Omar Vazquez Heredia

Στις 17 Αυγούστου 2018, ο Νικολάς Μαδούρο ανακοίνωσε μια σειρά κρατικών μέτρων που περιλαμβάνονται στο αποκαλούμενο Πρόγραμμα Ανάκαμψης, Ανάπτυξης και Οικονομικής Ευημερίας. Στο πλαίσιο αυτό, αποφάσισε μια αύξηση που έφερε τον κατώτατο μισθό στα 1.800 Bs.S. [Στμ. Bolivar Soberano, το εθνικό νόμισμα της Βενεζουέλας] ενώ υποσχέθηκε την πρόσδεσή του στο λεγόμενο Petro [Στμ. ψηφιακό νόμισμα που δημιούργησε η κυβέρνηση της Βενεζουέλας παρόμοιο με το Bit Coin]. Είναι σημαντικό να αναλύσουμε τις αρνητικές συνέπειες αυτών των οικονομικών μέτρων για τους εργαζόμενους, σε μια εποχή που η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο, αντιμέτωπη με την επίθεση της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών και της δεξιάς αντιπολίτευσης, ζητά υποκριτικά την υποστήριξη της εργατικής τάξης.

Όπως είναι ήδη δημόσια γνωστό, σχηματίστηκε πρόσφατα μια συμμαχία συνδικάτων, πολιτικών και συνδικαλιστικών ρευμάτων για να αγωνιστεί για τα δικαιώματα των εργαζομένων ανεξάρτητα και αυτόνομα από την φιλοεργοδοτική αντιπολίτευση που έχει επικεφαλής τον Γουαϊδό. Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την βάρβαρη αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης Μαδούρο και να αποκρούσει την ιμπεριαλιστική παρέμβαση.

Υποστηρίζουμε ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πραξικόπημα με λαϊκή κινητοποίηση, αλλά χωρίς να εμπιστευόμαστε την κυβέρνηση Μαδούρο και χωρίς να χαλαρώσουμε την επιφυλακή απέναντι της, επειδή δεν είναι η κυβέρνησή μας και αυτό που χρειάζεται ο λαός είναι μια κυβέρνηση των εργαζομένων και των λαϊκών τάξεων, περνώντας μέσα από τη σύγκληση μιας αληθινής, ελεύθερης και κυρίαρχης Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης, η οποία θα αντικαταστήσει την σημερινή ψευδοσυνέλευση, που έχει απαχθεί από την εκτελεστική εξουσία και από τη γραφειοκρατία, προκειμένου να ξεκινήσει η ανοικοδόμηση της χώρας σε νέες βάσεις.

Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, οι αντιαυταρχικοί και οι ουμανιστές σοσιαλιστές στη Βενεζουέλα, στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική και σε όλο τον κόσμο έχουν την ευθύνη να προσφέρουν έναν ορισμό και μια πρακτική του σοσιαλισμού που υπερβαίνει τον κρατικό καπιταλισμό και είναι πραγματικά δημοκρατικός και διεθνιστικός. Διαφορετικά, οι διάφοροι Γουαϊδό στη Βενεζουέλα και οι υποστηρικτές της μοναρχίας στο Ιράν θα παρουσιάσουν και πάλι τις κρίσεις απλώς ως αποτέλεσμα της «κακής διαχείρισης της οικονομίας» αντί της λογικής του καπιταλισμού.

Mike Gonzalez

Τα στρατεύματα που συγκεντρώνονται στα σύνορα μεταξύ Βενεζουέλας, Βραζιλίας και Κολομβίας δεν αποτελούν μια μικρή απειλή για τη Βενεζουέλα επειδή ισχυρίζονται ότι προστατεύουν ένα «κομβόι ανθρωπιστικής βοήθειας». Και η συναυλία του Ρίτσαρντ Μπράνσον προσφέρει απλά μια άλλη κάλυψη για να αποκρύψει τους πραγματικούς σκοπούς πίσω από αυτή τη λεγόμενη βοήθεια. Ο Ντόναλντ Τράμπ και οι νεοσυντηρητικοί βοηθοί του Τζον Μπόλτον και Μάικ Πομπέο δεν ενδιαφέρονται για την ευημερία του λαού της Βενεζουέλας -περισσότερο απ’ ότι οι προκάτοχοί τους στη Λιβύη, τη Ρουάντα και σε αμέτρητα άλλα παραδείγματα δόλιων αποστολών ελεημοσύνης που αφορούσαν μόνο την αναζήτηση εξουσίας και ελέγχου. Πόσο αξιόπιστη μπορεί να είναι αυτή η επιχείρηση «διάσωσης» της Βενεζουέλας, όταν συμπίπτει με το αίτημα να ξοδευτούν έξι δισεκατομμύρια δολάρια σε έναν τοίχο για να εμποδιστούν οι φτωχοί μετανάστες να ταξιδεύουν στο βορρά για να αναζητήσουν εργασία;

