγνωση και η ανάγκη για μια καλύτερη ζωή...Ένα βασικό στοιχείο για να συνδεθούμε ουσιαστικά με τους πρόσφυγες σήμερα είναι να πάψουμε να τους αντιμετωπίζουμε αποκλειστικά ως μόνιμα θύματα. Είναι ενεργά υποκείμενα που, με αξιοθαύμαστη αποφασιστικότητα και αφάνταστη επιμονή, έρχονται αντιμέτωπα με ολόκληρους μηχανισμούς φύλαξης συνόρων, φράχτες, ένοπλους στρατούς, αστυνομίες και λιμενικά σώματα, διασχίζοντας ερήμους, θάλασσες και ναρκοπέδια. Ανεξάρτητα από τις ταμπέλες —πρόσφυγες, οικονομικοί μετανάστες ή αιτούντες άσυλο— οι άνθρωποι αυτοί ασκούν στην πράξη το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην ελευθερία και το δικαίωμα στη μετακίνηση…

Η εισβολή στην Ουκρανία επιτάχυνε τις γενικότερες ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες του Κρεμλίνου, ιδιαίτερα στην Αφρική, όπου θέλει μάλιστα να εκμεταλλευτεί το αντιαποικιακό κλίμα για να προωθήσει τις δικές του αυτοκρατορικές φιλοδοξίες. Μεταξύ των πολλών εννοιών που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο καμπισμός παραμένει εντυπωσιακά επίκαιρος στον σημερινό, ολοένα και πιο πολωμένο κόσμο. Ο όρος αυτός πλαισιώνει την παγκόσμια πολιτική ως διαίρεση μεταξύ δύο στρατοπέδων: της ιμπεριαλιστικής Δύσης, που θεωρείται η κύρια πηγή της παγκόσμιας εκμετάλλευσης και αστάθειας, και των υποτιθέμενων αντιιμπεριαλιστών αντιπάλων της. Ο όρος περιγράφει μια τάση υποστήριξης οποιασδήποτε δύναμης που αντιτίθεται στον δυτικό ιμπεριαλισμό και στους…

Δημήτρης Μαριόλης Τις παραμονές του πραξικοπήματος του Φράνκο – και δεδομένου ότι η δημοκρατική κυβέρνηση, αρνούνταν να τηρήσει τις όποιες δεσμεύσεις της και να μοιράσει όπλα στα εργατικά συνδικάτα – ο Ντουρρούτι χρησιμοποίησε κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να εξασφαλίσει τον εξοπλισμό των εργατών της Βαρκελώνης. Επίταξε φορτία όπλων, έσπασε πόρτες σε αποθήκες οπλισμού, απείλησε κυβερνητικά στελέχη. Αμέσως μετά την εκδήλωση του φασιστικού πραξικοπήματος, η CNT, προετοιμασμένη μήνες πριν, κήρυξε γενική επαναστατική απεργία. Το πρωί της 20ης Ιουλίου 1936 η Ισπανία φλεγόταν από το φασιστικό πραξικόπημα αλλά και από την ένοπλη λαϊκή επαναστατική δράση. [Αναδημοσίευση από Εκπαιδευτική Λέσχη]

Η Ουκρανία βρίσκεται στο κατώφλι όχι μόνο μιας πολιτικής κρίσης, αλλά και μιας κοινωνικοοικονομικής κρίσης μεγάλης κλίμακας. Ενώ η πρώτη μπορεί, κατά κάποιον τρόπο, να επιλυθεί μέσω εκλογών, η δεύτερη απαιτεί μια πιο ριζική αναδιάρθρωση μέσω δημόσιου ελέγχου και κοινωνικού αγώνα, και αυτό προϋποθέτει τη συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας. Η πρώτη κρίση καταστρέφει την εμπιστοσύνη· η δεύτερη καταστρέφει τα ίδια τα θεμέλια της επιβίωσης του λαού… Προτείνω ένα πείραμα. Υποστηρίξτε κάθε μορφή αυτοοργάνωσης για την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων — τόσο στους χώρους εργασίας όσο και έξω από αυτούς. Συμμετάσχετε στον αγώνα ενάντια στην αύξηση των εισιτηρίων, η οποία είναι…