David Broder

Μετά τα γεγονότα της νύχτας της Πέμπτης στο Άμστερνταμ, πολλοί σχολιαστές έδειξαν εντυπωσιακή αδιαφορία για την αλήθεια τού τι είχε συμβεί… Ίσως αυτό συνέβη επειδή οι χούλιγκαν που φώναζαν συνθήματα έλεγαν στην πραγματικότητα πολλές αλήθειες για τον πόλεμο στη Γάζα, τον οποίο οι δυτικές κυβερνήσεις υποστηρίζουν και χρηματοδοτούν. Συνθήματα όπως «Νίκη στον Ισραηλινό Στρατό, γαμήστε τους Άραβες» δεν πρέπει, σε αυτό το σημείο, να θεωρούνται αστεία ή εξτρεμιστικές προκλήσεις. Είναι η πραγματικότητα αυτού που κάνει το Ισραήλ και υποστηρίζεται από το μεγαλύτερο μέρος της ισραηλινής κοινωνίας, εκτός από μια γενναία μειοψηφία επικριτών… Ένα από τα πιο χυδαία συνθήματα που φώναξαν οι οπαδοί της Μακάμπι Τελ Αβίβ ήταν «Δεν υπάρχουν σχολεία στη Γάζα, αφού δεν έχουν απομείνει παιδιά».

Joseph Daher

Η σημερινή ισραηλινή στρατιωτική κλιμάκωση εναντίον του Λιβάνου αποτελεί μέρος μιας ισραηλινής πολεμικής μηχανής που συνεχίζει να διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα και να βομβαρδίζει τη Συρία, την Υεμένη και το Ιράν, απειλώντας με έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο. Αυτός δεν είναι ο πρώτος πόλεμος που διεξάγει το κράτος του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου, που πάντα δικαιολογείται ως «στοχευμένος» εναντίον οργανώσεων που το Τελ Αβίβ θεωρεί τρομοκρατικές. Στο παρελθόν ήταν η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και το αριστερό Εθνικό Κίνημα του Λιβάνου. Σήμερα, είναι η Χεζμπολλάχ. Για τον Λίβανο, ο σημερινός ισραηλινός πόλεμος αποτελεί επίσης μέρος μιας αλληλουχίας κρίσεων που ξεκίνησε με τη λαϊκή εξέγερση του 2019 και την καταστολή της που ακολούθησε, και συνεχίστηκε με την πανδημία του Covid, την έκρηξη στο λιμάνι, ένα κενό εξουσίας και μια οικονομική κατάρρευση από την οποία ο Λίβανος μόλις είχε αρχίσει να ανακάμπτει.

Michael Karadjis

Μπορούμε να σκεφτούμε πολιτικά για τη Χεζμπολλάχ ό,τι θέλουμε – αλλά αυτή τη στιγμή αντιστέκεται στη νέα εισβολή του Ισραήλ στο νότιο Λίβανο στη δική της χώρα, ενώ η ισραηλινή κρατική τρομοκρατία έχει σκοτώσει εκατοντάδες Λιβανέζους πολίτες, περίπου 2.000 Λιβανέζοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινές επιθέσεις τον τελευταίο χρόνο, το 60% από αυτούς τις τελευταίες δύο εβδομάδες, και σε αυτούς περιλαμβάνονται 127 παιδιά, και, για την ακρίβεια, μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου, το Ισραήλ είχε ήδη σκοτώσει 96 Σύριους πρόσφυγες (συμπεριλαμβανομένων 36 παιδιών), οι οποίοι βρίσκονται στο Λίβανο μόνο και μόνο για να γλιτώσουν από τις θηριωδίες του καθεστώτος Άσαντ, το οποίο βοηθήθηκε από τη Χεζμπολλάχ! Πάνω από 100.000 πρόσφυγες έχουν καταφύγει στη Συρία, τόσο Λιβανέζοι όσο και Σύριοι πρόσφυγες – και το συριακό καθεστώς έχει ήδη αρχίσει συλλήψεις. Χριστιανικές και σουνιτικές πόλεις στο νότο έχουν βομβαρδιστεί μαζί με τον σιιτικό άμαχο πληθυσμό· κυρίως σουνιτικές περιοχές της Βηρυτού καταστρέφονται μαζί με τις σιιτικές περιοχές που αποτελούν τη βάση της Χεζμπολλάχ. Το Ισραήλ ήθελε να αποκεφαλίσει την ηγεσία της Χεζμπολλάχ, για να αποκαταστήσει την «αποτρεπτική» του δύναμη, αλλά διεξάγει επίσης πόλεμο κατά του Λιβάνου και του λιβανέζικου λαού.

