Από χθες το βράδυ ο ΛΟΑΤΚΙ+ και ο φεμινιστικός χώρος είναι βυθισμένος στο πένθος. Θρηνούμε άλλη μια αδερφή μας. Το όνομα της είναι Άννα και βρέθηκε άγρια δολοφονημένη στο ισόγειο διαμέρισμα της στον Άγιο Παντελεήμονα. Η Άννα ήταν τρανς γυναίκα, προσφύγισσα κουβανικής καταγωγής, performer, που τα τελευταία χρόνια ζούσε και εργαζόταν στην Ελλάδα. Και παρόλο που η Άννα συγκέντρωνε πάνω της το βάρος όλων των συστημικών καταπιέσεων και διακρίσεων που αφορούν την ταυτότητα φύλου, τη φυλή, την εθνότητα, την ταξική ιεράρχηση, δεν κατάφεραν να εμποδίσουν το χαμόγελο, την δοτικότητα και την ενεργή της δράση μέσα στη τρανσφεμινιστική κοινότητα…

Μετά από 30 και πλέον χρόνια σκληρής εργασίας, εκμετάλλευσης και θεσμικών διακρίσεων, ένα μεγάλο κομμάτι των εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών στην Ελλάδα μπαίνουμε σταδιακά στην τρίτη ηλικία. Το αναμενόμενο και στοιχειώδες θα ήταν, έστω και τώρα, να μας απονεμηθούν τα βασικά αστικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Η πικρή και μαύρη πραγματικότητα με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι είναι ο Νόμος 4387/2016 για τις συντάξεις που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, που διαλύει και τα τελευταία ψήγματα εργατικών δικαιωμάτων που μπορούσε να ελπίζει ο μετανάστης…

Με σημερινή (3/7/2023) απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Αθηναίων, ο δήμαρχος που είναι υπόλογος για την κατάσταση στο πάρκο Δρακόπουλο, που αφήνει για εβδομάδες απότιστα τα πάρκα της πόλης για να ξεραθούν, καταθέτει μήνυση προς την Εισαγγελία Αθηνών, «...ώστε να διερευνηθούν τυχόν ποινικά αδικήματα που έγιναν κατά τις πρόσφατες κινητοποιήσεις των κατοίκων των Άνω Πατησιών, απέναντι στις παρεμβάσεις ανάπλασης που γίνονται αυτές τις μέρες, από τον Δήμο Αθηναίων».  Αυτοί που μας χρωστάγανε, ζητάνε και το βόδι!

7, 8, 9 Ιουλίου 2023 στο Άλσος Βεΐκου στο Γαλάτσι. Οι φράχτες, την πλατωσιά του κόσμου μας στενεύουν. Το 24ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας είναι εδώ! Φέρνει μαζί του τις συλλογικές αντιστάσεις, την αλληλεγγύη, τη χαρά των αγώνων για δικαιοσύνη και συνύπαρξη. Την ορμή των πολλών που στέκονται στο πλάι των μεταναστ(ρι)ών ενάντια στο ρατσισμό. Τη διάθεσή τους να συναντηθούν, να χορέψουν, να αγκαλιαστούν, να μετατρέψουν το ζόρι σε συλλογικό δάκρυ, συλλογικό γέλιο.

Ακόμα μία εκδικητική απόφαση της δήθεν ανεξάρτητης δικαστικής εξουσίας ήρθε να προστεθεί σε μία σειρά τιμωρητικών για την 12χρονη επιζωσα πρακτικών από το κράτος. Πιο αναλυτικά, ο Εισαγγελέας των φυλακών απαγόρευσε αναρμοδίως στις 17/5 στη 12χρονη και τον αδερφό της να επισκέπτονται τη μητέρα τους στη φυλακή με την αιτιολογία – και αυτή μάλιστα προφορική – ότι πρόκειται για θύτη και άρα το θύμα δεν μπορεί να την επισκέπτεται και ότι, έτσι κι αλλιώς, της έχει αφαιρεθεί η γονική μέριμνα. Μάλιστα, αυτή η απαγόρευση εκδόθηκε παρά τη ρητά αντίθετη εισήγηση της παιδοψυχόλογου – διορισμένης από το κράτος – που ξεκαθάριζε…