Eva Maria

Αλλά θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι πρέπει να είμαστε ειλικρινείς όσον αφορά την αποτίμηση της φύσης της μπολιβαριανής κυβέρνησης και να μην συγχέουμε την αλληλεγγύη στο λαό της Βενεζουέλας, με την αλληλεγγύη προς την κυβέρνηση Μαδούρο. Η καμπιστική θέση υπέρ της κυβέρνησης του Μαδούρο ως σοσιαλιστικής και αντιιμπεριαλιστικής χρησιμεύει μόνο στην απόρριψη των διαμαρτυριών των Βενεζουελάνων εναντίον ενός κράτους που δεν μπορεί να καλύψει τις βασικές καθημερινές τους ανάγκες. Αυτή δεν είναι η αλληλεγγύη που θα κερδίσει μια γενιά ανθρώπων στο σοσιαλισμό ως ένα σχέδιο απελευθέρωσης όλων των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων λαών σε όλο τον κόσμο. Έχουμε πολλά θετικά παραδείγματα για την αυτοοργάνωση των Βενεζουελάνων στον χώρο εργασίας, στα συμβούλια, στις γειτονιές κλπ. Ας κρατήσουμε αυτά και ας τους δείξουμε ότι στέκουμε δίπλα τους ενάντια στην ξένη παρέμβαση και ενάντια σε οποιασδήποτε κυβέρνησης που δεν υπηρετεί αυτούς.

Ανακοίνωση της Διεθνούς Επιτροπής της 4ης Διεθνούς

 Η Τέταρτη Διεθνής καλεί όλες τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις στη Λατινική Αμερική και τον κόσμο να απορρίψουν απόλυτα την παρέμβαση του Τραμπ, του “Γκρουπ της Λίμα” και τις στρατιωτικές προκλήσεις των δυνάμεων της Βραζιλίας και της Κολομβίας στα σύνορα με τη Βενεζουέλα. Ταυτόχρονα με την απόρριψη του πραξικοπήματος του Γκαϊντό και κάθε πολιτικής και στρατιωτικής επιθετικότητας εναντίον της κυριαρχίας της Βενεζουέλας, καλούμε τους λαούς και τις κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις του κόσμου να κινητοποιηθούν για την άρση των οικονομικών κυρώσεων που επιβάλλουν οι ΗΠΑ και άλλες κυβερνήσεις στη Λατινοαμερικάνικη χώρα. Απορρίπτουμε κάθε λύση ή ξεπέρασμα της κρίσης που απειλεί την ειρήνη ή προέρχεται από δυνάμεις εκτός των συνταγματικών πλαισίων της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας.

Την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου, τα κόμματα που συμμετέχουν στο Μέτωπο Της Αριστεράς και των Εργαζομένων (FIT: PTS, Partido Obrero και Izquierda Socialista), καθώς και το MST και το Νέο MAS, διοργάνωσαν κοινή διαδήλωση στην αμερικανική πρεσβεία του Μπουένος Άιρες, για να καταγγείλουν τις πολιτικές της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και της παρέμβασης στη Βενεζουέλα και να απορρίψουν τη μαριονέτα των ΗΠΑ Χουάν Γουαϊδό. Αυτή η καταγγελία και η αντιιμπεριαλιστική πορεία έγιναν στην βάση μιας κοινής θέσης ανεξάρτητης και επικριτικής απέναντι στην κυβέρνηση Μαδούρο.

Από τις 12 Φεβρουαρίου, ο ηλεκτρονικός ιστότοπος ειδήσεων και συζήτησης για τα λαϊκά προβλήματα Aporrea.org έχει αποκλειστεί για πρόσβαση από το εσωτερικό της Βενεζουέλας από την κρατική εταιρεία CANTV – Movilnet. Το Aporrea είναι ένα από τα πιο ενεργά μέσα στην υπηρεσία των αγώνων του λαού της Βενεζουέλας, με ειδήσεις και άρθρα άποψης για τα κοινωνικά κινήματα και τις αγωνιστικές δράσεις από μια ποικιλία οργανώσεων και ρευμάτων της μπολιβαριανής επανάστασης.

Pedro Huarcaya

Ο Νικολάς Μαδούρο και ο αυτοδιακηρυγμένος πρόεδρος Χουάν Γουαιδό, που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, παίζουν ένα «μπρα ντε φερ» γύρω από μια υποτιθέμενη «ανθρωπιστική βοήθεια», την ώρα που η καθημερινή ζωή των Βενεζουελάνων επιδεινώνεται, εβδομάδα με την εβδομάδα.