Mehdi Rafiq Για περισσότερο από δέκα μήνες, η περιοχή του Ριφ στη βόρεια ακτή του Μαρόκου φλέγεται από διαδηλώσεις. Στις 20 Ιουλίου, ροπαλοφόροι αστυνομικοί αντιμετώπισης ταραχών χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να κυνηγήσον εκατοντάδες διαδηλωτές που φώναζαν συνθήματα στους δρόμους της περιφεριακής πρωτεύουσας Αλ Χοσέιμα, που είχαν συγκεντρωθεί για να ζητήσουν να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατουμένοι και να σταματήσει η καταστολή. Τις επόμενες ημέρες χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους των γειτονικών πόλεων της περιοχής, σε οργισμένες διαδηλώσεις που καταδίκαζαν αυτόν τον τελευταίο γύρο καταστολής.

Η συνεχιζόμενη δίωξη των Ρομά στη Βουλγαρία φαίνεται να πήρε πρόσφατα μια νέα τροπή. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στην “επιτροπή μειονοτήτων και ζητημάτων ενσωμάτωσης” της Βουλγαρίας, ορίστηκε ως υπεύθυνος, ένα από τα πιο επιφανή στελέχη του “Πατριωτικού μετώπου” Valeri Simeonov. Από την ανάληψη του πόστου τον Μάιο, πάνω από 400 άτομα από οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον αριστερό χώρο έστειλαν δημόσια επιστολή με την οποία διαμαρτύρονταν για την ενέργεια της κυβέρνησης. Αναδημοσίευση από: Our baba doesn’t say fairy tales

Eric Ruder Τους μήνες που κύλησαν από την εκλογή του Donald Trump, η άκρα δεξιά στις ΗΠΑ με μεγαλύτερη πλέον αυτοπεποίθηση έχει γίνει πιο επιθετική και πιο βίαιη από οποιαδήποτε στιγμή εδώ και εικοσιπέντε ή παραπάνω χρόνια. Τα εγκλήματα μίσους εναντίον μουσουλμάνων, Εβραίων, Αφροαμερικάνων και ΛΟΑΤ, κορυφώνονται σε ολόκληρη τη χώρα, τόσο σε αστικές περιοχές με φιλελεύθερη φήμη, όσο και σε κόκκινες πολιτείες και αγροτικές περιοχές. Αναδημοσίευση από: Παραναγνώστη

Εν μέσω στρατιωτικών συγκρούσεων και κατάρρευσης της βιομηχανίας στην ανατολική Ουκρανία, οι ακτιβιστές αναζητούν το δρόμο τους προς νέα μοντέλα οργάνωσης των εργαζομένων. Τα εργοστάσια, τα χαλυβουργεία και τα ορυχεία, είτε βρίσκονται σε ελεγχόμενη από το κράτος είτε σε ελεγχόμενη από τους αποσχιστές περιοχή, έχουν κλείσει, έχουν μειώσει την δραστηριότητα τους, είτε έχουν απολύσει τους εργαζόμενους προκειμένου να μειώσουν τις αποδοχές. Η στρατιωτική βία έχει επιταχύνει τη μετάβαση από τη σταθερή απασχόληση στην επισφάλεια. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις που έχουν σχέση με το χώρο εργασίας αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα.

Héctor Sierra Πριν από τρία χρόνια, ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι έμοιαζε με καπετάνιο ενός πλοίου που βυθίζεται. Μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2007-8 και καθώς ένα πακέτο λιτότητας που επιβλήθηκε από το ισπανικό κράτος με την υποστήριξη των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έκανε σκληρότερο τον έλεγχο πάνω στους εργαζόμενους και τους φοιτητές, έγιναν οι μεγαλύτερες κινητοποιήσεις για δεκαετίες. Η κατάληψη δημόσιων πλατειών, γνωστή ως κίνημα 15-Μ ή indignados, τέσσερις γενικές απεργίες και η εμφάνιση κινημάτων βάσης που αντιτίθενται στις εξώσεις και τις περικοπές, δημιούργησαν μια ζωντανή πολιτική ατμόσφαιρα.