Joseph Daher

Η έμφαση που δίνουμε στους στρατηγικούς περιορισμούς που αντιμετωπίζει η Χεζμπολλάχ, καθώς και στους πολιτικούς της περιορισμούς, δεν θα πρέπει, ωστόσο, να εμποδίζει τους σοσιαλιστές να υποστηρίζουν ότι οι Παλαιστίνιοι και οι Λιβανέζοι έχουν το δικαίωμα να αντισταθούν στη ρατσιστική, αποικιοκρατική, κρατική βία του Ισραήλ, μεταξύ άλλων και μέσω της στρατιωτικής αντίστασης. Αυτό περιλαμβάνει την υπεράσπιση του δικαιώματος αντίστασης της Χεζμπολλάχ στο Λίβανο και της Χαμάς στην Παλαιστίνη, οι οποίες είναι οι κύριοι φορείς που συμμετέχουν στην ένοπλη αντιπαράθεση με τον στρατό κατοχής του Ισραήλ. ... Η υπεράσπιση του δικαιώματος των λαών να αντιστέκονται στην καταπίεση δεν πρέπει ωστόσο να συγχέεται με την πολιτική υποστήριξη των συγκεκριμένων πολιτικών σχεδίων της Χαμάς ή της Χεζμπολλάχ στις αντίστοιχες κοινωνίες τους, ούτε να μας οδηγήσει να φανταστούμε ότι τα κόμματα αυτά θα μπορέσουν να φέρουν την απελευθέρωση των Παλαιστινίων ή ότι έχουν μια στρατηγική που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυτή.

Ilan Pappe

Έχει περάσει ένας χρόνος από την 7η Οκτωβρίου 2023 και είναι καιρός να εξετάσουμε αν κατανοούμε καλύτερα αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός και όλα όσα ακολούθησαν. Για τους ιστορικούς όπως εγώ, ένας χρόνος συνήθως δεν είναι αρκετός για να εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα. Ωστόσο, αυτό που συνέβη τους τελευταίους 12 μήνες εντάσσεται σε ένα πολύ ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, το οποίο εκτείνεται τουλάχιστον μέχρι το 1948, και θα έλεγα, ακόμη και μέχρι την πρώιμη σιωνιστική εγκατάσταση στην Παλαιστίνη στα τέλη του 19ου αιώνα. Ως εκ τούτου, αυτό που μπορούμε να κάνουμε ως ιστορικοί είναι να τοποθετήσουμε το περασμένο έτος μέσα στις μακροπρόθεσμες διεργασίες που εκτυλίχθηκαν στην ιστορική Παλαιστίνη από το 1882. Θα διερευνήσω δύο από τις πιο σημαντικές από αυτές.

Ποια είναι η γραμμή μεταξύ της μνημόνευσης του τραύματος και της κυνικής εκμετάλλευσής του; Μεταξύ μνημόνευσης και οπλοποίησης; Τι σημαίνει να επιδεικνύεις συλλογικό πένθος όταν η συλλογικότητα δεν είναι καθολική, αλλά μάλλον στενά συνδεδεμένη με την εθνικότητα; Και τι σημαίνει να το κάνεις αυτό ενώ το Ισραήλ παράγει ενεργά περισσότερο πένθος σε ασύλληπτη κλίμακα, ανατινάζοντας ολόκληρες πολυκατοικίες στη Βηρυτό, εφευρίσκοντας νέες μεθόδους τηλεκατευθυνόμενου ακρωτηριασμού και στέλνοντας περισσότερους από ένα εκατομμύριο Λιβανέζους να τρέχουν να σωθούν, ακόμη και όταν το σφυροκόπημα της Γάζας συνεχίζεται αμείωτο;

Άνταμ Σατς

Ο θάνατος του Χασάν Νασράλλα ανακοινώθηκε το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου, την επέτειο του θανάτου του Αιγύπτιου προέδρου Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ, πατέρα του παναραβισμού. Ο Νάσερ πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1970, τρία χρόνια μετά την ταπεινωτική ήττα του στον Πόλεμο των Έξι Ημερών, τη «νάκσα» ή οπισθοχώρηση που οδήγησε στην κατάκτηση της Δυτικής Όχθης, της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, της Λωρίδας της Γάζας και των Υψιπέδων. του Σινά από το Ισραήλ. Ο Νασράλλα δολοφονήθηκε από έναν καταιγισμό ογδόντα βομβών που έριξε η ισραηλινή πολεμική αεροπορία στο αρχηγείο του στο Χάρετ Χρέικ, στα νότια προάστια της Βηρυτού. Λίγες ώρες νωρίτερα, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου είχε απευθυνθεί στη Γενική Συνέλευση της ΟΗΕ, καταγγέλλοντας τον οργανισμό ως βόθρο αντισημιτισμό και ορκίστηκε να συνεχίσει τον πόλεμο του στο Λίβανο. «Δεν ήταν απλώς ένας ακόμη τρομοκράτης. Ήταν ο τρομοκράτης», είπε ο Νετανιάχου, αφού ανακοινώθηκε ότι ο Νασράλλα ήταν νεκρός.

