Θ. Μαράκης

Σοβαρές αναταράξεις το επόμενο διάστημα, θα θέσουν σε δοκιμασία την αντοχή και τη συνοχή της ΕΕ. Στις 4 Δεκέμβρη έρχεται το ιταλικό δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος όπου σύμφωνα με την ανάλυση των Financial Times μπορεί να πυροδοτήσει μια σειρά γεγονότων που μπορούν να θέσουν το μέλλον της ΕΕ και της ευρωζώνης εν αμφίβολο.

Θ. Μαράκης

Δεν υπάρχει έξοδος από την ΕΕ χωρίς την σοσιαλιστική προοπτική για την Ελλάδα. Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιβιώσει διασπασμένη σε έθνη κράτη, επειδή μας έδωσε δύο παγκόσμιους πολέμους, επειδή σε καπιταλιστική βάση η ΕΕ μόνο βαρβαρότητα μπορεί να προσφέρει στους λαούς. Επειδή δεν μπορεί να επιβιώσει για πολύ μια Ελλάδα σοσιαλιστική, μέσα σε μια καπιταλιστική Ευρώπη. Γι’ αυτό χρειάζεται να προβάλουμε δυνατά από τώρα το σύνθημα της Ενωμένης Σοσιαλιστικής Ευρώπης.

Θ. Μαράκης

Η απάντηση των εργατών ήρθε με την κήρυξη γενικής απεργίας, η οποία ξεκίνησε από τα βιομηχανικά κέντρα της Βουδαπέστης και στη συνέχεια επεκτάθηκε σ’ όλη τη χώρα. Το σημαντικό στοιχείο είναι η συγκρότηση εργοστασιακών συμβουλίων τα οποία αναλαμβάνουν την διεύθυνση των επιχειρήσεων και γενικά του αγώνα. Τα συμβούλια συγκροτούν συντονιστικά κατά πόλη τα οποία και αποκαλούν Επαναστατικά Συμβούλια και στις 26 του Οκτώβρη προχωρούν στην δημιουργία του Εθνικού Συμβουλίου

Θεόδωρος Μαράκης

Ο Μάης της Θεσσαλονίκης ήρθε πάνω σ’ ένα επαναστατικό κύμα που στα μέσα της δεκαετίας του ’30 διαπέρασε την Ισπανία (εμφύλιος πόλεμος) την Γαλλία (άνοδος του Λαϊκού Μετώπου που συνοδεύτηκε από μεγαλειώδεις αγώνες με καταλήψεις εργοστασίων όπου οι εργάτες πραγματοποίησαν κατακτήσεις πρωτοποριακές για την εποχή τους όπως το 40ωρο πενθήμερο, την μηνιάτικη μετ’ αποδοχών άδεια κλπ), επιβεβαιώνοντας την διεθνιστική εξάπλωση των μεγάλων αγώνων, την εποχή της διεθνοποίησης και παρακμής του κεφαλαίου.

Θόδωρος Μαράκης

Πρέπει να στρώσουμε ένα κόκκινο χαλί για τους επιχειρηματίες (!!!)

Στις 22/4/2016 διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του enikonomia.gr τη συνέντευξη που έδωσε στο γερμανικό περιοδικό Stem ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θ. Φέσσας. Αξίζει να ανατυπώσουμε μερικά από αυτά που είπε γιατί είναι μνημειώδη από τη μια, και από την άλλη για να δούμε και πως σκέπτονται οι επιχειρηματίες τώρα μεσούσης της κρίσης.

Θ. Μαράκης

Αναφερόμενοι στις “θέσεις του Απρίλη”, η σκέψη μας πηγαίνει σχεδόν ένα αιώνα πίσω, στον Απρίλη του 1917 στη Ρωσία, όπου ο Λένιν επιστρέφοντας από την εξορία δίνει μια μάχη κομβικής και ιστορικής σημασίας ενάντια στους “παλιούς μπολσεβίκους” για τον επανεξοπλισμό του μπολσεβίκικου κόμματος, όσο αφορά το χαρακτήρα της επανάστασης στη Ρωσία.

Θ. Μαράκης

Στις 31/3/2016 ο Ριζοσπάστης μας πληροφορεί ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ κατέθεσε μία ακόμη πρόταση νόμου με τίτλο «Άμεσα μέτρα για την προστασία των ανέργων». Με την επεξήγηση ότι: «Η κατάθεση της πρότασης αποτελεί συμβολή στην πάλη του εργατικού- λαϊκού κινήματος για την ουσιαστική προστασία των ανέργων». Και αυτόματα μας γεννιέται η σκέψη: τη «συμβολή» την βλέπουμε, την «πάλη του εργατικού-λαϊκού κινήματος» δεν βλέπουμε!! Και μ' αυτή την έννοια χρειάζεται να υπάρχει η πάλη του εργατικού-λαϊκού κινήματος, για να έχει αξία σαν συμβολή η πρόταση νόμου.

Λέον Τρότσκι

Η Κομμούνα μας δείχνει τον ηρωισμό των προλεταριακών μαζών, την ικανότητά τους να ενωθούν σ' ένα όγκο, το πλεονέκτημά τους να θυσιάζονται για καλύτερο μέλλον, αλλά ταυτόχρονα μας δείχνει την ανικανότητα των μαζών να διαλέξουν το δρόμο, την αναποφασιστικότητά τους στην κατεύθυνση του κινήματος, τη μοιραία κλίση τους να σταματούν μετά τις πρώτες επιτυχίες, επιτρέποντας έτσι στον εχθρό να συνέλθει και να ξαναπάρει τη θέση του.

Θ. Μαράκης

Οι παραλήψεις του γραφειοκράτη Χρουστσόφ και ο περιορισμός του θέματος στην «προσωπολατρία» δεν έγιναν τυχαία, η αντικειμενική κατάσταση τόσο παγκόσμια, όσο και στο εσωτερικό της ΕΣΣΔ για την σωτηρία της γραφειοκρατίας επέβαλε ελεγχόμενη και μέσα σ’ ορισμένα πλαίσια αποκαθήλωση το Στάλιν, όχι όμως του σταλινισμού, μια και η πολιτική ουσία του σταλινισμού ήταν η εξασφάλιση των προνομίων και της εξουσίας της γραφειοκρατίας.

Θ. Μαράκης

«Ο Στάλιν εισήγαγε την έννοια ‘‘εχθρός του λαού’’. (….) Η έννοια αυτή… καταργούσε, απέκλειε την δυνατότητα οποιασδήποτε ιδεολογικής μάχης ή διατύπωσης της γνώμης σου για οποιοδήποτε ζήτημα, ακόμη και πρακτικής σημασίας. Βασική απόδειξη της ενοχής ήταν σε αντίθεση με τους κανόνες της σύγχρονης νομικής επιστήμης η ‘‘ομολογία’’ του ίδιου του κατηγορουμένου, ‘‘ομολογία’’ μάλιστα η οποία όπως έδειξε ο έλεγχος, γινόταν μετά από την άσκηση σωματικών βασανιστηρίων στον κατηγορούμενο»