Η τελευταία ταινία του Σπάικ Λι είναι η πιο επίκαιρη και προκλητική ταινία για τον ρατσισμό και τη φασιστική απειλή στην Αμερική του Τραμπ. Το σενάριο βασίστηκε στην αληθινή ιστορία του Ρον Στάλγουορθ, πρώτου στην ιστορία μαύρου μπάτσου στο αστυνομικό τμήμα του Κολοράντο Σπρινγκς τη δεκαετία του ’70, ο οποίος κατάφερε να παρεισφρήσει με επιτυχία στην τοπική συμμορία της Κου Κλουξ Κλαν. Αυτό που προκαλεί ωστόσο περισσότερο δεν είναι η αστυνομική ιστορία, αλλά ο εύστοχος ιστορικός παραλληλισμός με το σήμερα.  Η ταινία τελειώνει με σκηνές από τη δολοφονία της Χέδερ Χάιερ από τους ρατσιστές στη Σάρλοτσβιλ το 2017 και σ’αυτήν είναι αφιερωμένη.

Μετά την μεγάλη επιτυχία του «Άρη» της Σοφίας Αδαμίδου, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη, με τον Τάσο Σωτηράκη, στον ομώνυμο ρόλο, που παρουσιάστηκε στον Τεχνοχώρο Cartel την περασμένη θεατρική σαιζόν, αλλά και σε πολλές πόλεις και Φεστιβάλ, η παράσταση «έρχεται» στον Τεχνοχώρο Cartel, από τις 12 Οκτωβρίου 2018 για τον δεύτερο κύκλο παραστάσεων. Το έργο «Άρης» βασίζεται στη ζωή και τους αγώνες του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, του Άρη Βελουχιώτη, που ταυτίστηκε με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ενάντια στη γερμανοϊταλική κατοχή. 

Το Ίδρυμα Μποδοσάκη ενοχλήθηκε, επειδή η ΕΛΜΕ Μαγνησίας, με ομόφωνη απόφασή της, δήλωσε την αντίθεσή της σε προωθούμενη από αυτό χορηγία στα σχολεία. Ο κ. Μητσοτάκης αμέσως ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα, την απογοήτευση του από την ανακοίνωση της ΕΛΜΕ, καθησυχάζοντας τους απανταχού ιδιώτες ότι είναι αποφασισμένος «να ενθαρρύνει και με φορολογικά κίνητρα τις ιδιωτικές δωρεές». Τάχιστα η ΔΑΚΕ καθηγητών, δια του προέδρου της ΟΛΜΕ, έσπευσε να καθησυχάσει και τους δύο από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. 

ΑΝΥΠΑΚΟΗ στις γειτονιές των Αμπελοκήπων και της Μενεμένης: Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης που ένα χρόνο τώρα ταλαιπωρούνται όλο και περισσότερο από αστικέ συγκοινωνίες που με βάση τις δηλώσεις (και μόνο...) των κυβερνητικών στελεχών εξυγιαίνονται και βελτιώνονται, δεν πρέπει να επιτρέψουμε αυτό το νέο ξεπούλημα (μετά το λιμάνι, το αεροδρόμιο, το νερό, τη δημόσια γη και τα μνημεία κ.ά.) που αφορά την πόλη μας.

Η υπόθεση υπεράσπισης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των ελαστικά εργαζόμενων συναδέλφων μας είναι υπόθεση όλων μας! Για να πάρουμε πίσω όσα μας κλέβουν. Για να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν. Μόνος δρόμος, ο αγώνας μας. Όχι μισή δουλειά, ούτε μισή ζωή! Μαζικοί, αποφασιστικοί αγώνες για την ανατροπή της πολιτικής τους! Θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους!

Στις 21/09/2018 ο Ζακ εγκλωβίζεται σε κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια. Στην προσπάθειά του να απεγκλωβιστεί, πρόθυμοι «πυγμάχοι» ιδιοκτήτες τον λιντσάρουν: τον κλωτσάνε με μανία και πατάνε το κεφάλι του πάνω σε σπασμένα γυαλιά. Η βία αυτή ασκήθηκε με την ανοχή των περαστικών και του επίσημου κρατικού μηχανισμού καταστολής. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του! Οι ιατροδικαστές δεν έγραψαν στην αναφορά τους για κανένα ξυλοδαρμό, κάτι που—όπως και τα κεντρικά βίντεο—δε συμπεριλήφθηκε ούτε στην αρχική δικογραφία.

ΟΛΕΣ-ΟΛΟΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΟΚΤΩΒΡΗ, 6.30 μμ στην πλ. ΚΟΡΑΗ

74 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ- ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΦΑΣΙΣΜΟΥ-ΝΑΖΙΣΜΟΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΘΕΡΙΕΨΕΙ! ΟΠΩΣ ΤΟ 40 ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΠΑΝΤΑ. ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ-ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ!

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 30ης Σεπτεμβρίου στη γειτονική Δημοκρατία της Μακεδονίας δείχνει ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού της γύρισε την πλάτη στην ΝΑΤΟϊκής έμπνευσης Συμφωνίας των Πρεσπών, στην ψήφο με το πιστόλι στο κρόταφο, στο δίλημμα «Βόρεια Μακεδονία» ή «Βόρεια Κορέα» που έθεσαν με όλη την γνωστή στον ελληνικό λαό χυδαιότητα και υπεροψία οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστικών οργανισμών που παρέλασαν στην χώρα μπροστά στο δημοψήφισμα.

Επαναλαμβάνουμε αυτό που βροντοφώναξε ο λαός. Εμείς δεν χρωστάμε σε τράπεζες, Ε.Ε. και ΔΝΤ, δεν πληρώνουμε το χρέος που δημιούργησαν οι καπιταλιστές, δεν πουλάμε δημόσια περιουσία και κοινωνικά αγαθά. Να πληρώσουν την κρίση αυτοί που τη δημιούργησαν, η πλουτοκρατία και το πολιτικό της προσωπικό, η Ε.Ε., το ΔΝΤ, οι τράπεζες. Να διαγραφεί το χρέος, να εθνικοποιηθούν οι τράπεζες χωρίς αποζημίωση, λειτουργία με εργατικό-κοινωνικό έλεγχο.

Ως Radical I.T. καλούμε τους εργαζόμενους/ες στη Vodafone και οπουδήποτε αλλού επιβάλλεται η αύξηση του ωραρίου, να μην υπογράψουν τις νέες συμβάσεις! Να οργανώσουμε τη δράση μας στα επιχειρησιακά σωματεία και στο ΣΕΤΗΠ, να επιδιώξουμε τον ενιαίο συντονισμό τους και να παλέψουμε για υπογραφή κλαδικής Σ.Σ.Ε. που θα καλύπτει τις ανάγκες μας για αξιοπρεπή εργασία και ζωή.