Μια πραγματική στεγαστική πολιτική πρέπει να ξεκινά από την αντίθετη αφετηρία: από  τις ανάγκες των ενοικιαστών, των χαμηλών εισοδημάτων, των φοιτητών, των αστέγων,  των εργαζομένων και της κοινωνικής πλειοψηφίας που πιέζεται από τα ενοίκια και την  ανασφάλεια.  Αυτό  σημαίνει  έλεγχο  ενοικίων,  αυστηρά  κριτήρια  κατοικησιμότητας,  περιορισμό  της  βραχυχρόνιας  μίσθωσης,  φορολόγηση  της  κερδοσκοπικής  αδράνειας,  προστασία της δημόσιας και δημοτικής γης, τοπικούς φορείς κοινωνικής μίσθωσης και  ανάπτυξη μόνιμου, μη κερδοσκοπικού στεγαστικού αποθέματος. Χωρίς αυτά, η στρατηγική δεν αλλάζει το μοντέλο κατοικίας που γεννά την κρίση. Απλώς  το  οργανώνει  καλύτερα,  το  επιδοτεί  περισσότερο  και  το  παρουσιάζει  ως  κοινωνική  πολιτική.  Η  κατοικία  πρέπει  να  πάψει  να …

Σε λιγότερο από δύο μήνες, η Ευρώπη επλήγη από  τρία κύματα καύσωνα που ξεχωρίζουν για την πρόωρη εμφάνισή τους, την ένταση, τη διάρκεια και τη γεωγραφική τους έκταση. Οι επιπτώσεις τους στην υγεία είναι πολυάριθμες και δραματικές: αναπνευστικές διαταραχές, καρδιαγγειακά επεισόδια· μολυσματικές ασθένειες· οξεία νεφρική ανεπάρκεια· ατμοσφαιρική ρύπανση από τους καπνούς των δασικών πυρκαγιών. Αυτές οι συνέπειες επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες που συνδέονται με τις συνθήκες στέγασης, μετακίνησης, εργασίας και εισοδήματος. Οι πρόσθετοι θάνατοι υπολογίζονται σε χιλιάδες.Οι φτωχότερες περιοχές, όπου οι δυνατότητες προστασίας από τη ζέστη και τη ρύπανση είναι οι πιο περιορισμένες, αντιμετωπίζουν υπερβολικά ποσοστά θνησιμότητας...

Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας στηρίζει τις κινητοποιήσεις για το νέο θύμα αστυνομικής δολοφονίας στο Άργος, καθώς και για τους εγκαυματίες του Ασπρόπυργου, ένας εκ των οποίων κατέληξε. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης και της αστυνομίας που έσπευσαν να καλύψουν τους αστυνομικούς δράστες της νέας κρατικής δολοφονίας στο Άργος, τα πραγματικά περιστατικά βοούν. Μάλιστα, σε μια εξαίρεση από το καθεστώς γενικευμένης ατιμωρησίας της αστυνομίας, οι δράστες αστυνομικοί έχουν ήδη τεθεί υπό προσωρινή κράτηση.

Μέσα σε αυτό το κλίμα αφενός της σαρωτικής επίθεσης στην κοινωνία και του χαϊδέματος της ακροδεξιάς, αφετέρου της έντονης μαχητικότητας των κινημάτων και συνδικάτων, η Πάολα Ρεβενιώτη και η ομάδα του περιοδικού «Κράξιμο» διοργανώνουν στις 27 Ιουνίου 1992 το πρώτο Gay Pride στον λόφο Στρέφη. Το Pride αυτό έγινε σε μια εποχή που το πρώτο μαζικό κίνημα ομοφυλόφιλων στην Ελλάδα (ΑΚΟΕ) είχε ήδη διαλυθεί και το περιοδικό ΑΜΦΙ είχε σταματήσει την κυκλοφορία του. Οι διεκδικήσεις σε θέματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων είχαν ατονήσει, όπως και το δικαίωμα αυτής της κοινότητας στην ύπαρξη και την ευτυχία. Προηγούμενο Gay Pride δεν υπήρχε.

Τό πρῶτο «Κράξιμο» ἐκυκλοφόρησε καί ἔγινε ἀνάρπαστο ἄν καί κυκλοφόρησε σέ ὁρισμένα στέκια τῆς ᾿Αθήνας καί μερικά παιδιά μέ δική τους πρωτοβουλία τό κυκλοφόρησαν στή Θεσσαλονίκη καί στήν Κρήτη. ῎Ακουσα ἀπ᾿ ὅλους καλά λόγια. Τό «Κράξιμο» εἶναι μιά ἐφημερίδα ἔκφρασης. Δέν πουλᾶμε ὅ,τι ζητάει τό κοινό, ἀλλά ὁ καθένας ὅπως εὐαισθητοποιεῖται κάθε στιγμή. ᾿Εμεῖς τῆς Συντακτικῆς ᾿Επιτροπῆς θά θέλαμε τό «Κράξιμο» νά διαβάζεται ἀπ᾿ ὅλους ὅσους ἔχουν κοινές ἀνησυχίες μέ μᾶς, ἀπ᾿ ὅσους θέλουν νά μάθουν καί νά ποῦν γιά τήν ὁμοφυλοφιλία ἀλλά καί γιά τίς φυλακές, τήν καθημερινή ἀποξένωση καί καταπίεση στή δουλειά, στήν οἰκογένεια, στό σχολεῖο. Τό δεύτερο…