Τα παζαρέματα και οι σκληροί ανταγωνισμοί στο Μον Πελεράν και στη Γενεύη που φτάνουν στην κοινή γνώμη μέσα από τις φιλτραρισμένες ειδήσεις και τις ανακοινώσεις των ηγετών της κάθε πλευράς, επισκιάζουν την εικόνα μιας άλλης πραγματικότητας, η οποία αναπτύσσεται στη βάση της κυπριακής κοινωνίας, και στις δύο κοινότητες, οι οποίες ενώνονται για να απαιτήσουν από τις ηγεσίες τους να προχωρήσουν άμεσα στην εξεύρεση λύσης, που θα εγγυάται, όχι εδαφικά και οικονομικά κέρδη για τους καπιταλιστές, αλλά τα δικαιώματα των απλών ανθρώπων, Τουρκοκυπρίων, Ελληνοκυπρίων, των άλλων εθνοτικών ομάδων του νησιού και των μεταναστών.
Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017 22:21

Οι εκτοπισμένοι του Χαλεπιού

Λέιλα αλ Σάμι Πριν από έξι χρόνια οι Σύριοι ξεσηκώθηκαν γιατί ήθελαν δημοκρατία. Επειδή ήθελαν λόγο στη χώρα τους, η οποία εδώ και μισό αιώνα διευθύνονταν από μια οικογενειακή δικτατορία και μια μαφιόζικη κλίκα. Ήταν μια επανάσταση που περιείχε όλη την ομορφιά και την ελπίδα του κόσμου με τους χορούς του, τα συνθήματά του και τα τραγούδια του. Κανείς δεν τους συμπαραστάθηκε. Εγκαταλείφθηκαν. Συκοφαντήθηκαν, πυροβολήθηκαν, βασανίστηκαν, βομβαρδίστηκαν, δηλητηριάστηκαν με αέρια και λιμοκτόνησαν. Και τώρα είναι εξόριστοι από τα σπίτια τους, παρά τη θέλησή τους. Ίσως κάποιοι ξεβραστούν στις ακτές της πόλης σας, και θα τους αποκαλούν «πρόσφυγες». Εν τω μεταξύ,…
Joseph Daher Ο ρόλος των προοδευτικών και των αριστερών σήμερα δεν είναι να επιλέξουν, σύμφωνα με τις υποδείξεις προσώπων όπως ο Τάρικ Αλί και ο Χίγκινς, ανάμεσα σε δύο ιμπεριαλιστικές ή «υποϊμπεριαλιστικές» δυνάμεις που ανταγωνίζονται για πολιτικά οφέλη και για την εκμετάλλευση των πόρων και των λαών. Είναι, αντίθετα, να υποστηρίξουν τη λαϊκή πάλη η οποία είναι ολοφάνερη στη Συρία. Σε αντίθετη περίπτωση, όχι μόνο υπονομεύουν αυτό τον αγώνα, αλλά αγνοούν επίσης το γεγονός ότι οι προοδευτικές δυνάμεις θα πρέπει να υποστηρίζουν πάντα τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Επιλέγοντας μια μορφή ιμπεριαλισμού ή αυταρχισμού απέναντι σ’…
Παλαιστίνιοι διαδηλωτές, ορισμένοι ντυμένοι Άγιοι Βασίληδες, πραγματοποίησαν διαδήλωση για τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής στη Βηθλεέμ.
Uraz Aydin Οι Κούρδοι της Συρίας, δηλαδή του Δυτικού Κουρδιστάν (Ροζάβα), έχουν γίνει πλέον βασικοί παράγοντες στη συνδυασμένη διαδικασία της αντεπανάστασης, του εμφυλίου πολέμου και της αυτοδιάθεσης που εξελίσσεται στη Συρία. Το PYD (Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης) είχε ήδη τον de facto έλεγχο στους θύλακες αρχικά του Κομπάνι και ύστερα του Αφρίν και της Τζαζίρα, μετά την αποχώρηση των δυνάμεων του καθεστώτος Άσαντ, τον Ιούλιο του 2012, και ανακήρυξε την αυτονομία αυτής της περιοχή τον Ιανουάριο του 2014 ως αντίδραση επειδή δεν προσκλήθηκε στη δεύτερη διάσκεψη της Γενεύης. Αλλά κυρίως με την πολιορκία του Κομπάνι από το Ισλαμικό Κράτος και τη…
Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016 12:06

Το Εγχείρημα της Rojava

Alex de Jong Σύμφωνα με το οπισθόφυλλο του βιβλίου, Ένας Απρόβλεπτος Δρόμος: Γυναίκες Πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος, της Meredith Tax, μια «δημοκρατική κοινωνία» με «τις γυναίκες στην πρώτη γραμμή ως σκληρές μαχήτριες και ηγέτιδες» γεννιέται εν μέσω της καταστροφής της Συρίας. Αυτή η νέα κοινωνία - η Rojava - ιδρύθηκε από το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), Κουρδοσυριακό παρακλάδι του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ).
Σελίδα 367 από 408