Gilbert Achcar

Εφόσον το Ισραήλ έχει ουσιαστικά ολοκληρώσει το πιο εντατικό στάδιο της καταστροφής του στη Γάζα, στρέφεται τώρα εναντίον του Λιβάνου, εναντίον της Χεζμπολλάχ, για να διαφυλάξει τα βόρεια σύνορά του. Αυτό το κάνει μην αφήνοντας στη Χεζμπολλάχ άλλη επιλογή από το να συνθηκολογήσει και να αποσυρθεί μακριά από τα σύνορα ή να αντιμετωπίσει ολοκληρωτικό πόλεμο. Ξεκίνησαν μια σταδιακή κλιμάκωση της βίας που έχει πλέον κορυφωθεί με τον αποκεφαλισμό της Χεζμπολλάχ, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας του ηγέτη της Χασάν Νασράλλα, και αρνούνται κάθε πρόταση για κατάπαυση του πυρός. Δεδομένου ότι μια καθαρή και απλή συνθηκολόγηση της οργάνωσης είναι απίθανη, πρέπει να προετοιμαστούμε για τη συνέχιση της κλιμάκωσης, συμπεριλαμβανομένης της επέμβασης των χερσαίων στρατευμάτων σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις, όλες με στόχο την πρόκληση της μεγαλύτερης δυνατής ζημίας στην οργάνωση και τη διάλυση της υποδομής της.

Mick Armstrong

Η πρόσφατη δολοφονική επίθεση του Ισραήλ στο Λίβανο αποτελεί μέρος ενός επαναλαμβανόμενου μοτίβου ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Το Ισραήλ έχει εισβάλει στο Λίβανο τρεις φορές στο παρελθόν – το 1978, το 1982 και το 2006. Κάθε φορά, το Ισραήλ προκάλεσε φρικτό θάνατο και δυστυχία, καθώς και καταστροφή ζωτικής σημασίας υποδομών και ανάγκασε επίσης χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Οι τρεις προηγούμενες εισβολές αποτελούν, ωστόσο, μόνο ένα μέρος της ιστορίας της συντονισμένης επίθεσης του Ισραήλ κατά του λιβανέζικου λαού. Για πολύ περισσότερο από 50 χρόνια, υπήρξαν επανειλημμένες ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, επιχειρήσεις δολιοφθοράς, ναυτικές επιθέσεις, επιδρομές στα σύνορα και χρηματοδότηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων των φασιστικών δυνάμεων του Λιβάνου. Και για πολλά χρόνια, το Ισραήλ συνέχιζε την κατοχή του νότιου Λιβάνου.

Omar Hassan

Το Ισραήλ έχει κηρύξει πόλεμο στο λαό του Λιβάνου. Μέσα σε μια νύχτα εξαπέλυσε 1.600 αεροπορικές επιδρομές σε πόλεις και χωριά του Λιβάνου, σκοτώνοντας περίπου 500 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 35 παιδιά. Αυτό συμβαίνει λίγες μόλις ημέρες αφότου εξαπέλυσε αδιάκριτο τρόμο σε ολόκληρη τη χώρα ανατινάζοντας χιλιάδες βομβητές και ασύρματους που χρησιμοποιούσε η Χεζμπολλάχ, το πολιτικό κόμμα και η πολιτοφυλακή του Λιβάνου που είναι σύμμαχος του Ιράν. Ένα από τα θύματα ήταν η Φατίμα Αμπντουλάχ, ένα εννιάχρονο κορίτσι που μόλις είχε ξεκινήσει την τέταρτη τάξη. Είναι σαφές ότι η ακροδεξιά ισραηλινή κυβέρνηση δεν αρκείται στον αφανισμό της Λωρίδας της Γάζας και στην επέκταση της παράνομης κατοχής της Δυτικής Όχθης. Απαιτεί ακόμη περισσότερη καταστροφή και ερήμωση και είναι έτοιμη να τρομοκρατήσει ολόκληρο τον λιβανέζικο πληθυσμό.