Florence Oppen

Στο βιβλίο του Ο εκατονταετής πόλεμος στην Παλαιστίνη (2020), ο Παλαιστίνιος ιστορικός Ρασίντ Χαλίντι ανέφερε ότι το νέο κύμα του απελευθερωτικού κινήματος πρέπει να πάρει κάποια μαθήματα από τις προηγούμενες δεκαετίες αγώνα: «Ούτε η εξάρτηση από τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ στις άκαρπες διαπραγματεύσεις της εποχής του Αμπάς ούτε η υποτιθέμενη στρατηγική της ένοπλης αντίστασης προώθησαν τους εθνικούς στόχους των Παλαιστινίων τις τελευταίες δεκαετίες. Ούτε έχουν πολλά να περιμένουν οι Παλαιστίνιοι από αραβικά καθεστώτα όπως αυτά της Αιγύπτου και της Ιορδανίας, τα οποία σήμερα δεν ντρέπονται να υπογράφουν τεράστιες συμφωνίες με το Ισραήλ, ή της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τα οποία έχουν αγοράσει ισραηλινά όπλα και συστήματα ασφαλείας μέσω αμερικανικών τεχνασμάτων που μόνο ελάχιστα συγκαλύπτουν την προέλευσή τους».

Gilbert Achcar

Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρήθηκε απότομη κλιμάκωση της ανταλλαγής πυρών μεταξύ της λιβανέζικης αντίστασης και των ισραηλινών δυνάμεων στο Νότιο Λίβανο/Βόρεια του σιωνιστικού κράτους. Η κλιμάκωση αυτή συνοδεύτηκε από κλιμάκωση των δηλώσεων και των απειλών μεταξύ των δύο πλευρών, με αυξανόμενες ισραηλινές απειλές να εξαπολύσουν έναν ολοκληρωτικό πόλεμο σε όλες τις περιοχές όπου έχει αναπτυχθεί η Χεζμπολάχ και να τους επιφέρουν μια τύχη παρόμοια με αυτή της Λωρίδας της Γάζας όσον αφορά την ένταση της καταστροφής.