Κάθε επιτυχημένο παραμύθι δίπλα στους ατρόμητους πολεμιστές και τις σοφές γυναίκες, τα καλά ξωτικά και τους μάγους, έχει απαραιτήτως και τον δράκο του. Έχει, δηλαδή, το εμπόδιο εκείνο που πρέπει να νικηθεί για να φτάσουμε στο … «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…». Το ΛΟΑΤ κίνημα* δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Είχε και τους γενναίους/γενναίες που πάλεψαν με θεούς και δαίμονες για να αλλάξουν τον κόσμο, αλλάζοντας τις ζωές τους. Είχε, ασφαλώς, και τον δράκο του. Ο τελευταίος, μάλιστα, έχοντας την ικανότητα να παίρνει διάφορες μορφές, εμφανίστηκε εδώ με τη μορφή της εξαγοράς, της συνθηκολόγησης, της σταδιακής ενσωμάτωσης…

Η σημερινή δομή μετατρέπει την αλληλεγγύη σε χρέος: αγορές όπλων που χρηματοδοτούνται μέσω δανείων της ΕΕ τα οποία θα αποπληρώσει η Ουκρανία, οικονομική στήριξη που συνδέεται με 325 όρους μεταρρυθμίσεων. Το Sotsialnyi Rukh υποστηρίζει, ορθώς, ότι η Ουκρανία πρέπει να χρηματοδοτήσει μεγαλύτερο μέρος της άμυνας και της ανασυγκρότησής της μέσω προοδευτικής φορολόγησης του πλούτου των ολιγαρχών και όχι μέσω ξένων δανείων.  Όμως, το αίτημα που απευθύνεται στη διεθνή αριστερά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτό: η αλληλεγγύη των εργαζομένων της Δύσης προς τους Ουκρανούς εργαζόμενους σημαίνει να απαιτήσουν από τις κυβερνήσεις τους να παρέχουν υποστήριξη χωρίς προϋποθέσεις — όχι ως πηγή…

Όπως γράφει η Σνιζάνα Ολεξούν, «μια ήττα της Ουκρανίας θα ενίσχυε τις φασιστικές και αυταρχικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο». Προσθέτει: «Η αντίθεση στην αποστολή όπλων στην Ουκρανία μας αφήνει ανυπεράσπιστους». Πρέπει να απαιτήσουμε μια δίκαιη ειρήνη, όχι μια ιμπεριαλιστική «ειρήνη» αποφασισμένη πίσω από την πλάτη των Ουκρανών και ενάντια στα πολιτικά και κοινωνικά τους δικαιώματα.

Το διεθνιστικό σύνθημα στις παραμονές του Α Παγκοσμίου Πολέμου: «στην ίδια μας τη χώρα είναι ο εχθρός» είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Απέναντι στην «εθνική γραμμή», αντιπαλεύουμε την πολεμική προετοιμασία σε Ελλάδα και δίνουμε το μήνυμα στην εργατική τάξη και τη νεολαία στη Τουρκία για κοινούς διεθνιστικούς αγώνες. Παλεύουμε για την ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων που κλιμακώνουν τον άδικο, αντιδραστικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό των αστικών τάξεων των δύο χωρών. Διεκδικούμε λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες ενάντια στην πολεμική οικονομία.

Η Ρωσία αρνείται την ίδια την ύπαρξη της Ουκρανίας ως έθνους. Η Δύση δεν αρνείται την ύπαρξή της — την υποτάσσει όμως στα δικά της συμφέροντα. Η υποταγή και η εξόντωση είναι διακριτές μορφές κυριαρχίας. Το να τις αντιμετωπίζουμε ως ισοδύναμες αποτελεί λάθος που διαπράττουν όσοι στην αριστερά αντιτίθενται στη δυτική υποστήριξη προς την πολιτική και ένοπλη αντίσταση του ουκρανικού λαού και διαμαρτύρονται για την αποστολή όπλων στο Κίεβο. Ομοίως, το να αγνοούμε τις συντονισμένες προσπάθειες της Δυτικής Ευρώπης να επεκτείνει τις στρατιωτικές της δυνατότητες και να θέσει την Ουκρανία υπό τον έλεγχό της αποτελεί το αντίθετο λάθος, το οποίο…